Parathyroid Gland Questions in Gujarati

(C) હાડકાંના પેશીઓનો યોગ્ય વિકાસ અને જાળવણી એ $Parathormone$ $(PTH)$ હોર્મોન પર નોંધપાત્ર રીતે આધાર રાખે છે,જે પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિઓ દ્વારા સ્ત્રવિત થાય છે.
$PTH$ રુધિરમાં કેલ્શિયમનું પ્રમાણ ઓછું હોય ત્યારે હાડકાંમાંથી કેલ્શિયમને મુક્ત કરીને રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સંતુલન જાળવે છે.
વધુમાં,$PTH$ એ ઓસ્ટિઓક્લાસ્ટ્સની પ્રવૃત્તિને પ્રોત્સાહન આપે છે,જે હાડકાંના પુનઃશોષણ અને પુનઃનિર્માણ માટે જવાબદાર કોષો છે,જેથી હાડકાંનું માળખું સ્વસ્થ અને કાર્યક્ષમ રહે છે.
જોકે $Thyroxine$ જેવા અન્ય હોર્મોન્સ સામાન્ય ચયાપચય અને વૃદ્ધિને અસર કરે છે,પરંતુ $Parathormone$ ખાસ કરીને હાડપિંજર તંત્રના ખનિજ સંતુલન અને માળખાકીય અખંડિતતા માટે અત્યંત મહત્વપૂર્ણ છે.

(C) હાઈપોપેરાથાઈરોઈડિઝમ એ પેરાથાઈરોઈડ હોર્મોન $(PTH)$ ના ઓછા સ્ત્રાવ દ્વારા લાક્ષણિકતા ધરાવતી સ્થિતિ છે.
$PTH$ રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર જાળવી રાખવા માટે જવાબદાર છે.
$PTH$ ની ઉણપ હાઈપોકેલ્સેમિયા (રુધિરમાં કેલ્શિયમનું નીચું સ્તર) તરફ દોરી જાય છે.
રુધિર અને કોષબાહ્ય પ્રવાહીમાં કેલ્શિયમનું નીચું સ્તર ચેતાઓ અને સ્નાયુઓની ઉત્તેજનામાં વધારો કરે છે,જેના પરિણામે અનૈચ્છિક સ્નાયુ સંકોચન,ખેંચાણ અને ધ્રુજારી આવે છે,જેને ટેટની (Tetany) તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
ગંભીર કિસ્સાઓમાં આંચકી પણ આવી શકે છે.

(A) પેરાથોર્મોન $(PTH)$ એ પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિ દ્વારા સ્ત્રવિત થતું પેપ્ટાઇડ અંતઃસ્ત્રાવ છે.
તેનું મુખ્ય કાર્ય શરીરમાં કેલ્શિયમનું સંતુલન જાળવવાનું છે.
તે હાડકાં પર કાર્ય કરીને અસ્થિના દ્રવીકરણ (bone resorption) ની પ્રક્રિયાને ઉત્તેજિત કરે છે,જેનાથી કેલ્શિયમ મુક્ત થઈને રુધિરમાં ભળે છે.
વધુમાં,તે મૂત્રપિંડ નલિકાઓ દ્વારા કેલ્શિયમના પુનઃશોષણને પ્રોત્સાહન આપે છે અને આંતરડામાં પાચિત ખોરાકમાંથી કેલ્શિયમના શોષણમાં વધારો કરે છે.
તેથી,$PTH$ રુધિરમાં કેલ્શિયમ આયનોનું સ્તર (સીરમ કેલ્શિયમ સ્તર) વધારે છે.

(B) પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિ પેરાથાઇરોઇડ હોર્મોન $(PTH)$નો સ્ત્રાવ કરે છે,જે એક પેપ્ટાઇડ હોર્મોન છે અને રુધિરમાં કેલ્શિયમના સ્તરને નિયંત્રિત કરવામાં મહત્વની ભૂમિકા ભજવે છે.
$PTH$ હાડકાં (હાડકાંનું શોષણ ઉત્તેજિત કરીને),કિડની (કેલ્શિયમનું પુનઃશોષણ વધારીને) અને આંતરડા (કેલ્શિયમનું શોષણ વધારીને) પર કાર્ય કરીને રુધિરમાં કેલ્શિયમ આયનો $(Ca^{2+})$ નું સ્તર વધારે છે.
જો પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિ દૂર કરવામાં આવે,તો $PTH$ નું ઉત્પાદન બંધ થઈ જાય છે,જેના પરિણામે રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર નોંધપાત્ર રીતે ઘટી જાય છે (હાયપોકેલ્સેમિયા).
કેલ્શિયમ હોમિયોસ્ટેસિસમાં આ વિક્ષેપ સ્નાયુઓના સંકોચન અને ચેતા આવેગના વહન સહિતની વિવિધ શારીરિક પ્રક્રિયાઓને અસર કરે છે.

(D) સાચો જવાબ $(d)$ છે.
પેરાથોર્મોન $(PTH)$ પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિ દ્વારા સ્ત્રવિત થાય છે અને તે રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર જાળવી રાખે છે.
હાઇપોપેરાથાઇરોઇડિઝમ (એટલે કે $PTH$ ની ઉણપ) હાઇપોકેલ્સેમિયા (રુધિરમાં કેલ્શિયમનું નીચું સ્તર) તરફ દોરી જાય છે, જેના કારણે કંકાલ સ્નાયુઓ શિથિલ થઈ શકતા નથી, પરિણામે ટેટની થાય છે.
તેનાથી વિપરીત, હાઇપરપેરાથાઇરોઇડિઝમ (એટલે કે $PTH$ નું વધુ પ્રમાણ) હાડકાંના અતિશય ઓગળવા (ખનિજ ક્ષય) તરફ દોરી જાય છે, જે ઓસ્ટિઓપોરોસિસ અને હાઇપરકેલ્સેમિયાનું કારણ બને છે.

(B) પેરાથોર્મોન $(PTH)$ એ પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિઓ દ્વારા સ્ત્રવિત થતું પેપ્ટાઇડ અંતઃસ્ત્રાવ છે.
તેનું મુખ્ય કાર્ય રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સંતુલન જાળવવાનું છે.
જ્યારે રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર ઘટે છે (હાઈપોકેલ્સેમિયા),ત્યારે પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિઓ $PTH$ મુક્ત કરવા માટે ઉત્તેજિત થાય છે.
$PTH$ હાડકાં પર કાર્ય કરીને અસ્થિના દ્રવીકરણ (bone resorption) ની પ્રક્રિયાને ઉત્તેજિત કરે છે,જે રુધિરમાં કેલ્શિયમ મુક્ત કરે છે.
તે મૂત્રપિંડ નલિકાઓ દ્વારા કેલ્શિયમના પુનઃશોષણમાં વધારો કરે છે અને આંતરડામાં પાચિત ખોરાકમાંથી કેલ્શિયમના શોષણમાં પણ વધારો કરે છે.
આમ,$PTH$ રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર વધારે છે અને રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર નીચું હોય ત્યારે તે સ્ત્રવિત થાય છે.

(C) પેરાથોર્મોન $(PTH)$ એ પેરાથાયરોઇડ ગ્રંથિ દ્વારા સ્ત્રવિત પેપ્ટાઈડ અંતઃસ્ત્રાવ છે. તેનું મુખ્ય કાર્ય રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર જાળવી રાખવાનું છે. જ્યારે રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર ઘટે છે,ત્યારે $PTH$ મુક્ત થાય છે,જે અસ્થિના પુનઃશોષણને ઉત્તેજિત કરે છે,મૂત્રપિંડ નલિકાઓ દ્વારા કેલ્શિયમના પુનઃશોષણમાં વધારો કરે છે અને આંતરડામાં પાચિત ખોરાકમાંથી કેલ્શિયમના શોષણને પ્રોત્સાહન આપે છે. પરિણામે,તે રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર વધારે છે,જેને હાઈપરકેલ્સેમિયા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

(B) પેરાથોર્મોન $(PTH)$ પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિઓ દ્વારા સ્ત્રવિત થાય છે અને રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સંતુલન જાળવવામાં મહત્વની ભૂમિકા ભજવે છે.
તે આંતરડામાંથી કેલ્શિયમનાં અભિશોષણને ઉત્તેજિત કરીને રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર વધારે છે.
આ પ્રક્રિયા વિટામિન $D$ નાં સક્રિયકરણ દ્વારા થાય છે (ખાસ કરીને,તે કિડનીમાં કેલ્સિડિઓલનું કેલ્સિટ્રિઓલમાં રૂપાંતર કરવામાં મદદ કરે છે,જે વિટામિન $D$ નું સક્રિય સ્વરૂપ છે).
તેથી,પેરાથોર્મોન વિટામિન $D$ નાં ચયાપચયને પ્રભાવિત કરીને કેલ્શિયમનાં અભિશોષણનું નિયમન કરે છે.

(A) પેરાથોર્મોન $(PTH)$ એ પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિ દ્વારા સ્ત્રવિત થતું પેપ્ટાઇડ અંતઃસ્ત્રાવ છે.
તે રૂધિરમાં કેલ્શિયમનું સંતુલન જાળવવામાં મહત્વની ભૂમિકા ભજવે છે.
$PTH$ હાડકાં (અસ્થિ શોષણને ઉત્તેજિત કરીને),મૂત્રપિંડ (કેલ્શિયમના પુનઃશોષણમાં વધારો કરીને) અને પાચન માર્ગ (વિટામિન $D$ ને સક્રિય કરીને) પર કાર્ય કરીને રૂધિરમાં કેલ્શિયમ આયનોનું સ્તર વધારે છે.
તેથી,તે મુખ્યત્વે રૂધિરમાં કેલ્શિયમના સ્તરનું નિયમન કરે છે.

(D) ટેટની (Tetany) એ સ્નાયુઓના અનૈચ્છિક સંકોચન અથવા ખેંચાણ દ્વારા લાક્ષણિકતા ધરાવતી સ્થિતિ છે. તે મુખ્યત્વે હાઈપોકેલ્સેમિયાને કારણે થાય છે,જે રુધિરમાં કેલ્શિયમનું નીચું સ્તર છે. પેરાથાઈરોઈડ અંતઃસ્ત્રાવ $(PTH)$ રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર વધારીને કેલ્શિયમ હોમિયોસ્ટેસિસ જાળવવામાં મહત્વની ભૂમિકા ભજવે છે. તેથી,પેરાથાઈરોઈડ અંતઃસ્ત્રાવની ઉણપ રુધિરમાં કેલ્શિયમમાં ઘટાડો કરે છે,જેના પરિણામે ટેટની થાય છે.

(C) પેરાથોર્મોન $(PTH)$,જે પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિ દ્વારા સ્ત્રવિત થાય છે,તે એક પેપ્ટાઇડ હોર્મોન છે જે કેલ્શિયમ હોમિયોસ્ટેસિસમાં મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવે છે.
તે હાડકાં (અસ્થિ પુનઃશોષણ/ખનિજ ત્યાગને ઉત્તેજિત કરીને),કિડની ($Ca^{2+}$ ના પુનઃશોષણમાં વધારો કરીને) અને પાચન માર્ગ (વિટામિન $D$ સક્રિયકરણ દ્વારા પરોક્ષ રીતે) પર કાર્ય કરીને રુધિરમાં કેલ્શિયમ આયનો $(Ca^{2+})$ નું સ્તર વધારે છે.
તે જ સમયે,તે મૂત્રમાં ફોસ્ફેટ આયનોના ઉત્સર્જનને પ્રોત્સાહન આપીને રુધિરમાં ફોસ્ફેટનું સ્તર ઘટાડે છે.
તેથી,તે શરીરમાં કેલ્શિયમ અને ફોસ્ફેટના ચયાપચયનું નિયમન કરે છે.

(D) પેરાથાયરોઈડ અંતઃસ્ત્રાવ $(PTH)$ એ પેપ્ટાઈડ અંતઃસ્ત્રાવ છે જે રુધિરમાં કેલ્શિયમ આયનો $(Ca^{2+})$ નું સ્તર વધારે છે.
$PTH$ ના અતિસ્ત્રાવને કારણે હાડકાંના ખનિજોનું વધુ પડતું શોષણ થાય છે,જે પ્રક્રિયામાં હાડકાંમાંથી કેલ્શિયમ ખેંચાઈને રુધિરમાં ભળે છે.
પરિણામે,હાડકાં તેમનું કેલ્શિયમ ગુમાવે છે,તે ખનિજહીન બને છે અને પરિણામે નબળાં અને બરડ બની જાય છે.
આ સ્થિતિ ઘણીવાર ઓસ્ટિઓપોરોસિસ અથવા ઓસ્ટિઓઈટિસ ફાઈબ્રોસા સિસ્ટિકા સાથે સંકળાયેલી હોય છે.

(C) સાચી જોડ $C$ છે.
$1$. પેરાથાયરોઈડ અંતઃસ્ત્રાવ $(PTH)$ રુધિરમાં કેલ્શિયમનું પ્રમાણ જાળવી રાખે છે. $PTH$ ની ઉણપને કારણે રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર ઘટી જાય છે,જેના પરિણામે સ્નાયુઓમાં અનૈચ્છિક સંકોચન અને ખેંચાણ થાય છે,જેને ધનુર (Tetany) કહેવામાં આવે છે.
$2$. મહાકાયતા (Gigantism) એ ગ્રોથ હોર્મોન $(GH)$ ના વધુ પડતા સ્ત્રાવને કારણે થાય છે.
$3$. વામનતા (Dwarfism) એ ગ્રોથ હોર્મોન $(GH)$ ના ઓછા સ્ત્રાવને કારણે થાય છે.
$4$. ડાયાબિટીસ ઈન્સિપિડ્‌સ એ વાસોપ્રેસિન $(ADH)$ ની ઉણપને કારણે થાય છે,ઈન્સ્યુલીનથી નહીં. ઈન્સ્યુલીનની ઉણપથી ડાયાબિટીસ મેલિટસ થાય છે.

(B) પેરાથાયરોઈડ ગ્રંથિ પેરાથાયરોઈડ હોર્મોન $(PTH)$નો સ્ત્રાવ કરે છે,જે હાડકાં અને મૂત્રપિંડમાંથી કેલ્શિયમનું શોષણ વધારીને રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર જાળવી રાખે છે.
પેરાથાયરોઈડ ગ્રંથિ દૂર કરવાથી રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર નોંધપાત્ર રીતે ઘટી જાય છે $(hypocalcemia)$.
કેલ્શિયમનું નીચું સ્તર ચેતાઓ અને સ્નાયુઓની ઉત્તેજના વધારે છે,જેના પરિણામે સ્નાયુઓમાં સતત સંકોચન અથવા ખેંચાણ થાય છે,જેને ટેટની $(Tetany)$ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

(B) પેરાથાયરોઇડ ગ્રંથિ પેરાથાયરોઇડ હોર્મોન $(PTH)$ નામનો પેપ્ટાઇડ હોર્મોન મુક્ત કરે છે,જેને પેરાથોર્મોન તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે.
$PTH$ રુધિરમાં $Ca^{2+}$ નું સ્તર વધારે છે.
તે હાડકાં પર કાર્ય કરે છે અને અસ્થિના દ્રવીભવન (bone resorption) ની પ્રક્રિયાને ઉત્તેજિત કરે છે.
તે મૂત્રપિંડ નલિકાઓ દ્વારા $Ca^{2+}$ ના પુનઃશોષણને પણ ઉત્તેજિત કરે છે અને પાચિત ખોરાકમાંથી $Ca^{2+}$ નું શોષણ વધારે છે.
તેની સામે,કેલ્સિટોનિન એ થાયરોઇડ હોર્મોન છે જે રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર ઘટાડે છે.
તેથી,પેરાથોર્મોન સાચો જવાબ છે.

(B) પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિ પેરાથોર્મોન $(PTH)$ નામનું પેપ્ટાઇડ અંતઃસ્ત્રાવ મુક્ત કરે છે.
$PTH$ એ હાઇપરકેલ્સેમિક અંતઃસ્ત્રાવ છે,જેનો અર્થ છે કે તે રુધિરમાં કેલ્શિયમ આયનો $(Ca^{2+})$ નું પ્રમાણ વધારે છે.
તે રુધિરમાં કેલ્શિયમનું પ્રમાણ ઘટી જાય ત્યારે હોમિયોસ્ટેસિસ જાળવવા માટે સ્ત્રાવ પામે છે.
તેથી,જ્યારે રુધિરમાં કેલ્શિયમનું પ્રમાણ ઘટે ત્યારે પેરાથોર્મોનનો સ્ત્રાવ થાય છે.

(B) પેરાથોર્મોન $(PTH)$ એ પેરાથાયરોઈડ ગ્રંથિ દ્વારા સ્ત્રવિત પેપ્ટાઈડ અંતઃસ્ત્રાવ છે જે રુધિરમાં કેલ્શિયમ $(Ca^{2+})$ નું સ્તર વધારે છે.
$PTH$ ની ઉણપને કારણે રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર ઘટે છે,જેને હાઈપોકેલ્સિમીયા કહેવામાં આવે છે.
આ સ્થિતિને કારણે ટેટની (tetany) થઈ શકે છે,જે બાહ્યકોષીય પ્રવાહીમાં કેલ્શિયમના નીચા સ્તરને કારણે સ્નાયુઓના સતત સંકોચન દ્વારા લાક્ષણિક છે.

(B) પુખ્ત મનુષ્યના રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સામાન્ય પ્રમાણ સામાન્ય રીતે $8.5 \, mg/dl$ થી $10.5 \, mg/dl$ ની વચ્ચે જળવાઈ રહે છે.
આ સ્તરને પેરાથાઇરોઇડ હોર્મોન $(PTH)$ અને કેલ્સિટોનિન જેવા અંતઃસ્ત્રાવો દ્વારા સખત રીતે નિયંત્રિત કરવામાં આવે છે,જેથી સ્નાયુઓનું સંકોચન,ચેતા આવેગનું વહન અને રુધિર ગંઠાઈ જવાની પ્રક્રિયા જેવી શારીરિક ક્રિયાઓ યોગ્ય રીતે થઈ શકે.

(A) જેમ્સ બર્ટ્રામ કોલિપ એક કેનેડિયન બાયોકેમિસ્ટ હતા જેમણે ઇન્સ્યુલિનના અલગીકરણમાં મહત્વની ભૂમિકા ભજવી હતી. $1925$ માં,તેમણે પેરાથાયરોઈડ ગ્રંથિઓમાંથી પેરાથાયરોઈડ અંતઃસ્ત્રાવને સફળતાપૂર્વક અલગ કર્યો હતો. આ શોધ શરીરમાં કેલ્શિયમ હોમિયોસ્ટેસિસને સમજવા માટે ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ હતી.

(B) વિટામિન $D$ આંતરડામાંથી કેલ્શિયમ અને ફોસ્ફરસના શોષણ માટે આવશ્યક છે,જે અસ્થિના ખનીજીકરણ (mineralization) માટે ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ છે.
વિટામિન $D$ ની ઉણપને કારણે અસ્થિનો યોગ્ય વિકાસ થતો નથી,જેના પરિણામે બાળકોમાં રિકેટ્સ (સુક્તાન) અને પુખ્ત વયના લોકોમાં ઓસ્ટિઓમલેશિયા જેવા રોગો થાય છે,જે અસ્થિમાં કુરુપતા તરીકે જોવા મળે છે.
$PTH$ (પેરાથાયરોઇડ હોર્મોન) કેલ્શિયમના સ્તરનું નિયમન કરે છે,પરંતુ અસ્થિના ખનીજીકરણના અભાવને કારણે થતી અસ્થિની કુરુપતા માટે મુખ્યત્વે વિટામિન $D$ ની ઉણપ જવાબદાર છે.

(B) પેરાથાયરોઈડ અંતઃસ્ત્રાવ $(PTH)$ રુધિરમાં કેલ્શિયમનું પ્રમાણ વધારવા માટે જવાબદાર છે.
તે વિટામિન $D$ સાથે મળીને કાર્ય કરે છે,જેને કેલ્સિફેરોલ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે.
વિટામિન $D$ પાચનમાર્ગમાંથી કેલ્શિયમના શોષણને પ્રોત્સાહન આપે છે,જ્યારે $PTH$ હાડકામાંથી કેલ્શિયમના મુક્ત થવા અને મૂત્રપિંડમાં તેના પુનઃશોષણનું નિયમન કરે છે.
આમ,શરીરમાં કેલ્શિયમનું સંતુલન જાળવવા માટે $PTH$ અને કેલ્સિફેરોલ સાથે મળીને કાર્ય કરે છે.

(A) પેરાથોર્મોન $(PTH)$ એ પેરાથાઈરોઈડ ગ્રંથિ દ્વારા સ્ત્રવિત થતું પેપ્ટાઈડ અંતઃસ્ત્રાવ છે.
તેનું મુખ્ય કાર્ય રુધિરમાં કેલ્શિયમ આયનો $(Ca^{2+})$ નું સ્તર વધારવાનું છે.
તે અસ્થિના પુનઃશોષણને ઉત્તેજિત કરીને,મૂત્રપિંડ નલિકાઓ દ્વારા કેલ્શિયમના પુનઃશોષણમાં વધારો કરીને અને આંતરડામાં પાચિત ખોરાકમાંથી કેલ્શિયમના શોષણને પ્રોત્સાહન આપીને આ કાર્ય કરે છે.
તે રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર વધારે છે,તેથી આ સ્થિતિને હાઈપરકેલ્સેમિયા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $A$ છે.

(A) પેરાથાયરોઇડ અંતઃસ્ત્રાવ $(PTH)$ એ પેરાથાયરોઇડ ગ્રંથિઓ દ્વારા સ્ત્રવિત થતો પેપ્ટાઇડ અંતઃસ્ત્રાવ છે.
તે હાડકાં,મૂત્રપિંડ અને આંતરડા પર કાર્ય કરીને રુધિરમાં કેલ્શિયમનું પ્રમાણ જાળવવામાં મહત્વની ભૂમિકા ભજવે છે.
તે એમિનો એસિડની શૃંખલાનો બનેલો હોવાથી,તેને પેપ્ટાઇડ અંતઃસ્ત્રાવ તરીકે વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે.

(D) કેલ્શિયમ અને ફોસ્ફરસના ચયાપચયના નિયમન માટે જવાબદાર અંતઃસ્ત્રાવ પેરાથાયરોઈડ અંતઃસ્ત્રાવ $(PTH)$ છે.
$PTH$ એ પેરાથાયરોઈડ ગ્રંથિઓ દ્વારા સ્ત્રાવ પામે છે.
તે હાડકાં પર કાર્ય કરીને (અસ્થિનું પુનઃશોષણ) રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર વધારે છે,મૂત્રપિંડ નલિકાઓ દ્વારા કેલ્શિયમનું પુનઃશોષણ ઉત્તેજિત કરે છે અને પાચિત ખોરાકમાંથી કેલ્શિયમનું શોષણ વધારે છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $D$ છે.

(A) પેરાથોર્મોન $(PTH)$ એ પેરાથાયરોઇડ ગ્રંથિ દ્વારા સ્ત્રવિત થતું પેપ્ટાઈડ અંતઃસ્ત્રાવ છે. તેનું મુખ્ય કાર્ય અસ્થિના પુનઃશોષણ (દ્રવીકરણ) ને ઉત્તેજિત કરીને અને મૂત્રપિંડ નલિકાઓ તથા પાચન માર્ગ દ્વારા કેલ્શિયમનું પુનઃશોષણ વધારીને રૂધિરમાં કેલ્શિયમ આયનો $(Ca^{2+})$ નું સ્તર વધારવાનું છે. તેથી,$PTH$ ની ઉણપને કારણે રૂધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર નોંધપાત્ર રીતે ઘટે છે,જેને હાઈપોકેલ્સેમિયા કહેવામાં આવે છે. આના પરિણામે ટેટની (tetany) થઈ શકે છે,જે સ્નાયુઓના તીવ્ર ખેંચાણ દ્વારા લાક્ષણિક છે.

(B) રૂધિરમાં કેલ્શિયમ અને ફોસ્ફરસનું પ્રમાણ જાળવી રાખવા માટે જવાબદાર અંતઃસ્ત્રાવ પેરાથાયરોઈડ અંતઃસ્ત્રાવ $(PTH)$ છે.
$PTH$ એ પેરાથાયરોઈડ ગ્રંથિઓ દ્વારા સ્ત્રાવ પામે છે.
તે અસ્થિના પુનઃશોષણ (ખનિજદ્રવ્યો દૂર થવા) ને ઉત્તેજિત કરીને અને મૂત્રપિંડ નલિકાઓ દ્વારા કેલ્શિયમનું પુનઃશોષણ વધારીને તથા આંતરડામાંથી કેલ્શિયમના શોષણમાં વધારો કરીને રૂધિરમાં કેલ્શિયમનું પ્રમાણ વધારે છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $B$ છે.

(A) પેરાથાયરોઈડ ગ્રંથિઓ પેરાથાયરોઈડ હોર્મોન $(PTH)$નો સ્ત્રાવ કરે છે,જે રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર જાળવી રાખે છે.
પેરાથાયરોઈડ ગ્રંથિઓને દૂર કરવાથી રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર નોંધપાત્ર રીતે ઘટી જાય છે $(hypocalcemia)$.
કેલ્શિયમનું નીચું સ્તર ચેતાઓ અને સ્નાયુઓની ઉત્તેજનામાં વધારો કરે છે,જેના પરિણામે સ્નાયુઓમાં સતત સંકોચન અથવા ખેંચાણ થાય છે,જેને $tetany$ (ટેટની) કહેવામાં આવે છે.
તેથી,પેરાથાયરોઈડ ગ્રંથિને દૂર કરવાથી $tetany$ થાય છે.

(B) પેરાથાયરોઇડ હોર્મોન $(PTH)$ એ પેરાથાયરોઇડ ગ્રંથિ દ્વારા સ્ત્રવિત એક પેપ્ટાઇડ હોર્મોન છે.
તેનું મુખ્ય કાર્ય રુધિરમાં કેલ્શિયમ આયનો $(Ca^{2+})$ ના સ્તરનું નિયમન કરવાનું છે.
જ્યારે રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર ઘટે છે,ત્યારે પેરાથાયરોઇડ ગ્રંથિ $PTH$ મુક્ત કરવા માટે ઉત્તેજિત થાય છે.
$PTH$ હાડકાંમાંથી કેલ્શિયમના પુનઃશોષણ (demineralization) ની પ્રક્રિયાને ઉત્તેજિત કરે છે અને મૂત્રપિંડ દ્વારા કેલ્શિયમના પુનઃશોષણમાં વધારો કરે છે,જેનાથી રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર વધે છે.

(C) પેરાથોર્મોન $(PTH)$ એ પેરાથાયરોઇડ ગ્રંથિ દ્વારા સ્ત્રવિત પેપ્ટાઇડ અંતઃસ્ત્રાવ છે.
તેનું મુખ્ય કાર્ય શરીરમાં કેલ્શિયમનું સંતુલન જાળવવાનું છે.
$PTH$ હાડકાં પર કાર્ય કરીને અસ્થિના દ્રવીભવન (bone resorption) ની પ્રક્રિયાને પ્રેરે છે,જેનાથી કેલ્શિયમ રુધિરમાં મુક્ત થાય છે.
વધુમાં,તે મૂત્રપિંડ નલિકાઓ દ્વારા કેલ્શિયમના પુનઃશોષણને પ્રોત્સાહન આપે છે અને પાચિત ખોરાકમાંથી કેલ્શિયમના શોષણમાં વધારો કરે છે.
તેથી,$PTH$ ની એકંદરે અસર રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર વધારવાની છે (તેને $hypercalcemic$ અંતઃસ્ત્રાવ કહેવાય છે).

(D) વિધાન $P$ ખોટું છે કારણ કે પેરાથાઇરોઇડ અંતઃસ્ત્રાવ $(PTH)$ એ પેપ્ટાઇડ અંતઃસ્ત્રાવ છે,સ્ટેરોઇડ અંતઃસ્ત્રાવ નથી. સ્ટેરોઇડ અંતઃસ્ત્રાવો કોલેસ્ટેરોલમાંથી બને છે.
વિધાન $Q$ સાચું છે કારણ કે સ્નાયુઓમાં એક્ટિન અને માયોસિન જેવા સંકોચનશીલ પ્રોટીન હોય છે,જે ગ્લોબ્યુલર અથવા તંતુમય પ્રોટીન છે. ખાસ કરીને,એક્ટિન ગ્લોબ્યુલર સ્વરૂપ ($G$-actin) માં હોય છે જે બહુલકીકરણ પામીને તંતુમય સ્વરૂપ ($F$-actin) બનાવે છે.

(A) પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિ પેરાથાઇરોઇડ અંતઃસ્ત્રાવ $(PTH)$ નો સ્ત્રાવ કરે છે.
$PTH$ એ પેપ્ટાઇડ પ્રકારનો અંતઃસ્ત્રાવ છે,જે એમિનો એસિડની શૃંખલાનો બનેલો હોય છે.
પેપ્ટાઇડ અંતઃસ્ત્રાવોનું સંશ્લેષણ રફ એન્ડોપ્લાઝમિક રેટિક્યુલમમાં થાય છે અને ગોલ્ગી પ્રસાધનમાં તેનું પ્રક્રિયાકરણ થાય છે.
તેથી,પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિ દ્વારા સ્ત્રવતા અંતઃસ્ત્રાવનું સાચું વર્ગીકરણ પેપ્ટાઇડ અંતઃસ્ત્રાવ છે.

(A) ટેટેની એ સ્નાયુઓમાં અનૈચ્છિક ખેંચાણ અને ધ્રુજારી દ્વારા લાક્ષણિકતા ધરાવતી સ્થિતિ છે,ખાસ કરીને ચહેરા,હાથ અને પગમાં.
આ સ્થિતિ મુખ્યત્વે રક્તમાં કેલ્શિયમ $(Ca^{++})$ ના સ્તરમાં નોંધપાત્ર ઘટાડાને કારણે થાય છે.
$Ca^{++}$ ના સ્તરમાં ઘટાડો પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથીઓની ઓછી સક્રિયતા (હાઇપોપેરાથાઇરોડિઝમ),રિકેટ્સ અથવા આલ્કલોસિસને કારણે થઈ શકે છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $A$ છે.

(C) $Parathormone$ $(PTH)$ પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિના મુખ્ય કોષો દ્વારા સ્ત્રવિત થાય છે અને તે કેલ્શિયમ અને ફોસ્ફેટના ચયાપચયને નિયંત્રિત કરવામાં મહત્વની ભૂમિકા ભજવે છે.
તે આંતરડામાંથી કેલ્શિયમના શોષણને પ્રોત્સાહન આપીને,કિડનીના નલિકાઓમાંથી કેલ્શિયમના પુનઃશોષણને વધારીને અને હાડકામાંથી કેલ્શિયમના મુક્ત થવાની પ્રક્રિયાને ઉત્તેજિત કરીને રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર વધારે છે.
તેથી,$Parathormone$ ની ઉણપ રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર ઘટાડે છે,જેને હાઇપોકેલ્સેમિયા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

(D) : પેરાથોર્મોન $(PTH)$ પેરાથાયરોઇડ ગ્રંથિના મુખ્ય કોષો દ્વારા સ્ત્રવિત થાય છે,જે શરીરમાં કેલ્શિયમ અને ફોસ્ફેટના ચયાપચયનું નિયમન કરે છે.
તે આંતરડામાંથી કેલ્શિયમના શોષણમાં વધારો કરે છે અને મૂત્રપિંડના નલિકાઓમાંથી કેલ્શિયમના પુનઃશોષણને પણ વધારે છે.
તેથી,પેરાથાયરોઇડ ગ્રંથિની ઉણપ અથવા અયોગ્ય કાર્યક્ષમતા કેલ્શિયમ અને ફોસ્ફરસના સ્તરમાં અસંતુલન તરફ દોરી જાય છે,જે મુખ્યત્વે રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર ઘટાડે છે.

(A) પેરાથોર્મોન $(PTH)$ એ પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિઓ દ્વારા સ્ત્રવિત પેપ્ટાઇડ હોર્મોન છે જે કેલ્શિયમ હોમિયોસ્ટેસિસમાં મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવે છે.
$PTH$ અસ્થિઓના પુનઃશોષણને ઉત્તેજિત કરીને (હાડકામાંથી $Ca^{2+}$ ને રુધિરમાં મુક્ત કરીને),મૂત્રપિંડ નલિકાઓ દ્વારા કેલ્શિયમના પુનઃશોષણમાં વધારો કરીને અને આંતરડામાં પાચિત ખોરાકમાંથી કેલ્શિયમના શોષણને પ્રોત્સાહન આપીને રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર વધારે છે.
$PTH$ ની ઉણપ (હાયપોપેરાથાઇરોડિઝમ) રુધિરમાં કેલ્શિયમના સ્તરમાં નોંધપાત્ર ઘટાડો (હાયપોકેલ્સેમિયા) તરફ દોરી જાય છે.
કેલ્શિયમ આયનો સ્નાયુઓ અને ચેતાઓના સામાન્ય કાર્ય માટે આવશ્યક છે.
બાહ્ય કોષીય પ્રવાહીમાં $Ca^{2+}$ નું નીચું સ્તર ચેતા અને સ્નાયુ તંતુઓની ઉત્તેજનામાં વધારો કરે છે,જેના પરિણામે અનૈચ્છિક સ્નાયુ સંકોચન,ખેંચાણ અથવા ટેટની થાય છે.

(A) પેરાથાયરોઇડ અંતઃસ્ત્રાવ $(PTH)$ પેરાથાયરોઇડ ગ્રંથિઓ દ્વારા સ્ત્રવિત થાય છે.
તે શરીરમાં રુધિર કેલ્શિયમનું સ્તર $(Ca^{2+})$ વધારવાનું કાર્ય કરે છે.
તે અસ્થિના પુનઃશોષણ (દ્રવીકરણ/વિખનીજીકરણ) ની પ્રક્રિયાને ઉત્તેજિત કરીને,મૂત્રપિંડ નલિકાઓ દ્વારા કેલ્શિયમનું પુનઃશોષણ કરીને અને આંતરડામાં પાચિત ખોરાકમાંથી કેલ્શિયમના શોષણમાં વધારો કરીને આ પ્રાપ્ત કરે છે.
તે રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર વધારે છે,તેથી તેને હાયપરકેલ્સિમિક અંતઃસ્ત્રાવ કહેવામાં આવે છે.

(D) પેરાથાઇરોઇડ હોર્મોન $(PTH)$ એ પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિઓ દ્વારા સ્ત્રવિત પેપ્ટાઇડ હોર્મોન છે જે કેલ્શિયમ હોમિયોસ્ટેસિસમાં મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવે છે.
$1$. તે હાડકાં પર કાર્ય કરે છે અને અસ્થિ શોષણ (bone resorption) ની પ્રક્રિયાને ઉત્તેજિત કરે છે,જે લોહીમાં કેલ્શિયમ મુક્ત કરે છે.
$2$. તે મૂત્રપિંડમાં મૂત્રપિંડ નલિકાઓ દ્વારા $Ca^{2+}$ ના પુનઃશોષણને ઉત્તેજિત કરે છે,જેથી મૂત્રમાં કેલ્શિયમનો વ્યય ઘટે છે.
$3$. તે પાચિત ખોરાકમાંથી $Ca^{2+}$ ના શોષણમાં પણ વધારો કરે છે (પરિણામે સક્રિય વિટામિન $D_3$ ના સંશ્લેષણને ઉત્તેજિત કરીને).
તેથી,આપેલા તમામ વિકલ્પો સાચા છે.

(D) $Parathyroid$ (પેરાથાઇરૉઇડ) ગ્રંથિ $Parathyroid$ $Hormone$ $(PTH)$ નો સ્ત્રાવ કરે છે.
$PTH$ એ પેપ્ટાઈડ અંતઃસ્ત્રાવ છે જે રુધિરમાં કૅલ્શિયમ અને ફૉસ્ફરસના સ્તરને નિયંત્રિત કરવામાં મહત્વની ભૂમિકા ભજવે છે.
તે અસ્થિના પુનઃશોષણ (bone resorption),મૂત્રપિંડ નલિકાઓ દ્વારા કૅલ્શિયમના પુનઃશોષણને ઉત્તેજિત કરીને અને પાચિત ખોરાકમાંથી કૅલ્શિયમના શોષણમાં વધારો કરીને રુધિરમાં કૅલ્શિયમનું સ્તર વધારે છે.
તેથી,$Parathyroid$ ગ્રંથિમાં કોઈપણ ખામી સીધી રીતે કૅલ્શિયમ અને ફૉસ્ફરસના ચયાપચયને અસર કરે છે.

(D) પેરાથોર્મોન $(PTH)$ એ પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિઓ દ્વારા સ્ત્રવિત થતું પેપ્ટાઇડ અંતઃસ્ત્રાવ છે.
તે રુધિરમાં કૅલ્શિયમનું સંતુલન જાળવવામાં મહત્વની ભૂમિકા ભજવે છે.
$PTH$ અસ્થિઓના ક્ષરણ (ખનિજ દૂર થવાની પ્રક્રિયા) ને ઉત્તેજિત કરીને,મૂત્રપિંડ નલિકાઓ દ્વારા કૅલ્શિયમના પુનઃશોષણમાં વધારો કરીને અને આંતરડામાં પાચિત ખોરાકમાંથી કૅલ્શિયમના શોષણને પ્રોત્સાહન આપીને રુધિરમાં કૅલ્શિયમનું પ્રમાણ વધારે છે.
તેથી,$PTH$ ની ઉણપને કારણે રુધિરમાં કૅલ્શિયમનું પ્રમાણ ઘટે છે,જેને હાઇપોકેલ્સેમિયા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

(D) પિટ્યુટરી ગ્રંથિ માસ્ટર ગ્રંથિ તરીકે કાર્ય કરે છે અને તેના ટ્રોપિક અંતઃસ્ત્રાવો દ્વારા મોટાભાગની અન્ય અંતઃસ્ત્રાવી ગ્રંથિઓનું નિયમન કરે છે.
જોકે,પેરાથાયરોઇડ ગ્રંથિ પિટ્યુટરી ગ્રંથિથી સ્વતંત્ર રીતે કાર્ય કરે છે.
તે પેરાથોર્મોન $(PTH)$ નો સ્ત્રાવ કરે છે,જે શરીરમાં કેલ્શિયમની જરૂરિયાત મુજબ રુધિરમાં $Ca^{2+}$ અને $PO_4^{3-}$ આયનોના સ્તરનું નિયમન કરે છે,અને તે પિટ્યુટરી ગ્રંથિના સ્ત્રાવો દ્વારા નિયંત્રિત થતી નથી.

(B) પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિ મુખ્યત્વે રુધિરમાં કેલ્શિયમ આયનોની સાંદ્રતા દ્વારા નિયંત્રિત થાય છે.
જ્યારે રુધિરમાં $Ca^{+2}$ નું સ્તર ઘટે છે (હાયપોકેલ્સેમિયા),ત્યારે પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિઓ પેરાથાઇરોઇડ હોર્મોન $(PTH)$ સ્ત્રાવ કરવા માટે ઉત્તેજિત થાય છે.
$PTH$ અસ્થિ પુનઃશોષણ (અસ્થિમાંથી કેલ્શિયમ મુક્ત કરીને),કિડનીમાં કેલ્શિયમનું પુનઃશોષણ વધારીને અને વિટામિન $D$ સક્રિયકરણ દ્વારા પાચન માર્ગમાંથી કેલ્શિયમના શોષણને ઉત્તેજિત કરીને રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર વધારવાનું કાર્ય કરે છે.
તેથી,રુધિરમાં $Ca^{+2}$ ના સ્તરમાં ઘટાડો એ $PTH$ મુક્ત કરવા માટેનું ચોક્કસ ઉત્તેજક છે.

(N/A) મનુષ્યોમાં,થાઇરોઇડ ગ્રંથિની પાછળની બાજુએ ચાર પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિઓ આવેલી હોય છે,જે થાઇરોઇડ ગ્રંથિના બે ખંડોમાં દરેક એક જોડ તરીકે હોય છે.
પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિઓ પેરાથાઇરોઇડ અંતઃસ્ત્રાવ $(PTH)$ નામનો પેપ્ટાઇડ અંતઃસ્ત્રાવ મુક્ત કરે છે.
$PTH$ નું સ્ત્રાવ રુધિરમાં રહેલા $Ca^{++}$ આયનોના સ્તર દ્વારા નિયંત્રિત થાય છે.
$PTH$ રુધિરમાં $Ca^{++}$ નું સ્તર વધારે છે.
$PTH$ હાડકાં પર કાર્ય કરે છે અને અસ્થિ શોષણ (ઓગળવાની/ખનિજ દૂર કરવાની) પ્રક્રિયાને ઉત્તેજિત કરે છે.
$PTH$ મૂત્રપિંડ નલિકાઓ દ્વારા $Ca^{++}$ ના પુનઃશોષણને પણ ઉત્તેજિત કરે છે અને પાચિત ખોરાકમાંથી $Ca^{++}$ નું શોષણ વધારે છે.
આમ,$PTH$ એ હાઇપરકેલ્સેમિક અંતઃસ્ત્રાવ છે,એટલે કે,તે રુધિરમાં $Ca^{++}$ નું સ્તર વધારે છે. $TCT$ (થાયરોકેલ્સિટોનિન) સાથે મળીને,તે શરીરમાં કેલ્શિયમના સંતુલનમાં મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવે છે.

(N/A) બાહ્યકોષીય પ્રવાહીમાં $Ca^{++}$ નું ઉચ્ચ સ્તર હાઈપરપેરાથાઈરોઈડિઝમ સાથે સંકળાયેલું છે. આના કારણે હાડકાંમાંથી ખનિજોનું વધુ પડતું શોષણ (demineralization) થાય છે. હાડકાં નરમ અને બરડ બની જાય છે,જે ઓસ્ટિઓપોરોસિસ જેવી સ્થિતિ તરફ દોરી જાય છે.
$(b)$ બાહ્યકોષીય પ્રવાહીમાં $Ca^{++}$ નું ઓછું સ્તર હાઈપોપેરાથાઈરોઈડિઝમ સાથે સંકળાયેલું છે. આ સ્થિતિ સ્નાયુઓ અને ચેતાઓની ઉત્તેજનામાં વધારો કરે છે. પરિણામે,તે ટેટની (tetany) પ્રેરે છે,જેમાં સ્વરપેટી (larynx),ચહેરા અને અંગોના સ્નાયુઓમાં લાંબા સમય સુધી ખેંચાણ અથવા સંકોચન જોવા મળે છે.

(N/A) સ્નાયુઓના સંકોચન માટે પાતળા તંતુ (thin filament) પરના સક્રિય સ્થાનો ખુલ્લા થવા જરૂરી છે. આ ત્યારે થાય છે જ્યારે $Ca^{2+}$ આયનો નિયામક પ્રોટીન ટ્રોપોનિન સાથે જોડાય છે,જે $Ca^{2+}-troponin$ સંકુલ બનાવે છે.
આ સંકુલ ટ્રોપોમાયોસિનમાં બંધારણીય ફેરફાર કરે છે,જે એક્ટિન તંતુ પરના માયોસિન-બંધન સ્થાનોને ખુલ્લા કરવા માટે ખસે છે.
એકવાર આ સ્થાનો ખુલ્લા થઈ જાય,પછી માયોસિન હેડ એક્ટિન સાથે જોડાય છે અને તંતુઓ એકબીજા પર સરકે છે,જેના પરિણામે સ્નાયુઓનું સંકોચન થાય છે.
જ્યારે સાયટોસોલમાં $Ca^{2+}$ ની સાંદ્રતા ઘટે છે,ત્યારે બંધન સ્થાનો ફરીથી ઢંકાઈ જાય છે અને સંકોચન અટકી જાય છે.
ટેટની એ અનૈચ્છિક સ્નાયુઓના ખેંચાણ અથવા સંકોચન દ્વારા વર્ગીકૃત થયેલ સ્થિતિ છે.
તે શરીરના પ્રવાહીમાં $Ca^{2+}$ ના નીચા સ્તરને કારણે થાય છે,જે ઘણીવાર પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિની ઓછી સક્રિયતાને કારણે પેરાથોર્મોન $(PTH)$ ના ઓછા સ્ત્રાવને પરિણામે થાય છે.
કારણ કે $PTH$ રુધિરમાં કેલ્શિયમના સ્તરને જાળવી રાખવા માટે જવાબદાર છે,તેની ઉણપ હાયપોકેલ્સેમિયા તરફ દોરી જાય છે,જે ન્યુરોમસ્ક્યુલર ઉત્તેજનામાં વધારો કરે છે અને ટેટનીનું કારણ બને છે.

(B) $PTH$ (પેરાથાયરોઇડ હોર્મોન) એ પેરાથાયરોઇડ ગ્રંથિઓ દ્વારા સ્ત્રવિત પેપ્ટાઇડ હોર્મોન છે.
- તેનું મુખ્ય કાર્ય રુધિરમાં $Ca^{++}$ નું સ્તર વધારવાનું છે.
- $PTH$ હાડકાં પર કાર્ય કરે છે અને અસ્થિના પુનઃશોષણ (ઓગળવાની/ખનિજ દૂર કરવાની) પ્રક્રિયાને ઉત્તેજિત કરે છે,જે રુધિરપ્રવાહમાં કેલ્શિયમ મુક્ત કરે છે.
- આ ઉપરાંત,તે મૂત્રપિંડની નલિકાઓ દ્વારા $Ca^{++}$ ના પુનઃશોષણને ઉત્તેજિત કરે છે અને આંતરડામાં પાચિત ખોરાકમાંથી $Ca^{++}$ નું શોષણ વધારે છે.

(B) $PTH$ (પેરાથાયરોઇડ અંતઃસ્ત્રાવ) મૂત્રપિંડ નલિકાઓ દ્વારા $Ca^{++}$ ના પુનઃશોષણને ઉત્તેજિત કરે છે.
તે આંતરડામાં પાચિત ખોરાકમાંથી $Ca^{++}$ નું શોષણ પણ વધારે છે.
આમ,$PTH$ એ હાઇપરકેલ્સિમિક અંતઃસ્ત્રાવ છે,જેનો અર્થ છે કે તે રુધિરમાં $Ca^{++}$ નું સ્તર વધારે છે.

(A) પેરાથાઇરોઇડ હોર્મોન $(PTH)$ પેરાથાઇરોઇડ ગ્રંથિઓ દ્વારા સ્ત્રવિત થાય છે.
$PTH$ એ હાઇપરકેલ્સેમિક હોર્મોન છે,જેનો અર્થ છે કે તે રુધિરમાં કેલ્શિયમ આયનો $(Ca^{2+})$ નું સ્તર વધારે છે.
તે અસ્થિશોષણ (bone resorption) ની પ્રક્રિયાને ઉત્તેજિત કરીને આ પ્રાપ્ત કરે છે,જે કેલ્શિયમને રુધિરમાં મુક્ત કરે છે.
તે મૂત્રપિંડ નલિકાઓ દ્વારા કેલ્શિયમના પુનઃશોષણને પણ પ્રોત્સાહન આપે છે અને આંતરડામાં પાચિત ખોરાકમાંથી કેલ્શિયમનું શોષણ વધારે છે.
તેથી,$PTH$ નો અલ્પસ્ત્રાવ (hyposecretion) રુધિરમાં કેલ્શિયમના સ્તરમાં ઘટાડો કરે છે,જે ટેટની (સ્નાયુઓનું સતત સંકોચન) જેવી સ્થિતિ પેદા કરી શકે છે.
તેનાથી વિપરીત,કેલ્સિટોનિન એ હાઇપોકેલ્સેમિક હોર્મોન છે જે રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર ઘટાડે છે.

(B) વિટામિન-$D$ અને પેરાથોર્મોન $(PTH)$ બંને શરીરમાં કેલ્શિયમ અને ફોસ્ફેટના સ્તરના નિયમનમાં મહત્વની ભૂમિકા ભજવે છે.
પેરાથોર્મોન હાડકાના રિસોર્પ્શનને ઉત્તેજિત કરીને અને કિડનીમાં કેલ્શિયમના પુનઃશોષણને વધારીને રુધિરમાં કેલ્શિયમનું સ્તર વધારે છે.
વિટામિન-$D$ (ખાસ કરીને તેનું સક્રિય સ્વરૂપ,કેલ્સિટ્રિઓલ) પાચન માર્ગમાંથી કેલ્શિયમના શોષણમાં વધારો કરે છે,જે પેરાથોર્મોનની ક્રિયાને પૂરક બનાવે છે.
વિટામિન-$C$ એન્ટીઑકિસડન્ટ તરીકે કાર્ય કરે છે અને ઘા રૂઝાવવામાં મદદ કરે છે.
વિટામિન-$A$ સામાન્ય દ્રષ્ટિ માટે આવશ્યક છે અને તે રોડોપ્સિન અને આયોડોપ્સિન જેવા રેટિનલ રંગદ્રવ્યોના નિર્માણમાં સામેલ છે.

(D) પેરાથાયરોઇડ હોર્મોન $(PTH)$ ની ઉણપને કારણે રુધિરમાં આયનીકૃત કેલ્શિયમનું સ્તર અસામાન્ય રીતે ઘટી જાય છે (હાયપોકેલ્સેમિયા).
કેલ્શિયમના સ્તરમાં આ ઘટાડો ચેતાઓ અને સ્નાયુઓની ઉત્તેજનામાં વધારો કરે છે,જેના પરિણામે કંકાલ સ્નાયુઓનો ટોન વધે છે અને અનૈચ્છિક,પીડાદાયક સ્નાયુ સંકોચન થાય છે જેને હાયપોકેલ્સેમિક મસ્ક્યુલર ટેટની કહેવામાં આવે છે.
આ ખેંચાણને કારણે ઘણીવાર હાથ,હાથના નીચેના ભાગ અને પગ અંદરની તરફ વળી જાય છે.