Permanent Tissue Questions in Gujarati

(B) $\text{સ્થૂલકોણક પેશી}$ (Collenchyma) ને જીવંત યાંત્રિક પેશી તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
તે વનસ્પતિના વધતા ભાગો જેવા કે કુમળા પ્રકાંડ અને પર્ણદંડને યાંત્રિક આધાર પૂરો પાડે છે.
$\text{દઢોતક પેશી}$ (Sclerenchyma) થી વિપરીત, જે પરિપક્વ અવસ્થાએ મૃત કોષો ધરાવે છે, $\text{સ્થૂલકોણક પેશી}$ ના કોષો જીવંત હોય છે અને તેમાં સેલ્યુલોઝ, હેમિસેલ્યુલોઝ અને પેક્ટિનની બનેલી જાડી પ્રાથમિક કોષદીવાલ હોય છે.

(C) કોષોને તેમની પરિપક્વતા સમયે જીવંત કે મૃત હોવાના આધારે વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે:
$1$. મૃદુતક (Parenchyma): આ પાતળી કોષદીવાલ ધરાવતા જીવંત કોષો છે.
$2$. દઢોતક તંતુ (Sclerenchyma fibers): આ પરિપક્વતા સમયે મૃત કોષો છે,જે યાંત્રિક આધાર આપે છે.
$3$. કઠક (Sclereids): આ પણ પરિપક્વતા સમયે મૃત કોષો છે,જે જાડી અને લિગ્નિનયુક્ત કોષદીવાલ ધરાવે છે.
$4$. સ્થૂલકોણક (Collenchyma): આ જીવંત કોષો છે જે તરુણ પ્રકાંડ અને પર્ણદંડને યાંત્રિક આધાર આપે છે.
આમ,દઢોતક તંતુ અને કઠક એ મૃત કોષો છે,જ્યારે મૃદુતક અને સ્થૂલકોણક એ જીવંત કોષો છે.
મૃત કોષોની કુલ સંખ્યા = $2$.

(B) $P$. મૃદુતક પેશીના કોષોની કોષદીવાલ પાતળી અને સેલ્યુલોઝની બનેલી હોય છે,તેથી તેમાં કોઈ ખાસ સ્થૂલન જોવા મળતું નથી.
$Q$. સ્થૂલકોણક પેશીના કોષોમાં કોષદીવાલ પર પેક્ટિન,સેલ્યુલોઝ અને હેમિસેલ્યુલોઝના જમા થવાને કારણે અસમાન સ્થૂલન જોવા મળે છે.
$R$. દઢોતક પેશીના કોષોમાં લિગ્નિનયુક્ત જાડી દ્વિતીયક કોષદીવાલ હોય છે,જે વનસ્પતિને યાંત્રિક આધાર આપે છે.
તેથી,સાચી જોડ $(P-I), (Q-II), (R-III)$ છે.

(A) સ્થૂલકોણક પેશી એ એક સરળ કાયમી પેશી છે જે વનસ્પતિના વૃદ્ધિ પામતા ભાગો જેવા કે કુમળા પ્રકાંડ અને પર્ણના પર્ણદંડને યાંત્રિક આધાર આપે છે.
આ પેશીના કોષો ખૂણાના ભાગે સેલ્યુલોઝ,હેમિસેલ્યુલોઝ અને પેક્ટિનના જમાવને કારણે જાડા હોય છે.
દઢોતક પેશીથી વિપરીત,જે પરિપક્વ ભાગોને આધાર આપે છે,સ્થૂલકોણક પેશી કુમળા અને વૃદ્ધિ પામતા અંગોને લવચીકતા અને આધાર પૂરો પાડે છે.

(B) જલવાહિની અને જલવાહિનીકી એ વનસ્પતિમાં જલવાહક પેશીના મુખ્ય વહન કરતા ઘટકો છે.
આ કોષોની દ્વિતીયક દીવાલ જાડી અને લીગ્નીનયુક્ત હોય છે.
લીગ્નીન એ એક જટિલ પોલિમર છે જે વનસ્પતિના દેહને બંધારણીય આધાર અને યાંત્રિક મજબૂતી આપે છે,જેથી તે પાણીના વહન દરમિયાન ઉદ્ભવતા ઋણ દબાણને સહન કરી શકે.
આથી,જલવાહિની અને જલવાહિનીકીની દીવાલોનું સ્થૂલન લીગ્નીનના જમા થવાને કારણે થાય છે.

(A) વનસ્પતિમાં,પ્રાથમિક જલવાહકને તેના વિકાસના સમયના આધારે બે પ્રકારમાં વિભાજિત કરવામાં આવે છે:
$1$. $Protoxylem$ (આદિદારૂ): સૌપ્રથમ બનતા પ્રાથમિક જલવાહક ઘટકોને આદિદારૂ કહેવામાં આવે છે.
$2$. $Metaxylem$ (અનુદારૂ): ત્યારબાદ બનતા પ્રાથમિક જલવાહક ઘટકોને અનુદારૂ કહેવામાં આવે છે.
આ પ્રાથમિક જલવાહકના ઘટકો છે,જે પ્રાથમિક વૃદ્ધિ દરમિયાન પ્રોકેમ્બિયમમાંથી વિકસે છે.

(A) સ્થાયી પેશીઓ એવા કોષોની બનેલી હોય છે જે વિભાજન પામવાની ક્ષમતા ગુમાવી ચૂક્યા હોય છે. આ કોષો વર્ધનશીલ પેશીમાંથી ઉદ્ભવે છે અને વિભેદીકરણની પ્રક્રિયા દ્વારા ચોક્કસ આકાર,કદ અને કાર્ય પ્રાપ્ત કરે છે. તેથી,સ્થાયી પેશીના કોષો વિભેદિત હોય છે.

(B) અન્નવાહકપેશી ચાર પ્રકારના ઘટકોની બનેલી છે: ચાલનીનલિકા,સાથીકોષો,અન્નવાહક મૃદુતક અને અન્નવાહક તંતુઓ.
અન્નવાહક તંતુઓ (જેને બાસ્ટ તંતુઓ પણ કહેવાય છે) દ્રઢોતક કોષોના બનેલા હોય છે.
આ કોષો સામાન્ય રીતે પ્રાથમિક અન્નવાહકમાં ગેરહાજર હોય છે પરંતુ દ્વિતીય અન્નવાહકમાં જોવા મળે છે.
તેમની જાડી દીવાલ અને લિગ્નિનયુક્ત રચનાને કારણે,અન્નવાહક તંતુઓ વનસ્પતિના દેહને યાંત્રિક આધાર પૂરો પાડે છે.

(A) જલવાહક મૃદુત્તક કોષો એ જલવાહક પેશીમાં એકમાત્ર જીવંત કોષો છે. તેઓ સ્ટાર્ચ અથવા ચરબી અને ટેનીન જેવા પદાર્થોના સ્વરૂપમાં ખોરાકનો સંગ્રહ કરે છે.
અન્નવાહક મૃદુત્તક કોષો લાંબા,અણીદાર નળાકાર કોષોના બનેલા હોય છે,જેમાં ઘટ્ટ કોષરસ અને કોષકેન્દ્ર હોય છે. તેઓ સ્ટાર્ચ અથવા ચરબી જેવા ખોરાકના સંગ્રહ અને શ્લેષ્મ,રાળ અથવા ક્ષીર જેવા અન્ય પદાર્થોના સ્વરૂપમાં ખોરાકનો સંગ્રહ કરે છે.

(A) આપેલ આકૃતિ અન્નવાહક પેશીની રચના દર્શાવે છે.
$P$ એ ચાલની પટ્ટિકા પર આવેલા ચાલની છિદ્રને દર્શાવે છે,જે ચાલની નલિકાના ઘટકો વચ્ચે પદાર્થોના વહન માટે જવાબદાર છે.
$Q$ એ સાથી કોષને દર્શાવે છે,જે ચાલની નલિકાના ઘટક સાથે જોડાયેલો વિશિષ્ટ મૃદુતકીય કોષ છે.
$R$ એ અન્નવાહક મૃદુતકને દર્શાવે છે,જે ખોરાક અને અન્ય પદાર્થોના સંગ્રહમાં મદદ કરે છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $P-$ચાલની છિદ્ર,$Q-$સાથી કોષ,$R-$અન્નવાહક મૃદુતક છે.

(A) વનસ્પતિઓમાં,પ્રાથમિક જલવાહક એ સૌપ્રથમ નિર્માણ પામતી જલવાહક પેશી છે જે પ્રાથમિક વૃદ્ધિ દરમિયાન પ્રોકેમ્બિયમમાંથી વિભેદિત થાય છે.
તેના વિકાસના સમયના આધારે તેમાં બે પ્રકારની વાહિનીઓ જોવા મળે છે:
$1$. $Protoxylem$ (આદિદારુ): સૌપ્રથમ નિર્માણ પામતા પ્રાથમિક જલવાહક ઘટકો,જે વ્યાસમાં નાના હોય છે.
$2$. $Metaxylem$ (અનુદારુ): ત્યારબાદ નિર્માણ પામતા પ્રાથમિક જલવાહક ઘટકો,જે વ્યાસમાં મોટા હોય છે.
તેથી,$Protoxylem$ અને $Metaxylem$ બંને પ્રાથમિક જલવાહકના ઘટકો છે.

(A) સાથીકોષો એ વિશિષ્ટ મૃદુતક કોષો છે જે ચાલની નલિકાના ઘટકો સાથે ગાઢ રીતે જોડાયેલા હોય છે.
તેઓ ચાલની નલિકાના ઘટકોની જેમ જ સમાન માતૃકોષમાંથી ઉદ્ભવે છે.
ચાલની નલિકાના ઘટકો એ વિશિષ્ટ મૃદુતક હોવાથી,સાથીકોષો પણ મૃદુતક કોષોમાંથી જ ઉદ્ભવેલા માનવામાં આવે છે.

(B) પ્રાથમિક અન્નવાહકપેશી વનસ્પતિના પ્રારંભિક વિકાસ દરમિયાન પ્રોકેમ્બિયમમાંથી બને છે.
પ્રાથમિક અન્નવાહકપેશીમાં અન્નવાહક તંતુઓ સામાન્ય રીતે ગેરહાજર હોય છે અથવા ખૂબ જ દુર્લભ હોય છે.
અન્નવાહક તંતુઓ (બાસ્ટ ફાઈબર્સ) સામાન્ય રીતે દ્વિતીય અન્નવાહકપેશીમાં જોવા મળે છે,જે પાછળથી વાહક એમ્બિયમ (vascular cambium) દ્વારા રચાય છે.
તેથી,સાચો જવાબ $B$ છે.

(D) અખરોટ કે બદામ જેવા નટ્સની ફળની દીવાલ અત્યંત સખત હોય છે અને તે બીજને રક્ષણ આપે છે.
આ સખતપણું $Sclerenchyma$ (દ્રઢોત્તક) પેશીની હાજરીને કારણે હોય છે,ખાસ કરીને $Sclerenchyma$ કોષોનો એક પ્રકાર જેને $Sclereids$ (દ્રઢકોષો) કહેવામાં આવે છે.
$Sclereids$ એ મૃત કોષો છે જેની કોષદીવાલ ખૂબ જ જાડી અને લિગ્નિનયુક્ત હોય છે,જે વનસ્પતિના ભાગોને યાંત્રિક આધાર અને મજબૂતી આપે છે.
જોકે $Sclereids$ એ $Sclerenchyma$ નો જ એક પ્રકાર છે,પરંતુ ફળની દીવાલ (અંતઃકવચ) અને બીજાવરણ જેવી વિશિષ્ટ રચનાઓના સંદર્ભમાં $Sclereids$ એ સૌથી સચોટ જવાબ છે.

(C) વિધાન $I$ ખોટું છે કારણ કે મૃદુતક અને સ્થૂલકોણક બંને જીવંત પેશીઓ છે. સ્થૂલકોણક કોષો જીવંત હોય છે અને તેમાં જીવરસ (protoplasm) હોય છે.
વિધાન $II$ સાચું છે કારણ કે અનાવૃત બીજધારીઓમાં સામાન્ય રીતે જલવાહિનીઓનો અભાવ હોય છે (જલવાહક તંતુઓ મુખ્ય પાણી વહન કરતા ઘટકો છે),જ્યારે જલવાહિનીઓની હાજરી એ આવૃત બીજધારીઓની મુખ્ય લાક્ષણિકતા છે.

(B) સાચો જવાબ $B$ છે.
સ્થૂલકોણક પેશી એ વનસ્પતિમાં જોવા મળતી જીવંત યાંત્રિક પેશી છે.
સ્થૂલકોણક પેશીના કોષોની કોષદીવાલ સેલ્યુલોઝ,હેમિસેલ્યુલોઝ અને પેક્ટિનના જમા થવાને કારણે અસમાન રીતે જાડી હોય છે.
દ્રઢોતક પેશી (તંતુઓ અને દ્રઢકોષો) અને જલવાહક પેશીના ઘટકો (જલવાહિની) થી વિપરીત,સ્થૂલકોણક પેશીના કોષોની કોષદીવાલમાં લિગ્નિન હોતું નથી.