KVPY 2015 Chemistry Question Paper with Answer and Solution in Gujarati

(A) સ્ટોક્સના નિયમ મુજબ,$F=6 \pi \eta a v$.
તેથી,$\eta = \frac{F}{6 \pi a v}$.
સ્નિગ્ધતા $\eta$ ના પરિમાણ $[\eta] = [ML^{-1}T^{-1}]$ છે.
કદના પ્રવાહ દર માટે આપેલ સંબંધ $\frac{V}{t} = k \left(\frac{p}{l}\right)^a \eta^b r^c$ છે.
પરિમાણો મૂકતા: $[L^3 T^{-1}] = [ML^{-2}T^{-2}]^a [ML^{-1}T^{-1}]^b [L]^c$.
$[M^0 L^3 T^{-1}] = [M^{a+b} L^{-2a-b+c} T^{-2a-b}]$.
ઘાતાંકોને સરખાવતા:
$a+b = 0$ $(i)$
$-2a-b+c = 3$ (ii)
$-2a-b = -1$ (iii)
(iii) પરથી,$2a+b = 1$. આમાંથી $(i)$ બાદ કરતા,$a = 1$.
$(i)$ માં $a=1$ મૂકતા,$b = -1$.
(ii) માં $a=1, b=-1$ મૂકતા,$-2(1) - (-1) + c = 3 \Rightarrow -2 + 1 + c = 3 \Rightarrow c = 4$.
આમ,$a=1, b=-1, c=4$.

(C) આપેલા બોરોન ટ્રાયહેલાઈડ્સ ઇલેક્ટ્રોન-ઉણપ ધરાવતા અણુઓ છે જે ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ સ્વીકારીને લુઈસ એસિડ તરીકે વર્તે છે.
લુઈસ એસિડની પ્રબળતા હેલોજન પરમાણુ અને બોરોન પરમાણુ વચ્ચેના $ppi-ppi$ બેક-બોન્ડિંગની માત્રા દ્વારા નક્કી થાય છે.
$BF_3$ માં,કક્ષકોના સમાન કદને કારણે $2p-2p$ બેક-બોન્ડિંગ સૌથી અસરકારક છે,જે બોરોન પરમાણુની ઇલેક્ટ્રોનની ઉણપને નોંધપાત્ર રીતે ઘટાડે છે.
જેમ હેલોજનનું કદ $F$ થી $Cl$ અને $Br$ તરફ વધે છે,તેમ બેક-બોન્ડિંગની અસરકારકતા ઘટે છે $(2p-2p > 2p-3p > 2p-4p)$.
તેથી,બોરોન પર ઇલેક્ટ્રોનની ઉણપ $BF_3 < BCl_3 < BBr_3$ ના ક્રમમાં વધે છે,જે $BBr_3$ ને સૌથી પ્રબળ લુઈસ એસિડ બનાવે છે.

(B) આઈસોઈલેક્ટ્રોનિક સ્પીસીઝ એટલે એવી સ્પીસીઝ કે જેમાં ઈલેક્ટ્રોનની સંખ્યા સમાન હોય.
$O^{2-}$ માં કુલ ઈલેક્ટ્રોનની સંખ્યા $= 8 + 2 = 10$.
$Zn^{2+}$ માં કુલ ઈલેક્ટ્રોનની સંખ્યા $= 30 - 2 = 28$.
$Mg^{2+}$ માં કુલ ઈલેક્ટ્રોનની સંખ્યા $= 12 - 2 = 10$.
$K^{+}$ માં કુલ ઈલેક્ટ્રોનની સંખ્યા $= 19 - 1 = 18$.
$Ni^{2+}$ માં કુલ ઈલેક્ટ્રોનની સંખ્યા $= 28 - 2 = 26$.
આમ,$O^{2-}$ એ $Mg^{2+}$ સાથે આઈસોઈલેક્ટ્રોનિક છે.

(B) અણુમાં બંધકોણ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ (lone pairs) અને મધ્યસ્થ પરમાણુની વિદ્યુતઋણતા દ્વારા અસર પામે છે.
$CH_4$ (મિથેન) માં,મધ્યસ્થ કાર્બન પરમાણુ પાસે $4$ બંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ અને $0$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ છે,જે $109.5^{\circ}$ ના બંધકોણ સાથે સમચતુષ્ફલકીય ભૂમિતિ આપે છે.
$NH_3$ (એમોનિયા) માં,મધ્યસ્થ નાઇટ્રોજન પરમાણુ પાસે $3$ બંધકારક અને $1$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ છે. અબંધકારક-બંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ વચ્ચેના અપાકર્ષણને લીધે બંધકોણ ઘટીને $107.1^{\circ}$ થાય છે.
$H_2O$ (પાણી) માં,મધ્યસ્થ ઓક્સિજન પરમાણુ પાસે $2$ બંધકારક અને $2$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ છે. અબંધકારક-અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ વચ્ચેના વધુ અપાકર્ષણને લીધે બંધકોણ ઘટીને $104.5^{\circ}$ થાય છે.
તેથી,બંધકોણ અનુક્રમે $109.5^{\circ}, 107.1^{\circ}, 104.5^{\circ}$ છે.

(D) આલ્કલાઇન માધ્યમમાં હાઇડ્રોજન પેરોક્સાઇડ $(H_2O_2)$ ની પોટેશિયમ પરમેંગેનેટ $(KMnO_4)$ સાથેની પ્રક્રિયાનું સમીકરણ નીચે મુજબ છે:
$2KMnO_4 + 3H_2O_2 \rightarrow 2MnO_2 + 2KOH + 2H_2O + 3O_2$
આ પ્રક્રિયામાં,મેંગેનીઝ ધરાવતી નીપજ મેંગેનીઝ ડાયોક્સાઇડ $(MnO_2)$ છે.
$MnO_2$ માં $Mn$ નો ઓક્સિડેશન આંક $x$ ધારો.
ઓક્સિજનનો ઓક્સિડેશન આંક $-2$ હોવાથી:
$x + 2(-2) = 0$
$x - 4 = 0$
$x = +4$
તેથી,$Mn$ નો ઓક્સિડેશન આંક $+4$ છે.

(B) પ્રકાશીય સક્રિયતા ફક્ત તે જ અણુઓ દ્વારા દર્શાવી શકાય છે જેની પાસે કાયરલ કેન્દ્ર હોય.
$(a)$ $CH_3-CH_2-CH_2-Br$ ($1-$બ્રોમોપ્રોપેન): કોઈ કાયરલ કેન્દ્ર હાજર નથી,તેથી તે પ્રકાશીય રીતે નિષ્ક્રિય છે.
$(b)$ $CH_3-CH(Br)-CH_2-CH_3$ ($2-$બ્રોમોબ્યુટેન): અહીં એક કાયરલ કેન્દ્ર $(C-2)$ હાજર છે,તેથી તે પ્રકાશીય સક્રિયતા દર્શાવશે.
$(c)$ $CH_3-CH_2-CH(Br)-CH_2-CH_3$ ($3-$બ્રોમોપેન્ટેન): આ અણુમાં સંમિતિનું તલ હોવાથી તે પ્રકાશીય રીતે નિષ્ક્રિય છે.
$(d)$ બ્રોમોસાયક્લોહેક્ઝેન: આ અણુ પ્રકાશીય રીતે નિષ્ક્રિય છે.

(A) $1^{st}$ અને $2^{nd}$ આયનીકરણ ઉર્જા વચ્ચેનો તફાવત ત્યારે સૌથી વધુ હોય છે જ્યારે બીજા ઇલેક્ટ્રોનને દૂર કરવા માટે સ્થિર,સંપૂર્ણ ભરાયેલી કક્ષા અથવા પેટા-કક્ષાની ગોઠવણી તોડવી પડે.

ઇલેક્ટ્રોનિક ગોઠવણી	તત્વ/સમૂહ
$1s^{2} 2s^{2} 2p^{6}$	નિયોન (સમૂહ $18$)
$1s^{2} 2s^{2} 2p^{6} 3s^{1}$	સોડિયમ (સમૂહ $1$)
$1s^{2} 2s^{2} 2p^{6} 3s^{2}$	મેગ્નેશિયમ (સમૂહ $2$)
$1s^{2} 2s^{2} 2p^{1}$	બોરોન (સમૂહ $13$)

$1s^{2} 2s^{2} 2p^{6}$ (નિયોન) માટે,તેની સ્થિર નિષ્ક્રિય વાયુ ગોઠવણીને કારણે $1^{st}$ આયનીકરણ ઉર્જા ખૂબ ઊંચી છે. જોકે,$2^{nd}$ આયનીકરણ ઉર્જા નોંધપાત્ર રીતે વધારે છે કારણ કે તેમાં સ્થિર $2p^{6}$ કક્ષામાંથી ઇલેક્ટ્રોન દૂર કરવાનો સમાવેશ થાય છે,જે અત્યંત મુશ્કેલ છે. તેથી,આ ગોઠવણી માટે $IE_1$ અને $IE_2$ વચ્ચેનો તફાવત સૌથી મોટો છે.

(A) કાર્બન પરમાણુની વિદ્યુતઋણતા તેના સંકરણમાં રહેલા $s$-ગુણધર્મ (s-character) ના સીધા પ્રમાણમાં હોય છે.
વધારે $s$-ગુણધર્મ એટલે વધુ વિદ્યુતઋણતા,કારણ કે ઇલેક્ટ્રોન કેન્દ્રની વધુ નજીક હોય છે.
જુદા જુદા સંકરણમાં $s$-ગુણધર્મ નીચે મુજબ છે:
$sp$: $50\% \ s$-ગુણધર્મ
$sp^{2}$: $33.3\% \ s$-ગુણધર્મ
$sp^{3}$: $25\% \ s$-ગુણધર્મ
તેથી,વિદ્યુતઋણતાનો ક્રમ $sp > sp^{2} > sp^{3}$ છે.

(C) એસિડની એસિડિક પ્રબળતા તેના સંયુગ્મી બેઇઝની સ્થિરતા પર આધાર રાખે છે. પ્રબળ એસિડના સંયુગ્મી બેઇઝ વધુ સ્થિર હોય છે.
વિયોજન પ્રક્રિયાઓ નીચે મુજબ છે:
$HCl \rightleftharpoons H^{+} + Cl^{-}$
$HCOOH \rightleftharpoons H^{+} + HCOO^{-}$
$CH_{3}COOH \rightleftharpoons H^{+} + CH_{3}COO^{-}$
સંયુગ્મી બેઇઝની સ્થિરતાનો ક્રમ: $Cl^{-} > HCOO^{-} > CH_{3}COO^{-}$ છે.
તેથી,એસિડિક પ્રબળતાનો ક્રમ: $HCl > HCOOH > CH_{3}COOH$ છે.
$pH = -\log[H^{+}]$ હોવાથી,$H^{+}$ આયનોની સાંદ્રતા વધુ હોય તો $pH$ નું મૂલ્ય ઓછું હોય છે.
આમ,$1\, N$ જલીય દ્રાવણો માટે $pH$ નો ક્રમ: $CH_{3}COOH > HCOOH > HCl$ છે.

(A) આ પ્રક્રિયા આલ્કીનનું એસિડ-ઉદ્દીપકીય જલીયકરણ છે.
$1$. પ્રોટોન $(H^+)$ દ્વિબંધ પર હુમલો કરીને સૌથી સ્થાયી કાર્બોકેટાયન મધ્યવર્તી બનાવે છે.
$2$. આલ્કીનનું પ્રોટોનેશન સાયક્લોહેક્સાઇલ જૂથ સાથે જોડાયેલા કાર્બન પર તૃતીયક કાર્બોકેટાયન તરફ દોરી જાય છે.
$3$. ત્યારબાદ પાણી $(H_2O)$ ન્યુક્લિયોફાઇલ તરીકે કાર્ય કરે છે અને આ તૃતીયક કાર્બોકેટાયન પર હુમલો કરે છે.
$4$. ત્યારબાદ પ્રોટોન દૂર થવાથી મુખ્ય નીપજ તરીકે તૃતીયક આલ્કોહોલ મળે છે,જે બંધારણ $I$ ને અનુરૂપ છે.

(A) પ્રક્રિયા ઉષ્મા $\Delta H$ ની ગણતરી સૂત્ર: $\Delta H = \Sigma BE_{\text{reactants}} - \Sigma BE_{\text{products}}$ દ્વારા કરવામાં આવે છે.
$2 \ mol$ $NF_3$ ના નિર્માણ માટે: $N_2 + 3 F_2 \longrightarrow 2 NF_3$.
$\Delta H = [BE_{N \equiv N} + 3 \times BE_{F-F}] - [6 \times BE_{N-F}] = [941 + 3(155)] - [6(272)] = 1406 - 1632 = -226 \ kJ \ mol^{-1}$.
$2 \ mol$ $NCl_3$ ના નિર્માણ માટે: $N_2 + 3 Cl_2 \longrightarrow 2 NCl_3$.
$\Delta H = [BE_{N \equiv N} + 3 \times BE_{Cl-Cl}] - [6 \times BE_{N-Cl}] = [941 + 3(242)] - [6(200)] = 1667 - 1200 = +467 \ kJ \ mol^{-1}$.
આમ,પ્રક્રિયા માટેની ઉષ્મા અનુક્રમે $-226 \ kJ \ mol^{-1}$ અને $+467 \ kJ \ mol^{-1}$ છે.

(A) ધારો કે $X$ અને $Z$ ની પ્રારંભિક સાંદ્રતા $C$ છે અને $\alpha$ એ વિયોજન અંશ છે.
પ્રક્રિયા $X \rightleftharpoons 2Y$ માટે:
પ્રારંભિક સાંદ્રતા: $C$ $0$
સંતુલન સાંદ્રતા: $C(1-\alpha)$ $2C\alpha$
$K_{1} = \frac{[2C\alpha]^2}{C(1-\alpha)} = \frac{4C^2\alpha^2}{C(1-\alpha)} = \frac{4C\alpha^2}{1-\alpha}$
પ્રક્રિયા $Z \rightleftharpoons P + Q$ માટે:
પ્રારંભિક સાંદ્રતા: $C$ $0$ $0$
સંતુલન સાંદ્રતા: $C(1-\alpha)$ $C\alpha$ $C\alpha$
$K_{2} = \frac{[C\alpha][C\alpha]}{C(1-\alpha)} = \frac{C^2\alpha^2}{C(1-\alpha)} = \frac{C\alpha^2}{1-\alpha}$
તેથી,ગુણોત્તર $\frac{K_{1}}{K_{2}} = \frac{4C\alpha^2 / (1-\alpha)}{C\alpha^2 / (1-\alpha)} = 4$.

(C) આણ્વિય સૂત્ર $C_3H_2Cl_2$ માટે અસંતૃપ્તતાની માત્રા $2$ છે.
ચક્રીય સમઘટકો માટે,આપણે સાયક્લોપ્રોપીન વ્યુત્પન્નોને ધ્યાનમાં લઈએ છીએ:
$1$. $3,3$-ડાયક્લોરોસાયક્લોપ્રોપીન
$2$. $1,3$-ડાયક્લોરોસાયક્લોપ્રોપીન (આ અણુમાં $C_1$ સ્થાન પર કાયરલ કેન્દ્ર છે,તેથી તે પ્રતિબિંબીત સમઘટકોની જોડી તરીકે અસ્તિત્વ ધરાવે છે).
$3$. $1,2$-ડાયક્લોરોસાયક્લોપ્રોપીન
આમ,ચક્રીય સમઘટકોની કુલ સંખ્યા $4$ થાય છે.

(A) આદર્શ વાયુ સમીકરણ મુજબ,$pV = nRT$.
$1 \ mole$ વાયુ માટે,$n = 1$,તેથી $pV = RT$ અથવા $p = \frac{RT}{V}$.
$R = 0.0821 \ L \ atm \ K^{-1} \ mol^{-1}$ લેતા.
બિંદુ $X$ માટે: $V = 50 \ L, T = 200 \ K$.
$p_X = \frac{0.0821 \times 200}{50} = 0.3284 \ atm \approx 0.328 \ atm$.
બિંદુ $Y$ માટે: $V = 50 \ L, T = 500 \ K$.
$p_Y = \frac{0.0821 \times 500}{50} = 0.821 \ atm \approx 0.820 \ atm$.
બિંદુ $Z$ માટે: $V = 20 \ L, T = 200 \ K$.
$p_Z = \frac{0.0821 \times 200}{20} = 0.821 \ atm \approx 0.820 \ atm$.
આમ,$X, Y, Z$ પર દબાણ અનુક્રમે $0.328 \ atm, 0.820 \ atm, 0.820 \ atm$ છે.

(A) એમોનિયમ સલ્ફેટનું રાસાયણિક સૂત્ર $(NH_4)_2SO_4$ છે.
$(NH_4)_2SO_4$ નું આણ્વીય દળ $= 2 \times (14 + 4 \times 1) + 32 + 4 \times 16 = 2 \times 18 + 32 + 64 = 36 + 96 = 132 \ g/mol$.
$(NH_4)_2SO_4$ ના એક મોલમાં નાઈટ્રોજનનું દળ $2 \times 14 = 28 \ g$ છે.
નાઈટ્રોજનનું દળથી ટકાવાર પ્રમાણ $= (\frac{28}{132}) \times 100 \approx 21.2 \ \%$.
આમ,આ મૂલ્ય $21 \ \%$ ની સૌથી નજીક છે.

(C) સાચો જવાબ $C$ છે.
મેન્ડેલીફના આવર્ત નિયમ અનુસાર,તત્વોના ભૌતિક અને રાસાયણિક ગુણધર્મો તેમના પરમાણ્વીય દળના આવર્તનીય વિધેય છે.

(D) . સબશેલમાં સમાવી શકાતા ઇલેક્ટ્રોનની મહત્તમ સંખ્યા શોધવાનું સૂત્ર $2(2l + 1)$ છે.
આપેલ એઝિમુથલ ક્વોન્ટમ નંબર $l = 4$ માટે,ગણતરી નીચે મુજબ છે:
ઇલેક્ટ્રોનની મહત્તમ સંખ્યા $= 2(2 \times 4 + 1) = 2(8 + 1) = 2 \times 9 = 18$.

(C) સાચો વિકલ્પ $C$ છે.
ઇલેક્ટ્રોન ડોનેટિંગ (ઇલેક્ટ્રોન આપનાર) વિસ્થાપકો એસિડિક પ્રબળતા ઘટાડે છે,જ્યારે ઇલેક્ટ્રોન વિથડ્રોઇંગ (ઇલેક્ટ્રોન ખેંચનાર) વિસ્થાપકો બેન્ઝોઇક એસિડની સાપેક્ષમાં વિસ્થાપિત બેન્ઝોઇક એસિડની એસિડિક પ્રબળતા વધારે છે.
$OCH_3$ એ $+M$ અસર દર્શાવે છે,જે સંયોજન $2$ ના સંયુગ્મી બેઝને અસ્થિર બનાવે છે અને તેથી એસિડિકતા ઘટાડે છે.
$NO_2$ એ $-M$ અસર દર્શાવે છે,જે સંયોજન $3$ ના સંયુગ્મી બેઝને સ્થિર કરે છે અને તેથી એસિડિકતા વધારે છે.
તેથી,આપેલા સંયોજનોની એસિડિકતાનો સાચો ક્રમ $3 > 1 > 2$ છે.

(D) but$-2-$ene $(CH_3-CH=CH-CH_3)$ ની એસિડિક $KMnO_4$ સાથેની પ્રક્રિયા ઓક્સિડેટિવ ક્લીવેજ (oxidative cleavage) પ્રક્રિયા છે.
એસિડિક $KMnO_4$ એક પ્રબળ ઓક્સિડેશનકર્તા છે જે કાર્બન-કાર્બન દ્વિબંધને તોડે છે.
કારણ કે but$-2-$ene એક સંમિત આલ્કીન છે,દ્વિબંધના ઓક્સિડેટિવ ક્લીવેજથી એસિટિક એસિડ $(CH_3COOH)$ ના બે અણુઓ મળે છે.
પ્રક્રિયા: $CH_3-CH=CH-CH_3 + [O] \xrightarrow{KMnO_4/H^+} 2CH_3COOH$.

(B) સાચો વિકલ્પ $(b)$ છે.
જ્યારે બેકિંગ સોડા $(NaHCO_3)$ ને વિનેગર (જેમાં એસિટિક એસિડ,$CH_3COOH$ હોય છે) સાથે મિશ્ર કરવામાં આવે છે,ત્યારે રાસાયણિક પ્રક્રિયા થાય છે જે સોડિયમ એસિટેટ,પાણી અને કાર્બન ડાયોક્સાઇડ વાયુ ઉત્પન્ન કરે છે.
સંતુલિત રાસાયણિક સમીકરણ નીચે મુજબ છે:
$CH_3COOH_{(aq)} + NaHCO_{3(s)} \longrightarrow CH_3COONa_{(aq)} + H_2O_{(l)} + CO_{2(g)}$
આમ,મુક્ત થતો વાયુ કાર્બન ડાયોક્સાઇડ $(CO_2)$ છે.

(D) . આલ્કલી ધાતુઓ આયનીય બંધ બનાવવાની સૌથી વધુ વૃત્તિ ધરાવે છે કારણ કે તેમની આયનીકરણ ઉર્જા ઓછી હોય છે.
આલ્કલી ધાતુની સામાન્ય ઇલેક્ટ્રોનિક રચના $ns^1$ છે.
આપેલી ઇલેક્ટ્રોનિક રચનાઓમાંથી,$1 s^2 2 s^2 2 p^6 3 s^1$ એ $Na$ (સોડિયમ) ની રચના છે,જે એક આલ્કલી ધાતુ છે અને તેથી તે સરળતાથી આયનીય બંધ બનાવે છે.

(C)
આપેલ છે,
$H_2SO_4$ ની નોર્માલિટી $= 1 \, N$
એવોગેડ્રો આંક $= A_0$
$H_2SO_4$ નું કદ $= 200 \, mL = 0.2 \, L$
નોર્માલિટી $=$ બેઝિસિટી $\times$ મોલારિટી
$H_2SO_4$ માટે,બેઝિસિટી $= 2$
$\therefore 1 = 2 \times M \implies M = 0.5 \, mol/L$
$H_2SO_4$ ના મોલની સંખ્યા $= M \times V(L) = 0.5 \times 0.2 = 0.1 \, mol$
$H_2SO_4$ ના દરેક અણુમાં $1$ $S$ પરમાણુ હોવાથી,$S$ પરમાણુઓના મોલની સંખ્યા $= 0.1 \, mol$
$S$ પરમાણુઓની સંખ્યા $= 0.1 \times A_0 = \frac{A_0}{10}$

(C) એસિડિક માધ્યમમાં ડાયક્રોમેટ આયન માટે રિડક્શન અર્ધ-પ્રક્રિયા નીચે મુજબ છે:
$Cr_2O_7^{2-} + 14 H^+ + 6 e^- \rightarrow 2 Cr^{3+} + 7 H_2O$
આ પ્રક્રિયામાં,$Cr$ નો ઓક્સિડેશન આંક $+6$ થી બદલાઈને $+3$ થાય છે.
$Cr_2O_7^{2-}$ માં બે $Cr$ પરમાણુઓ હોવાથી,ઓક્સિડેશન આંકમાં કુલ ફેરફાર $2 \times (6 - 3) = 6$ છે.
તેથી,$Cr_2O_7^{2-}$ ને $2 Cr^{3+}$ માં રિડક્શન કરવા માટે $6$ ઇલેક્ટ્રોનની જરૂર પડે છે.

(D) આપેલા આલેખ પરથી:
$0^{\circ}C$ તાપમાને વાયુનું કદ $V_1 = 250 \ cm^3$ છે.
$300^{\circ}C$ તાપમાને વાયુનું કદ $V_2 = 500 \ cm^3$ છે.
તેથી,કદનો ગુણોત્તર:
$\frac{V_2}{V_1} = \frac{500}{250} = 2$.
આમ,$300^{\circ}C$ તાપમાને વાયુનું કદ $0^{\circ}C$ તાપમાનના કદ કરતા $2$ ગણું વધારે છે.

(C) રાસાયણિક પ્રક્રિયા: $2Xe + 4F_2 \longrightarrow XeF_2 + XeF_6$
$Xe$ ના પ્રારંભિક મોલ $= \frac{262}{131} = 2 \ mol$.
$F_2$ ના પ્રારંભિક મોલ $= \frac{152}{38} = 4 \ mol$.
ધારો કે $XeF_2$ ના $x$ મોલ અને $XeF_6$ ના $y$ મોલ બને છે.
પરમાણુઓના સંરક્ષણના નિયમ મુજબ:
$Xe$ માટે: $x + y = 2$
$F$ માટે: $2x + 6y = 8$
સમીકરણો ઉકેલતા: $x = 1$ અને $y = 1$.
તેથી,$XeF_2 : XeF_6$ નો મોલર ગુણોત્તર $1 : 1$ છે.

(A) પગલું $1$: ઇથેનોલ $(CH_3CH_2OH)$ નું $170^{\circ} C$ તાપમાને સાંદ્ર સલ્ફ્યુરિક એસિડ $(H_2SO_4)$ ની હાજરીમાં નિર્જલીકરણ થતા ઇથિન $(CH_2=CH_2)$ વાયુ ઉત્પન્ન થાય છે.
$CH_3CH_2OH \xrightarrow{Conc. H_2SO_4, 170^{\circ} C} CH_2=CH_2 + H_2O$
પગલું $2$: ત્યારબાદ ઇથિન વાયુની કાર્બન ટેટ્રાક્લોરાઇડ $(CCl_4)$ માં બ્રોમીન $(Br_2)$ સાથે પ્રક્રિયા કરવામાં આવે છે,જે ઇલેક્ટ્રોન અનુરાગી યોગશીલ પ્રક્રિયા છે,જેના પરિણામે $1,2$-ડાયબ્રોમોઇથેન બને છે.
$CH_2=CH_2 + Br_2 \xrightarrow{CCl_4} CH_2Br-CH_2Br$
તેથી,મુખ્ય નીપજ $1,2$-ડાયબ્રોમોઇથેન છે.

(C) $C_4H_8$ ના દહન માટેનું સંતુલિત રાસાયણિક સમીકરણ:
$C_4H_{8(g)} + 6O_{2(g)} \longrightarrow 4CO_{2(g)} + 4H_2O_{(l)}$
પ્રક્રિયાના તત્વયોગમિતિ મુજબ,$1 \, mole$ $C_4H_8$ એ $6 \, moles$ $O_2$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે.
$STP$ પર,કોઈપણ વાયુનો $1 \, mole$ $22.4 \, L$ કદ રોકે છે.
આપેલ $22.4 \, L$ $C_4H_8$ એ $1 \, mole$ ને અનુરૂપ છે.
તેથી,જરૂરી $O_2$ નું કદ $6 \times 22.4 \, L = 134.4 \, L$ છે.

(A) આ પ્રક્રિયા $1$-મિથાઈલસાયક્લોપેન્ટેનના એસિડ-ઉદ્દીપકીય જલીયકરણ (hydration) ને દર્શાવે છે.
એસિડ ઉદ્દીપક $(H^+)$ ની હાજરીમાં,પાણી આલ્કીનના દ્વિબંધ પર ઉમેરાય છે.
આ પ્રક્રિયા ઈલેક્ટ્રોન-અનુરાગી યોગશીલ પ્રક્રિયા દ્વારા આગળ વધે છે,જેમાં પ્રોટોન $(H^+)$ સૌપ્રથમ દ્વિબંધના ઓછા વિસ્થાપિત કાર્બન પર ઉમેરાઈને વધુ સ્થાયી કાર્બોકેટાયન મધ્યવર્તી બનાવે છે.
$1$-મિથાઈલસાયક્લોપેન્ટેન માટે,પ્રોટોન $CH$ સમૂહ પર ઉમેરાય છે,જેના પરિણામે મિથાઈલ સમૂહ ધરાવતા કાર્બન પર તૃતીયક કાર્બોકેટાયન બને છે.
ત્યારબાદ,પાણીનો અણુ આ તૃતીયક કાર્બોકેટાયન પર હુમલો કરે છે,અને ત્યારબાદ પ્રોટોન દૂર થવાથી $1$-મિથાઈલસાયક્લોપેન્ટેન-$1$-ઓલ મળે છે.
આ માર્કોવનીકોવના નિયમને અનુસરે છે,જે જણાવે છે કે ન્યુક્લિયોફાઈલ $(-OH)$ વધુ વિસ્થાપિત કાર્બન પર જોડાય છે.
તેથી,મુખ્ય નીપજ બંધારણ $I$ છે.

(B) યુબેક્ટેરિયા,જેને 'સાચા બેક્ટેરિયા' તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે,તે સખત કોષ દીવાલ ધરાવે છે.
$(2)$ $Anabaena$ એ સાયનોબેક્ટેરિયા છે,જે એક પ્રકારના યુબેક્ટેરિયા છે.
$(3)$ ઘણા સાયનોબેક્ટેરિયા (યુબેક્ટેરિયા) $N_2$ સ્થાપન કરે છે.
$(7)$ સાયનોબેક્ટેરિયા ઘણીવાર તેમની વસાહતોની આસપાસ જેલેટિનસ આવરણ ધરાવે છે.
$(8)$ $Heterocyst$ એ નાઈટ્રોજન સ્થાપન માટે કેટલાક તંતુમય સાયનોબેક્ટેરિયામાં જોવા મળતો વિશિષ્ટ કોષ છે.
મિથેનોજેન્સ $(1)$ અને થર્મોએસિડોફિલ્સ $(4)$ એ આર્કિબેક્ટેરિયા છે.
ડાયેટમ્સ $(6)$ એ પ્રોટિસ્ટા (સુકોષકેન્દ્રી) છે.
તેથી,યુબેક્ટેરિયા સાથે સંબંધિત સાચો સમૂહ $(2, 3, 7, 8)$ છે.

(C) રાસાયણિક પ્રક્રિયાના વેગની તાપમાન પરની નિર્ભરતા આર્હેનિયસ સમીકરણ દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે: $k = A e^{-E_{a} / (RT)}$.
જ્યારે $T$ ખૂબ ઊંચું હોય ત્યારે $E_{a} / (RT)$ અવયવ $0$ ની નજીક પહોંચે છે.
તેથી,$k = A e^{0} = A \times 1 = A$.
આમ,ખૂબ ઊંચા તાપમાને રાસાયણિક પ્રક્રિયાનો વેગ અચળાંક આર્હેનિયસ ફ્રીક્વન્સી ફેક્ટર $(A)$ ની નજીક પહોંચશે.

(B) ધાતુની રિડક્શન ક્ષમતા તેના પ્રમાણિત રિડક્શન પોટેન્શિયલના વ્યસ્ત પ્રમાણમાં હોય છે. વધુ ઋણ પ્રમાણિત રિડક્શન પોટેન્શિયલ મૂલ્ય એ પ્રબળ રિડક્શનકર્તા સૂચવે છે.
આપેલા મૂલ્યોની સરખામણી કરતા:
$Cr^{3+}/Cr = -0.74 \ V$
$Pb^{2+}/Pb = -0.13 \ V$
$Cu^{2+}/Cu = +0.34 \ V$
$Ag^{+}/Ag = +0.80 \ V$
પ્રમાણિત રિડક્શન પોટેન્શિયલ વધવાનો ક્રમ $Cr < Pb < Cu < Ag$ છે. તેથી,રિડક્શન ક્ષમતા ઘટવાનો ક્રમ $Cr > Pb > Cu > Ag$ છે.

(A) આ પ્રક્રિયામાં ડાયબેન્ઝોઈલ પેરોક્સાઈડની હાજરીમાં સ્ટાયરીન $(C_6H_5CH=CH_2)$ નું મુક્ત મુલક પોલિમરાઈઝેશન થાય છે.
પોલિમરાઈઝેશન દરમિયાન,વિનાઈલ સમૂહનો દ્વિબંધ તૂટે છે અને મોનોમર એકમો એકબીજા સાથે જોડાઈને લાંબી શૃંખલા બનાવે છે.
પોલિસ્ટાયરીનમાં પુનરાવર્તિત એકમનું બંધારણ $[-CH_2-CH(C_6H_5)-]_n$ છે.
આપેલા વિકલ્પો સાથે સરખામણી કરતા,બંધારણ $I$ એ સાચું પોલિમર બંધારણ દર્શાવે છે.

(B) તૃતીયક આલ્કાઈલ હેલાઈડ,$(CH_{3})_{3}CCl$ અને પ્રબળ બેઈઝ,$CH_{3}CH_{2}ONa$ વચ્ચે ઇથેનોલમાં થતી પ્રક્રિયા મુખ્યત્વે $E2$ વિલોપન પ્રક્રિયા છે.
$(CH_{3})_{3}CCl$ તૃતીયક હેલાઈડ હોવાથી,અવકાશીય અવરોધને કારણે વિસ્થાપન પ્રક્રિયા મુશ્કેલ બને છે.
પ્રબળ બેઈઝ $CH_{3}CH_{2}O^-$ એ $\beta$-કાર્બન પરથી પ્રોટોન દૂર કરે છે,જેના પરિણામે આલ્કીન બને છે.
પ્રક્રિયા: $(CH_{3})_{3}CCl + CH_{3}CH_{2}ONa \rightarrow CH_{2}=C(CH_{3})_{2} + CH_{3}CH_{2}OH + NaCl$.
મુખ્ય નીપજ $2$-મિથાઈલપ્રોપીન છે,જે વિકલ્પ $B$ દર્શાવે છે.

(D) સાચો જવાબ $D$ છે.
જ્યારે $H_2S$ વાયુને એસિડિક દ્રાવણમાંથી પસાર કરવામાં આવે છે,ત્યારે માત્ર સમૂહ $II$ ના કેટાયન્સ તેમના સલ્ફાઇડ તરીકે અવક્ષેપિત થાય છે કારણ કે $S^{2-}$ આયનોની ઓછી સાંદ્રતા ($H^+$ ના સામાન્ય આયન અસરને કારણે) સમૂહ $II$ ના સલ્ફાઇડના દ્રાવ્યતા ગુણાકાર $(K_{sp})$ કરતા વધી જાય છે.
આપેલા આયનોમાંથી,$Cu^{2+}$ અને $Pb^{2+}$ સમૂહ $II$ માં આવે છે.
$Al^{3+}$ સમૂહ $III$ માં અને $Ni^{2+}$ સમૂહ $IV$ માં આવે છે,જે એસિડિક માધ્યમમાં અવક્ષેપિત થતા નથી.
પ્રક્રિયાઓ નીચે મુજબ છે:
$Cu^{2+} + H_2S \longrightarrow CuS(s) + 2H^+$
$Pb^{2+} + H_2S \longrightarrow PbS(s) + 2H^+$

(B) માનવ શરીરમાં સૌથી વધુ પ્રમાણમાં જોવા મળતી સંક્રાંતિ ધાતુ આયર્ન $(Fe)$ છે.
આયર્ન હિમોગ્લોબિનનો એક મહત્વપૂર્ણ ઘટક છે.
તે રક્તકણોમાં જોવા મળતું આયર્નયુક્ત ઓક્સિજન વહન કરતું મેટાલોપ્રોટીન છે.
રક્તમાં રહેલું હિમોગ્લોબિન ફેફસાંમાંથી ઓક્સિજનને શરીરના બાકીના ભાગો સુધી પહોંચાડે છે.

(A) અનંત મંદને મોલર વાહકતા $(\Lambda_{m}^{\circ})$ દ્રાવણમાં રહેલા આયનોની ગતિશીલતા પર આધાર રાખે છે.
$HCl$ એ પ્રબળ એસિડ છે અને તે $H^{ }$ અને $Cl^{-}$ આયનોમાં સંપૂર્ણપણે વિયોજન પામે છે. $H^{ }$ આયનોની આયનીય ગતિશીલતા સૌથી વધુ હોય છે.
$NaCl$ એ પ્રબળ વિદ્યુતવિભાજ્ય છે,જે $Na^{ }$ અને $Cl^{-}$ આયનોમાં વિયોજન પામે છે.
$CH_{3}COONa$ એ પ્રબળ વિદ્યુતવિભાજ્ય છે,જે $CH_{3}COO^{-}$ અને $Na^{ }$ આયનોમાં વિયોજન પામે છે.
$CH_{3}COOH$ એ નિર્બળ એસિડ છે અને તેનું આંશિક વિયોજન થાય છે,જેના કારણે પ્રબળ વિદ્યુતવિભાજ્યોની સરખામણીમાં દ્રાવણમાં આયનોની સંખ્યા ઓછી હોય છે.
$HCl$ એ અત્યંત ગતિશીલ $H^{ }$ આયન આપે છે,તેથી તેની મોલર વાહકતા સૌથી વધુ હોય છે.
$NaCl$ ની વાહકતા $CH_{3}COONa$ કરતા વધારે હોય છે કારણ કે $Cl^{-}$ આયનની ગતિશીલતા $CH_{3}COO^{-}$ આયન કરતા વધારે હોય છે.
$CH_{3}COOH$ ના નિર્બળ વિયોજનને કારણે તેની મોલર વાહકતા સૌથી ઓછી હોય છે.
આમ,સાચો ક્રમ $HCl > NaCl > CH_{3}COONa > CH_{3}COOH$ છે.

(C) સંકીર્ણની સ્પિન-ઓન્લી ચુંબકીય ચાકમાત્રા નીચેના સૂત્ર દ્વારા ગણવામાં આવે છે: $\mu = \sqrt{n(n+2)} \, BM$,જ્યાં $n$ એ અયુગ્મિત ઇલેક્ટ્રોનની સંખ્યા છે.
$[ZCl_{4}]^{2-}$ માં $Z$ નો ઓક્સિડેશન આંક $+2$ છે.
આપેલ ધાતુઓ માટે $+2$ ઓક્સિડેશન અવસ્થામાં સ્પિન-ઓન્લી ચુંબકીય ચાકમાત્રા નીચે મુજબ છે:
$(a)$ $Mn^{2+}$: ઇલેક્ટ્રોન રચના $3d^{5}$ છે,$n=5$,$\mu = \sqrt{5(5+2)} = \sqrt{35} \approx 5.92 \, BM$.
$(b)$ $Ni^{2+}$: ઇલેક્ટ્રોન રચના $3d^{8}$ છે,$n=2$,$\mu = \sqrt{2(2+2)} = \sqrt{8} \approx 2.83 \, BM$.
$(c)$ $Co^{2+}$: ઇલેક્ટ્રોન રચના $3d^{7}$ છે,$n=3$,$\mu = \sqrt{3(3+2)} = \sqrt{15} \approx 3.87 \, BM$.
$(d)$ $Cu^{2+}$: ઇલેક્ટ્રોન રચના $3d^{9}$ છે,$n=1$,$\mu = \sqrt{1(1+2)} = \sqrt{3} \approx 1.73 \, BM$.
આપેલ ચુંબકીય ચાકમાત્રા $3.87 \, BM$ હોવાથી,$Z$ એ $Co$ હોવું જોઈએ.

(D) જ્યારે $\alpha-D-(+)$-ગ્લુકોઝને પાણીમાં ઓગાળવામાં આવે છે,ત્યારે તે મ્યુટારોટેશન (mutarotation) અનુભવે છે.
આ પ્રક્રિયામાં $\alpha-D-(+)$-ગ્લુકોઝનું ઓપન-ચેઈન બંધારણમાં રૂપાંતર થાય છે,જે પછી $\beta-D-(+)$-ગ્લુકોઝ બનાવવા માટે ચક્રીય બને છે.
સંતુલન સમયે,દ્રાવણમાં $\alpha-D-(+)$-ગ્લુકોઝ (આશરે $36\%$) અને $\beta-D-(+)$-ગ્લુકોઝ (આશરે $64\%$) બંનેનું મિશ્રણ હોય છે,જેમાં ઓપન-ચેઈન સ્વરૂપનું પ્રમાણ નહિવત હોય છે.
તેથી,દ્રાવણમાં હાજર મુખ્ય ઘટકો $\alpha-D-(+)$-ગ્લુકોઝ અને $\beta-D-(+)$-ગ્લુકોઝ છે.

(C) સાચો જવાબ $C$ $(III)$ છે.
પગલું $1$: એનિલિન $0-5^{\circ} C$ તાપમાને $NaNO_{2} +$ મંદ $HCl$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને બેન્ઝીન ડાયઝોનિયમ ક્લોરાઇડ $(C_{6}H_{5}N_{2}^{+}Cl^{-})$ બનાવે છે.
પગલું $2$: ત્યારબાદ બેન્ઝીન ડાયઝોનિયમ ક્લોરાઇડ $CuCN$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને (સેન્ડમેયર પ્રક્રિયા) ડાયઝોનિયમ ગ્રુપને સાયનો ગ્રુપ $(-CN)$ દ્વારા બદલે છે,જે સાયનોબેન્ઝીન (બેન્ઝોનાઇટ્રાઇલ) આપે છે અને $N_{2}$ વાયુ મુક્ત કરે છે.
બંધારણ $III$ એ સાયનોબેન્ઝીન દર્શાવે છે.

(A) શૉટકી ક્ષતિ એ આયનીય ઘન પદાર્થોમાં જોવા મળતી એક પ્રકારની ખાલી જગ્યા ક્ષતિ છે,જેમાં વિદ્યુત તટસ્થતા જાળવી રાખવા માટે સમાન સંખ્યામાં ધન આયનો અને ઋણ આયનો ગેરહાજર હોય છે.આ પ્રકારની ક્ષતિને કારણે પદાર્થની ઘનતામાં ઘટાડો થાય છે.આ ક્ષતિ એવા આયનીય પદાર્થોમાં જોવા મળે છે જેમાં ધન આયન અને ઋણ આયન લગભગ સમાન કદના હોય છે,ઉદાહરણ તરીકે $NaCl$ અને $AgBr$.

(C) $[MnBr_4]^{2-}$ માં $Mn$ નો ઓક્સિડેશન આંક $+2$ છે.
$Mn^{2+}$ ની ઇલેક્ટ્રોનીય રચના $[Ar] 3d^{5} 4s^{0}$ છે.
$Br^{-}$ એ નિર્બળ ક્ષેત્ર લિગેન્ડ હોવાથી,ઇલેક્ટ્રોનનું યુગ્મીકરણ થશે નહીં.
$Mn$ નું $[MnBr_4]^{2-}$ માં સંકરણ $sp^{3}$ હોવાથી,તેની ભૂમિતિ ચતુષ્ફલકીય છે અને તેમાં $5$ અયુગ્મિત ઇલેક્ટ્રોન રહેલા છે.

(A) કોષ પ્રક્રિયા: $Zn_{(s)} + Cu^{2+}_{(aq)} \longrightarrow Zn^{2+}_{(aq)} + Cu_{(s)}$
નેર્ન્સ્ટ સમીકરણ મુજબ:
$E_{cell} = E^{\circ}_{cell} - \frac{0.0591}{n} \log \frac{[Zn^{2+}]}{[Cu^{2+}]}$
જ્યારે કોષ સંપૂર્ણપણે ડિસ્ચાર્જ થાય,ત્યારે $E_{cell} = 0$ અને $n = 2$.
કિંમતો મૂકતા:
$0 = 1.10 - \frac{0.0591}{2} \log \frac{[Zn^{2+}]}{[Cu^{2+}]}$
$1.10 = \frac{0.0591}{2} \log \frac{[Zn^{2+}]}{[Cu^{2+}]}$
$\log \frac{[Zn^{2+}]}{[Cu^{2+}]} = \frac{1.10 \times 2}{0.0591} = \frac{2.20}{0.0591} \approx 37.225$
આમ,મૂલ્ય $37.3$ ની નજીક છે.

(C) સાચો વિકલ્પ $C$ છે.
બ્રોમોબેન્ઝીન શુષ્ક ઈથરની હાજરીમાં $Mg$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને ગ્રીગનાર્ડ પ્રક્રિયક (ફિનાઈલ મેગ્નેશિયમ બ્રોમાઈડ) બનાવે છે.
આ ગ્રીગનાર્ડ પ્રક્રિયક ત્યારબાદ $CO_{2}$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને એક મધ્યવર્તી સંયોજન બનાવે છે,જેનું $\text{dil. } HCl$ સાથે જળવિભાજન કરવાથી બેન્ઝોઈક એસિડ મળે છે.

(B) $C_2H_6O$ આણ્વીય સૂત્ર ધરાવતું કાર્બનિક સંયોજન ઇથેનોલ $(CH_3CH_2OH)$ છે,કારણ કે તે ઓક્સિડેશન પામીને કાર્બોક્સિલિક એસિડ બનાવે છે.
$CH_3CH_2OH \xrightarrow{K_2Cr_2O_7 / H_2SO_4} CH_3COOH$ $(X)$
$X$ નું આણ્વીય સૂત્ર નક્કી કરવા માટે,આપણે આપેલ ટકાવારી રચનાના આધારે તેનું પ્રમાણસૂચક સૂત્ર ગણીએ છીએ:

તત્વ	ટકાવારી	મોલ (ટકાવારી / પરમાણ્વીય દળ)	સાદો ગુણોત્તર
$C$	$40\%$	$40 / 12 = 3.33$	$3.33 / 3.33 = 1$
$H$	$6.7\%$	$6.7 / 1 = 6.7$	$6.7 / 3.33 = 2$
$O$	$53.3\%$	$53.3 / 16 = 3.33$	$3.33 / 3.33 = 1$

પ્રમાણસૂચક સૂત્ર $CH_2O$ છે. પ્રમાણસૂચક સૂત્રનું દળ $12 + (2 \times 1) + 16 = 30$ છે.
એસિટિક એસિડ $(CH_3COOH)$ નું આણ્વીય દળ $60$ છે.
$n = \frac{\text{આણ્વીય દળ}}{\text{પ્રમાણસૂચક સૂત્ર દળ}} = \frac{60}{30} = 2$.
તેથી,આણ્વીય સૂત્ર $(CH_2O)_2 = C_2H_4O_2$ થશે.

(A) $MnO_2$,જ્યારે $KOH$ સાથે પીગળવામાં આવે છે અને હવામાં ઓક્સિડેશન થાય છે,ત્યારે તે ઘેરા લીલા રંગનું સંયોજન $X$ આપે છે,જે પોટેશિયમ મેંગેનેટ $(K_2MnO_4)$ છે.
એસિડિક દ્રાવણમાં,$K_2MnO_4$ વિષમીકરણ પામીને પોટેશિયમ પરમેંગેનેટ $Y$ $(KMnO_4)$ નું તીવ્ર જાંબલી દ્રાવણ અને $MnO_2$ આપે છે.
રાસાયણિક પ્રતિક્રિયાઓ નીચે મુજબ છે:
$2MnO_2 + 4KOH + O_2 \longrightarrow 2K_2MnO_4 + 2H_2O$
$3K_2MnO_4 + 4H^{+} \longrightarrow 2KMnO_4 + MnO_2 + 2H_2O + 4K^{+}$
આમ,$X$ એ $K_2MnO_4$ છે અને $Y$ એ $KMnO_4$ છે.

(B) $Al$ $(X)$ એક ઉભયગુણી ધાતુ છે જે મંદ $HCl$ અને મંદ $NaOH$ બંનેમાં ઓગળીને $H_2$ વાયુ મુક્ત કરે છે.
$2Al + 6HCl \longrightarrow 2AlCl_3 + 3H_2$
$2Al + 2NaOH + 2H_2O \longrightarrow 2NaAlO_2 + 3H_2$
જ્યારે $AlCl_3$ ના દ્રાવણમાં $NH_4Cl$ અને વધારાનું $NH_4OH$ ઉમેરવામાં આવે છે,ત્યારે $Al(OH)_3$ $(Y)$ અવક્ષેપિત થાય છે.
$AlCl_3 + 3NH_4OH \longrightarrow Al(OH)_3 \downarrow + 3NH_4Cl$
તે જ રીતે,$NaAlO_2$ ના દ્રાવણમાં (જે $NaOH$ માં $Al$ દ્વારા બને છે) $NH_4Cl$ ઉમેરવાથી પણ $Al(OH)_3$ $(Y)$ અવક્ષેપિત થાય છે.
$NaAlO_2 + NH_4Cl + H_2O \longrightarrow Al(OH)_3 \downarrow + NaCl + NH_3$
આમ,$(X)$ એ $Al$ છે અને $(Y)$ એ $Al(OH)_3$ છે.

(A) સાચો વિકલ્પ $A$ છે.
પ્રક્રિયા $2ZnS_{(s)} + 3O_{2(g)} \xrightarrow{\Delta} 2ZnO_{(s)} + 2SO_{2(g)}$ છે.
આ પ્રક્રિયાને 'રોસ્ટિંગ' (ભુંજણ) કહેવામાં આવે છે,જેમાં સલ્ફાઈડ અયસ્કને હવાની નિયમિત હાજરીમાં ધાતુના ગલનબિંદુથી નીચેના તાપમાને ગરમ કરીને તેના ઓક્સાઈડ સ્વરૂપમાં ફેરવવામાં આવે છે.

(B) $C_{12}O_9$ અણુસૂત્ર ધરાવતા અણુને મેલિટિક એનહાઇડ્રાઇડ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
તેની રચનામાં ત્રણ ચક્રીય એનહાઇડ્રાઇડ સમૂહો સાથે જોડાયેલ બેન્ઝીન રિંગ હોય છે.
તેથી,અણુમાં હાજર ક્રિયાશીલ સમૂહ એનહાઇડ્રાઇડ સમૂહ છે.

(A) સાચો વિકલ્પ $A$ છે.
જ્યારે એસિટિક એસિડ $(CH_3COOH)$ ની ઇથેનોલ $(C_2H_5OH)$ સાથે હાઇડ્રોક્લોરિક એસિડ $(HCl)$ જેવા એસિડ ઉદ્દીપકની હાજરીમાં પ્રક્રિયા થાય છે,ત્યારે એસ્ટરીકરણની પ્રક્રિયા થાય છે.
આ પ્રક્રિયામાં ઇથાઇલ એસિટેટ $(CH_3COOC_2H_5)$ બને છે,જે મીઠી સુગંધ ધરાવતું સંયોજન છે,અને સાથે પાણી $(H_2O)$ મુક્ત થાય છે.
રાસાયણિક સમીકરણ: $CH_3COOH + C_2H_5OH \xrightarrow{HCl} CH_3COOC_2H_5 + H_2O$.

(A) .
સક્રિયતા શ્રેણીમાં હાઇડ્રોજનની નીચે રહેલી ધાતુઓ હાઇડ્રોક્લોરિક એસિડ સાથેની પ્રતિક્રિયામાં હાઇડ્રોજન વાયુ ઉત્પન્ન કરતી નથી.
આપેલ ધાતુઓમાંથી,$Cu$ એ સક્રિયતા શ્રેણીમાં $H$ ની નીચે આવેલી છે,એટલે કે તે $H$ કરતા ઓછી સક્રિય છે,તેથી તે $HCl$ એસિડ સાથેની પ્રતિક્રિયામાં $H_2$ વાયુ ઉત્પન્ન કરશે નહીં.

(B)
$C_4H_{10}O$ આણ્વીય સૂત્ર ધરાવતા આઇસોમેરિક ઇથર્સ નીચે મુજબ છે:
$1. CH_3-O-CH_2-CH_2-CH_3$ ($1$-મિથોક્સીપ્રોપેન)
$2. CH_3-CH_2-O-CH_2-CH_3$ (ઇથોક્સીઇથેન)
$3. CH_3-O-CH(CH_3)_2$ ($2$-મિથોક્સીપ્રોપેન)
આમ,$C_4H_{10}O$ આણ્વીય સૂત્ર ધરાવતા કુલ $3$ આઇસોમેરિક ઇથર્સ છે.

(A) કેથોડ પરની પ્રક્રિયા: $Ag^+ + e^- \rightarrow Ag(s)$.
ફેરાડેના વિદ્યુતવિભાજનના નિયમ મુજબ,જમા થતા પદાર્થનું દળ $W = \frac{M \times I \times t}{n \times F}$ છે.
આપેલ છે: $M = 108 \, g/mol$,$I = 0.5 \, A$,$t = 1 \, h = 3600 \, s$,$n = 1$ ($Ag^+$ માટે),અને $F \approx 96500 \, C/mol$.
કિંમતો મૂકતા: $W = \frac{108 \times 0.5 \times 3600}{1 \times 96500}$.
$W = \frac{194400}{96500} \approx 2.014 \, g$.
આમ,જથ્થો આશરે $2 \, g$ ની નજીક છે.