GUJCET 2018 Chemistry Question Paper with Answer and Solution in Gujarati

(B) $KMnO_4$ જેવા પ્રબળ ઓક્સિડેશનકર્તા વડે આલ્કાઇલ બેન્ઝીનનું આલ્કલાઇન માધ્યમમાં ઓક્સિડેશન અને ત્યારબાદ એસિડિકરણ કરવાથી એરોમેટિક કાર્બોક્સિલિક એસિડ મળે છે.
$m-$ઝાયલીન ($1$,$3$-ડાયમિથાઈલબેન્ઝીન) માં મેટા સ્થાન પર બે મિથાઈલ સમૂહ હોય છે.
$KMnO_4/KOH$ અને ત્યારબાદ $H_3O^+$ સાથેના ઓક્સિડેશનથી બંને મિથાઈલ સમૂહનું કાર્બોક્સિલિક એસિડ $(-COOH)$ સમૂહમાં રૂપાંતર થાય છે.
આ પ્રક્રિયા $m-$ઝાયલીનનું બેન્ઝીન$-1,3-$ડાયકાર્બોક્સિલિક એસિડમાં રૂપાંતર કરે છે,જેને સામાન્ય રીતે આઇસોપ્થેલિક એસિડ કહેવામાં આવે છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $B$ છે.

(D) જો કોઈ સંયોજનમાં કાઈરલ કેન્દ્ર ન હોય અથવા તેમાં સંમિતિનું તલ (plane of symmetry) હોય,તો તે પ્રકાશીય રીતે નિષ્ક્રિય હોય છે.
$1$. $3-$ક્લોરોબ્યુટ$-1-$ઈન: $C3$ કાર્બન પરમાણુ ચાર અલગ-અલગ સમૂહો સાથે જોડાયેલ છે,તેથી તે કાઈરલ છે.
$2$. $2,3-$ડાયક્લોરોબ્યુટેન: આમાં મેસો સ્વરૂપ હોઈ શકે છે,પરંતુ $2,2-$ડાયક્લોરોપેન્ટેન સ્પષ્ટપણે અકાઈરલ છે.
$3$. $2-$હાઈડ્રોક્સીપ્રોપેનોઈક એસિડ: $C2$ કાર્બન કાઈરલ છે.
$4$. $2,2-$ડાયક્લોરોપેન્ટેન: $C2$ કાર્બન પર બે સમાન ક્લોરિન પરમાણુઓ જોડાયેલા છે. કાઈરલ કેન્દ્રના અભાવને કારણે તે પ્રકાશીય રીતે નિષ્ક્રિય છે.

(A) $H_2SO_4$ નું આયનીકરણ નીચે મુજબ થાય છે: $H_2SO_4 \rightarrow 2H^+ + SO_4^{2-}$.
આપેલ $pH = 1$ હોવાથી,$[H^+] = 10^{-pH} = 10^{-1} = 0.1 \ M$.
$1 \ mol$ $H_2SO_4$ માંથી $2 \ mol$ $H^+$ ઉત્પન્ન થાય છે,તેથી $H_2SO_4$ ની મોલારિટી $(M)$ = $[H^+] / 2 = 0.1 / 2 = 0.05 \ M$.
નોર્માલિટી $(N)$ = $\text{મોલારિટી} \times n\text{-ફેક્ટર}$.
$H_2SO_4$ માટે $n\text{-ફેક્ટર} = 2$ છે.
તેથી,$N = 0.05 \times 2 = 0.1 \ N$.

(C) $(i)$ ફિનોલ ઇથેનોલ કરતા વધુ એસિડિક છે કારણ કે ફિનોક્સાઇડ આયન સંસ્પંદન દ્વારા સ્થિર થાય છે,જ્યારે ઇથોક્સાઇડ આયન આલ્કાઇલ ગ્રુપની $+I$ અસરને કારણે અસ્થિર થાય છે. વિધાન $T$ છે.
$(ii)$ $o$-નાઇટ્રોફિનોલમાં આંતઃઆણ્વીય હાઇડ્રોજન બંધ જોવા મળે છે,જ્યારે $p$-નાઇટ્રોફિનોલમાં આંતરઆણ્વીય હાઇડ્રોજન બંધ જોવા મળે છે,જેના કારણે $p$-નાઇટ્રોફિનોલનું ગલનબિંદુ ઊંચું હોય છે. વિધાન $T$ છે.
$(iii)$ ફિનોલ એ કાર્બોનિક એસિડ $(H_2CO_3)$ કરતા નિર્બળ એસિડ છે,તેથી તે $NaHCO_3$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને $CO_2$ મુક્ત કરતું નથી. વિધાન $F$ છે.
$(iv)$ $-OH$ ગ્રુપની $+M$ અસરને કારણે ફિનોલની એરોમેટિક રીંગ ઇલેક્ટ્રોનથી સમૃદ્ધ હોય છે,જે તેને ઇલેક્ટ્રોફિલિક વિસ્થાપન માટે સક્રિય બનાવે છે,ન્યુક્લિયોફિલિક વિસ્થાપન માટે નહીં. વિધાન $F$ છે.
તેથી,સાચો ક્રમ $TTFF$ છે.

(C) એસ્પિરિનને રાસાયણિક રીતે $2$-એસીટોક્સીબેન્ઝોઈક એસિડ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
તે સેલિસિલિક એસિડ ($2$-હાઈડ્રોક્સીબેન્ઝોઈક એસિડ) નું એસિટિક એનહાઈડ્રાઈડનો ઉપયોગ કરીને એસિટિલેશન કરીને બનાવવામાં આવે છે.
તેના બંધારણમાં બેન્ઝીન રિંગ પર ઓર્થો સ્થાન પર કાર્બોક્સિલિક એસિડ સમૂહ $(-COOH)$ અને એસીટોક્સી સમૂહ $(-OCOCH_3)$ જોડાયેલા હોય છે.
તેથી,સાચું બંધારણીય સૂત્ર વિકલ્પ $C$ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે.

(B) ગ્રીગનાર્ડ પ્રક્રિયક $(CH_3CH_2MgBr)$ અને કીટોન $(CH_3COCH_3)$ વચ્ચેની પ્રક્રિયા કાર્બોનિલ સમૂહ પર ન્યુક્લિયોફિલિક યોગશીલ પ્રક્રિયા દ્વારા થાય છે.
$1$. ઇથાઇલ સમૂહ $(CH_3CH_2^-)$ ન્યુક્લિયોફાઇલ તરીકે વર્તે છે અને પ્રોપેનોનના ઇલેક્ટ્રોન-અનુરાગી કાર્બોનિલ કાર્બન પર હુમલો કરે છે.
$2$. આનાથી મધ્યવર્તી મેગ્નેશિયમ આલ્કોક્સાઇડ બને છે: $(CH_3)_2C(OMgBr)(CH_2CH_3)$.
$3$. આ મધ્યવર્તી સંયોજનના એસિડિક જળવિભાજનથી તૃતીયક આલ્કોહોલ મળે છે: $(CH_3)_2C(OH)(CH_2CH_3)$.
$4$. નીપજ $(CH_3)_2C(OH)CH_2CH_3$ નું $IUPAC$ નામ $2-$મિથાઇલબ્યુટેન$-2-$ઓલ છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $B$ છે.

(B) પ્રક્રિયાઓની નીપજો નીચે મુજબ છે:
$A$. $CH_3-CH_2-CH_2OH$ (પ્રોપેન$-1-$ઓલ,ઉત્કલનબિંદુ $\approx 97 \ ^\circ C$)
$B$. $CH_3-CH(OH)-CH_3$ (પ્રોપેન$-2-$ઓલ,ઉત્કલનબિંદુ $\approx 82 \ ^\circ C$)
$C$. $CH_3-CH_2-CH_2OH$ (પ્રોપેન$-1-$ઓલ,ઉત્કલનબિંદુ $\approx 97 \ ^\circ C$)
$D$. $CH_3-CH_2-CH_2OH$ (પ્રોપેન$-1-$ઓલ,ઉત્કલનબિંદુ $\approx 97 \ ^\circ C$)
આઈસોમર્સમાં,શાખિત શૃંખલા ધરાવતા આલ્કોહોલનું ઉત્કલનબિંદુ સીધી શૃંખલા ધરાવતા આલ્કોહોલ કરતા ઓછું હોય છે કારણ કે તેમનું સપાટીનું ક્ષેત્રફળ ઓછું હોય છે,જેનાથી વાન્ડર વાલ્સ બળો નબળા પડે છે.
તેથી,પ્રોપેન$-2-$ઓલ $(B)$ નું ઉત્કલનબિંદુ સૌથી ઓછું છે.

(D) કાર્બોનિલ સંયોજનોની ન્યુક્લિયોફિલિક એડિશન પ્રત્યેની સક્રિયતા અવકાશી અવરોધ (steric hindrance) અને ઇલેક્ટ્રોનિક અસરો પર આધાર રાખે છે.
$1$. અવકાશી અવરોધ: કાર્બોનિલ કાર્બન સાથે જોડાયેલા આલ્કાઈલ અથવા એરાઈલ જૂથોની સંખ્યા અને કદ વધતા,ન્યુક્લિયોફાઈલનો હુમલો મુશ્કેલ બને છે.
$2$. ઇલેક્ટ્રોનિક અસરો: ઇલેક્ટ્રોન-ડોનેટિંગ જૂથો કાર્બોનિલ કાર્બનની ઇલેક્ટ્રોફિલીસીટી ઘટાડે છે.
ફોર્માલ્ડિહાઈડ $(HCHO)$ સૌથી વધુ સક્રિય છે કારણ કે તેમાં કોઈ મોટા જૂથો હોતા નથી.
બેન્ઝાલ્ડિહાઈડ $(C_6H_5CHO)$ એ કીટોન કરતા વધુ સક્રિય છે.
કીટોન્સમાં,એસીટોફેનોન $(C_6H_5COCH_3)$ માં એક ફિનાઈલ અને એક મિથાઈલ જૂથ છે,જ્યારે બેન્ઝોફેનોન $(C_6H_5COC_6H_5)$ માં બે મોટા ફિનાઈલ જૂથો છે.
મહત્તમ અવકાશી અવરોધ અને બે ફિનાઈલ વલયો દ્વારા કાર્બોનિલ જૂથની રેઝોનન્સ સ્થિરતાને કારણે,બેન્ઝોફેનોન સૌથી ઓછું સક્રિય છે.

(A) એક્રોલીનનું રાસાયણિક સૂત્ર $CH_2=CH-CHO$ છે.
તેમાં કાર્બન-કાર્બન દ્વિબંધ (આલ્કીન) અને આલ્ડિહાઈડ સમૂહ $(-CHO)$ બંને હાજર હોય છે.
$IUPAC$ પ્રાથમિકતા ક્રમ મુજબ,આલ્ડિહાઈડ સમૂહને આલ્કીન સમૂહ કરતા વધુ પ્રાથમિકતા આપવામાં આવે છે.
તેથી,એક્રોલીનમાં મુખ્ય ક્રિયાશીલ સમૂહ આલ્ડિહાઈડ છે.

(A) ઇથેનાલ $(CH_3CHO)$ અને પ્રોપેનાલ $(CH_3CH_2CHO)$ ના ક્રોસ આલ્ડોલ સંઘનનમાં ચાર સંભવિત નીપજો મળે છે:
$1$. ઇથેનાલનું સેલ્ફ-આલ્ડોલ: $CH_3CH=CHCHO$ (બ્યુટ$-2-$ઈનાલ)
$2$. પ્રોપેનાલનું સેલ્ફ-આલ્ડોલ: $CH_3CH_2CH=C(CH_3)CHO$ ($2-$મિથાઇલપેન્ટ$-2-$ઈનાલ)
$3$. ક્રોસ-આલ્ડોલ (ઇથેનાલ ન્યુક્લિયોફાઇલ તરીકે): $CH_3CH_2CH=CHCHO$ (પેન્ટ$-2-$ઈનાલ)
$4$. ક્રોસ-આલ્ડોલ (પ્રોપેનાલ ન્યુક્લિયોફાઇલ તરીકે): $CH_3CH=C(CH_3)CHO$ ($2-$મિથાઇલબ્યુટ$-2-$ઈનાલ)
આ વિકલ્પો સાથે સરખાવતા,$3-$મિથાઇલબ્યુટ$-2-$ઈનાલ બનતું નથી.

(B)
લાઈસીન એ બેઝિક એમિનો એસિડનું ઉદાહરણ છે કારણ કે તેમાં બે એમિનો ગ્રુપ અને એક કાર્બોક્સિલ ગ્રુપ હોય છે,જેના પરિણામે તેનો આઈસોઈલેક્ટ્રિક પોઈન્ટ $(pI)$ $7$ કરતા વધારે હોય છે.

(D) નાઇટ્રોજનયુક્ત બેઇઝને બે પ્રકારમાં વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે: પ્યુરિન અને પિરિમિડિન.
પ્યુરિનમાં $Adenine$ $(A)$ અને $Guanine$ $(G)$ નો સમાવેશ થાય છે.
પિરિમિડિનમાં $Cytosine$ $(C)$,$Thymine$ $(T)$ અને $Uracil$ $(U)$ નો સમાવેશ થાય છે.
તેથી,$Guanine$ એ પ્યુરિન બેઇઝ છે.
સાચો વિકલ્પ $D$ છે.

(D) ઉદ્દીપક એવો પદાર્થ છે જે ઓછી સક્રિયકરણ ઊર્જા સાથે વૈકલ્પિક માર્ગ પૂરો પાડીને રાસાયણિક પ્રક્રિયાનો દર વધારે છે.
તે પ્રક્રિયાના ઉષ્માગતિશાસ્ત્રીય ગુણધર્મો જેવા કે ગિબ્સ મુક્ત ઊર્જા ફેરફાર $(\Delta G)$ અથવા સંતુલન અચળાંક $(K_{eq})$ ને બદલતું નથી.
તેથી,તે પ્રક્રિયા માટે મુક્ત ઊર્જા ફેરફાર વધારે છે તે વિધાન ખોટું છે.

(B) પ્રથમ ક્રમની પ્રક્રિયા માટે,વેગ અચળાંક $K$ નું સૂત્ર: $K = \frac{2.303}{t} \log \left( \frac{[A]_0}{[A]_t} \right)$ છે.
અહીં પ્રક્રિયા $75 \%$ પૂર્ણ થાય છે,તેથી બાકી રહેલી સાંદ્રતા $[A]_t = [A]_0 - 0.75 [A]_0 = 0.25 [A]_0$ થાય.
કિંમતો મૂકતા: $K = \frac{2.303}{20} \log \left( \frac{[A]_0}{0.25 [A]_0} \right)$.
$K = \frac{2.303}{20} \log (4) = \frac{2.303}{20} \times 0.6021 \approx \frac{1.386}{20} = 0.0693 \ s^{-1}$.
વૈકલ્પિક રીતે,$t_{75\%} = 2 \times t_{1/2}$. કારણ કે $t_{1/2} = \frac{0.693}{K}$,તેથી $20 = 2 \times \frac{0.693}{K}$,જે આપણને $K = \frac{1.386}{20} = 0.0693 \ s^{-1}$ આપે છે.

(B)
વેગ અચળાંકનો એકમ $(k) = (\text{mol L}^{-1})^{1-n} \text{s}^{-1}$
પ્રક્રિયાના વેગનો એકમ $= \text{mol L}^{-1} \text{s}^{-1}$
આપેલ છે કે એકમો સમાન છે,તેથી આપણે તેમને સરખાવીએ:
$(\text{mol L}^{-1})^{1-n} \text{s}^{-1} = \text{mol L}^{-1} \text{s}^{-1}$
આ સૂચવે છે કે $1-n = 1$,જે $n = 0$ આપે છે.
તેથી,પ્રક્રિયાનો ક્રમ $0$ છે.

(B) ફેશિયલ $(fac)$ સમઘટકતા એ $[MA_3B_3]$ પ્રકારના અષ્ટફલકીય સંકીર્ણોમાં જોવા મળતી ભૌમિતિક સમઘટકતાનો એક પ્રકાર છે.
$fac$ સમઘટકમાં,ત્રણ સમાન લિગેન્ડ્સ અષ્ટફલકના એક ત્રિકોણીય ફલકના ખૂણાઓ પર ગોઠવાયેલા હોય છે.
આપેલા વિકલ્પોમાંથી,$[Co(NH_3)_3(NO_2)_3]$ એ $[MA_3B_3]$ પ્રકારનું અષ્ટફલકીય સંકીર્ણ છે,જ્યાં $A = NH_3$ અને $B = NO_2^-$.
તેથી,તે $fac$ (ફેશિયલ) અને $mer$ (મેરિડિયોનલ) બંને સમઘટકતા દર્શાવી શકે છે.

(D) સંકીર્ણ સંયોજનના જલીય દ્રાવણની વાહકતા પાણીમાં વિયોજન પામતા આયનોની સંખ્યા પર આધાર રાખે છે.
$1$. $[Cr(H_2O)_6]Cl_3 \rightarrow [Cr(H_2O)_6]^{3+} + 3Cl^-$ (કુલ $4$ આયનો)
$2$. $[Cr(H_2O)_5Cl]Cl_2 \cdot H_2O \rightarrow [Cr(H_2O)_5Cl]^{2+} + 2Cl^-$ (કુલ $3$ આયનો)
$3$. $[Cr(H_2O)_4Cl_2]Cl \cdot 2H_2O \rightarrow [Cr(H_2O)_4Cl_2]^+ + Cl^-$ (કુલ $2$ આયનો)
$4$. $[Cr(H_2O)_3Cl_3]$ જલીય દ્રાવણમાં આયનોમાં વિયોજન પામતું નથી (કુલ $0$ આયનો).
તેથી,$[Cr(H_2O)_3Cl_3]$ સૌથી ઓછી વાહકતા ધરાવે છે.

(A) $1$. $K_4[Ni(CN)_4]$ માં,$Ni$ નો ઓક્સિડેશન આંક $0$ છે. ઇલેક્ટ્રોન રચના $[Ar] 3d^8 4s^2$ છે. પ્રબળ લિગેન્ડ $CN^-$ ને કારણે,$4s$ ના ઇલેક્ટ્રોન $3d$ કક્ષકમાં યુગ્મિત થાય છે,પરિણામે $d^{10}$ રચના મળે છે. તે ટેટ્રાહેડ્રલ અને ડાયામેગ્નેટિક છે.
$2$. $K_2[Ni(CN)_4]$ માં,$Ni$ નો ઓક્સિડેશન આંક $+2$ છે. ઇલેક્ટ્રોન રચના $[Ar] 3d^8$ છે. $CN^-$ પ્રબળ લિગેન્ડ હોવાથી,તે ઇલેક્ટ્રોનનું યુગ્મન કરે છે,પરિણામે $dsp^2$ સંકરણ (સમતલીય ચોરસ) મળે છે અને તે ડાયામેગ્નેટિક છે.
$3$. $K_2[NiCl_4]$ માં,$Ni$ નો ઓક્સિડેશન આંક $+2$ છે. ઇલેક્ટ્રોન રચના $[Ar] 3d^8$ છે. $Cl^-$ નિર્બળ લિગેન્ડ હોવાથી,તે $sp^3$ સંકરણ (ટેટ્રાહેડ્રલ) આપે છે અને તે પેરામેગ્નેટિક છે.
$4$. વિકલ્પ $A$ ખોટું છે કારણ કે $K_4[Ni(CN)_4]$ ટેટ્રાહેડ્રલ છે,સમતલીય ચોરસ નથી,અને $K_2[Ni(CN)_4]$ ડાયામેગ્નેટિક છે,પેરામેગ્નેટિક નથી.

(C) મિશ્રધાતુ એ બે કે તેથી વધુ ધાતુઓ અથવા ધાતુ અને અધાતુનું સમાંગ મિશ્રણ છે.
સંક્રાંતિ ધાતુઓ તેમના સમાન પરમાણ્વીય કદને કારણે એકબીજા સાથે સરળતાથી મિશ્રધાતુ બનાવે છે.
$Fe$,$Ni$,અને $Cr$ એ તમામ સંક્રાંતિ ધાતુઓ છે જેની પરમાણ્વીય ત્રિજ્યા સમાન છે,જે તેમને સ્ટેનલેસ સ્ટીલ તરીકે ઓળખાતું સ્થિર ઘન દ્રાવણ બનાવવાની મંજૂરી આપે છે.
તેથી,સાચું મિશ્રણ $Fe, Ni, Cr$ છે.

(A) સૈદ્ધાંતિક ચુંબકીય મોમેન્ટ $\mu = \sqrt{n(n+2)} \text{ BM}$ સૂત્ર દ્વારા ગણવામાં આવે છે,જ્યાં $n$ એ અયુગ્મિત ઇલેક્ટ્રોનની સંખ્યા છે.
$1$. $Ti^{3+}$ $(3d^1)$ માટે: $n = 1$,$\mu = \sqrt{3} \approx 1.73 \text{ BM}$.
$2$. $Co^{3+}$ $(3d^6)$ માટે: $n = 4$ (હાઈ સ્પિન),$\mu = \sqrt{24} \approx 4.90 \text{ BM}$.
$3$. $Cr^{3+}$ $(3d^3)$ માટે: $n = 3$,$\mu = \sqrt{15} \approx 3.87 \text{ BM}$.
$4$. $V^{3+}$ $(3d^2)$ માટે: $n = 2$,$\mu = \sqrt{8} \approx 2.83 \text{ BM}$.
આમ,$Ti^{3+}$ માં અયુગ્મિત ઇલેક્ટ્રોનની સંખ્યા સૌથી ઓછી હોવાથી તેનું ચુંબકીય મોમેન્ટ સૌથી ઓછું છે.

(A) હાઇડ્રોજન ઇલેક્ટ્રોડ માટે ઓક્સિડેશન અર્ધ-પ્રક્રિયા છે:
$H_{2(g)} \rightarrow 2H^+_{(aq)} + 2e^-$
ઓક્સિડેશન પોટેન્શિયલ માટે નર્ન્સ્ટ સમીકરણનો ઉપયોગ કરતા:
$E_{ox} = E^{\circ}_{ox} - \frac{0.0591}{n} \log Q$
પ્રમાણિત હાઇડ્રોજન ઇલેક્ટ્રોડ માટે,$E^{\circ}_{ox} = 0.00 \ V$ અને $n = 2$ છે.
પ્રક્રિયા ભાગફળ $Q = [H^+]^2 / P_{H_2}$ દ્વારા આપવામાં આવે છે.
આપેલ $pH = 3$,તેથી $[H^+] = 10^{-3} \ M$.
$Q = \frac{(10^{-3})^2}{1} = 10^{-6}$.
$E_{ox} = 0 - \frac{0.0591}{2} \log(10^{-6})$
$E_{ox} = -0.02955 \times (-6) = 0.1773 \ V$.
આમ,ઓક્સિડેશન પોટેન્શિયલ આશરે $0.177 \ V$ છે.

(A) $Ni^{2+}$ માટે રિડક્શન પ્રક્રિયા: $Ni^{2+} + 2e^- \rightarrow Ni(s)$.
ઉત્પન્ન થયેલ $Ni$ ના મોલ $n = \frac{5.85 \ g}{58.5 \ g/mol} = 0.1 \ mol$.
પ્રક્રિયા મુજબ,$1 \ mol$ $Ni$ માટે $2 \ mol$ ઇલેક્ટ્રોનની જરૂર પડે છે.
તેથી,$0.1 \ mol$ $Ni$ માટે $0.2 \ mol$ ઇલેક્ટ્રોનની જરૂર પડે.
કુલ વિદ્યુતભાર $Q = n \times F = 0.2 \times 96500 \ C = 19300 \ C$.
$Q = I \times t$ હોવાથી,$t = \frac{Q}{I} = \frac{19300 \ C}{10 \ A} = 1930 \ s$.
આમ,સાચો વિકલ્પ $A$ છે.

(C) $CuSO_4$ ના જલીય દ્રાવણને સંગ્રહિત કરવા માટે,પાત્રની ધાતુ $Cu^{2+}$ આયનો સાથે પ્રક્રિયા ન કરવી જોઈએ.
જો પાત્રની ધાતુનો રિડક્શન પોટેન્શિયલ $Cu^{2+}/Cu$ $(0.34 \ V)$ કરતા ઓછો હોય,તો પ્રક્રિયા થશે.
રિડક્શન પોટેન્શિયલ $(E^0_{M^{n+}/M})$ નીચે મુજબ છે:
$E^0_{Fe^{2+}/Fe} = -0.44 \ V$
$E^0_{Ni^{2+}/Ni} = -0.25 \ V$
$E^0_{Al^{3+}/Al} = -1.66 \ V$
$E^0_{Ag^{+}/Ag} = 0.80 \ V$
પ્રક્રિયા $M + Cu^{2+} \rightarrow M^{n+} + Cu$ બિન-સ્વયંભૂ રહે તે માટે,$E^0_{cell}$ ઋણ હોવો જોઈએ.
$E^0_{cell} = E^0_{cathode} - E^0_{anode} = E^0_{Cu^{2+}/Cu} - E^0_{M^{n+}/M}$.
$E^0_{cell} < 0$ માટે,$E^0_{M^{n+}/M} > E^0_{Cu^{2+}/Cu}$ હોવું જરૂરી છે.
મૂલ્યોની સરખામણી કરતા,માત્ર $Ag$ નો રિડક્શન પોટેન્શિયલ $(0.80 \ V)$ એ $Cu$ $(0.34 \ V)$ કરતા વધારે છે.
તેથી,$CuSO_4$ ને $Ag$ ના પાત્રમાં સંગ્રહિત કરી શકાય છે.

(C) $2,2,2-$ટ્રાયક્લોરોઈથેનોલ $(CCl_3CH_2OH)$ ની કેલ્શિયમ હાઈડ્રોક્સાઈડ $(Ca(OH)_2)$ સાથેની પ્રક્રિયા બેઈઝ-ઉદ્દીપિત વિઘટન પ્રક્રિયા છે.
$2CCl_3CH_2OH + Ca(OH)_2 \rightarrow 2CHCl_3 + Ca(HCOO)_2 + H_2O$.
આ પ્રક્રિયામાં,$2,2,2-$ટ્રાયક્લોરોઈથેનોલ હેલોફોર્મ જેવું વિભાજન અનુભવે છે અને મુખ્ય કાર્બનિક નીપજ તરીકે ક્લોરોફોર્મ $(CHCl_3)$ આપે છે.

(B) એલાઈલિક હેલાઈડ એ એવું સંયોજન છે જેમાં હેલોજન પરમાણુ કાર્બન-કાર્બન દ્વિબંધ $(C=C)$ ની બાજુના $sp^3$ સંકરણ ધરાવતા કાર્બન પરમાણુ સાથે જોડાયેલ હોય છે.
$A$: $3-$ક્લોરો સાયક્લોહેક્સ$-1-$ઈનમાં ક્લોરિન દ્વિબંધની બાજુના કાર્બન પર છે (એલાઈલિક).
$B$: $1-$ક્લોરોબ્યુટ$-1-$ઈનમાં ક્લોરિન સીધો દ્વિબંધના કાર્બન સાથે જોડાયેલ છે ($sp^2$ સંકરણ),જે વિનાઈલિક હેલાઈડ છે,એલાઈલિક નથી.
$C$: $1-$ક્લોરોબ્યુટ$-2-$ઈન એ પ્રાથમિક આલ્કાઈલ હેલાઈડ છે.
$D$: $3-$ક્લોરોપ્રોપ$-1-$ઈન એ એલાઈલિક હેલાઈડ છે.
આમ,$1-$ક્લોરોબ્યુટ$-1-$ઈન એ વિનાઈલિક હેલાઈડ છે.

(B) બે દ્રાવણો આઈસોટોનિક હોવા માટે,તેમની મોલર સાંદ્રતા સમાન હોવી જોઈએ.
પ્રથમ,$6 \% \ w/v$ યુરિયા દ્રાવણની મોલારિટી ગણો:
$M = \frac{6 \ g}{60 \ g \ mol^{-1} \times 0.1 \ L} = 1 \ M$.
યુરિયા અવિદ્યુતવિભાજ્ય હોવાથી,તેનો વોન્ટ હોફ અવયવ $i = 1$ છે.
$NaCl$ માટે,જે પ્રબળ વિદ્યુતવિભાજ્ય છે,$i = 2$ છે.
આઈસોટોનિકતા માટેની શરત $i_1 C_1 = i_2 C_2$ છે.
$1 \times 1 \ M = 2 \times C_2$.
$C_2 = 0.5 \ M$.
તેથી,$0.5 \ M \ NaCl$ નું દ્રાવણ $1 \ M$ યુરિયા દ્રાવણ સાથે આઈસોટોનિક છે.

(C) બિન-આદર્શ દ્રાવણ એ છે જે સાંદ્રતાના સમગ્ર ગાળામાં રાઉલ્ટના નિયમનું પાલન કરતું નથી.
ક્લોરોફોર્મ $(CHCl_3)$ અને એસિટોન $(CH_3COCH_3)$ રાઉલ્ટના નિયમથી ઋણ વિચલન દર્શાવતું બિન-આદર્શ દ્રાવણ બનાવે છે.
આનું કારણ એ છે કે ક્લોરોફોર્મ અને એસિટોન વચ્ચેનું હાઇડ્રોજન બોન્ડિંગ શુદ્ધ ઘટકોમાં રહેલા આંતરઆણ્વિય બળો કરતા મજબૂત હોય છે.
ક્લોરોબેન્ઝીન અને બ્રોમોબેન્ઝીન,બેન્ઝીન અને ટોલ્યુઈન,તથા બ્રોમોઈથેન અને ક્લોરોઈથેન એ આદર્શ દ્રાવણના ઉદાહરણો છે.