NEET 2022 Chemistry Question Paper with Answer and Solution in Gujarati

(C) કાર્બોકેટાયનની સ્થિરતા પ્રેરક અસર (inductive effect) અને અતિસંયુગ્મન (hyperconjugation) દ્વારા નક્કી કરવામાં આવે છે.
$(CH_3)_3C^+$ એ તૃતીયક $(3^\circ)$ કાર્બોકેટાયન છે.
તેમાં $9 \, \alpha \text{-હાઇડ્રોજન}$ પરમાણુઓ છે,જે મહત્તમ અતિસંયુગ્મન પ્રદાન કરે છે,તેથી તે આપેલા વિકલ્પોમાં સૌથી વધુ સ્થિર છે.

(D) નિર્બળ એસિડ $(CH_{3}COOH)$ અને તેના પ્રબળ બેઇઝ સાથેના ક્ષાર $(CH_{3}COONa)$ નું મિશ્રણ એસિડિક બફર દ્રાવણ બનાવે છે.
ક્ષારની સાંદ્રતા $[Salt] = 0.10 \ M$.
એસિડની સાંદ્રતા $[Acid] = 0.01 \ M$.
એસિડિક બફરનું $pH$ હેન્ડરસન-હેસલબેક સમીકરણ દ્વારા ગણવામાં આવે છે:
$pH = pK_{a} + \log \left( \frac{[Salt]}{[Acid]} \right)$
આપેલ કિંમતો મૂકતા:
$pH = 4.57 + \log \left( \frac{0.10}{0.01} \right)$
$pH = 4.57 + \log(10)$
કારણ કે $\log(10) = 1$,તેથી:
$pH = 4.57 + 1 = 5.57$

(C) $Li$ નો ઉપયોગ ઇલેક્ટ્રોકેમિકલ કોષોમાં થાય છે.
$Na$ નો ઉપયોગ ફાસ્ટ બ્રીડર રિએક્ટરમાં કુલન્ટ તરીકે થાય છે.
$KOH$ નો ઉપયોગ $CO_2$ ના શોષક તરીકે થાય છે.
$Cs$ નો ઉપયોગ ફોટોઇલેક્ટ્રિક કોષમાં થાય છે.
તેથી,સાચી જોડ $(a)-(ii), (b)-(iii), (c)-(i), (d)-(iv)$ છે.

(B) હીરામાં,દરેક કાર્બન પરમાણુ અન્ય ચાર કાર્બન પરમાણુઓ સાથે જોડાયેલ હોય છે,જેના પરિણામે $sp^{3}$ સંકરણ જોવા મળે છે.
ગ્રેફાઇટમાં,દરેક કાર્બન પરમાણુ અન્ય ત્રણ કાર્બન પરમાણુઓ સાથે જોડાયેલ હોય છે,જેના પરિણામે $sp^{2}$ સંકરણ જોવા મળે છે.

(A) $p-V$ આલેખમાં,વક્રની નીચેનો વિસ્તાર કાર્યનું મૂલ્ય દર્શાવે છે.
આપેલા આલેખોની તુલના કરતા,વિકલ્પ $A$ માં વક્રની નીચેનો વિસ્તાર સૌથી વધુ છે.
તેથી,વિકલ્પ $A$ માંનો વક્ર મહત્તમ કાર્ય દર્શાવે છે.

(C) કોઈ સંયોજન એરોમેટિક છે કે નહીં તે નક્કી કરવા માટે,તેણે હ્યુકેલના નિયમનું પાલન કરવું આવશ્યક છે:
$1$. અણુ ચક્રીય હોવો જોઈએ.
$2$. અણુ સમતલીય હોવો જોઈએ.
$3$. અણુ સંપૂર્ણપણે સંયુગ્મિત (conjugated) હોવો જોઈએ.
$4$. અણુમાં $(4n + 2) \pi$ ઇલેક્ટ્રોન હોવા જોઈએ,જ્યાં $n = 0, 1, 2, ...$
દરેક વિકલ્પનું વિશ્લેષણ કરીએ:
- $A$: સાયક્લોહેપ્ટાટ્રાયએનાઈલ કેટાયનમાં $6 \pi$ ઇલેક્ટ્રોન $(n=1)$ છે,તે ચક્રીય,સમતલીય અને સંયુગ્મિત છે. તે એરોમેટિક છે.
- $B$: સાયક્લોપ્રોપેનાઈલ કેટાયનમાં $2 \pi$ ઇલેક્ટ્રોન $(n=0)$ છે,તે ચક્રીય,સમતલીય અને સંયુગ્મિત છે. તે એરોમેટિક છે.
- $C$: સાયક્લોઓક્ટાટેટ્રાએનમાં $8 \pi$ ઇલેક્ટ્રોન છે. તે સમતલીય નથી (તે ટબ જેવો આકાર ધારણ કરે છે) અને $(4n + 2) \pi$ નિયમનું પાલન કરતું નથી. તે નોન-એરોમેટિક છે.
- $D$: સાયક્લોપેન્ટાડાયએનાઈલ એનાયનમાં $6 \pi$ ઇલેક્ટ્રોન $(n=1)$ છે,તે ચક્રીય,સમતલીય અને સંયુગ્મિત છે. તે એરોમેટિક છે.
તેથી,જે સંયોજન એરોમેટિક નથી તે સાયક્લોઓક્ટાટેટ્રાએન છે.

(C) ડાલ્ટનનો આંશિક દબાણનો નિયમ જણાવે છે કે અપ્રતિક્રિયાશીલ વાયુઓના મિશ્રણ દ્વારા લાગુ પડતું કુલ દબાણ એ વ્યક્તિગત વાયુઓના આંશિક દબાણના સરવાળા જેટલું હોય છે: $p = p_{1} + p_{2} + p_{3}$.
વાયુ $i$ નું આંશિક દબાણ $p_{i} = \chi_{i} p$ દ્વારા આપવામાં આવે છે,જ્યાં $\chi_{i}$ એ મિશ્રણમાં વાયુનો મોલ અંશ છે.
વિકલ્પ $A$ સાચો છે કારણ કે $p = \sum n_{i} \frac{RT}{V} = (\sum n_{i}) \frac{RT}{V} = n_{total} \frac{RT}{V}$,જે મિશ્રણ માટે આદર્શ વાયુ સમીકરણ છે.
વિકલ્પ $C$ એ દ્રાવણો માટે રાઉલ્ટનો નિયમ દર્શાવે છે,વાયુમય મિશ્રણ માટે ડાલ્ટનનો નિયમ નહીં. તેથી,તે ખોટું સમીકરણ છે.

(D) $1$. $MgH_2$ એ આયનીય હાઇડ્રાઇડ છે.
$2$. $GeH_4$ એ ઇલેક્ટ્રોન-ચોક્કસ હાઇડ્રાઇડ છે (સંયોજકતા કક્ષામાં $8$ ઇલેક્ટ્રોન ધરાવે છે,કોઈ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ નથી).
$3$. $B_2H_6$ એ ઇલેક્ટ્રોન-ઉણપ ધરાવતો હાઇડ્રાઇડ છે (સંયોજકતા કક્ષામાં $8$ કરતા ઓછા ઇલેક્ટ્રોન ધરાવે છે).
$4$. $HF$ એ ઇલેક્ટ્રોન-સમૃદ્ધ હાઇડ્રાઇડ છે (સંયોજકતા કક્ષામાં $8$ ઇલેક્ટ્રોન અને અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ ધરાવે છે).
તેથી,સાચી જોડ છે: $a-iv, b-i, c-ii, d-iii$.

(A) $KO_{2}$ માં,પોટેશિયમ $(K)$ એ આલ્કલી ધાતુ છે અને હંમેશા $+1$ ઓક્સિડેશન અવસ્થા દર્શાવે છે.
સુપરઓક્સાઇડ આયન $O_{2}^{-}$ છે,જેમાં ઓક્સિજનની ઓક્સિડેશન અવસ્થા $-1/2$ છે.
તેથી,$KO_{2}$ માં $K$ નો ઓક્સિડેશન આંક $+4$ છે તે વિધાન ખોટું છે.
$K$ નો સાચો ઓક્સિડેશન આંક $+1$ છે.

(C) $O_{2}^{+}$ ની ઇલેક્ટ્રોનીય રચના $\sigma 1s^{2}, \sigma^{*} 1s^{2}, \sigma 2s^{2}, \sigma^{*} 2s^{2}, \sigma 2p_{z}^{2}, \pi 2p_{x}^{2} = \pi 2p_{y}^{2}, \pi^{*} 2p_{x}^{1}$ છે.
$O_{2}^{+}$ આયનમાં $15$ ઇલેક્ટ્રોન હોવાથી,તે $\pi^{*}$ કક્ષકમાં એક અયુગ્મિત ઇલેક્ટ્રોન ધરાવે છે.
તેથી,તે અનુચુંબકીય (paramagnetic) સ્વભાવ ધરાવે છે,જે વિકલ્પ $C$ માં આપેલ વિધાનને ખોટું સાબિત કરે છે.

(A) સંતુલિત રાસાયણિક સમીકરણ:
$CaCO_{3(s)} + 2HCl_{(aq)} \rightarrow CaCl_{2(aq)} + CO_{2(g)} + H_2O_{(l)}$
$HCl$ ના મોલની સંખ્યા $= \text{મોલારિટી} \times \text{કદ (L માં)} = 0.5 \times 0.050 = 0.025 \ \text{mol}$.
પ્રક્રિયાના તત્વયોગમિતિ મુજબ,$1 \ \text{મોલ}$ $CaCO_3$ એ $2 \ \text{મોલ}$ $HCl$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે.
તેથી,જરૂરી શુદ્ધ $CaCO_3$ ના મોલ $= \frac{1}{2} \times 0.025 = 0.0125 \ \text{mol}$.
શુદ્ધ $CaCO_3$ નું દળ $= \text{મોલ} \times \text{મોલર દળ} = 0.0125 \times 100 \ \text{g/mol} = 1.25 \ \text{g}$.
આપેલ છે કે નમૂનો $95 \%$ શુદ્ધ છે,તેથી અશુદ્ધ નમૂનાનું દળ:
$\text{અશુદ્ધ નમૂનાનું દળ} = \frac{\text{શુદ્ધ } CaCO_3 \text{ નું દળ}}{\text{શુદ્ધતાની ટકાવારી}} \times 100 = \frac{1.25}{95} \times 100 \approx 1.3157 \ \text{g}$.
દશાંશના બીજા સ્થાન સુધી રાઉન્ડ ઓફ કરતા,આપણને $1.32 \ \text{g}$ મળે છે.

(B) જેલ્ડાલ પદ્ધતિ નાઈટ્રો $(-NO_2)$ અથવા એઝો $(-N=N-)$ સમૂહ ધરાવતા સંયોજનો અને વલયમાં રહેલા નાઈટ્રોજન (જેમ કે પિરિડિન) માટે લાગુ પડતી નથી,કારણ કે આ સંયોજનોનો નાઈટ્રોજન જેલ્ડાલ પદ્ધતિની પરિસ્થિતિઓમાં એમોનિયમ સલ્ફેટમાં રૂપાંતરિત થતો નથી.
આપેલા વિકલ્પોમાંથી:
$A$. નાઈટ્રોબેન્ઝીનમાં નાઈટ્રો સમૂહ હોય છે.
$B$. એનિલિન $(C_6H_5NH_2)$ માં એમિનો સમૂહ હોય છે,જે સરળતાથી એમોનિયમ સલ્ફેટમાં રૂપાંતરિત થાય છે.
$C$. એઝોબેન્ઝીનમાં એઝો સમૂહ હોય છે.
$D$. પિરિડિનમાં વલયમાં નાઈટ્રોજન હોય છે.
તેથી,જેલ્ડાલ પદ્ધતિનો ઉપયોગ એનિલિન માટે થઈ શકે છે.

(C) -કક્ષકોના આકાર તરંગ વિધેયના કોણીય ભાગ દ્વારા નક્કી થાય છે,જે ગૌણ ક્વોન્ટમ આંક $l$ પર આધાર રાખે છે. બધી $d$-કક્ષકો માટે,$l = 2$ હોય છે. તેથી,$3d$,$4d$,અને $5d$ કક્ષકો સમાન આકાર ધરાવે છે.
વિકલ્પ $A$ સાચો છે કારણ કે $4d$ અને $3d$ કક્ષકો સમાન આકાર ધરાવે છે.
વિકલ્પ $B$ સાચો છે કારણ કે મુક્ત પરમાણુમાં,બધી પાંચ $d$-કક્ષકો સમશક્તિમાન (સમાન ઊર્જા ધરાવતી) હોય છે.
વિકલ્પ $C$ ખોટો છે કારણ કે $d_{x^{2}-y^{2}}$ અને $d_{z^{2}}$ સમાન આકાર ધરાવતા નથી. $d_{x^{2}-y^{2}}$ માં $x$ અને $y$ અક્ષ પર ચાર ખંડો હોય છે,જ્યારે $d_{z^{2}}$ માં $z$-અક્ષ પર બે ખંડો અને $xy$-સમતલમાં ઇલેક્ટ્રોન ઘનતાનું વલય હોય છે.
વિકલ્પ $D$ સાચો છે કારણ કે મુખ્ય ક્વોન્ટમ આંક $n$ વધતા,કક્ષકનું કદ વધે છે. આમ,$5d$ કક્ષકો $4d$ કક્ષકો કરતા મોટી હોય છે.

(C) મહત્તમ 'અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ - અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ' (lp-lp) અપાકર્ષણ નક્કી કરવા માટે,આપણે દરેક અણુના મધ્યસ્થ પરમાણુ પરના અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મોની સંખ્યા તપાસીએ છીએ:
$1$. $IF_{5}$: આયોડિન પાસે $7$ સંયોજકતા ઇલેક્ટ્રોન છે. તે $F$ પરમાણુઓ સાથે $5$ બંધ બનાવે છે,જેનાથી $1$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ બાકી રહે છે. lp-lp અપાકર્ષણની સંખ્યા = $0$.
$2$. $SF_{4}$: સલ્ફર પાસે $6$ સંયોજકતા ઇલેક્ટ્રોન છે. તે $F$ પરમાણુઓ સાથે $4$ બંધ બનાવે છે,જેનાથી $1$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ બાકી રહે છે. lp-lp અપાકર્ષણની સંખ્યા = $0$.
$3$. $XeF_{2}$: ઝેનોન પાસે $8$ સંયોજકતા ઇલેક્ટ્રોન છે. તે $F$ પરમાણુઓ સાથે $2$ બંધ બનાવે છે,જેનાથી $3$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મો બાકી રહે છે. આ $3$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મો ત્રિકોણીય દ્વિપિરામિડલ ભૂમિતિની વિષુવવૃત્તીય સ્થિતિઓ પર ગોઠવાય છે,જેના પરિણામે $90^\circ$ ના ખૂણે $3$ lp-lp અપાકર્ષણ જોવા મળે છે.
$4$. $ClF_{3}$: ક્લોરિન પાસે $7$ સંયોજકતા ઇલેક્ટ્રોન છે. તે $F$ પરમાણુઓ સાથે $3$ બંધ બનાવે છે,જેનાથી $2$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મો બાકી રહે છે. lp-lp અપાકર્ષણની સંખ્યા = $1$.
આમ,$XeF_{2}$ માં સૌથી વધુ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ - અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ અપાકર્ષણ જોવા મળે છે.

(D) $100$ થી વધુ પરમાણુ ક્રમાંક ધરાવતા તત્વો માટે $IUPAC$ નામકરણ પરમાણુ ક્રમાંકના અંકો પર આધારિત છે.
$119$ માટે:
$1$ = અન
$1$ = અન
$9$ = એન
પ્રત્યય = -ઈયમ
તેથી,નામ $Ununennium$ $(Uue)$ છે.

(C) ડાયબોરેન $(B_2H_6)$ માં,દરેક બોરોન પરમાણુ $sp^3$ સંકરણ ધરાવે છે,$sp^2$ નહીં.
ડાયબોરેનનું બંધારણ અસમતલીય છે,જેમાં બે બ્રિજિંગ હાઇડ્રોજન પરમાણુઓ એવા સમતલમાં હોય છે જે ચાર ટર્મિનલ હાઇડ્રોજન અને બે બોરોન પરમાણુઓ ધરાવતા સમતલને લંબ હોય છે.
તેથી,બંને બોરોન પરમાણુઓ $sp^2$ સંકરણ ધરાવે છે તે વિધાન ખોટું છે.

(D) બોહરના પરમાણુ મોડેલ મુજબ, ત્રિજ્યા $r$ એ $r \propto \frac{n^2}{Z}$ દ્વારા આપવામાં આવે છે.
$Li^{2+}$ ની $3^{rd}$ કક્ષા માટે, $n_1 = 3$ અને $Z_1 = 3$.
$He^{+}$ ની $2^{nd}$ કક્ષા માટે, $n_2 = 2$ અને $Z_2 = 2$.
ગુણોત્તર સૂત્રનો ઉપયોગ કરતા: $\frac{(r_3)_{Li^{2+}}}{(r_2)_{He^{+}}} = \frac{n_1^2}{n_2^2} \times \frac{Z_2}{Z_1}$.
કિંમતો મૂકતા: $\frac{(r_3)_{Li^{2+}}}{105.8 \, pm} = \frac{3^2}{2^2} \times \frac{2}{3} = \frac{9}{4} \times \frac{2}{3} = \frac{3}{2} = 1.5$.
તેથી, $(r_3)_{Li^{2+}} = 105.8 \, pm \times 1.5 = 158.7 \, pm$.

(C) આપેલ છે:
કદ $V = 10.0 \, L$
$O_2$ નું દળ $(W)$ = $64 \, g$
$O_2$ નું આણ્વીય દળ $(M)$ = $32 \, g \, mol^{-1}$
તાપમાન $T = 27^{\circ} C = 27 + 273 = 300 \, K$
વાયુ અચળાંક $R = 0.0831 \, L \, bar \, K^{-1} \, mol^{-1}$
પગલું $1$: મોલની સંખ્યા $(n)$ શોધો:
$n = \frac{W}{M} = \frac{64 \, g}{32 \, g \, mol^{-1}} = 2 \, mol$
પગલું $2$: આદર્શ વાયુ સમીકરણ $PV = nRT$ નો ઉપયોગ કરીને દબાણ $(P)$ શોધો:
$P = \frac{nRT}{V}$
$P = \frac{2 \, mol \times 0.0831 \, L \, bar \, K^{-1} \, mol^{-1} \times 300 \, K}{10.0 \, L}$
$P = \frac{49.86}{10} \, bar = 4.986 \, bar \approx 4.9 \, bar$

(D) આલ્કીનનું ઓઝોનોલિસિસ $C=C$ દ્વિબંધનું વિભાજન કરે છે અને દ્વિબંધના દરેક કાર્બન પરમાણુ સાથે ઓક્સિજન પરમાણુ ઉમેરે છે.
ફોર્માલ્ડિહાઈડ $HCHO$ છે અને $2-$મિથાઈલપ્રોપેનાલ $(CH_{3})_{2}CHCHO$ છે.
આ નીપજોના કાર્બોનિલ કાર્બનને દ્વિબંધ દ્વારા જોડતા,આપણને મૂળ આલ્કીન $X$ નું બંધારણ મળે છે:
$CH_{3}-CH(CH_{3})-CH=O + O=CH_{2} \xrightarrow{Zn/H_{2}O} CH_{3}-CH(CH_{3})-CH=CH_{2} + H_{2}O$
બંધારણ $CH_{3}-CH(CH_{3})-CH=CH_{2}$ એ $3-$મિથાઈલબ્યુટ$-1-$ઈન છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $D$ છે.

(D) તટસ્થ અથવા થોડા આલ્કલાઇન માધ્યમમાં,પ્રક્રિયા નીચે મુજબ છે:
$2KMnO_4 + H_2O + KI \rightarrow 2MnO_2 + 2KOH + KIO_3$
$KMnO_4$ માં,$Mn$ ની ઓક્સિડેશન અવસ્થા $+7$ છે.
$MnO_2$ માં,$Mn$ ની ઓક્સિડેશન અવસ્થા $+4$ છે.
તેથી,મેંગેનીઝની ઓક્સિડેશન અવસ્થામાં થતો ફેરફાર $+7$ થી $+4$ છે.

(D) $1$. મુખ્ય ક્રિયાશીલ સમૂહ ($-OH$ સમૂહ) ધરાવતી સૌથી લાંબી કાર્બન શૃંખલા પસંદ કરો. આ શૃંખલામાં $6$ કાર્બન છે,તેથી મુખ્ય આલ્કેન હેક્ઝેન છે.
$2$. શૃંખલાને તે છેડેથી નંબર આપો જ્યાંથી મુખ્ય ક્રિયાશીલ સમૂહ $(-OH)$ ને સૌથી ઓછો ક્રમાંક મળે. જમણી બાજુથી ડાબી બાજુ નંબર આપતા $-OH$ સમૂહ $3$ નંબર પર આવે છે.
$3$. વિસ્થાપકો ઓળખો: $1$ નંબર પર $Br$,$4$ નંબર પર $CH_3$ અને $5$ નંબર પર $Cl$.
$4$. વિસ્થાપકોને મૂળાક્ષરના ક્રમમાં ગોઠવો: $1-$બ્રોમો,$5-$ક્લોરો,$4-$મિથાઈલ.
$5$. આથી,સાચું $IUPAC$ નામ $1-$બ્રોમો$-5-$ક્લોરો$-4-$મિથાઈલહેક્ઝેન$-3-$ઓલ છે.

(D) પ્રક્રિયા $3 O_{2(g)} \rightleftharpoons 2 O_{3(g)}$ માટે સંતુલન અચળાંકનું સૂત્ર $K_c = \frac{[O_3]^2}{[O_2]^3}$ છે.
આપેલ છે કે $K_c = 3.0 \times 10^{-59}$ અને $[O_2] = 0.040 \ M = 4 \times 10^{-2} \ M$.
કિંમતો સૂત્રમાં મૂકતા:
$3.0 \times 10^{-59} = \frac{[O_3]^2}{(4 \times 10^{-2})^3}$
$[O_3]^2 = 3.0 \times 10^{-59} \times (64 \times 10^{-6})$
$[O_3]^2 = 192 \times 10^{-65} = 1.92 \times 10^{-63}$
$[O_3] = \sqrt{1.92 \times 10^{-63}} = \sqrt{19.2 \times 10^{-64}} \approx 4.38 \times 10^{-32} \ M$.

(A) પ્રદૂષિત હવામાં રજકણોની હાજરી સલ્ફર ડાયોક્સાઇડના સલ્ફર ટ્રાયોક્સાઇડમાં ઓક્સિડેશનને વેગ આપે છે: $2SO_{2(g)} + O_{2(g)} \rightarrow 2SO_{3(g)}$.
આ પ્રક્રિયા ઓઝોન $(O_3)$ અને હાઇડ્રોજન પેરોક્સાઇડ $(H_2O_2)$ દ્વારા પણ પ્રોત્સાહિત થાય છે:
$SO_{2(g)} + O_{3(g)} \rightarrow SO_{3(g)} + O_{2(g)}$
$SO_{2(g)} + H_2O_{2(l)} \rightarrow H_2SO_{4(aq)}$
આમ,રજકણો,ઓઝોન અને હાઇડ્રોજન પેરોક્સાઇડ ત્રણેય સલ્ફરના ઓક્સાઇડને કારણે થતા પ્રદૂષણમાં વધારો કરે છે.

(A) $1$. દરેક જાતિનું સંકરણ અને ભૂમિતિ નક્કી કરો:
- $CO_2$: $sp$ સંકરણ,રેખીય,બંધકોણ = $180^{\circ}$.
- $NH_4^{+}$: $sp^3$ સંકરણ,સમચતુષ્ફલકીય,બંધકોણ = $109.5^{\circ}$.
- $NH_3$: $sp^3$ સંકરણ,ત્રિકોણીય પિરામિડલ,એક અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ,બંધકોણ = $107^{\circ}$.
- $H_2O$: $sp^3$ સંકરણ,કોણીય (bent),બે અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ,બંધકોણ = $104.5^{\circ}$.
$2$. બંધકોણની સરખામણી કરતા: $104.5^{\circ} (H_2O) < 107^{\circ} (NH_3) < 109.5^{\circ} (NH_4^{+}) < 180^{\circ} (CO_2)$.
$3$. સાચો ક્રમ $H_2O < NH_3 < NH_4^{+} < CO_2$ છે.

(C) બ્લીચિંગ પાવડરનું સૂત્ર $Ca(OH)_2 \cdot CaCl_2 \cdot Ca(OCl)_2 \cdot 2H_2O$ છે.
તે કેલ્શિયમ ક્લોરાઇડ $(CaCl_2)$,કેલ્શિયમ હાઇપોક્લોરાઇટ $(Ca(OCl)_2)$ અને કેલ્શિયમ હાઇડ્રોક્સાઇડ $(Ca(OH)_2)$ નું મિશ્રણ છે.

(C) . સોડિયમ લોરિલ સલ્ફેટ એ એનાયોનિક ડિટર્જન્ટ છે.
$b$. સિટિલટ્રાયમિથાઈલ એમોનિયમ ક્લોરાઈડ એ કેટાયોનિક ડિટર્જન્ટ છે.
$c$. સોડિયમ સ્ટીઅરેટ એ ટોયલેટ સાબુ છે.
$d$. પોલીઈથિલિનગ્લાયકોલ સ્ટીઅરેટ એ નોન-આયોનિક ડિટર્જન્ટ છે.
તેથી,સાચી જોડ $(a)-(iii), (b)-(iv), (c)-(i), (d)-(ii)$ છે.

(A) વિઘટન રેડોક્ષ પ્રક્રિયામાં એક સંયોજનનું બે કે તેથી વધુ નીપજોમાં વિભાજન થાય છે જેમાં તત્વોના ઓક્સિડેશન આંક બદલાય છે.
પ્રક્રિયા $2Pb(NO_3)_{2(s)} \longrightarrow 2PbO_{(s)} + 4NO_{2(g)} + O_{2(g)}$ માં,$N$ નો ઓક્સિડેશન આંક $+5$ થી બદલાઈને $+4$ થાય છે અને $O$ નો ઓક્સિડેશન આંક $-2$ થી બદલાઈને $0$ થાય છે. તેથી,આ એક વિઘટન રેડોક્ષ પ્રક્રિયા છે.
વિકલ્પ $A$ સાચો જવાબ છે.

(A) તત્વ $X$ માટે: $2^{nd}$ અને $1^{st}$ આયનીકરણ એન્થાલ્પી વચ્ચેનો તફાવત $3069 - 419 = 2650 \ kJ \ mol^{-1}$ છે,જે ખૂબ મોટો છે. આ સૂચવે છે કે બીજો ઇલેક્ટ્રોન દૂર કરવા માટે સ્થિર નિષ્ક્રિય વાયુ જેવી ઇલેક્ટ્રોન રચના તોડવી પડે છે,જે આલ્કલી ધાતુનું લક્ષણ છે.
તત્વ $Y$ માટે: $2^{nd}$ અને $1^{st}$ આયનીકરણ એન્થાલ્પી વચ્ચેનો તફાવત $1145 - 590 = 555 \ kJ \ mol^{-1}$ છે,જે પ્રમાણમાં નાનો છે. આ સૂચવે છે કે બીજો ઇલેક્ટ્રોન સમાન સંયોજકતા કક્ષામાંથી દૂર થાય છે,જે આલ્કલાઇન અર્થ ધાતુનું લક્ષણ છે.
તેથી,$X$ આલ્કલી ધાતુ છે અને $Y$ આલ્કલાઇન અર્થ ધાતુ છે.

(B) $NH_3$: $sp^3$ સંકરણ અને $1$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ $(LP)$ ને કારણે Trigonal pyramidal આકાર ધરાવે છે $(a-iii)$.
$ClF_3$: $sp^3d$ સંકરણ અને $2$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ $(LP)$ ને કારણે $T$-shape આકાર ધરાવે છે $(b-iv)$.
$PCl_5$: $sp^3d$ સંકરણ અને $0$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ $(LP)$ ને કારણે Trigonal bipyramidal આકાર ધરાવે છે $(c-ii)$.
$BrF_5$: $sp^3d^2$ સંકરણ અને $1$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ $(LP)$ ને કારણે Square pyramidal આકાર ધરાવે છે $(d-i)$.
તેથી,સાચી જોડ $a-iii, b-iv, c-ii, d-i$ છે.

(A) આપેલા સંયોજનોના રાસાયણિક સૂત્રો નીચે મુજબ છે:
$a$. બોરેક્સ: $Na_2B_4O_7 \cdot 10H_2O$
$b$. કર્નાઈટ: $Na_2B_4O_7 \cdot 4H_2O$
$c$. ઓર્થોબોરિક એસિડ: $H_3BO_3$
$d$. બોરેક્સ બીડ: $NaBO_2$
તેથી,સાચી જોડ $a-iv, b-ii, c-iii, d-i$ છે.

(B) પરમાણ્વીય હાઇડ્રોજન વેલ્ડિંગ એ એક એવી પ્રક્રિયા છે જે હાઇડ્રોજન વાયુના વાતાવરણમાં બે ટંગસ્ટન ઇલેક્ટ્રોડ વચ્ચે ઇલેક્ટ્રિક આર્કનો ઉપયોગ કરે છે. આર્કની અંદર હાઇડ્રોજનના અણુઓ પરમાણુઓમાં વિભાજિત થાય છે,જે મોટી માત્રામાં ગરમીનું શોષણ કરે છે. જ્યારે આ પરમાણુઓ ધાતુની સપાટી પર ફરીથી જોડાય છે,ત્યારે તેઓ આ ઉર્જા મુક્ત કરે છે,જે $4000 \ K$ સુધીનું તાપમાન ઉત્પન્ન કરે છે,જે ઊંચા ગલનબિંદુ ધરાવતી ધાતુઓને વેલ્ડ કરવા માટે પૂરતું છે.

(B) જ્યારે બોરેક્સ $(Na_2B_4O_7 \cdot 10H_2O)$ ને ગરમ કરવામાં આવે છે,ત્યારે તે સૌ પ્રથમ તેના સ્ફટિકીકરણના પાણીને ગુમાવે છે અને ત્યારબાદ પીગળીને પારદર્શક પ્રવાહી બનાવે છે,જે ઠંડુ પડતા સોડિયમ મેટાબોરેટ $(NaBO_2)$ અને બોરિક એનહાઇડ્રાઇડ $(B_2O_3)$ ધરાવતા કાચ જેવો પદાર્થ બનાવે છે.
સંતુલિત રાસાયણિક સમીકરણ:
$Na_2B_4O_7 \stackrel{\Delta}{\longrightarrow} 2NaBO_2 + B_2O_3$
આમ,નીપજ $X$ એ $B_2O_3$ છે.

(C) તત્વોની ઇલેક્ટ્રોનિક રચના નીચે મુજબ છે:
$C (Z=6): 1s^2 2s^2 2p^2$
$N (Z=7): 1s^2 2s^2 2p^3$
$O (Z=8): 1s^2 2s^2 2p^4$
$F (Z=9): 1s^2 2s^2 2p^5$
આવર્તમાં ડાબેથી જમણે જતાં,અસરકારક કેન્દ્રીય વીજભાર વધવાને કારણે સામાન્ય રીતે આયનીકરણ એન્થાલ્પી વધે છે.
જોકે,નાઇટ્રોજન $(N)$ પાસે સ્થાયી અર્ધ-પૂર્ણ $2p^3$ રચના છે,જે તેની આયનીકરણ એન્થાલ્પીને ઓક્સિજન $(O)$ કરતા વધારે બનાવે છે.
તેથી,સાચો ક્રમ $C < O < N < F$ છે.

(C) $CH_3COOH$ માટે:
$[H^{+}] = C \cdot \alpha$
આપેલ સાંદ્રતા $C = 0.01 \, M = 10^{-2} \, M$ અને આયનીકરણની માત્રા $\alpha = 1 \% = 0.01 = 10^{-2}$ છે.
$[H^{+}] = 10^{-2} \times 10^{-2} = 10^{-4} \, M$
$pH = -\log [H^{+}]$
$pH = -\log(10^{-4}) = 4$

(D) આદર્શ વાયુ માટે,આંતરિક ઉર્જા $U$ એ માત્ર તાપમાનનું વિધેય છે,એટલે કે $U = f(T)$.
પ્રક્રિયા સમતાપી હોવાથી,તાપમાન અચળ રહે છે $(T_2 = T_1 = 300 \ K)$.
તેથી,આંતરિક ઉર્જામાં થતો ફેરફાર $\Delta U = nC_v(T_2 - T_1) = 0$.

(A) સંયોજનનું બંધારણ $OHC-CH=CH-CH_2-COOCH_3$ છે.
બંધારણમાં દર્શાવ્યા મુજબ કાર્બનને નંબર આપતા:
$C_1$ એ એસ્ટર સમૂહ $(-COOCH_3)$ નો કાર્બોનિલ કાર્બન છે,જે એક દ્વિબંધ દ્વારા ઓક્સિજન સાથે અને અન્ય બે સમૂહો સાથે એકલ બંધ દ્વારા જોડાયેલ છે. તેમાં $3$ સિગ્મા બંધ અને $0$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ છે,તેથી તે $sp^2$ સંકરણ ધરાવે છે.
$C_2$ એ મિથિલીન કાર્બન $(-CH_2-)$ છે જે ચાર પરમાણુઓ સાથે એકલ બંધ દ્વારા જોડાયેલ છે. તેમાં $4$ સિગ્મા બંધ અને $0$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ છે,તેથી તે $sp^3$ સંકરણ ધરાવે છે.
તેથી,$C_1$ એ $sp^2$ અને $C_2$ એ $sp^3$ સંકરણ ધરાવે છે.

(B) દળ માટેનું સૂત્ર: $Mass = Density \times Volume$.
આપેલ છે: $Density = 2.15 \ g \ mL^{-1}$ અને $Volume = 2.5 \ mL$.
$Mass = 2.15 \ g \ mL^{-1} \times 2.5 \ mL = 5.375 \ g$.
સાર્થક અંકોના નિયમો મુજબ,ગુણાકારનું પરિણામ સૌથી ઓછા સાર્થક અંકો ધરાવતા માપ જેટલા જ સાર્થક અંકો ધરાવતું હોવું જોઈએ.
અહીં,$2.5$ માં $2$ સાર્થક અંકો છે,તેથી પરિણામને $2$ સાર્થક અંકો સુધી રાઉન્ડ ઓફ કરવું જોઈએ.
તેથી,$5.375 \ g$ ને $2$ સાર્થક અંકોમાં ફેરવતા $5.4 \ g$ મળે છે.

(D) સાચી જોડી નીચે મુજબ છે :
$a$. ફ્રેન્કેલ ક્ષતિ આયનીય ઘન દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે જેમાં ઘનતા અચળ રહે છે $(iv)$.
$b$. શૉટકી ક્ષતિ આયનીય ઘન દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે જેમાં ઘનતા ઘટે છે $(iii)$.
$c$. અવકાશ ક્ષતિ બિન-આયનીય ઘન દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે જેમાં ઘનતા ઘટે છે $(i)$.
$d$. આંતરાલીય ક્ષતિ બિન-આયનીય ઘન દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે જેમાં ઘનતા વધે છે $(ii)$.
તેથી,સાચો ક્રમ $(a)-(iv), (b)-(iii), (c)-(i), (d)-(ii)$ છે.

(D) વાયુનું પ્રવાહીકરણ તેની ક્રાંતિક તાપમાન $(T_C)$ ના સમપ્રમાણમાં હોય છે.
જેમ તાપમાન $500 \ K$ થી ઘટાડવામાં આવે છે,તેમ સૌથી વધુ ક્રાંતિક તાપમાન ધરાવતો વાયુ સૌથી પહેલા પ્રવાહીમાં રૂપાંતરિત થશે.
આપેલ ક્રાંતિક તાપમાનની સરખામણી કરતા: $NH_3$ $(405.5 \ K)$ > $CO_2$ $(304.1 \ K)$ > $N_2$ $(126 \ K)$ > $He$ $(5.3 \ K)$.
તેથી,$NH_3$ નું ક્રાંતિક તાપમાન સૌથી વધુ હોવાથી,તે સૌથી પહેલા પ્રવાહીમાં રૂપાંતરિત થશે.

(A) આલ્કેનનું ઉત્કલનબિંદુ આણ્વીય દળ અને શાખાઓની સંખ્યા પર આધાર રાખે છે.
જેમ આણ્વીય દળ વધે તેમ ઉત્કલનબિંદુ વધે છે.
આઈસોમર્સ માટે,શાખાઓ વધવાથી સપાટીનું ક્ષેત્રફળ ઘટે છે,તેથી ઉત્કલનબિંદુ ઘટે છે.
હેપ્ટેન $(C_7H_{16})$: $371.4 \ K$
હેક્ઝેન $(C_6H_{14})$: $341.9 \ K$
$2-$મિથાઈલબ્યુટેન $(C_5H_{12})$: $300.9 \ K$
બ્યુટેન $(C_4H_{10})$: $272.4 \ K$
$2-$મિથાઈલપ્રોપેન $(C_4H_{10})$: $261 \ K$
આ મૂલ્યોની સરખામણી કરતા,ઘટતો ક્રમ: $(a) > (e) > (c) > (b) > (d)$ છે.

(D) ઓર્બિટલને $n\ell$ દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે,જ્યાં $n$ મુખ્ય ક્વોન્ટમ આંક છે અને $\ell$ એઝિમુથલ ક્વોન્ટમ આંક છે.
$\ell=0$ માટે,ઓર્બિટલ $s$ છે.
$\ell=1$ માટે,ઓર્બિટલ $p$ છે.
$\ell=2$ માટે,ઓર્બિટલ $d$ છે.
કિંમતો મેળવતા:
$a. n=2, \ell=1 \rightarrow 2p$ $(iii)$
$b. n=3, \ell=2 \rightarrow 3d$ $(iv)$
$c. n=3, \ell=0 \rightarrow 3s$ $(ii)$
$d. n=2, \ell=0 \rightarrow 2s$ $(i)$
તેથી,સાચી જોડ $(a)-(iii), (b)-(iv), (c)-(ii), (d)-(i)$ છે.

(D) કેલ્સિનેશન એ અયસ્કને હવાના મર્યાદિત પુરવઠામાં અથવા ગેરહાજરીમાં ગરમ કરવાની પ્રક્રિયા છે જેથી અસ્થિર અશુદ્ધિઓ અથવા ભેજ દૂર કરી શકાય.
$A$,$B$,અને $C$ એ કેલ્સિનેશનની લાક્ષણિક ઉષ્મીય વિઘટન પ્રક્રિયાઓ છે.
વિકલ્પ $D$ એ કાર્બોનેટ અને એસિડ વચ્ચેની રાસાયણિક પ્રક્રિયા (વિસ્થાપન) છે,કેલ્સિનેશન પ્રક્રિયા નથી.

(D) એક ફોટોનની ઊર્જા $E = \frac{hc}{\lambda}$ દ્વારા આપવામાં આવે છે.
એક મોલ ફોટોન માટે,ઊર્જા $E_{mol} = \frac{hcN_A}{\lambda}$ છે.
$E_{mol} = \frac{6.626 \times 10^{-34} \, J \, s \times 3 \times 10^8 \, m \, s^{-1} \times 6.022 \times 10^{23} \, mol^{-1}}{300 \times 10^{-9} \, m} = 3.99 \times 10^5 \, J \, mol^{-1}$.
ફોટોઇલેક્ટ્રિક અસરના સમીકરણ મુજબ,$E_{photon} = \Phi + KE$,જ્યાં $\Phi$ એ કાર્ય વિધેય (ઇલેક્ટ્રોન દૂર કરવા માટે જરૂરી લઘુત્તમ ઊર્જા) છે.
$\Phi = E_{mol} - KE = (3.99 \times 10^5 - 1.68 \times 10^5) \, J \, mol^{-1} = 2.31 \times 10^5 \, J \, mol^{-1}$.

(C) આલ્કીન્સનું સંશ્લેષણ વિલોપન પ્રક્રિયાઓ દ્વારા થાય છે.
$(A)$ આલ્કાઈન્સની પ્રવાહી $NH_3$ માં $Na$ સાથેની પ્રક્રિયા (બર્ચ રિડક્શન) ટ્રાન્સ-આલ્કીન્સ બનાવે છે.
$(B)$ આલ્કાઈલ હેલાઈડને આલ્કોહોલિક $KOH$ સાથે ગરમ કરતા ડીહાઈડ્રોહેલોજનેશન દ્વારા આલ્કીન્સ બને છે.
$(C)$ આલ્કાઈલ હેલાઈડની જલીય $KOH$ સાથેની પ્રક્રિયા ન્યુક્લિયોફિલિક વિસ્થાપન છે,જે આલ્કોહોલ $(R-X + KOH_{(aq)} \rightarrow R-OH + KX)$ બનાવે છે,આલ્કીન્સ નહીં.
$(D)$ વિસીનલ ડાયહેલાઈડની $Zn$ ધાતુ સાથેની પ્રક્રિયા ડીહેલોજનેશન દ્વારા આલ્કીન્સ બનાવે છે.
તેથી,વિકલ્પ $C$ આલ્કીન સંશ્લેષણ માટેની ખોટી પદ્ધતિ છે.

(A) $Fe_{0.96}O$ સંયોજનમાં,કુલ વીજભાર શૂન્ય હોવો જોઈએ.
ધારો કે $Fe^{2+}$ આયનોની સંખ્યા $x$ છે.
તો $Fe^{3+}$ આયનોની સંખ્યા $(0.96 - x)$ થશે.
વીજભાર સંતુલન સમીકરણ: $(x)(+2) + (0.96 - x)(+3) + 1(-2) = 0$.
$2x + 2.88 - 3x - 2 = 0$.
$-x + 0.88 = 0$,તેથી $x = 0.88$.
$Fe^{3+}$ આયનોની સંખ્યા $0.96 - 0.88 = 0.08$ છે.
$Fe(III)$ તરીકે અસ્તિત્વ ધરાવતા $Fe$ નો અંશ $\frac{0.08}{0.96} = \frac{1}{12}$ છે.

(A) ડાયઓક્સિજન વાયુ $(O_2)$ ના મોલ $= \frac{3.2 \ g}{32 \ g \ mol^{-1}} = 0.1 \ mol$.
$STP$ પર ડાયઓક્સિજન વાયુનું કદ $(V_1)$ $= 0.1 \ mol \times 22.4 \ L \ mol^{-1} = 2.24 \ L$.
બોઈલના નિયમ મુજબ,અચળ તાપમાને,$P_1V_1 = P_2V_2$.
આપેલ છે કે $P_2 = \frac{1}{3}P_1$,તેથી $P_1 \times 2.24 = (\frac{1}{3}P_1) \times V_2$.
$V_2 = 2.24 \times 3 = 6.72 \ L$.

(C) . બાયોકેમિકલ ઓક્સિજન ડિમાન્ડ $(BOD)$ એ પાણીમાં રહેલા કાર્બનિક પદાર્થોના વિઘટન માટે બેક્ટેરિયા દ્વારા જરૂરી ઓક્સિજનનું માપ છે. તેથી,$a-iii$.
$b$. ફોટોકેમિકલ સ્મોગ સૂર્યપ્રકાશની હાજરીમાં નાઇટ્રોજન ઓક્સાઇડ અને હાઇડ્રોકાર્બન દ્વારા બને છે,જે ઓક્સિડાઇઝિંગ વાતાવરણ બનાવે છે. તેથી,$b-i$.
$c$. ક્લાસિકલ સ્મોગ ઠંડા અને ભેજવાળા વાતાવરણમાં જોવા મળે છે અને તે ધુમાડો,ધુમ્મસ અને સલ્ફર ડાયોક્સાઇડનું મિશ્રણ છે,જે રિડ્યુસિંગ મિશ્રણ તરીકે કાર્ય કરે છે. તેથી,$c-iv$.
$d$. ઓઝોન સ્તરનું ક્ષય મુખ્યત્વે ક્લોરોફ્લોરોકાર્બન $(CFCs)$ ને કારણે થાય છે,જે પોલર સ્ટ્રેટોસ્ફેરિક વાદળો બનાવે છે જે ઓઝોનના વિનાશને વેગ આપે છે. તેથી,$d-ii$.
તેથી,સાચી જોડ $a-iii, b-i, c-iv, d-ii$ છે.

(B) $K_p$ અને $K_c$ વચ્ચેનો સંબંધ નીચે મુજબ છે: $K_p = K_c(RT)^{\Delta n_g}$
પ્રક્રિયા $CO_{2(g)} + C_{(s)} \rightleftharpoons 2CO_{(g)}$ માટે,વાયુરૂપ ઘટકોના મોલની સંખ્યામાં ફેરફાર $\Delta n_g = 2 - 1 = 1$ છે.
આપેલ છે કે $K_p = 3.0$,$T = 1000 \ K$,અને $R = 0.083 \ L \ bar \ K^{-1} \ mol^{-1}$.
આ કિંમતો સમીકરણમાં મૂકતા: $3.0 = K_c(0.083 \times 1000)^1$
$3.0 = K_c(83)$
$K_c = \frac{3.0}{83} \approx 3.6 \times 10^{-2}$

(D) કાર્બોકેટાયનની સ્થિરતા ઇન્ડક્ટિવ અસર અને હાઇપરકોન્જુગેશન દ્વારા નક્કી કરવામાં આવે છે.
$1$. $CH_3^+$ એ મિથાઈલ કાર્બોકેટાયન છે.
$2$. $CH_3CH_2^+$ એ પ્રાથમિક $(1^{\circ})$ કાર્બોકેટાયન છે.
$3$. $(CH_3)_2CH^+$ એ દ્વિતીયક $(2^{\circ})$ કાર્બોકેટાયન છે.
$4$. $(CH_3)_3C^+$ એ તૃતીયક $(3^{\circ})$ કાર્બોકેટાયન છે.
જેમ ધન વીજભારિત કાર્બન સાથે જોડાયેલા આલ્કાઈલ સમૂહોની સંખ્યા વધે છે,તેમ ઇલેક્ટ્રોન-ડોનેટિંગ ઇન્ડક્ટિવ અસર ($+I$ અસર) અને હાઇપરકોન્જુગેશનને કારણે સ્થિરતા વધે છે.
તેથી,તૃતીયક કાર્બોકેટાયન $(CH_3)_3C^+$ સૌથી વધુ સ્થાયી છે.

(C) વનસ્પતિઓમાં જલવાહક રસનું ઉર્ધ્વગમન મુખ્યત્વે $Transpiration$ $Pull$ (બાષ્પોત્સર્જન ખેંચાણ) દ્વારા થાય છે,જે $Cohesion-Tension$ (સંસક્તિ-તણાવ) સિદ્ધાંત દ્વારા સમજાવવામાં આવે છે.
$1$. $Cohesion$ (સંસક્તિ): હાઇડ્રોજન બંધને કારણે પાણીના અણુઓ વચ્ચેનું પરસ્પર આકર્ષણ.
$2$. $Adhesion$ (આસક્તિ): જલવાહક પેશીની દીવાલોની ધ્રુવીય સપાટીઓ સાથે પાણીના અણુઓનું આકર્ષણ.
$3$. $Surface$ $Tension$ (પૃષ્ઠતાણ): પાણીના અણુઓ વાયુ અવસ્થા કરતા પ્રવાહી અવસ્થામાં એકબીજા તરફ વધુ આકર્ષાય છે.
આ બળો એક સતત પાણીનો સ્તંભ બનાવે છે જે પર્ણની સપાટી પર થતા બાષ્પોત્સર્જન દ્વારા ઉત્પન્ન થતા નકારાત્મક દબાણથી ઉપરની તરફ ખેંચાય છે. જોકે મૂળદાબ પાણીના વહનમાં ફાળો આપે છે,પરંતુ તે ઊંચા વૃક્ષોમાં પાણીને ઉપર સુધી પહોંચાડવા માટે પૂરતું નથી,તેથી સંસક્તિ અને આસક્તિ મુખ્ય પરિબળો છે.

(A) સમૂહ $16$ ના હાઇડ્રાઇડ્સના ઉત્કલનબિંદુઓ આણ્વીય દળ અને આંતરઆણ્વીય હાઇડ્રોજન બંધ બંને દ્વારા પ્રભાવિત થાય છે.
$H_2S$,$H_2Se$,અને $H_2Te$ માટે,વાન ડર વાલ્સ બળોને કારણે મોલર દળ વધવાની સાથે ઉત્કલનબિંદુ વધે છે.
જોકે,$H_2O$ માં મજબૂત આંતરઆણ્વીય હાઇડ્રોજન બંધ હોય છે,જેના પરિણામે સમૂહના અન્ય હાઇડ્રાઇડ્સ કરતા તેનું ઉત્કલનબિંદુ ઘણું વધારે હોય છે.
ઉત્કલનબિંદુનો સાચો ક્રમ $H_2S < H_2Se < H_2Te < H_2O$ છે.
વિધાન $I$ ખોટું છે કારણ કે તે $H_2O$ ને ક્રમના શરૂઆતમાં મૂકે છે.
વિધાન $II$ ખોટું છે કારણ કે તે મોલર દળ પર આધારિત સરળ વલણ સૂચવે છે,જે $H_2O$ માં હાઇડ્રોજન બંધની અસરને અવગણે છે.

(D) આંતર-હેલોજન સંયોજનો સામાન્ય રીતે હેલોજન કરતા વધુ પ્રતિક્રિયાશીલ હોય છે કારણ કે બે અલગ-અલગ હેલોજન વચ્ચેનો બંધ $(X-X')$ એ બે સમાન હેલોજન વચ્ચેના બંધ $(X-X)$ કરતા નબળો હોય છે,સિવાય કે $F_{2}$.
કારણ કે $I-Cl$ બંધ $I-I$ બંધ કરતા નબળો છે,તેથી $ICl$ એ $I_{2}$ કરતા વધુ પ્રતિક્રિયાશીલ છે.
તેથી,વિધાન $(A)$ અને કારણ $(R)$ બંને સાચા છે,અને $(R)$ એ $(A)$ ની સાચી સમજૂતી છે.

(C) થર્મોસેટિંગ પોલિમર ફરીથી વાપરી શકાતા નથી. તે મોલ્ડિંગ દરમિયાન ક્રોસ-લિંકિંગ પ્રક્રિયામાંથી પસાર થાય છે,જેના કારણે તે સખત અને અગલનીય બને છે.

(B) એનાન્શિયોમર્સ એકબીજાના અ-અધ્યારોપિત (non-superimposable) અરીસાના પ્રતિબિંબ છે. તેથી,તેઓ અધ્યારોપિત છે તેવું વિધાન ખોટું છે.

(A) આપેલ સંકીર્ણ $\left[ Ag(H_{2}O)_{2} \right] \left[ Ag(CN)_{2} \right]$ છે.
આ સંકીર્ણમાં,ધન આયન $\left[ Ag(H_{2}O)_{2} \right]^+$ છે અને ઋણ આયન $\left[ Ag(CN)_{2} \right]^-$ છે.
ધન આયન $\left[ Ag(H_{2}O)_{2} \right]^+$ માટે,$Ag$ નો ઓક્સિડેશન આંક $x + 2(0) = +1$ છે,તેથી $x = +1$.
તેનું નામ ડાયએક્વાસિલ્વર$(I)$ છે.
ઋણ આયન $\left[ Ag(CN)_{2} \right]^-$ માટે,$Ag$ નો ઓક્સિડેશન આંક $x + 2(-1) = -1$ છે,તેથી $x = +1$.
તેનું નામ ડાયસાયનિડોઅર્જેન્ટેટ$(I)$ છે.
આમ,$IUPAC$ નામ ડાયએક્વાસિલ્વર$(I)$ ડાયસાયનિડોઅર્જેન્ટેટ$(I)$ થાય છે.

(B) હાર્ડી-શુલ્ઝના નિયમ મુજબ,આયનની સ્કંદન શક્તિ તેની સંયોજકતા પર આધાર રાખે છે. ફ્લોક્યુલેટિંગ આયનની સંયોજકતા જેટલી વધારે,તેટલી તેની અવક્ષેપન કરવાની શક્તિ વધારે.
વિધાન $I$ સાચું છે: ઋણ સોલ માટે,કેટાયન્સની સ્કંદન શક્તિનો ક્રમ $Al^{3+} > Ba^{2+} > Na^{+}$ છે કારણ કે કેટાયનની સંયોજકતા સ્કંદન શક્તિના સીધા પ્રમાણમાં હોય છે.
વિધાન $II$ ખોટું છે: ધન સોલ માટે,સ્કંદન શક્તિ એનાયનની સંયોજકતા પર આધાર રાખે છે. ક્રમ એનાયનની સંયોજકતા $(Cl^- < SO_{4}^{2-} < PO_{4}^{3-})$ પર આધારિત હોવો જોઈએ. તેથી,ક્ષારો માટે ફ્લોક્યુલેટિંગ શક્તિનો સાચો ક્રમ $NaCl < Na_{2}SO_{4} < Na_{3}PO_{4}$ હોવો જોઈએ.

(C) કાર્બોનિલ સંયોજનોની પ્રક્રિયાઓ નીચે મુજબ છે:
$(a).$ સાયનોહાઇડ્રિન એ કાર્બોનિલ સંયોજનોની $HCN$ $(iv)$ સાથેની પ્રક્રિયાથી બને છે.
$(b).$ એસિટલ એ આલ્ડીહાઈડની શુષ્ક $HCl$ ની હાજરીમાં આલ્કોહોલ $(iii)$ સાથેની પ્રક્રિયાથી બને છે.
$(c).$ શિફ બેઝ એ કાર્બોનિલ સંયોજનોની પ્રાથમિક એમાઈન $(RNH_2)$ $(ii)$ સાથેની પ્રક્રિયાથી બને છે.
$(d).$ ઓક્સાઈમ એ કાર્બોનિલ સંયોજનોની હાઈડ્રોક્સિલ એમાઈન $(NH_2OH)$ $(i)$ સાથેની પ્રક્રિયાથી બને છે.
તેથી,સાચી જોડ $(a)-(iv), (b)-(iii), (c)-(ii), (d)-(i)$ છે.

(C) પ્રમાણિત રિડક્શન પોટેન્શિયલ $(SRP)$ ના મૂલ્યો: $E^{\circ}_{Zn^{2+}/Zn} = -0.76 \ V$,$E^{\circ}_{Fe^{2+}/Fe} = -0.44 \ V$,$E^{\circ}_{Cu^{2+}/Cu} = 0.34 \ V$,અને $E^{\circ}_{Ag^{+}/Ag} = 0.80 \ V$ છે.
ઓછા $SRP$ મૂલ્ય ધરાવતી ધાતુ વધુ $SRP$ મૂલ્ય ધરાવતી ધાતુને તેના ક્ષારના દ્રાવણમાંથી વિસ્થાપિત કરી શકે છે.
પ્રતિક્રિયાશીલતાનો ક્રમ $Zn > Fe > Cu > Ag$ છે.
વિકલ્પ $C$ માં,$Ag$ એ $Cu$ કરતા ઓછી સક્રિય ધાતુ છે $(E^{\circ}_{Ag^{+}/Ag} > E^{\circ}_{Cu^{2+}/Cu})$,તેથી $Ag$ એ $CuSO_4$ ના દ્રાવણમાંથી $Cu$ ને વિસ્થાપિત કરી શકતું નથી.
આમ,પ્રક્રિયા $2CuSO_{4(aq)} + 2Ag_{(s)} \rightarrow 2Cu_{(s)} + Ag_2SO_{4(aq)}$ સ્વયંભૂ નથી અને થઈ શકતી નથી.

(B) સાચો જવાબ $B$ છે.
$1$. રાસાયણિક ઉદ્દીપકોની જેમ,એન્ઝાઇમ્સ જૈવ-પ્રક્રિયાઓની સક્રિયકરણ ઊર્જા ઘટાડે છે. આ વિધાન સાચું છે.
$2$. એન્ઝાઇમ્સ પોલિસેકેરાઇડ્સ છે. આ વિધાન ખોટું છે કારણ કે એન્ઝાઇમ્સ સ્વભાવે પ્રોટીન છે (તેઓ ગ્લોબ્યુલર પ્રોટીન છે).
$3$. એન્ઝાઇમ્સ ચોક્કસ પ્રતિક્રિયા અને સબસ્ટ્રેટ માટે ખૂબ જ વિશિષ્ટ હોય છે. આ વિધાન સાચું છે.
$4$. એન્ઝાઇમ્સ જૈવ-ઉદ્દીપકો છે. આ વિધાન સાચું છે.

(B) વિધાન $I$ સાચું છે: પ્રાથમિક એલિફેટિક એમાઈન નાઈટ્રસ એસિડ $(HNO_2)$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને અત્યંત અસ્થાયી એલિફેટિક ડાયઝોનિયમ ક્ષાર બનાવે છે,જે તરત જ વિઘટિત થઈને $N_2$ વાયુ મુક્ત કરે છે અને આલ્કોહોલ બનાવે છે.
વિધાન $II$ ખોટું છે: પ્રાથમિક એરોમેટિક એમાઈન $HNO_2$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને બેન્ઝીન ડાયઝોનિયમ ક્ષાર બનાવે છે,જે ફક્ત નીચા તાપમાને $(273-278 \ K)$ સ્થાયી હોય છે. $278 \ K$ (અથવા $5 \ ^\circ C$) થી ઉપર,આ ક્ષાર વિઘટિત થાય છે; તેઓ $300 \ K$ થી ઉપર સ્થાયી હોતા નથી.

(D) સમાન આણ્વીય દળ ધરાવતા સંયોજનો માટે ઉત્કલનબિંદુનો ક્રમ: આલ્કોહોલ > આલ્ડિહાઇડ/કીટોન > હાઇડ્રોકાર્બન.
વિધાન $I$ સાચું છે: આલ્ડિહાઇડ અને કીટોન ધ્રુવીય કાર્બોનિલ સમૂહ ધરાવે છે,જે ડાયપોલ-ડાયપોલ આંતરક્રિયા તરફ દોરી જાય છે,જે હાઇડ્રોકાર્બનમાં જોવા મળતા નિર્બળ લંડન ડિસ્પરશન બળો કરતા મજબૂત હોય છે.
વિધાન $II$ સાચું છે: આલ્કોહોલમાં આંતરઆણ્વીય $H$-બંધ હોય છે,જે આલ્ડિહાઇડ અને કીટોનમાં હાજર ડાયપોલ-ડાયપોલ આંતરક્રિયા કરતા નોંધપાત્ર રીતે મજબૂત હોય છે,જેના પરિણામે આલ્કોહોલનું ઉત્કલનબિંદુ ઊંચું હોય છે.
તેથી,બંને વિધાનો સાચા છે.

(B) શૂન્ય ક્રમની પ્રક્રિયા માટે,વેગ પ્રક્રિયકની સાંદ્રતાથી સ્વતંત્ર છે. તેથી,$y=$ વેગ વિરુદ્ધ $x=$ સાંદ્રતાનો આલેખ એક આડી રેખા છે.
પ્રથમ ક્રમની પ્રક્રિયા માટે,અર્ધ-આયુષ્ય $(t_{1/2})$ પ્રક્રિયકની પ્રારંભિક સાંદ્રતાથી સ્વતંત્ર છે. તેથી,$y=t_{1/2}$ વિરુદ્ધ $x=$ સાંદ્રતાનો આલેખ એક આડી રેખા છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $B$ છે.

(A) મોલાલિટી $(m)$ એટલે દ્રાવકના પ્રતિ કિલોગ્રામ દીઠ દ્રાવ્યના મોલની સંખ્યા.
$m = \frac{\text{દ્રાવ્યના મોલ}}{\text{દ્રાવકનું દળ } (kg) \text{ માં}}$
આપેલ છે $m = 1 \ mol/kg$ અને $\text{દ્રાવ્યના મોલ} = 0.5 \ mol$.
$1 = \frac{0.5}{\text{દ્રાવકનું દળ } (kg) \text{ માં}}$
$\text{દ્રાવકનું દળ } (kg) \text{ માં} = 0.5 \ kg = 500 \ g$.

(D) ગ્રીગનાર્ડ પ્રક્રિયક $(RMgX)$ ની કાર્બન ડાયોક્સાઇડ $(CO_2)$ સાથેની પ્રક્રિયા એ ન્યુક્લિયોફિલિક યોગશીલ પ્રક્રિયા છે.
ગ્રીગનાર્ડ પ્રક્રિયકનો ન્યુક્લિયોફિલિક આલ્કાઈલ સમૂહ $(R^-)$ એ $CO_2$ ના ઇલેક્ટ્રોફિલિક કાર્બન પરમાણુ પર હુમલો કરે છે.
આના પરિણામે મધ્યવર્તી કાર્બોક્સિલેટ ક્ષાર બને છે,જે $RCOO^{-}Mg^{+}X$ (જેને $RCOOMgX$ તરીકે પણ લખવામાં આવે છે) છે.
આ મધ્યવર્તી સંયોજનના એસિડિક જળવિભાજન $(H_3O^{+})$ દ્વારા અનુરૂપ કાર્બોક્સિલિક એસિડ $(RCOOH)$ મળે છે.

(D) પ્રક્રિયા સ્વયંભૂ થવા માટે,કોષ પોટેન્શિયલ $E_{cell}^{o}$ ધન હોવો જોઈએ.
રિડક્શન (કેથોડ): $2MnO_{4}^{-} + 16H^{+} + 10e^{-} \rightarrow 2Mn^{2+} + 8H_{2}O$ $(E^{o} = +1.510 \, V)$
ઓક્સિડેશન (એનોડ): $5H_{2}O \rightarrow \frac{5}{2} O_{2} + 10H^{+} + 10e^{-}$ $(E^{o} = +1.223 \, V)$
કુલ પ્રક્રિયા: $2MnO_{4}^{-} + 6H^{+} \rightarrow 2Mn^{2+} + \frac{5}{2} O_{2} + 3H_{2}O$
$E_{cell}^{o} = E_{cathode}^{o} - E_{anode}^{o}$
$E_{cell}^{o} = 1.510 \, V - 1.223 \, V = +0.287 \, V$
$E_{cell}^{o} > 0$ હોવાથી,પ્રક્રિયા સ્વયંભૂ છે અને $MnO_{4}^{-}$ એસિડની હાજરીમાં પાણીમાંથી $O_{2}$ મુક્ત કરશે.

(B) વિધાન $I$ સાચું છે: $-NO_2$ સમૂહ $-I$ અને $-M$ બંને અસરોને કારણે પ્રબળ ઇલેક્ટ્રોન આકર્ષક સમૂહ $(EWG)$ છે. તે ફિનોક્સાઇડ આયનને સ્થિર કરે છે,જેનાથી ફિનોલની તુલનામાં નાઇટ્રોફિનોલ્સની એસિડિક પ્રબળતા વધે છે.
વિધાન $II$ ખોટું છે: નાઇટ્રોફિનોલ્સની એસિડિક પ્રબળતા $-NO_2$ સમૂહના સ્થાન પર આધાર રાખે છે. $-M$ અસર ઓર્થો અને પેરા સ્થાન પર કાર્યરત છે,જ્યારે મેટા સ્થાન પર માત્ર $-I$ અસર કાર્યરત છે. તેથી,તેમની એસિડિક પ્રબળતા અલગ-અલગ હોય છે. એસિડિક પ્રબળતાનો ક્રમ $p$-નાઇટ્રોફિનોલ > $o$-નાઇટ્રોફિનોલ > $m$-નાઇટ્રોફિનોલ > ફિનોલ છે.

(A) $(i)$ વિધાન $(A)$ સાચું છે કારણ કે શૉટકી અથવા ધાતુ ઉણપ ક્ષતિ જેવી બિંદુ ક્ષતિઓમાં,આયનોની ગેરહાજરી હોવા છતાં આયનીય ઘન પદાર્થ વિદ્યુત તટસ્થતા જાળવી રાખે છે.
$(ii)$ કારણ $(R)$ સાચું છે કારણ કે ફ્રેન્કેલ ક્ષતિ ત્યારે થાય છે જ્યારે કેટાયન તેના લેટીસ સ્થાનને છોડીને આંતરાલીય સ્થાન પર જાય છે,જે સ્ફટિકની એકંદર વિદ્યુત તટસ્થતા જાળવી રાખે છે.
$(iii)$ જોકે,કારણ $(R)$ એ ફ્રેન્કેલ ક્ષતિનું વર્ણન કરે છે,જ્યારે વિધાન $(A)$ એ બિંદુ ક્ષતિઓના સામાન્ય ગુણધર્મનો સંદર્ભ આપે છે. તેથી,$(R)$ એ $(A)$ ની સાચી સમજૂતી નથી.

(A) સાચી જોડી નીચે મુજબ છે:
$(a)$ એન્ટાસિડ્સ: સિમેટિડિન $(iii)$
$(b)$ એન્ટિહિસ્ટામાઈન્સ: સેલડેન $(iv)$
$(c)$ એનાલજેસિક્સ: મોર્ફિન $(ii)$
$(d)$ એન્ટિમાઈક્રોબાયલ્સ: સાલવારસન $(i)$
તેથી,સાચો ક્રમ $(a)-(iii), (b)-(iv), (c)-(ii), (d)-(i)$ છે.

(D) ક્લોરોબેન્ઝીનનું સંશ્લેષણ નિર્જળ $FeCl_{3}$ જેવા લુઈસ એસિડ ઉદ્દીપકની હાજરીમાં બેન્ઝીનનું ક્લોરિન સાથે ઇલેક્ટ્રોન અનુરાગી એરોમેટિક વિસ્થાપન કરીને કરી શકાય છે.
પ્રક્રિયા નીચે મુજબ છે:
$C_{6}H_{6} + Cl_{2} \xrightarrow{\text{anhydrous } FeCl_{3}} C_{6}H_{5}Cl + HCl$
વૈકલ્પિક રીતે,તે એનિલીનમાંથી સેન્ડમેયર પ્રક્રિયા દ્વારા પણ તૈયાર કરી શકાય છે,પરંતુ વિકલ્પ $D$ એ બેન્ઝીનમાંથી ક્લોરોબેન્ઝીન બનાવવા માટેની સીધી અને પ્રમાણભૂત પદ્ધતિ છે.

(A) $Gd$ $(Z=64)$ ની ઇલેક્ટ્રોનિક રચના $[Xe] 4f^7 5d^1 6s^2$ છે.
$Gd^{2+}$ બનતી વખતે,રચના $[Xe] 4f^7 5d^1$ થાય છે.
ત્રીજી આયનીકરણ એન્થાલ્પીમાં $5d^1$ ઇલેક્ટ્રોનને દૂર કરવાનો સમાવેશ થાય છે.
આ ઇલેક્ટ્રોન દૂર થયા પછી,બાકી રહેલી $4f^7$ રચના અર્ધ-પૂર્ણ છે,જે ઉચ્ચ વિનિમય ઉર્જાને કારણે ખૂબ જ સ્થિર છે.
તેથી,ત્રીજી આયનીકરણ માટે જરૂરી ઉર્જા પ્રમાણમાં ઓછી હોય છે.

(A) એસિટોન $(CH_3COCH_3)$ અને $2-$પેન્ટેનોન $(CH_3COCH_2CH_2CH_3)$ વચ્ચે મંદ $NaOH$ ની હાજરીમાં અને ગરમ કરવાથી થતી પ્રક્રિયા એ ક્રોસ-આલ્ડોલ કન્ડેન્સેશન પ્રક્રિયા છે.
એસિટોન પાસે બે સમાન $\alpha-$હાઇડ્રોજન છે,જ્યારે $2-$પેન્ટેનોન પાસે બે પ્રકારના $\alpha-$હાઇડ્રોજન ($C-1$ અને $C-3$ પર) છે.
એસિટોન અને $2-$પેન્ટેનોનના સેલ્ફ-આલ્ડોલ ઉત્પાદનો પણ બની શકે છે.
વિકલ્પ $A$ માં દર્શાવેલ ઉત્પાદન માટે એવી રચનાની જરૂર છે જે આપેલ પરિસ્થિતિઓમાં આ બે ચોક્કસ કીટોન્સના કન્ડેન્સેશનથી મેળવી શકાતી નથી,કારણ કે તેના માટે અલગ કાર્બન માળખા અથવા પ્રારંભિક પદાર્થોની જરૂર પડે.
તેથી,વિકલ્પ $A$ માં આપેલી રચના બનતી નથી.

(D) ઘનતાનું સૂત્ર $d = \frac{Z \times M}{N_A \times a^3}$ છે.
$fcc$ એકમ કોષ માટે,એકમ કોષ દીઠ પરમાણુઓની સંખ્યા $Z = 4$ છે.
ધારની લંબાઈ $a = 3.608 \times 10^{-8} \, cm$.
એવોગેડ્રો આંક $N_A = 6.022 \times 10^{23} \, mol^{-1}$.
કિંમતો મૂકતા: $8.92 = \frac{4 \times M}{6.022 \times 10^{23} \times (3.608 \times 10^{-8})^3}$.
$8.92 = \frac{4 \times M}{6.022 \times 10^{23} \times 46.96 \times 10^{-24}}$.
$M = \frac{8.92 \times 6.022 \times 10^{23} \times 46.96 \times 10^{-24}}{4}$.
$M = 63.1 \, g \, mol^{-1}$.
આમ,કોપરનું પરમાણ્વીય દળ $63.1 \, u$ છે.

(B) વિધાન $I$ સાચું છે કારણ કે લ્યુકાસ કસોટી $1^{\circ}$,$2^{\circ}$ અને $3^{\circ}$ આલ્કોહોલને તેમની પ્રતિક્રિયાશીલતાના આધારે અલગ પાડવા માટે સાંદ્ર $HCl$ અને નિર્જળ $ZnCl_{2}$ (લ્યુકાસ પ્રક્રિયક) ના મિશ્રણનો ઉપયોગ કરે છે.
વિધાન $II$ ખોટું છે કારણ કે $3^{\circ}$ આલ્કોહોલ સૌથી વધુ પ્રતિક્રિયાશીલ હોય છે અને ઓરડાના તાપમાને તરત જ ધૂંધળાપણું ઉત્પન્ન કરે છે,જ્યારે $1^{\circ}$ આલ્કોહોલ સૌથી ઓછા પ્રતિક્રિયાશીલ હોય છે અને ઓરડાના તાપમાને ધૂંધળાપણું ઉત્પન્ન કરતા નથી.
લ્યુકાસ પ્રક્રિયક પ્રત્યે પ્રતિક્રિયાશીલતાનો ક્રમ $3^{\circ} > 2^{\circ} > 1^{\circ}$ આલ્કોહોલ છે.

(A) પ્રથમ ક્રમની પ્રક્રિયા માટે,વેગ અચળાંક $K$ નું સૂત્ર નીચે મુજબ છે:
$K = \frac{2.303}{t} \log \left(\frac{[A]_0}{[A]_t}\right)$
આપેલ છે:
પ્રારંભિક સાંદ્રતા $[A]_0 = 0.1 \, M$
$t$ સમય પછીની સાંદ્રતા $[A]_t = 0.001 \, M$
સમય $t = 5 \, \min$
કિંમતો મૂકતા:
$K = \frac{2.303}{5} \log \left(\frac{0.1}{0.001}\right)$
$K = \frac{2.303}{5} \log(100)$
કારણ કે $\log(100) = 2$:
$K = \frac{2.303 \times 2}{5} = \frac{4.606}{5} = 0.9212 \, \min^{-1}$

(B) કોષની પ્રક્રિયા: $Ni_{(s)} + 2Ag^{+}(0.001 \ M) \rightarrow Ni^{2+}(0.001 \ M) + 2Ag_{(s)}$
નર્ન્સ્ટ સમીકરણનો ઉપયોગ કરતા: $E_{cell} = E_{cell}^{\circ} - \frac{0.059}{n} \log \frac{[Ni^{2+}]}{[Ag^{+}]^2}$
અહીં,$n = 2$,$[Ni^{2+}] = 10^{-3} \ M$,અને $[Ag^{+}] = 10^{-3} \ M$.
$E_{cell} = 10.5 - \frac{0.059}{2} \log \frac{10^{-3}}{(10^{-3})^2}$
$E_{cell} = 10.5 - \frac{0.059}{2} \log \frac{10^{-3}}{10^{-6}}$
$E_{cell} = 10.5 - \frac{0.059}{2} \log 10^3$
$E_{cell} = 10.5 - \frac{0.059}{2} \times 3$
$E_{cell} = 10.5 - 0.0885 = 10.4115 \ V$

(C) પ્રતિક્રિયા શ્રેણી નીચે મુજબ છે:
$1$. બેન્ઝોનાઇટ્રાઇલ $(C_6H_5CN)$ નું $LiAlH_4$ અને ત્યારબાદ $H_2O$ સાથે રિડક્શન કરવાથી બેન્ઝાઇલએમાઇન $(C_6H_5CH_2NH_2)$ મળે છે.
$2$. બેન્ઝાઇલએમાઇનની $NaNO_2 + HCl$ સાથે નીચા તાપમાને $(0-5 \ ^\circ C)$ પ્રક્રિયા કરવાથી અસ્થાયી બેન્ઝાઇલ ડાયઝોનિયમ ક્લોરાઇડ $(C_6H_5CH_2N_2^+Cl^-)$ બને છે.
$3$. બેન્ઝાઇલ ડાયઝોનિયમ ક્લોરાઇડ ઝડપથી વિઘટન પામીને બેન્ઝાઇલ કાર્બોકેટાયન $(C_6H_5CH_2^+)$ બનાવે છે,જે પાણી $(H_2O)$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને બેન્ઝાઇલ આલ્કોહોલ $(C_6H_5CH_2OH)$ આપે છે.

(A) સાચી જોડકાં નીચે મુજબ છે:
$a$. હેમેટાઈટ એટલે $Fe_{2}O_{3}$ $(iii)$.
$b$. મેગ્નેટાઈટ એટલે $Fe_{3}O_{4}$ $(i)$.
$c$. કેલેમાઈન એટલે $ZnCO_{3}$ $(ii)$.
$d$. કેઓલિનાઈટ એટલે $[Al_{2}(OH)_{4}Si_{2}O_{5}]$ $(iv)$.
તેથી,સાચો ક્રમ $a-iii, b-i, c-ii, d-iv$ છે.

(B) સંકીર્ણો નીચે મુજબ છે:
$A: [Ni(H_{2}O)_{2}(en)_{2}]^{2+}$
$B: [Ni(H_{2}O)_{4}(en)]^{2+}$
$C: [Ni(en)_{3}]^{2+}$
$en$ (ઇથિલીનડાયએમાઇન) એ $H_{2}O$ ની સરખામણીમાં પ્રબળ ક્ષેત્ર લિગેન્ડ $(SFL)$ છે.
સ્પેક્ટ્રોકેમિકલ શ્રેણી મુજબ,જેમ પ્રબળ ક્ષેત્ર લિગેન્ડની સંખ્યા વધે છે,તેમ સ્ફટિક ક્ષેત્ર વિભાજન ઉર્જા $(\Delta_{0})$ વધે છે.
સંકીર્ણ $C$ માં $3$ $en$ લિગેન્ડ છે.
સંકીર્ણ $A$ માં $2$ $en$ લિગેન્ડ છે.
સંકીર્ણ $B$ માં $1$ $en$ લિગેન્ડ છે.
તેથી,સ્ફટિક ક્ષેત્ર વિભાજન ઉર્જા $(\Delta_{0})$ નો ક્રમ $C > A > B$ છે.
શોષાયેલી ઉર્જા $(E = h\nu = \Delta_{0})$ એ વિભાજન ઉર્જાના સીધા પ્રમાણમાં હોવાથી,શોષાયેલી ઉર્જાનો ક્રમ $C > A > B$ થશે.

(A) હેન્રીના નિયમ મુજબ, પ્રવાહીમાં વાયુની દ્રાવ્યતા એ હેન્રીના નિયમના અચળાંક $(K_{H})$ ના વ્યસ્ત પ્રમાણમાં હોય છે.
ગાણિતિક રીતે, $S \propto 1 / K_{H}$.
તેથી, $K_{H}$ નું મૂલ્ય જેટલું વધારે, તેટલી તેની પાણીમાં દ્રાવ્યતા ઓછી.
આપેલા $K_{H}$ મૂલ્યોની સરખામણી કરતા:
$Ar (40.3) > CO_{2} (1.67) > CH_{4} (0.413) > HCHO (1.83 \times 10^{-5})$.
આમ, પાણીમાં દ્રાવ્યતાનો સાચો ક્રમ:
$Ar < CO_{2} < CH_{4} < HCHO$ છે.

(B) નાઈટ્રિક એસિડના મોટા પાયે ઔદ્યોગિક ઉત્પાદન માટે $Ostwald$ પ્રક્રિયાનો ઉપયોગ થાય છે.
આ પ્રક્રિયામાં,એમોનિયાનું વાતાવરણીય ઓક્સિજન દ્વારા ઉદ્દીપકીય ઓક્સિડેશન થઈને નાઈટ્રિક ઓક્સાઈડ $(NO)$ બને છે.
પ્રક્રિયા: $4NH_3(g) + 5O_2(g) \xrightarrow[Pt/Rh \ \text{catalyst}]{500 \ K, 9 \ bar} 4NO(g) + 6H_2O(g)$.

(B) પ્રતિક્રિયા શ્રેણી નીચે મુજબ છે:
$1$. બેન્ઝાલ્ડિહાઈડ $HCN$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને બેન્ઝાલ્ડિહાઈડ સાયનોહાઈડ્રિન બનાવે છે: $C_6H_5CHO + HCN \rightarrow C_6H_5CH(OH)CN$.
$2$. સાયનોહાઈડ્રિનનું એસિડિક જળવિભાજન મેન્ડેલિક એસિડ આપે છે: $C_6H_5CH(OH)CN + H_3O^+ \rightarrow C_6H_5CH(OH)COOH$.
$3$. મેન્ડેલિક એસિડને $NaOH$ અને $CaO$ (સોડાલાઈમ) સાથે ગરમ કરવાથી ડીકાર્બોક્સિલેશન થાય છે. જોકે,આપેલ પ્રતિક્રિયા શ્રેણી અને વિકલ્પો રિડક્શન માર્ગ સૂચવે છે. આપેલ વિકલ્પો મુજબ,અંતિમ નીપજ $C_6H_5CH_2OH$ (બેન્ઝાઈલ આલ્કોહોલ) છે.

(D) સાચી જોડ નીચે મુજબ છે:
$a$. ગેબ્રિયલ સંશ્લેષણનો ઉપયોગ $1^{\circ}$ એમાઈન્સ $(iii)$ બનાવવા માટે થાય છે.
$b$. કોલ્બે સંશ્લેષણ (કોલ્બે-શ્મિટ પ્રક્રિયા) નો ઉપયોગ સેલિસિલિક એસિડ $(iv)$ બનાવવા માટે થાય છે.
$c$. વિલિયમસન સંશ્લેષણનો ઉપયોગ ઈથર્સ $(ii)$ બનાવવા માટે થાય છે.
$d$. ઈટાર્ડ પ્રક્રિયાનો ઉપયોગ ટોલ્યુઈનનું બેન્ઝાલ્ડિહાઈડ $(i)$ માં ઓક્સિડેશન કરવા માટે થાય છે.
તેથી,સાચી જોડ $a-iii, b-iv, c-ii, d-i$ છે.

(C) $S_{N}2$ પ્રતિક્રિયાઓ માટે આલ્કાઇલ હેલાઇડ્સની પ્રતિક્રિયાશીલતા મુખ્યત્વે અવકાશી અવરોધ (steric hindrance) દ્વારા નક્કી થાય છે. પ્રતિક્રિયાશીલતાનો ક્રમ $Primary > Secondary > Tertiary$ છે.
$(I)$ $CH_{3}CH_{2}CH_{2}CH_{2}Cl$ એ ન્યૂનતમ અવકાશી અવરોધ ધરાવતું પ્રાથમિક આલ્કાઇલ હેલાઇડ છે.
$(III)$ $(CH_{3})_{2}CHCH_{2}Cl$ એ પ્રાથમિક આલ્કાઇલ હેલાઇડ છે,પરંતુ $\beta$-કાર્બન પર શાખાને કારણે $(I)$ કરતા વધુ અવકાશી અવરોધ ધરાવે છે.
$(II)$ $CH_{3}CH_{2}CH(Cl)CH_{3}$ એ દ્વિતીયક આલ્કાઇલ હેલાઇડ છે.
$(IV)$ $(CH_{3})_{3}CCl$ એ તૃતીયક આલ્કાઇલ હેલાઇડ છે,જે મહત્તમ અવકાશી અવરોધને કારણે $S_{N}2$ માટે સૌથી ઓછું પ્રતિક્રિયાશીલ છે.
તેથી,સાચો ક્રમ $I > III > II > IV$ છે.

(B) થર્મોપ્લાસ્ટિક પોલિમર એવા છે જે ગરમ કરવાથી નરમ પડે છે અને ઠંડા પાડવાથી સખત બને છે,અને તેને ફરીથી આકાર આપી શકાય છે.
$Polythene$ એ થર્મોપ્લાસ્ટિક પોલિમરનું ઉત્તમ ઉદાહરણ છે.
$Bakelite$,$Urea-formaldehyde$ રેઝિન અને $Melamine$ પોલિમર એ થર્મોસેટિંગ પોલિમર છે,જે ગરમ કરવા પર કાયમી રાસાયણિક ફેરફાર અનુભવે છે અને તેને ફરીથી આકાર આપી શકાતો નથી.

(C) કોષ શક્ય બનવા માટે,$E^{\circ}_{cell}$ ધન હોવો જોઈએ.
$E^{\circ}_{cell} = E^{\circ}_{cathode} - E^{\circ}_{anode}$
અહીં,$Co^{3+}$ નું રિડક્શન થાય છે $(cathode)$ અને $Al$ નું ઓક્સિડેશન થાય છે $(anode)$.
$E^{\circ}_{cathode} = E^{\circ}_{Co^{3+}/Co^{2+}} = 1.81 \, V$
$E^{\circ}_{anode} = E^{\circ}_{Al^{3+}/Al} = -1.66 \, V$
$E^{\circ}_{cell} = 1.81 \, V - (-1.66 \, V) = 1.81 + 1.66 = 3.47 \, V$.

(B) ભૌતિક અધિશોષણ એ ઉષ્માક્ષેપક પ્રક્રિયા છે. લે-શાતેલિયરના સિદ્ધાંત મુજબ,અચળ દબાણે તાપમાનમાં વધારો કરવાથી અધિશોષણનું પ્રમાણ $(\frac{x}{m})$ ઘટે છે.
આપેલ આલેખ પરથી,કોઈપણ અચળ દબાણ $p$ પર,અધિશોષણનું પ્રમાણ આ ક્રમમાં છે: $(x/m)_{T_1} > (x/m)_{T_2} > (x/m)_{T_3}$.
જેમ જેમ તાપમાન વધે છે તેમ અધિશોષણ ઘટતું હોવાથી,તાપમાનનો સાચો ક્રમ $T_3 > T_2 > T_1$ થશે.

(B) પ્રથમ ક્રમની પ્રક્રિયા માટે,અર્ધ-આયુષ્યની સંખ્યા $(n)$ $n = \frac{t}{t_{1/2}} = \frac{8000}{2000} = 4$ તરીકે ગણવામાં આવે છે.
$n$ અર્ધ-આયુષ્ય પછી,બાકી રહેલી સાંદ્રતા $[A]_t$ એ $[A]_t = \frac{[A]_0}{2^n}$ દ્વારા આપવામાં આવે છે.
કિંમતો મૂકતા: $0.02 = \frac{[A]_0}{2^4}$.
$0.02 = \frac{[A]_0}{16}$.
$[A]_0 = 0.02 \times 16 = 0.32 \, M$.

(A) કોઈપણ સ્પીસીઝનો પ્રમાણિત ઇલેક્ટ્રોડ પોટેન્શિયલ $(E^{\circ})$ પ્રક્રિયામાં સામેલ કુલ ઉર્જા ફેરફાર દ્વારા નક્કી થાય છે: $\frac{1}{2} F_2(g) + e^- \rightarrow F^-(aq)$.
આ પ્રક્રિયા ત્રણ તબક્કામાં થાય છે: $(1)$ પરમાણ્વીકરણ (બંધ વિયોજન),$(2)$ ઇલેક્ટ્રોન પ્રાપ્તિ,અને $(3)$ જલીયકરણ.
નાના $F_2$ અણુમાં અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મો વચ્ચેના આંતર-ઇલેક્ટ્રોનિક અપાકર્ષણને કારણે ફ્લોરિનની બંધ વિયોજન એન્થાલ્પી ખૂબ ઓછી હોય છે.
વધુમાં,$F^-$ આયનનું કદ નાનું હોવાથી તેની જલીયકરણ એન્થાલ્પી ખૂબ ઊંચી હોય છે,જે સમગ્ર પ્રક્રિયાને અત્યંત ઉષ્માક્ષેપક બનાવે છે.
તેથી,ઓછી બંધ વિયોજન એન્થાલ્પી અને ઊંચી જલીયકરણ એન્થાલ્પી બંને ફ્લોરિનની પ્રબળ ઓક્સિડેશન શક્તિમાં ફાળો આપે છે.

(A) $[Co(NH_3)_5NO_2]Cl_2$ અને $[Co(NH_3)_5ONO]Cl_2$ એ ઉભયદંતી લિગેન્ડ $NO_2^-$ ને કારણે બંધન સમઘટકતા દર્શાવે છે. તેથી,$a-i$.
$(b)$ $[Cr(NH_3)_6][Co(CN)_6]$ અને $[Cr(CN)_6][Co(NH_3)_6]$ એ ધન અને ઋણ આયનો વચ્ચે લિગેન્ડની આપ-લેને કારણે સવર્ગ સમઘટકતા દર્શાવે છે. તેથી,$b-ii$.
$(c)$ $[Co(NH_3)_5(SO_4)]Br$ અને $[Co(NH_3)_5Br]SO_4$ એ આયનીકરણ સમઘટકતા દર્શાવે છે કારણ કે તેઓ દ્રાવણમાં અલગ આયનો આપે છે. તેથી,$c-iii$.
$(d)$ $[Cr(H_2O)_6]Cl_3$ અને $[Cr(H_2O)_5Cl]Cl_2 \cdot H_2O$ એ દ્રાવકયોજન (હાઇડ્રેટ) સમઘટકતા દર્શાવે છે. તેથી,$d-iv$.
આમ,સાચી જોડ $a-i, b-ii, c-iii, d-iv$ છે.

(C) પ્રોટીનનું વિકૃતિકરણ એ એક પ્રક્રિયા છે જે પ્રોટીનના દ્વિતીયક અને તૃતીયક બંધારણને નુકસાન પહોંચાડે છે,જેનાથી તેની જૈવિક સક્રિયતા નાશ પામે છે.
$1$. તે તાપમાન અથવા $pH$ જેવી ભૌતિક કે રાસાયણિક સ્થિતિમાં ફેરફારને કારણે થાય છે.
$2$. આ પ્રક્રિયા દરમિયાન,પ્રોટીનનું હેલિકલ બંધારણ છૂટું પડે છે.
$3$. વિકલ્પ $C$ પ્રોટીનના પ્રાથમિક બંધારણનું વર્ણન કરે છે (પેપ્ટાઈડ બંધ દ્વારા જોડાયેલા એમિનો એસિડ),જે વિકૃતિકરણ દરમિયાન અકબંધ રહે છે.
તેથી,વિકલ્પ $C$ માં આપેલ વિધાન વિકૃતિકરણની પ્રક્રિયા માટે ખોટું છે.

(A) પગલું $1$: એનિલીન પિરિડિનની હાજરીમાં એસિટિક એનહાઈડ્રાઈડ $(CH_3CO)_2O$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને એસિટાનિલાઈડ $(C_6H_5NHCOCH_3)$ બનાવે છે.
પગલું $2$: ત્યારબાદ એસિટાનિલાઈડનું $LiAlH_4$ (એક પ્રબળ રિડક્શનકર્તા) દ્વારા રિડક્શન કરવામાં આવે છે,જે એમાઈડ સમૂહ $(-NHCOCH_3)$ નું એમાઈન સમૂહ $(-NHCH_2CH_3)$ માં રિડક્શન કરે છે.
પગલું $3$: જળવિભાજન $(H_2O)$ દ્વારા અંતિમ નીપજ,$N$-ઈથાઈલેનિલીન $(C_6H_5NHCH_2CH_3)$ મળે છે.

(A) ક્લોરિન તેની ઊંચી વિદ્યુતઋણતા ($-I$ અસર) ને કારણે ઇલેક્ટ્રોન આકર્ષક સમૂહ છે,જે બેન્ઝીન રિંગને નિષ્ક્રિય કરે છે.
જોકે,તેની પાસે ઇલેક્ટ્રોનની અબંધકારક જોડીઓ છે જે સંસ્પંદન ($+R$ અસર) માં ભાગ લે છે.
ઇલેક્ટ્રોન અનુરાગી એરોમેટિક વિસ્થાપન દરમિયાન,સંસ્પંદન અસર મધ્યવર્તી કાર્બોકેટાયનને ખાસ કરીને ઓર્થો અને પેરા સ્થાન પર સ્થિર કરે છે.
બંને વિધાનો વૈજ્ઞાનિક રીતે સચોટ હોવાથી અને કારણ ક્લોરિનના સ્વભાવને યોગ્ય રીતે સમજાવતું હોવાથી,સાચો વિકલ્પ $(A)$ છે.

(A) ન્યુક્લિયોફિલિક એડિશન-એલિમિનેશન પ્રક્રિયાઓમાં કાર્બોનિલ કાર્બન પર ન્યુક્લિયોફાઇલનો ઉમેરો થાય છે અને ત્યારબાદ પાણીના અણુનું વિલોપન થાય છે.
$CH_3CHO$ ની $NaHSO_3$ સાથેની પ્રક્રિયામાં,બાયસલ્ફાઇટ આયન ન્યુક્લિયોફાઇલ તરીકે કાર્ય કરે છે અને કાર્બોનિલ કાર્બન પર ઉમેરાઈને બાયસલ્ફાઇટ એડિશન પ્રોડક્ટ બનાવે છે.
આ એક શુદ્ધ ન્યુક્લિયોફિલિક એડિશન પ્રક્રિયા છે,એડિશન-એલિમિનેશન પ્રક્રિયા નથી,કારણ કે તેમાં પાણીનો અણુ દૂર થતો નથી.
વિકલ્પ $B$,$C$,અને $D$ અનુક્રમે ઓક્સાઇમ,હાઇડ્રેઝોન અને ઇમાઇનનું નિર્માણ દર્શાવે છે,જે ન્યુક્લિયોફિલિક એડિશન-એલિમિનેશન પ્રક્રિયાઓના ઉત્તમ ઉદાહરણો છે.

(C) એક્ટિનોઇડ શ્રેણીમાં પરમાણુ કદમાં ઘટાડો લેન્થેનોઇડ શ્રેણી કરતા વધુ સ્પષ્ટ હોય છે.
આનું કારણ એ છે કે $4f$ કક્ષકોની સરખામણીમાં $5f$ કક્ષકો નબળી શીલ્ડિંગ અસર ધરાવે છે.
$5f$ ઇલેક્ટ્રોન દ્વારા નબળા શીલ્ડિંગને કારણે,એક્ટિનોઇડ શ્રેણીમાં અસરકારક કેન્દ્રીય વીજભાર $(Z_{eff})$ વધુ નોંધપાત્ર રીતે વધે છે.
પરમાણુ કદ એ $Z_{eff}$ ના વ્યસ્ત પ્રમાણમાં હોવાથી $(Size \propto \frac{1}{Z_{eff}})$,કદ વધુ ઝડપથી ઘટે છે.

(C) ફિનોલની પ્રતિક્રિયાઓ નીચે મુજબ છે:
$a$. ફિનોલ $(i)$ $NaOH$,$(ii)$ $CO_2$,$(iii)$ $H^{+}$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને સેલિસિલિક એસિડ બનાવે છે (કોલ્બે પ્રતિક્રિયા). તેથી,$a-iv$.
$b$. ફિનોલ $(i)$ જલીય $NaOH + CHCl_3$,$(ii)$ $H^{+}$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને સેલિસિલઆલ્ડિહાઈડ બનાવે છે (રાઈમર-ટીમેન પ્રતિક્રિયા). તેથી,$b-iii$.
$c$. ફિનોલ ગરમ કરવા પર $Zn$ ડસ્ટ સાથે પ્રક્રિયા કરીને બેન્ઝિન બનાવે છે. તેથી,$c-ii$.
$d$. ફિનોલ $Na_2Cr_2O_7$ અને $H_2SO_4$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને બેન્ઝોક્વિનોન બનાવે છે. તેથી,$d-i$.
તેથી,સાચી જોડી $a-iv, b-iii, c-ii, d-i$ છે.

(A) પ્રક્રિયાનો દર નીચે મુજબ છે: $\text{Rate} = -\frac{1}{4} \frac{d[A]}{dt} = -\frac{1}{3} \frac{d[B]}{dt} = \frac{1}{6} \frac{d[C]}{dt} = \frac{1}{9} \frac{d[D]}{dt}$.
આપેલ છે,$A$ ના અદ્રશ્ય થવાનો દર $(-\frac{d[A]}{dt})$ $= 4 \times 10^{-2} \ mol \ L^{-1} \ s^{-1}$.
તેથી,$\text{પ્રક્રિયાનો દર} = \frac{1}{4} \times (4 \times 10^{-2}) = 1 \times 10^{-2} \ mol \ L^{-1} \ s^{-1}$.
હવે,$B$ ના અદ્રશ્ય થવાનો દર $= 3 \times \text{પ્રક્રિયાનો દર} = 3 \times 1 \times 10^{-2} = 3 \times 10^{-2} \ mol \ L^{-1} \ s^{-1}$.
$10 \ s$ માં વપરાયેલ $B$ નો જથ્થો $= B$ ના અદ્રશ્ય થવાનો દર $\times \text{સમય} = (3 \times 10^{-2} \ mol \ L^{-1} \ s^{-1}) \times 10 \ s = 30 \times 10^{-2} \ mol \ L^{-1}$.

(D) ચાલો બેન્ઝાલ્ડિહાઈડના સંશ્લેષણ માટે દરેક પ્રક્રિયા માર્ગનું વિશ્લેષણ કરીએ:
$A$. ઈટાર્ડ પ્રક્રિયા: ટોલ્યુનનું $CS_2$ માં $CrO_2Cl_2$ દ્વારા ઓક્સિડેશન અને ત્યારબાદ જળવિભાજન કરવાથી બેન્ઝાલ્ડિહાઈડ મળે છે. આ એક સાચી પદ્ધતિ છે.
$B$. રોઝનમન્ડ રિડક્શન: બેન્ઝોઈલ ક્લોરાઈડનું $Pd-BaSO_4$ (લિન્ડલર ઉદ્દીપક) ની હાજરીમાં $H_2$ દ્વારા રિડક્શન કરવાથી બેન્ઝાલ્ડિહાઈડ મળે છે. આ એક સાચી પદ્ધતિ છે.
$C$. એસિટિક એનહાઈડ્રાઈડની હાજરીમાં $CrO_3$ દ્વારા ટોલ્યુનનું ઓક્સિડેશન કરવાથી જેમ-ડાયએસીટેટ મધ્યવર્તી સંયોજન બને છે,જેનું જળવિભાજન કરવાથી બેન્ઝાલ્ડિહાઈડ મળે છે. આ એક સાચી પદ્ધતિ છે.
$D$. બેન્ઝોનાઈટ્રાઈલ $(C_6H_5CN)$ ની $CH_3MgBr$ (ગ્રીગનાર્ડ પ્રક્રિયક) સાથેની પ્રક્રિયા અને ત્યારબાદ જળવિભાજન કરવાથી એસિટોફેનોન $(C_6H_5COCH_3)$ મળે છે,બેન્ઝાલ્ડિહાઈડ નહીં. તેથી,બેન્ઝાલ્ડિહાઈડના સંશ્લેષણ માટે આ પદ્ધતિ ખોટી છે.

(A) મેટલ કાર્બોનિલ્સમાં,મેટલ-કાર્બન બંધ સિનર્જિક બોન્ડિંગ મિકેનિઝમ દ્વારા રચાય છે.
$1$. લિગાન્ડ $(CO)$ તેના કાર્બન પરમાણુમાંથી ઇલેક્ટ્રોનની એક અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ મેટલની ખાલી કક્ષકમાં દાન કરે છે,જે $\sigma$ બંધ બનાવે છે.
$2$. ત્યારબાદ મેટલ તેની ભરાયેલી $d$-કક્ષકમાંથી ઇલેક્ટ્રોનની એક જોડી $CO$ લિગાન્ડની ખાલી એન્ટિ-બોન્ડિંગ $\pi^*$ કક્ષકમાં દાન કરે છે,જે $\pi$ બંધ બનાવે છે.
$3$. આ બેક-ડોનેશન મેટલ-કાર્બન બંધને મજબૂત બનાવે છે અને કાર્બન-ઓક્સિજન બંધને નબળો પાડે છે.
$4$. આમ,વિધાન $(A)$ અને કારણ $(R)$ બંને સાચા છે,અને $(R)$ એ $(A)$ ની સાચી સમજૂતી છે.

(C) ક્લોરોબેન્ઝીનમાંથી ફિનોલની બનાવટ માટે કઠોર પરિસ્થિતિઓ (ઉચ્ચ તાપમાન અને ઉચ્ચ દબાણ,દા.ત.,$623 \ K$ અને $300 \ atm$) ની જરૂર પડે છે કારણ કે ક્લોરોબેન્ઝીનમાં $C-Cl$ બંધ સંસ્પંદનને કારણે આંશિક દ્વિબંધ લાક્ષણિકતા ધરાવે છે.
$STP$ સ્થિતિમાં,ક્લોરોબેન્ઝીન ફિનોલ બનાવવા માટે $NaOH$ સાથે પ્રક્રિયા કરતું નથી.
તેથી,$STP$ સ્થિતિમાં ક્લોરોબેન્ઝીન અને $NaOH$ ધરાવતી પ્રક્રિયા શ્રેણી ફિનોલની તૈયારી માટે ખોટી છે.

(B) પ્રતિક્રિયા શ્રેણી નીચે મુજબ છે:
$1$. સ્ટાયરીન $(Ph-CH=CH_2)$ એ $HBr$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને માર્કોવનીકોવ ઉમેરણ દ્વારા $1$-બ્રોમો-$1$-ફિનાઈલઈથેન $(Ph-CH(Br)-CH_3)$ બનાવે છે.
$2$. આ આલ્કાઈલ બ્રોમાઈડ શુષ્ક ઈથરમાં $Mg$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને ગ્રીગનાર્ડ પ્રક્રિયક $(Ph-CH(MgBr)-CH_3)$ બનાવે છે.
$3$. ગ્રીગનાર્ડ પ્રક્રિયક $CO_2$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે અને ત્યારબાદ એસિડિક વર્કઅપ $(H_3O^+)$ દ્વારા $2$-ફિનાઈલપ્રોપેનોઈક એસિડ $(Ph-CH(CH_3)-COOH)$ બનાવે છે,જે નીપજ $A$ છે.
$4$. $2$-ફિનાઈલપ્રોપેનોઈક એસિડ $(A)$ એ $SOCl_2$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને અનુરૂપ એસિડ ક્લોરાઈડ $(Ph-CH(CH_3)-COCl)$ બનાવે છે.
$5$. આ એસિડ ક્લોરાઈડ પછી મિથાઈલએમાઈન $(CH_3NH_2)$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને એમાઈડ,$N$-મિથાઈલ-$2$-ફિનાઈલપ્રોપેનેમાઈડ $(Ph-CH(CH_3)-CONHCH_3)$ બનાવે છે,જે નીપજ $B$ છે.