Properties of Phenols Questions in Gujarati

(D) આપેલ પ્રક્રિયા એ ડાયેનોન-ફિનોલ પુનઃરચના (Dienone-Phenol rearrangement) છે.
$1$. કાર્બોનિલ ઓક્સિજન $H_3O^+$ દ્વારા પ્રોટોનેટેડ થાય છે.
$2$. આનાથી કાર્બોનિલ કાર્બનની ઇલેક્ટ્રોફિલિસિટી વધે છે.
$3$. એરોમેટિકતા પ્રાપ્ત કરવા માટે $1,2-$સ્થળાંતર થાય છે.
$4$. ઇથાઇલ ગ્રુપનું સ્થળાંતર મિથાઇલ ગ્રુપ કરતા સરળતાથી થાય છે.
$5$. ઇથાઇલ ગ્રુપના સ્થળાંતર પછી,સિસ્ટમ એરોમેટિક બનીને ફિનોલ બનાવે છે.
$6$. પરિણામી નીપજ $3-$ઇથાઇલ$-4-$મિથાઇલફિનોલ છે.

(C) જ્યારે ફિનોલ $0-5^{\circ}C$ તાપમાને $NaNO_2$ અને $HCl$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે,ત્યારે ઇલેક્ટ્રોફાઇલ $NO^+$ (નાઈટ્રોસોનિયમ આયન) ઉત્પન્ન થાય છે.
આ ઇલેક્ટ્રોફાઇલ ફિનોલની ઇલેક્ટ્રોન-સમૃદ્ધ બેન્ઝીન રિંગ પર હુમલો કરે છે,જે મુખ્યત્વે પેરા-સ્થાન પર થાય છે કારણ કે ઓર્થો-સ્થાન પર અવકાશી અવરોધ (steric hindrance) હોય છે.
આમ,મુખ્ય નીપજ $4$-નાઈટ્રોસોફિનોલ બને છે.

(C) જ્યારે ફિનોલ નીચા તાપમાને કાર્બન ડાયસલ્ફાઈડ $(CS_2)$ જેવા અધ્રુવીય દ્રાવકમાં બ્રોમિન $(Br_2)$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે,ત્યારે પ્રક્રિયા મોનોબ્રોમિનેટેડ નીપજો બનાવવા માટે નિયંત્રિત થાય છે.
$-OH$ સમૂહ ઓર્થો-પેરા નિર્દેશક હોવાથી,પ્રક્રિયા $o-$બ્રોમોફિનોલ અને $p-$બ્રોમોફિનોલનું મિશ્રણ આપે છે.
તેનાથી વિપરીત,જ્યારે ફિનોલ બ્રોમિન પાણી સાથે પ્રક્રિયા કરે છે,ત્યારે દ્રાવકની ઉચ્ચ ધ્રુવીયતાને કારણે $2,4,6-$ટ્રાયબ્રોમોફિનોલ બને છે.

(D) $Reimer-Tiemann$ પ્રક્રિયા એ ફિનોલ્સના $ortho$-ફોર્મિલેશન માટે વપરાતી રાસાયણિક પ્રક્રિયા છે.
આ પ્રક્રિયામાં,ફિનોલ જલીય બેઇઝ $(NaOH)$ ની હાજરીમાં ક્લોરોફોર્મ $(CHCl_3)$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને મુખ્ય નીપજ તરીકે સેલિસાઈલાલ્ડિહાઈડ બનાવે છે.

(D) ફિનોલ $(C_6H_5OH)$ એક નિર્બળ એસિડ છે.
તે $NaOH$ અને $KOH$ જેવા પ્રબળ બેઝ સાથે પ્રક્રિયા કરીને ફિનોક્સાઇડ ક્ષાર બનાવે છે.
તે $Na$ જેવી આલ્કલી ધાતુઓ સાથે પણ પ્રક્રિયા કરીને $H_2$ વાયુ મુક્ત કરે છે.
જોકે,ફિનોલ એ કાર્બોનિક એસિડ $(H_2CO_3)$ કરતા નિર્બળ એસિડ છે.
તેથી,તે સોડિયમ બાયકાર્બોનેટ $(NaHCO_3)$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને $CO_2$ વાયુ મુક્ત કરતું નથી.
પ્રક્રિયા આ મુજબ છે: $C_6H_5OH + NaHCO_3 \rightarrow \text{No reaction}$.

(B) $p$-ક્રેસોલ ($4$-મિથાઈલફિનોલ) અને બેન્ઝીન ડાયઝોનિયમ ક્લોરાઈડ વચ્ચેની પ્રક્રિયા મંદ બેઝિક માધ્યમમાં ઈલેક્ટ્રોફિલિક એરોમેટિક વિસ્થાપન પ્રક્રિયા છે,જે ખાસ કરીને કપલિંગ પ્રક્રિયા છે.
$p$-ક્રેસોલમાં,પેરા સ્થાન પહેલેથી જ મિથાઈલ ગ્રુપ $(-CH_3)$ દ્વારા રોકાયેલું છે.
તેથી,ઈલેક્ટ્રોફાઈલ (બેન્ઝીન ડાયઝોનિયમ આયન,$C_6H_5N_2^+$) હાઈડ્રોક્સિલ $(-OH)$ ગ્રુપની સાપેક્ષમાં ઓર્થો સ્થાન પર હુમલો કરે છે.
પરિણામી નીપજ $2$-(ફિનાઈલએઝો)-$4$-મિથાઈલફિનોલ છે.

(C) બાયકાર્બોનેટ કસોટીનો ઉપયોગ કાર્બોનિક એસિડ $(H_2CO_3)$ કરતા વધુ પ્રબળ એસિડિક સમૂહોની હાજરી શોધવા માટે થાય છે.
$NaHCO_3$ એસિડ સાથે પ્રક્રિયા કરીને $CO_2$ વાયુ મુક્ત કરે છે જો એસિડ $H_2CO_3$ $(pK_a \approx 6.35)$ કરતા વધુ પ્રબળ હોય.
$1$. $2,4,6$-ટ્રાયનાઈટ્રોફિનોલ $(pK_a \approx 0.38)$ એક પ્રબળ એસિડ છે અને $NaHCO_3$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે.
$2$. $p$-હાઈડ્રોક્સીબેન્ઝીનસલ્ફોનિક એસિડ $(pK_a \approx 2.5)$ એક પ્રબળ એસિડ છે અને $NaHCO_3$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે.
$3$. ફિનોલ $(pK_a \approx 10)$ ખૂબ જ નિર્બળ એસિડ છે,જે $H_2CO_3$ કરતા ઘણો નિર્બળ છે,તેથી તે $CO_2$ મુક્ત કરવા માટે $NaHCO_3$ સાથે પ્રક્રિયા કરતું નથી.
$4$. $p$-હાઈડ્રોક્સીબેન્ઝોઈક એસિડ $(pK_a \approx 4.5)$ એ $H_2CO_3$ કરતા વધુ પ્રબળ છે અને $NaHCO_3$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે.
આમ,ફિનોલ બાયકાર્બોનેટ કસોટી આપતું નથી.

(C) પ્રક્રિયાનો ક્રમ નીચે મુજબ છે:
$1$. ફિનોલ $NaOH$ ની હાજરીમાં $CO_2$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે અને ત્યારબાદ એસિડિફિકેશન $(H^+)$ થાય છે,જે કોલ્બે-શ્મિટ પ્રક્રિયા છે. આ મધ્યવર્તી $A$ તરીકે સેલિસિલિક એસિડ ($2$-હાઇડ્રોક્સીબેન્ઝોઇક એસિડ) આપે છે.
$2$. ત્યારબાદ સેલિસિલિક એસિડ એસિટિક એનહાઇડ્રાઇડ $(CH_3CO)_2O$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે (ફિનોલિક -$OH$ ગ્રુપનું એસિટિલેશન) જેથી એસિટિલસેલિસિલિક એસિડ બને છે,જેને સામાન્ય રીતે એસ્પિરિન તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

(C) પ્રક્રિયા શ્રેણી નીચે મુજબ છે:
પગલું $1$: ફિનોલ $OH^-$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને ત્યારબાદ $CO_2$ અને $H^+$ (કોલ્બે-શ્મિટ પ્રક્રિયા) સાથે પ્રક્રિયા કરીને સેલિસિલિક એસિડ $(A)$ બનાવે છે,જે $2$-હાઇડ્રોક્સિબેન્ઝોઇક એસિડ છે.
પગલું $2$: સેલિસિલિક એસિડ પિરિડિનની હાજરીમાં એસિટિલ ક્લોરાઇડ $(CH_3COCl)$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે (એસીટાઇલેશન). ફિનોલિક $-OH$ સમૂહનું એસીટાઇલેશન થઈને એસિટિલસેલિસિલિક એસિડ (એસ્પિરિન) બને છે,જે $2$-એસીટોક્સિબેન્ઝોઇક એસિડ છે.

(A) આપેલ પ્રક્રિયા રાઈમર-ટીમેન પ્રક્રિયા છે.
આ પ્રક્રિયામાં,ફિનોલ જલીય બેઝ (જેમ કે $NaOH$) ની હાજરીમાં ક્લોરોફોર્મ $(CHCl_3)$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને મધ્યવર્તી સંયોજન બનાવે છે,જેનું જળવિભાજન કરવાથી મુખ્ય નીપજ તરીકે સેલિસીલાલ્ડિહાઈડ (o-હાઈડ્રોક્સીબેન્ઝાલ્ડિહાઈડ) મળે છે.
પ્રક્રિયા આ મુજબ છે:
$C_6H_5OH + CHCl_3 + 3NaOH \rightarrow C_6H_4(OH)(CHO) + 3NaCl + 2H_2O$

(B) આ ઓર્થો-વિસ્થાપિત ફિનોલ્સનું ઉત્કલનબિંદુ આંતર-આણ્વીય હાઇડ્રોજન બંધન અને આણ્વીય દળ પર આધાર રાખે છે.
$o$-ફ્લોરોફિનોલ $(I)$,$o$-ક્લોરોફિનોલ $(II)$,અને $o$-બ્રોમોફિનોલ $(III)$ ત્રણેયમાં આંતર-આણ્વીય હાઇડ્રોજન બંધન હાજર છે.
જોકે,ઉત્કલનબિંદુ મુખ્યત્વે આણ્વીય દળ અને આંતર-આણ્વીય બળો (વેન્ડર વાલ્સ બળો) દ્વારા પ્રભાવિત થાય છે,જે હેલોજન પરમાણુના કદ સાથે વધે છે.
જેમ હેલોજન પરમાણુનું કદ $F < Cl < Br$ ક્રમમાં વધે છે,તેમ આણ્વીય દળ અને વેન્ડર વાલ્સ બળોનું મૂલ્ય વધે છે,જેના પરિણામે ઉત્કલનબિંદુ ઊંચું જાય છે.
તેથી,ઉત્કલનબિંદુનો સાચો ક્રમ $III > II > I$ છે.

(A) સંયોજન $(A)$ એ $p$-નાઈટ્રોફિનોલ છે,જે આંતરઆણ્વીય હાઈડ્રોજન બંધ દર્શાવે છે,જેના કારણે અણુઓનું જોડાણ થાય છે અને ઉત્કલનબિંદુ ઊંચું હોય છે.
સંયોજન $(B)$ એ $o$-નાઈટ્રોફિનોલ છે,જે આંતઃઆણ્વીય હાઈડ્રોજન બંધ દર્શાવે છે,જે અણુઓના જોડાણને અટકાવે છે અને પરિણામે ઉત્કલનબિંદુ નીચું હોય છે.
બાષ્પ દબાણ એ ઉત્કલનબિંદુના વ્યસ્ત પ્રમાણમાં હોવાથી,સંયોજન $(B)$ નું બાષ્પ દબાણ સંયોજન $(A)$ કરતા વધારે હશે.

(B) આ પ્રક્રિયામાં અણુમાં રહેલા આલ્કીન સમૂહમાં $HBr$ નો ઉમેરો થાય છે. ફિનોલ સમૂહ (બેન્ઝીન રિંગ સાથે જોડાયેલ $-OH$) $HBr$ સાથે ન્યુક્લિયોફિલિક સબસ્ટિટ્યુશન પ્રક્રિયા $(N.S.R.)$ આપતું નથી કારણ કે રેઝોનન્સને કારણે $C-OH$ બંધમાં આંશિક દ્વિ-બંધ લાક્ષણિકતા હોય છે. તેથી,આ પ્રક્રિયા દ્વિ-બંધ પર ઇલેક્ટ્રોફિલિક એડિશન પ્રક્રિયા $(E.A.R.)$ છે. માર્કોવનીકોવના નિયમ મુજબ,$Br^-$ આયન દ્વિ-બંધના વધુ વિસ્થાપિત કાર્બન પરમાણુ સાથે જોડાય છે. પ્રક્રિયા આ મુજબ છે: $CH_3-CH=CH-C_6H_4-OH + HBr \rightarrow CH_3-CH(Br)-CH_2-C_6H_4-OH$. આપેલા વિકલ્પો સાથે સરખાવતા,સાચું બંધારણ વિકલ્પ $B$ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે.

(B) ફિનોલ અને ક્લોરોફોર્મ વચ્ચે આલ્કલાઇન માધ્યમમાં ($NaOH$ અથવા $KOH$ ની હાજરીમાં) થતી પ્રક્રિયાને $Reimer-Tiemann$ પ્રક્રિયા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
આ પ્રક્રિયામાં,ફિનોલનું રૂપાંતર સેલિસિલઆલ્ડિહાઇડ $(2-hydroxybenzaldehyde)$ માં થાય છે.
આ ઉત્પાદન,સેલિસિલઆલ્ડિહાઇડમાં ફિનોલિક હાઇડ્રોક્સિલ સમૂહ $(-OH)$ અને આલ્ડિહાઇડ સમૂહ $(-CHO)$ હાજર હોય છે.
તેથી,ઉત્પાદનમાં હાજર ક્રિયાશીલ સમૂહ $-CHO$ છે.

(B) સેલોલ એ ફિનાઈલ સેલિસિલેટનું સામાન્ય નામ છે.
તે સેલિસિલિક એસિડ $(2-hydroxybenzoic \ acid)$ અને ફિનોલની પ્રક્રિયાથી બનતો એસ્ટર છે.
તેના બંધારણમાં બેન્ઝીન રિંગ પર ઓર્થો સ્થાન પર હાઈડ્રોક્સિલ ગ્રુપ $(-OH)$ અને તેની બાજુના સ્થાન પર ફિનાઈલ એસ્ટર ગ્રુપ $(-COOC_6H_5)$ જોડાયેલ હોય છે.
તેથી,સાચું બંધારણ વિકલ્પ $B$ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે.

(D) ફિનોલ $(C_6H_5OH)$ એક નિર્બળ એસિડ છે.
તે સોડિયમ હાઇડ્રોક્સાઇડ $(NaOH)$ જેવા પ્રબળ બેઇઝ સાથે પ્રક્રિયા કરીને સોડિયમ ફિનોક્સાઇડ $(C_6H_5ONa)$ અને પાણી બનાવે છે.
તે સોડિયમ $(Na)$ જેવી સક્રિય ધાતુઓ સાથે પણ પ્રક્રિયા કરીને હાઇડ્રોજન વાયુ $(H_2)$ મુક્ત કરે છે.
જોકે,ફિનોલ એટલો એસિડિક નથી કે તે સોડિયમ બાયકાર્બોનેટ $(NaHCO_3)$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને કાર્બન ડાયોક્સાઇડ $(CO_2)$ ઉત્પન્ન કરી શકે.
તેથી,ફિનોલનો એસિડિક સ્વભાવ $NaOH$ અને $Na$ બંને સાથેની તેની પ્રક્રિયા દ્વારા સાબિત થાય છે.

(B) $p\text{-ક્લોરોનાઈટ્રોબેન્ઝીન}$ ની $NaOH$ સાથે ગરમ અને દબાણ હેઠળની પ્રક્રિયા ન્યુક્લિયોફિલિક એરોમેટિક વિસ્થાપન પ્રક્રિયા છે. પેરા સ્થાન પર રહેલ પ્રબળ ઈલેક્ટ્રોન-આકર્ષક $-NO_2$ સમૂહ વલયને ન્યુક્લિયોફિલિક હુમલા માટે સક્રિય કરે છે,જે $-Cl$ પરમાણુને $-OH$ સમૂહ દ્વારા બદલીને $p\text{-નાઈટ્રોફિનોલ} (P)$ બનાવે છે.
$P = p\text{-નાઈટ્રોફિનોલ} (O_2N-C_6H_4-OH)$.
બીજા તબક્કામાં,$p\text{-નાઈટ્રોફિનોલ}$ બેઝની હાજરીમાં બેન્ઝાઈલ ક્લોરાઈડ $(C_6H_5CH_2Cl)$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે. ફિનોક્સાઈડ આયન $(O_2N-C_6H_4-O^-)$ ન્યુક્લિયોફાઈલ તરીકે વર્તે છે અને $S_N2$ મિકેનિઝમ દ્વારા બેન્ઝાઈલ ક્લોરાઈડ પર હુમલો કરે છે,જેના પરિણામે ઈથર બંધ બને છે.
$O_2N-C_6H_4-O^- + C_6H_5CH_2Cl \rightarrow O_2N-C_6H_4-O-CH_2-C_6H_5 + Cl^-$.
નીપજ $Q$ એ $1\text{-નાઈટ્રો-4-(બેન્ઝાઈલોક્સી)બેન્ઝીન}$ (જેને $4\text{-નાઈટ્રોફિનાઈલ બેન્ઝાઈલ ઈથર}$ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે) છે.

(D) જ્યારે ફિનોલની પ્રક્રિયા સાંદ્ર $HNO_3$ સાથે કરવામાં આવે છે,ત્યારે તેનું નાઈટ્રેશન થઈને $2,4,6-$ટ્રાયનાઈટ્રોફિનોલ બને છે,જેને સામાન્ય રીતે પિક્રિક એસિડ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
પ્રક્રિયા નીચે મુજબ છે:
ફિનોલ $+ 3HNO_3 \text{ (સાંદ્ર)} \xrightarrow{H_2SO_4} 2,4,6-\text{ટ્રાયનાઈટ્રોફિનોલ (પિક્રિક એસિડ)} + 3H_2O$.

(B) $1$. બેન્ઝીન $H_2SO_4$ ની હાજરીમાં સાંદ્ર $HNO_3$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને નાઈટ્રોબેન્ઝીન $(A)$ બનાવે છે.
$2$. નાઈટ્રોબેન્ઝીનનું $Sn/HCl$ દ્વારા રિડક્શન અને ત્યારબાદ $OH^-$ સાથેની પ્રક્રિયાથી એનિલિન $(B)$ બને છે.
$3$. એનિલિન $0-5 \ ^oC$ તાપમાને $NaNO_2 + HCl$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને બેન્ઝીન ડાયઝોનિયમ ક્લોરાઈડ $(C)$ બનાવે છે.
$4$. બેન્ઝીન ડાયઝોનિયમ ક્લોરાઈડનું $H_2O/H^+$ સાથે જળવિભાજન કરતા ફિનોલ $(D)$ મળે છે.

(B) ફિનોલની $H^\oplus$ સાથે ગરમ કરવાની પ્રક્રિયા સામાન્ય રીતે સાયક્લોહેક્સિન $(X)$ આપે છે.
સાયક્લોહેક્સિનનું ઓઝોનોલિસિસ $(O_3, H_2O/Zn)$ કરવાથી હેક્ઝેનડાયલ $(OHC-(CH_2)_4-CHO)$ મળે છે.
તેથી,નીપજ $Y$ એ હેક્ઝેનડાયલ છે.

(D) જ્યારે ફિનોલ બ્રોમીન પાણી $(Br_2 / H_2O)$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે,ત્યારે તે તમામ ઉપલબ્ધ ઓર્થો અને પેરા સ્થાન પર ઇલેક્ટ્રોન અનુરાગી એરોમેટિક વિસ્થાપન પ્રક્રિયા અનુભવે છે.
$-OH$ સમૂહની પ્રબળ સક્રિયકારક અસરને કારણે,આ પ્રક્રિયા ઝડપથી થાય છે અને $2,4,6-$ ટ્રાયબ્રોમોફિનોલના સફેદ અવક્ષેપ મળે છે.

(A) સેલિસિલિક એસિડ $(P)$ ની એસિટિલ ક્લોરાઈડ $(CH_3COCl)$ સાથેની પ્રક્રિયા સામાન્ય રીતે ફિનોલિક $-OH$ સમૂહના એસિટિલેશન દ્વારા એસ્પિરિન બનાવે છે.
જોકે,આકૃતિમાં $(Q)$ માટે દર્શાવેલ બંધારણ કાર્બોક્સિલિક એસિડ સમૂહનું એસિટિલેશન દર્શાવે છે (મિશ્ર એનહાઈડ્રાઈડ બનાવે છે),જે એસ્પિરિનનું પ્રમાણિત સંશ્લેષણ નથી.
આપેલ વિકલ્પો મુજબ:
$1$. $(P)$ એ ખરેખર સેલિસિલિક એસિડ છે.
$2$. એસ્પિરિન એ વેદનાહર (analgesic) છે.
$3$. $(Q)$ માટે દર્શાવેલ બંધારણ એસ્પિરિન નથી (એસ્પિરિન એ $2-$એસેટોક્સિબેન્ઝોઈક એસિડ છે).
તેથી,વિધાન '$(Q)$ નું સામાન્ય નામ એસ્પિરિન છે' ખોટું છે કારણ કે $(Q)$ માટે દર્શાવેલ બંધારણ એસ્પિરિન નથી.

(C) ફિનોલની $HCN$ અને $HCl$ સાથે $ZnCl_2$ ની હાજરીમાં પ્રક્રિયા એ ગેટરમેન ફોર્મિલેશન પ્રક્રિયાનું એક સ્વરૂપ છે.
આ પ્રક્રિયા ફિનોલની બેન્ઝીન રીંગ પર ફોર્મિલ ગ્રુપ $(-CHO)$ દાખલ કરે છે,જે મુખ્યત્વે પેરા સ્થાન પર થાય છે,કારણ કે $-OH$ ગ્રુપ સક્રિય કરનાર અને ઓર્થો/પેરા-નિર્દેશક છે.
આ પ્રક્રિયા ઇમાઇન મધ્યવર્તી સંયોજન દ્વારા આગળ વધે છે,જે પાણી $(H_2O)$ સાથે જળવિભાજન પામીને અનુરૂપ આલ્ડિહાઇડ આપે છે.
તેથી,નીપજ $X$ એ $4$-હાઇડ્રોક્સીબેન્ઝાલ્ડિહાઇડ છે.

(D) ગ્રીગનાર્ડ પ્રક્રિયક $(C_6H_5MgBr)$ અને ફિનોલ $(C_6H_5OH)$ વચ્ચેની પ્રક્રિયા એ એસિડ-બેઝ પ્રક્રિયા છે.
બેન્ઝીન રિંગ સાથે જોડાયેલા હાઈડ્રોક્સિલ ગ્રુપની હાજરીને કારણે ફિનોલ સ્વભાવે એસિડિક હોય છે.
ગ્રીગનાર્ડ પ્રક્રિયક પ્રબળ બેઝ તરીકે વર્તે છે અને ફિનોલમાંથી એસિડિક પ્રોટોન દૂર કરે છે.
પ્રક્રિયા આ મુજબ છે:
$C_6H_5MgBr + C_6H_5OH \rightarrow C_6H_6 + C_6H_5OMgBr$
અહીં,$C_6H_6$ (બેન્ઝીન) એ નીપજ $X$ તરીકે બને છે.

(B) રાઈમર-ટીમેન પ્રક્રિયામાં,ફિનોલ જલીય બેઇઝ ($NaOH$ અથવા $KOH$) ની હાજરીમાં ક્લોરોફોર્મ $(CHCl_3)$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે.
પ્રથમ તબક્કામાં ક્લોરોફોર્મમાંથી ડાયક્લોરોકાર્બીન $(:CCl_2)$ બને છે.
$CHCl_3 + OH^- \rightarrow :CCl_2 + H_2O + Cl^-$.
આ ડાયક્લોરોકાર્બીન $(:CCl_2)$ ઇલેક્ટ્રોફાઇલ તરીકે વર્તે છે અને પ્રક્રિયા શરૂ કરવા માટે ફિનોક્સાઇડ આયન પર હુમલો કરે છે.
તેથી,સાચો ઇલેક્ટ્રોફાઇલ $:CCl_2$ છે.

(A) આ પ્રક્રિયામાં આલ્કીન સમૂહ $CH_3CH=CH-$ પર $HBr$ નું ઇલેક્ટ્રોન અનુરાગી યોગશીલ થાય છે.
માર્કોવનીકોવના નિયમ મુજબ,$H^+$ આયન વધુ હાઇડ્રોજન ધરાવતા કાર્બન સાથે જોડાય છે અને $Br^-$ આયન ઓછા હાઇડ્રોજન ધરાવતા કાર્બન સાથે જોડાય છે.
બેન્ઝીન વલય પર રહેલા $-OH$ સમૂહને કારણે વલય ઇલેક્ટ્રોન અનુરાગી વિસ્થાપન માટે ખૂબ જ સક્રિય બને છે.
$HBr$ ની હાજરીમાં,આલ્કીન દ્વિબંધ પર યોગશીલ પ્રક્રિયા થાય છે અને $-OH$ સમૂહ ઓર્થો/પેરા નિર્દેશક છે.
આપેલ બંધારણ $CH_3CH=CH-C_6H_4-OH$ (જ્યાં $-OH$ પ્રોપેનાઇલ સમૂહની સાપેક્ષમાં પેરા સ્થાન પર છે) માટે,દ્વિબંધ પર $HBr$ નું યોગશીલ માર્કોવનીકોવના નિયમ મુજબ થઈને $CH_3CHBr-CH_2-C_6H_4-OH$ મળે છે.

(A) ઓર્થો-પેરા નિર્દેશક સમૂહની પ્રબળતા તેની બેન્ઝીન વલયમાં ઇલેક્ટ્રોન દાન કરવાની ક્ષમતા (રેઝોનન્સ અસર,$+R$ અથવા $+M$ અસર) દ્વારા નક્કી થાય છે.
આપેલા સમૂહોમાં,$-OH$ સમૂહ પાસે ઓક્સિજન પરમાણુ પર અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ હોવાથી તે પ્રબળ $+R$ અસર દર્શાવે છે.
જોકે $-OCH_3$ પણ $+R$ અસર ધરાવે છે,પરંતુ $-OH$ સમૂહને વધુ પ્રબળ સક્રિયકારક માનવામાં આવે છે કારણ કે $-OH$ માં ઓક્સિજન પરમાણુ ઓછો અવકાશી અવરોધ ધરાવે છે અને તે મેથોક્સી સમૂહની તુલનામાં રેઝોનન્સ દ્વારા ઇલેક્ટ્રોન દાન કરવામાં વધુ અસરકારક છે.
$-CH_3$ હાઇપરકોન્જુગેશન ($+H$ અસર) દ્વારા કાર્ય કરે છે,જે રેઝોનન્સ અસર કરતા નબળી છે.
$-Cl$ ની $-I$ અસર તેની $+R$ અસર કરતા વધુ પ્રબળ હોય છે,તેથી તે નિષ્ક્રિયકારક સમૂહ છે.
તેથી,$-OH$ એ સૌથી પ્રબળ ઓર્થો-પેરા નિર્દેશક સમૂહ છે.

(B) $1$. બેન્ઝોઇક એસિડ $(C_6H_5COOH)$ સોડાલાઇમ $(NaOH + CaO)$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને ડિકાર્બોક્સિલેશન દ્વારા બેન્ઝિન $(C_6H_6)$ આપે છે. તેથી,$X$ એ સોડાલાઇમ છે.
$2$. ફિનોલ $(C_6H_5OH)$ એ $Zn$ ડસ્ટ સાથે પ્રક્રિયા કરીને રિડક્શન દ્વારા બેન્ઝિન $(C_6H_6)$ આપે છે. તેથી,$Y$ એ $Zn$ ડસ્ટ છે.
$3$. આમ,$X$ એ સોડાલાઇમ છે અને $Y$ એ $Zn$ ડસ્ટ છે.

(D) $1$. $X$ એ $o$-નાઈટ્રોફિનોલ છે,$Y$ એ $p$-નાઈટ્રોફિનોલ છે,અને $Z$ એ $2,4,6$-ટ્રાયનાઈટ્રોફિનોલ (પિક્રિક એસિડ) છે.
$2$. ફિનોક્સાઈડ આયનની સ્થિરતાને કારણે બેન્ઝીન રિંગ પર ઈલેક્ટ્રોન-આકર્ષક સમૂહો $(-NO_2)$ ની હાજરીથી ફિનોલની એસિડિક પ્રબળતા વધે છે.
$3$. $Z$ ($2,4,6$-ટ્રાયનાઈટ્રોફિનોલ) માં ત્રણ $-NO_2$ સમૂહો છે,જે પ્રબળ $-I$ અને $-M$ અસર દર્શાવે છે,તેથી તે સૌથી વધુ એસિડિક છે.
$4$. $X$ ($o$-નાઈટ્રોફિનોલ) અને $Y$ ($p$-નાઈટ્રોફિનોલ) વચ્ચે,$p$-નાઈટ્રોફિનોલ $(Y)$ એ $o$-નાઈટ્રોફિનોલ $(X)$ કરતા વધુ એસિડિક છે કારણ કે $o$-નાઈટ્રોફિનોલમાં આંતર-આણ્વીય હાઈડ્રોજન બંધ બને છે,જે અણુને સ્થિર કરે છે અને $p$-નાઈટ્રોફિનોલની સરખામણીમાં $H^+$ આયન મુક્ત કરવાનું થોડું મુશ્કેલ બનાવે છે.
$5$. તેથી,એસિડિક પ્રબળતાનો ક્રમ $Z > Y > X$ છે.

(A) $1$. $AlCl_3$ ની હાજરીમાં બેન્ઝિનની $n$-પ્રોપાઈલ ક્લોરાઈડ સાથેની પ્રક્રિયા ફ્રિડેલ-ક્રાફ્ટસ આલ્કાઈલેશન છે. પ્રાથમિક કાર્બોકેટાયનનું વધુ સ્થાયી દ્વિતીયક કાર્બોકેટાયનમાં પુનઃરચના થવાને કારણે,મુખ્ય નીપજ $M$ આઈસોપ્રોપાઈલબેન્ઝિન (ક્યુમીન) છે.
$2$. ક્યુમીન $(M)$ ઊંચા તાપમાને $O_2$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને ક્યુમીન હાઈડ્રોપેરોક્સાઈડ બનાવે છે.
$3$. $H_3O^+$ સાથે પ્રક્રિયા કરવા પર,ક્યુમીન હાઈડ્રોપેરોક્સાઈડ એસિડ-ઉદ્દીપિત પુનઃરચના પામીને ફિનોલ અને એસિટોન $(CH_3COCH_3)$ આપે છે.
$4$. આમ,$M$ એ આઈસોપ્રોપાઈલબેન્ઝિન છે અને $N$ એ એસિટોન $(CH_3COCH_3)$ છે.

(B) ફિનોલમાં,$-OH$ સમૂહ તેના $+R$ (રેઝોનન્સ) અસરને કારણે પ્રબળ સક્રિયકારક સમૂહ છે.
તે બેન્ઝિન વલયમાં,ખાસ કરીને ઓર્થો અને પેરા સ્થાન પર ઇલેક્ટ્રોન ઘનતા વધારે છે.
ઇલેક્ટ્રોન અનુરાગી વિસ્થાપન પ્રક્રિયાઓ ઉચ્ચ ઇલેક્ટ્રોન ઘનતા દ્વારા પ્રેરાતી હોવાથી,$-OH$ સમૂહની હાજરી બેન્ઝિનની તુલનામાં વલયને ઇલેક્ટ્રોન અનુરાગીઓ પ્રત્યે વધુ સક્રિય બનાવે છે.
તેથી,ફિનોલમાં ઇલેક્ટ્રોન અનુરાગી વિસ્થાપનનો વેગ બેન્ઝિન કરતા ઝડપી હોય છે.

(B) જ્યારે ફિનોલ નીચા તાપમાને $(298 \ K)$ મંદ $HNO_3$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે,ત્યારે તે ઇલેક્ટ્રોન અનુરાગી એરોમેટિક વિસ્થાપન પ્રક્રિયા દ્વારા ઓર્થો-નાઇટ્રો ફિનોલ અને પેરા-નાઇટ્રો ફિનોલનું મિશ્રણ બનાવે છે.
ઓર્થો-નાઇટ્રો ફિનોલ આંતઃઆણ્વીય હાઇડ્રોજન બંધને કારણે વરાળમાં બાષ્પશીલ છે,જ્યારે પેરા-નાઇટ્રો ફિનોલ આંતર-આણ્વીય હાઇડ્રોજન બંધને કારણે ઓછું બાષ્પશીલ છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $B$ છે.

(B) જ્યારે ફિનોલ નીચા તાપમાને કાર્બન ટેટ્રાક્લોરાઈડ $(CCl_4)$ જેવા અધ્રુવીય દ્રાવકમાં બ્રોમીન $(Br_2)$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે,ત્યારે તે મોનો-સબસ્ટીટ્યુશન પ્રક્રિયા આપે છે.
દ્રાવકની ઓછી ધ્રુવીયતાને કારણે,ફિનોલનું આયનીકરણ અવરોધાય છે,જેના પરિણામે ઓર્થો અને પેરા આઈસોમર્સનું મિશ્રણ મળે છે.
મુખ્ય નીપજ $p-$ બ્રોમો ફિનોલ છે,જ્યારે $o-$ બ્રોમો ફિનોલ ગૌણ નીપજ છે.

(B) $p$-નાઇટ્રોફિનોલ એ સેલિસાલ્ડિહાઇડ કરતા વધુ પ્રબળ એસિડ છે કારણ કે નાઇટ્રો ગ્રુપ $(-NO_2)$ એ પ્રબળ ઇલેક્ટ્રોન આકર્ષક ગ્રુપ છે,જે રેઝોનન્સ અને ઇન્ડક્ટિવ અસર દ્વારા ફિનોક્સાઇડ આયનને સ્થિર કરે છે.
સેલિસાલ્ડિહાઇડ આંતર-આણ્વીય હાઇડ્રોજન બંધ દર્શાવે છે,જે તેને $p$-નાઇટ્રોફિનોલની સરખામણીમાં ઓછું એસિડિક અને બેઇઝ પ્રત્યે ઓછું સક્રિય બનાવે છે.
તેથી,$p$-નાઇટ્રોફિનોલ જલીય બેઇઝ (જેમ કે $NaOH$) માં સરળતાથી દ્રાવ્ય થઈને પાણીમાં દ્રાવ્ય ક્ષાર બનાવે છે,જ્યારે સેલિસાલ્ડિહાઇડ ઓછું દ્રાવ્ય છે.
આમ,સાચો વિકલ્પ $B$ છે.

(A) ફિનોલ $(C_6H_5OH)$ વિયોજન પામીને ફિનોક્સાઇડ આયન $(C_6H_5O^-)$ અને પ્રોટોન $(H^+)$ આપે છે.
ફિનોક્સાઇડ આયન સંસ્પંદન દ્વારા સ્થાયી થાય છે,જેમાં ઓક્સિજન પરમાણુ પરનો ઋણભાર બેન્ઝીન વલયના ઓર્થો અને પેરા સ્થાન પર વિસ્થાનિકૃત થાય છે.
આ સંસ્પંદન સ્થાયીકરણને કારણે ફિનોક્સાઇડ આયન ફિનોલ અણુ કરતા વધુ સ્થાયી બને છે,જે $H^+$ આયનનું મુક્ત થવું સરળ બનાવે છે અને ફિનોલને એસિડિક ગુણધર્મ આપે છે.

(A) સેલિસિલિક એસિડ $(C_6H_4(OH)COOH)$ ને સોડાલાઇમ $(NaOH + CaO)$ સાથે ગરમ કરતાં તેનું ડિકાર્બોક્સિલેશન થાય છે.
પ્રથમ,કાર્બોક્સિલિક એસિડ સમૂહ $Na_2CO_3$ તરીકે દૂર થાય છે અને ફિનોલિક સમૂહ બેન્ઝિન રિંગ સાથે જોડાયેલ રહે છે.
પ્રક્રિયા: $C_6H_4(OH)COOH + 2NaOH \xrightarrow{\Delta, CaO} C_6H_5OH + Na_2CO_3 + H_2O$.
આમ,મળતી નીપજ ફિનોલ છે.

(A) બેન્ઝોઇક એસિડ એ ફિનોલ કરતા વધુ પ્રબળ એસિડ છે.
બેન્ઝોઇક એસિડ જલીય $NaHCO_3$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને $CO_2$ વાયુ મુક્ત કરે છે,જે ઉભરા (effervescence) સ્વરૂપે જોવા મળે છે.
ફિનોલ નિર્બળ એસિડ હોવાથી તે જલીય $NaHCO_3$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને $CO_2$ વાયુ મુક્ત કરતું નથી.
તેથી,તેમની વચ્ચે તફાવત પારખવા માટે જલીય $NaHCO_3$ નો ઉપયોગ થાય છે.

(C) પિક્રિક એસિડ ($2,4,6$-ટ્રાયનાઇટ્રોફિનોલ) એ ત્રણ ઇલેક્ટ્રોન આકર્ષક $-NO_2$ સમૂહોની હાજરીને કારણે પ્રબળ એસિડ છે. ફિનોલ્સ,જેમાં પિક્રિક એસિડનો સમાવેશ થાય છે,તે તટસ્થ $FeCl_3$ દ્રાવણ સાથે સંકીર્ણ બનાવવાને કારણે લાક્ષણિક રંગ (જેમ કે જાંબલી,લીલો અથવા લાલ) આપે છે,જ્યારે બેન્ઝોઇક એસિડ આ કસોટી આપતું નથી. તેથી,જલીય $FeCl_3$ એ સાચો પ્રક્રિયક છે.

(C) ફિનોલની એસિડિકતા પ્રોટોન ગુમાવ્યા પછી બનતા ફિનોક્સાઇડ આયનની સ્થિરતા દ્વારા નક્કી થાય છે.
ઇલેક્ટ્રોન-આકર્ષક સમૂહો $(EWG)$ ઇન્ડક્ટિવ અને રેઝોનન્સ અસરો દ્વારા ફિનોક્સાઇડ આયન પરના ઋણ વીજભારને સ્થિર કરીને એસિડિકતા વધારે છે.
ઇલેક્ટ્રોન-દાતા સમૂહો $(EDG)$ ફિનોક્સાઇડ આયનને અસ્થિર કરીને એસિડિકતા ઘટાડે છે.
આપેલા સમૂહોની સરખામણી:
$1$. $-CH_3$ ($p-$ક્રેસોલમાં) એ $EDG$ છે (+$I$ અસર).
$2$. $-Cl$ ($p-$ક્લોરોફિનોલમાં) એ $EWG$ છે (-$I$ અસર).
$3$. $-NO_2$ ($p-$નાઇટ્રોફિનોલમાં) એ પ્રબળ $EWG$ છે (-$I$ અને -$M$ અસરો).
$4$. $-NH_2$ ($p-$એમિનોફિનોલમાં) એ $EDG$ છે (+$M$ અસર).
$-NO_2$ સમૂહ સૌથી પ્રબળ ઇલેક્ટ્રોન-આકર્ષક અસર ધરાવતું હોવાથી,$p-$નાઇટ્રોફિનોલ સૌથી વધુ એસિડિક છે.

(C) નિકલ ઉદ્દીપકની હાજરીમાં $160\,^oC$ તાપમાને ફિનોલ $(C_6H_5OH)$ નું હાઇડ્રોજિનેશન એરોમેટિક વલયના રિડક્શન દ્વારા થાય છે.
પ્રક્રિયા આ મુજબ છે: $C_6H_5OH + 3H_2 \xrightarrow{Ni, 160\,^oC} C_6H_{11}OH$.
મળતી નીપજ સાયક્લો હેકઝેનોલ છે.

(B) ફિનોલની $CHCl_3$ અને જલીય $NaOH$ સાથેની પ્રક્રિયાને $Reimer-Tiemann$ પ્રક્રિયા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
આ પ્રક્રિયામાં,ફિનોલ વલયના ઓર્થો સ્થાન પર ફોર્મિલ સમૂહ $(-CHO)$ દાખલ થાય છે.
બનતી નીપજ $2$-હાઇડ્રોક્સીબેન્ઝાલ્ડિહાઇડ છે,જેને સામાન્ય રીતે $Salicylaldehyde$ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

(B) ફિનોલમાંથી સેલિસિલિક એસિડ મેળવવા માટે $Kolbe-Schmitt$ પ્રક્રિયાનો ઉપયોગ થાય છે.
આ પ્રક્રિયામાં,ફિનોલની સોડિયમ હાઇડ્રોક્સાઇડ $(NaOH)$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને સોડિયમ ફિનોક્સાઇડ બનાવવામાં આવે છે,ત્યારબાદ તેને ઊંચા દબાણે $(4-7 \ atm)$ અને તાપમાને $(400 \ K)$ કાર્બન ડાયોક્સાઇડ $(CO_2)$ સાથે પ્રક્રિયા કરાવી,એસિડિક માધ્યમમાં સેલિસિલિક એસિડ $(2-hydroxybenzoic \ acid)$ મેળવવામાં આવે છે.

(A) લિબરમેન નાઇટ્રોસો પ્રક્રિયા એ ફિનોલ માટેની કસોટી છે.
જ્યારે ફિનોલની પ્રક્રિયા સોડિયમ નાઇટ્રાઇટ $(NaNO_2)$ અને સાંદ્ર સલ્ફ્યુરિક એસિડ $(H_2SO_4)$ સાથે કરવામાં આવે છે,ત્યારે તે નાઇટ્રોસો સંયોજન બનાવે છે.
આ પ્રક્રિયા લાક્ષણિક રંગપરિવર્તન સાથે આગળ વધે છે:
$1$. દ્રાવણ શરૂઆતમાં લાલ અથવા ભૂખરા રંગનું બને છે.
$2$. પાણી ઉમેરતા તે લીલા રંગનું બને છે.
$3$. અંતે,બેઇઝ $(NaOH)$ ઉમેરતા તે ઘેરા વાદળી રંગનું બને છે.
તેથી,સાચો ક્રમ ભૂખરો અથવા લાલ $\to$ લીલો $\to$ ઘેરો વાદળી છે.

(A) આપેલ પ્રક્રિયા કોલ્બે-શ્મિટ પ્રક્રિયા છે.
આ પ્રક્રિયામાં,સોડિયમ ફિનોક્સાઇડ $390 \ K$ તાપમાને અને ઊંચા દબાણે કાર્બન ડાયોક્સાઇડ $(CO_2)$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને એક મધ્યવર્તી નીપજ બનાવે છે,જે સોડિયમ સેલિસિલેટ $(X)$ છે.
આ મધ્યવર્તી નીપજ $X$ નું ત્યારબાદ $HCl$ વડે એસિડિકરણ કરવામાં આવે છે જેથી સેલિસિલિક એસિડ મળે છે.
સોડિયમ સેલિસિલેટ $(X)$ નું બંધારણ બેન્ઝીન રિંગ છે જેમાં $-COONa$ સમૂહની સાપેક્ષમાં ઓર્થો સ્થાન પર $-OH$ સમૂહ જોડાયેલ હોય છે.

(D) જ્યારે ફિનોલની પ્રક્રિયા બ્રોમિનજળ સાથે કરવામાં આવે છે,ત્યારે $-OH$ સમૂહ બેન્ઝીન વલયને ઇલેક્ટ્રોન અનુરાગી વિસ્થાપન માટે સક્રિય કરે છે.
આ ઉચ્ચ સક્રિયતાને કારણે,પ્રક્રિયા તમામ ઉપલબ્ધ ઓર્થો અને પેરા સ્થાન પર એકસાથે થાય છે.
પરિણામે $2,4,6-$ટ્રાય બ્રોમો ફિનોલના સફેદ અવક્ષેપ મળે છે.

(A) આલ્કોહોલ અને ફિનોલ બેઝ (જેમ કે પિરિડિન) ની હાજરીમાં એસિડ ક્લોરાઇડ $(RCOCl)$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને એસ્ટર બનાવે છે.
પ્રક્રિયા આ મુજબ છે: $R-OH + R'-COCl \xrightarrow{\text{pyridine}} R'-COOR + HCl$.
આપેલા વિકલ્પોમાંથી,$C_6H_5OH$ (ફિનોલ) એ આલ્કોહોલ/ફિનોલ છે જે એસ્ટર (ફિનાઇલ એસ્ટર) બનાવવા માટે આ પ્રક્રિયા (એસીલેશન) કરી શકે છે.
$CH_3COOH$ એ કાર્બોક્સિલિક એસિડ છે અને $CH_3COCl$ પોતે એસિડ ક્લોરાઇડ છે,તેથી તેઓ એસિડ ક્લોરાઇડ સાથે એસ્ટર બનાવતા નથી.

(D) વિધાન ખોટું છે કારણ કે $KMnO_4$ સાથે ફિનોલનું ઓક્સિડેશન કરવાથી મેસો-ટાર્ટરિક એસિડ મળતું નથી; તે સામાન્ય રીતે $p$-બેન્ઝોક્વિનોન અથવા અન્ય ઓક્સિડેશન નીપજો આપે છે.
કારણ સાચું છે કારણ કે શુદ્ધ ફિનોલ એક રંગહીન સ્ફટિકમય ઘન પદાર્થ છે જે હવા અને પ્રકાશના સંપર્કમાં આવતા વાતાવરણીય ઓક્સિડેશનને કારણે ફિનોક્વિનોન બનવાથી ગુલાબી અથવા લાલ રંગનો બને છે.
આમ,વિધાન ખોટું છે અને કારણ સાચું છે,તેથી સાચો વિકલ્પ $D$ છે.

(C) ફીનોલની $NaOH$ માં $CHCl_3$ સાથેની રાઈમર-ટીમેન પ્રક્રિયામાં ડાયક્લોરોકાર્બીન $(:CCl_2)$ મધ્યવર્તી તરીકે બને છે જે સેલિસાલ્ડિહાઈડ આપે છે. જોકે,જ્યારે ફીનોલ $NaOH$ માં $CCl_4$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે,ત્યારે પ્રક્રિયા ટ્રાયક્લોરોમિથાઈલ એનાયન મધ્યવર્તી દ્વારા આગળ વધીને સેલિસિલિક એસિડ આપે છે. તેથી,વિધાન સાચું છે,પરંતુ કારણ ખોટું છે કારણ કે $CCl_4$ નો ઉપયોગ થાય ત્યારે ડાયક્લોરોકાર્બીન મધ્યવર્તી બનતું નથી.

(A) $p-$નાઈટ્રોફિનોલ એ ફિનોલ કરતા વધુ એસિડિક છે કારણ કે $-NO_2$ ગ્રુપ ઈલેક્ટ્રોન આકર્ષક સ્વભાવ ધરાવે છે.
$1$. $-NO_2$ ગ્રુપ પ્રબળ $-I$ (પ્રેરક) અસર દર્શાવે છે,જે સિગ્મા બંધ દ્વારા ઈલેક્ટ્રોન ઘનતા ખેંચીને ફિનોક્સાઈડ આયનને સ્થિર કરે છે.
$2$. $-NO_2$ ગ્રુપ પ્રબળ $-M$ (મેસોમેરિક/રેઝોનન્સ) અસર પણ દર્શાવે છે,જે ફિનોક્સાઈડ આયનના ઓક્સિજન પરના ઋણ વીજભારને બેન્ઝીન રિંગમાં અને નાઈટ્રો ગ્રુપના ઓક્સિજન પર સ્થાનાંતરિત કરીને તેને વધુ સ્થિર કરે છે.
$3$. નાઈટ્રો ગ્રુપની સ્ટેરિક અસર $p-$નાઈટ્રોફિનોલની એસિડિકતા વધારવા માટે જવાબદાર નથી.
તેથી,વિધાન $I$ અને $II$ સાચા છે.