Discovery and Properties of anode, cathode rays neutron and Nuclear structure Questions in Gujarati

(D) એક તટસ્થ પરમાણુ કેન્દ્રમાં પ્રોટોન અને ન્યુટ્રોન ધરાવે છે અને તેની આસપાસના વિસ્તારમાં ઇલેક્ટ્રોન હોય છે. પરમાણુ ક્રમાંક $Z > 1$ હોવાથી,પરમાણુમાં ઓછામાં ઓછો એક પ્રોટોન,એક ન્યુટ્રોન (પ્રોટિયમ સિવાય) અને એક ઇલેક્ટ્રોન હોય છે.

(A) પરમાણુનું કેન્દ્ર પ્રોટોન અને ન્યુટ્રોનનું બનેલું છે અને આ કણોને સામૂહિક રીતે ન્યુક્લિયોન્સ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

(C) કેન્દ્રની ત્રિજ્યા આશરે $10^{-15} \ m$ (અથવા $1 \ fm$) હોય છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $(C)$ છે.

(A) ન્યુટ્રોનની શોધ $James \ Chadwick$ દ્વારા $1932$ માં કરવામાં આવી હતી. આ પ્રક્રિયા નીચે મુજબ છે: $_4^9Be + _2^4He \rightarrow _6^{12}C + _0^1n$.

(B) વિશિષ્ટ વિદ્યુતભાર ($e/m$ ગુણોત્તર) નીચે મુજબ ગણવામાં આવે છે:
$1$. ઇલેક્ટ્રોન $(e)$ માટે: વિદ્યુતભાર = $-1$,દળ $\approx \frac{1}{1837} \ amu$. ગુણોત્તર $\approx 1837$.
$2$. પ્રોટોન $(p)$ માટે: વિદ્યુતભાર = $+1$,દળ $\approx 1 \ amu$. ગુણોત્તર = $1$.
$3$. આલ્ફા કણ $(\alpha)$ માટે: વિદ્યુતભાર = $+2$,દળ $\approx 4 \ amu$. ગુણોત્તર = $0.5$.
$4$. ન્યુટ્રોન $(n)$ માટે: વિદ્યુતભાર = $0$,દળ $\approx 1 \ amu$. ગુણોત્તર = $0$.
આ મૂલ્યોની સરખામણી કરતા,ઇલેક્ટ્રોનનો $e/m$ ગુણોત્તર સૌથી વધુ છે.

(D) ન્યુટ્રોનની ઘનતા તેના દળને તેના કદ વડે ભાગીને ગણવામાં આવે છે.
ન્યુટ્રોનનું દળ આશરે $1.67 \times 10^{-27} \ kg$ અને તેની ત્રિજ્યા આશરે $10^{-15} \ m$ છે.
ગોળાના કદના સૂત્ર $V = \frac{4}{3} \pi r^3$ નો ઉપયોગ કરતા,કદ આશરે $4.18 \times 10^{-45} \ m^3$ મળે છે.
ઘનતા $\rho = \frac{m}{V} \approx 4 \times 10^{17} \ kg/m^3$ થાય છે.
$m^3$ ને $cc$ માં ફેરવતા $(1 \ m^3 = 10^6 \ cc)$,ઘનતા $4 \times 10^{11} \ kg/cc$ થાય છે.
આમ,ઘનતાનો ક્રમ $10^{11} \ kg/cc$ છે.

(C) આનું કારણ એ છે કે વીજભાર રહિત કણો વિદ્યુત અથવા ચુંબકીય ક્ષેત્રમાં કોઈ વિચલન અનુભવતા નથી.

(B) પરમાણુના કેન્દ્રમાં પ્રોટોન અને ન્યુટ્રોન હોય છે,જેને સામૂહિક રીતે ન્યુક્લિયોન્સ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. ઇલેક્ટ્રોન કેન્દ્રની આસપાસ વધારાના પરમાણુ વિસ્તારમાં ફરે છે. તેથી,સાચો વિકલ્પ $(B)$ છે.

(B) કેથોડ કિરણો ઋણ વીજભારિત કણો (ઇલેક્ટ્રોન) ના બનેલા હોય છે જે વિદ્યુત અને ચુંબકીય બંને ક્ષેત્રો દ્વારા વિચલિત થાય છે.

(B) $Neutron$ નું દળ આશરે $1.675 \times 10^{-27} \ kg$ છે.
$Proton$ નું દળ આશરે $1.673 \times 10^{-27} \ kg$ છે.
$Electron$ નું દળ આશરે $9.109 \times 10^{-31} \ kg$ છે.
$Mesons$ ના દળ અલગ અલગ હોય છે,પરંતુ સામાન્ય રીતે $Neutron$ ને આપેલ મૂળભૂત અણુ કણોમાં સૌથી ભારે ગણવામાં આવે છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $(B)$ છે.

(B) કણની ભેદન શક્તિ તેના દળના વ્યસ્ત પ્રમાણમાં હોય છે.
પ્રોટોન એ ઇલેક્ટ્રોન કરતા આશરે $1837$ ગણો ભારે હોવાથી,તેની પદાર્થને ભેદવાની ક્ષમતા ઇલેક્ટ્રોન કરતા ઘણી ઓછી હોય છે.
$\text{ભેદન શક્તિ} \propto \frac{1}{\text{દળ}}$
તેથી,પ્રોટોનની ભેદન શક્તિ ઇલેક્ટ્રોન કરતા ઓછી હોય છે.

(C) પ્રાથમિક કણ અથવા મૂળભૂત કણ એ એક એવો પરમાણ્વીય કણ છે જે અન્ય નાના કણોનો બનેલો નથી,એટલે કે તેની કોઈ આંતરિક રચના (substructure) હોતી નથી.

(C) પ્રોટોન એ $H$-પરમાણુનું ન્યુક્લિયસ છે (જેમાંથી ઇલેક્ટ્રોન દૂર થયેલ છે). જ્યારે હાઇડ્રોજન પરમાણુ $(H)$ તેનો એક ઇલેક્ટ્રોન ગુમાવે છે,ત્યારે તે હાઇડ્રોજન આયન $(H^+)$ બનાવે છે,જે માત્ર પ્રોટોન ધરાવે છે.

(B) કેથોડ કિરણો ઋણ વીજભારિત કણો (ઇલેક્ટ્રોન,$e^-$) ના બનેલા હોય છે.

(A) એનોડ કિરણો,જેને કેનાલ કિરણો તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે,તેની શોધ $E. Goldstein$ દ્વારા $1886$ માં છિદ્રાળુ કેથોડ ધરાવતી ડિસ્ચાર્જ ટ્યુબનો ઉપયોગ કરીને કરવામાં આવી હતી.

(A) પરમાણુની ત્રિજ્યા સામાન્ય રીતે $10^{-10} \ m$ અથવા $1 \ \mathring{A}$ ની રેન્જમાં હોય છે.
આને સેન્ટિમીટરમાં ફેરવતા,$10^{-10} \ m = 10^{-8} \ cm$ થાય છે.
તેથી,પરમાણુની ત્રિજ્યાનો ક્રમ $10^{-8} \ cm$ છે.

(C) ન્યુટ્રોન એ પરમાણુના કેન્દ્રમાં જોવા મળતો અપરમાણ્વીય કણ છે. તેનું દળ પ્રોટોન કરતા થોડું વધારે હોય છે અને તે કોઈ ચોખ્ખો (net) વીજભાર ધરાવતું નથી. તેથી,ન્યુટ્રોનનો ચોખ્ખો વીજભાર $0$ છે.

(B) પ્રોટોન અને ઇલેક્ટ્રોનથી વિપરીત,જે વીજભાર ધરાવે છે,ન્યુટ્રોન પર કોઈ વીજભાર હોતો નથી અને તે વિદ્યુતની દ્રષ્ટિએ તટસ્થ છે.
ન્યુટ્રોનનું દળ આશરે $1$ એટોમિક માસ યુનિટ $(amu)$ છે,જે પ્રોટોનના દળ કરતા થોડું વધારે છે.
એક એટોમિક માસ યુનિટ આશરે $1.67 \times 10^{-27} \ kg$ જેટલું હોય છે.

(D) કેથોડ કિરણો દળ અને વીજભાર બંને ધરાવે છે.
કેથોડ કિરણો એ ઇલેક્ટ્રોનનો પ્રવાહ છે,જે ઋણ વીજભારિત કણો છે.
ઇલેક્ટ્રોનનું દળ $9.109 \times 10^{-31} \ kg$ અને વીજભાર $-1.602 \times 10^{-19} \ C$ હોવાથી,કેથોડ કિરણો પણ આ ગુણધર્મો ધરાવે છે.
કેથોડ કિરણો માટે $e / m$ નો ગુણોત્તર $1.758820 \times 10^{11} \ C / kg$ જેટલો અચળ છે,જે સાબિત કરે છે કે તે દળ અને વીજભાર ધરાવતા કણોના બનેલા છે.

(C) સાચો વિકલ્પ $C$ છે. પરમાણુના કેન્દ્રનું કદ Fermi માં માપવામાં આવે છે,જ્યાં $1 \ \text{Fermi} = 10^{-15} \ \text{m}$ છે.

(D) $Proton$ ની શોધનો શ્રેય $E. \text{ Rutherford}$ ને જાય છે.
$J.J. \text{ Thomson}$ એ $Electron$ ની શોધ કરી હતી.
$J.H. \text{ Chadwick}$ એ $Neutron$ ની શોધ કરી હતી.
$Isotopes$ ની શોધ $Frederick \text{ Soddy}$ દ્વારા કરવામાં આવી હતી,$Bohr$ દ્વારા નહીં. તેથી,$Bohr-Isotope$ ની જોડી ખોટી રીતે જોડાયેલ છે.

(C) પ્રોટોનની શોધ $E. Goldstein$ દ્વારા $1886$ માં ડિસ્ચાર્જ ટ્યુબમાં એનોડ કિરણો (કેનાલ કિરણો) સાથેના તેમના પ્રયોગો દ્વારા કરવામાં આવી હતી.

(A) કોઈપણ સ્વતંત્ર કણ પર અસ્તિત્વ ધરાવતો ન્યૂનતમ વાસ્તવિક વીજભાર એ પ્રાથમિક વીજભાર છે,જે ઇલેક્ટ્રોન $(e^-)$ નો વીજભાર છે.
તેનું મૂલ્ય $1.6 \times 10^{-19} \ C$ છે.
કોઈપણ મુક્ત કણ આ મૂળભૂત વીજભારના એકમ કરતા નાનો વીજભાર ધરાવી શકતો નથી.

(B) એનોડ કિરણોનો (જેને કેનાલ કિરણો પણ કહેવાય છે) સ્વભાવ ડિસ્ચાર્જ ટ્યુબમાં હાજર રહેલા અવશેષ વાયુના સ્વભાવ પર આધાર રાખે છે. કેથોડ કિરણોથી વિપરીત,જે ઇલેક્ટ્રોનથી બનેલા હોય છે અને વાયુ પર આધાર રાખતા નથી,એનોડ કિરણો વાયુના અણુઓના આયનીકરણથી બનતા ધન આયનોના બનેલા હોય છે.

(C) પરમાણુનું કદ આશરે $10^{-10} \ m$ (અથવા $1 \ \mathring{A}$) હોય છે.
ઇલેક્ટ્રોન પરમાણ્વીય કક્ષકમાં રહેતો હોવાથી,તેનું કેન્દ્રથી સરેરાશ અંતર પરમાણુની ત્રિજ્યાના ક્રમનું જ હોય છે,જે $10^{-10} \ m$ છે.

(A) વિશિષ્ટ વીજભાર એટલે વીજભાર $(q)$ અને દળ $(m)$ નો ગુણોત્તર,એટલે કે $\frac{q}{m}$.
પ્રોટોન $(p)$ માટે: વીજભાર $= 1e$,દળ $= 1 \text{ amu}$. વિશિષ્ટ વીજભાર $= \frac{1e}{1} = 1e$.
$\alpha$-કણ $(\alpha)$ માટે: વીજભાર $= 2e$,દળ $= 4 \text{ amu}$. વિશિષ્ટ વીજભાર $= \frac{2e}{4} = 0.5e$.
પ્રોટોન અને $\alpha$-કણના વિશિષ્ટ વીજભારનો ગુણોત્તર $\frac{1e}{0.5e} = \frac{2}{1}$ એટલે કે $2:1$ થાય છે.

(B) પ્રોટોનનું દળ $(m_p)$ આશરે $1.672 \times 10^{-27} \ kg$ છે.
ઇલેક્ટ્રોનનું દળ $(m_e)$ આશરે $9.109 \times 10^{-31} \ kg$ છે.
ગુણોત્તર $m_p / m_e$ ની ગણતરી નીચે મુજબ છે:
$m_p / m_e \approx (1.672 \times 10^{-27}) / (9.109 \times 10^{-31}) \approx 1836 \approx 1.8 \times 10^3$.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $(B)$ છે.

(C) સાચો વિકલ્પ $(C)$ છે.
પોઝિટ્રોન $(+1e^0)$ એ ઇલેક્ટ્રોન $(-1e^0)$ નો એન્ટિપાર્ટિકલ છે.
બંને કણોનું દળ સમાન હોય છે,જે આશરે $9.109 \times 10^{-31} \ kg$ છે.

(C) ઇલેક્ટ્રોનનું દળ પ્રોટોનના દળ કરતા આશરે $\frac{1}{1837}$ ગણું ઓછું હોય છે.
તેથી,ઇલેક્ટ્રોન અને પ્રોટોનના દળનો ગુણોત્તર $1:1837$ થશે.

(C) પરમાણુનું દળ મુખ્યત્વે તેના કેન્દ્ર (ન્યુક્લિયસ) માં કેન્દ્રિત હોય છે.
કેન્દ્રમાં $Neutron$ અને $Proton$ હોય છે.
ઇલેક્ટ્રોનનું દળ $Proton$ અને $Neutron$ ની સરખામણીમાં નહિવત હોય છે.
તેથી,પરમાણુનું દળ મુખ્યત્વે $Neutron$ અને $Proton$ દ્વારા બનેલું છે.

(C) પરમાણુના ન્યુક્લિયસમાં માત્ર પ્રોટોન અને ન્યુટ્રોન હોય છે.
ઇલેક્ટ્રોન એ પરમાણુના કણો છે જે ન્યુક્લિયસની આસપાસ ચોક્કસ કક્ષામાં ફરે છે.
તેથી,$^{12}C$ સહિત કોઈપણ પરમાણુના ન્યુક્લિયસમાં રહેલા ઇલેક્ટ્રોનની સંખ્યા $0$ છે.

(D) સામાન્ય હાઇડ્રોજન $(H)$ પરમાણુમાં માત્ર એક પ્રોટોન અને એક ઇલેક્ટ્રોન હોય છે. તેના ન્યુક્લિયસમાં કોઈ ન્યુટ્રોન હોતા નથી. તેથી,તે એકમાત્ર તત્વ છે જેમાં ન્યુટ્રોનનો અભાવ હોય છે.

(C) રધરફોર્ડના $\alpha$-કણોના પ્રકીર્ણનના પ્રયોગે પ્રથમ વખત દર્શાવ્યું કે પરમાણુમાં કેન્દ્ર (ન્યુક્લિયસ) હોય છે.
તેમણે અવલોકન કર્યું કે ધન વીજભારિત $\alpha$-કણો પરમાણુના કેન્દ્રમાં રહેલા ધન વીજભાર દ્વારા અપાકર્ષણ પામીને વિચલિત થાય છે.
રધરફોર્ડે પરમાણુના આ ધન વીજભારિત ભાગને ન્યુક્લિયસ નામ આપ્યું.

(A) રધરફોર્ડનો $\alpha$-કણ પ્રકીર્ણન પ્રયોગ દર્શાવે છે કે પરમાણુનો ધન વીજભાર અને મોટાભાગનું દળ એક ખૂબ જ નાના કેન્દ્રીય ભાગમાં કેન્દ્રિત હોય છે જેને ન્યુક્લિયસ કહેવામાં આવે છે.
આમ,આ પ્રયોગે ન્યુક્લિયસના અસ્તિત્વ અને તેના કદ માટે સીધો પુરાવો પૂરો પાડ્યો હતો.

(C) ન્યુક્લિયર પ્રક્રિયા આ મુજબ છે: $^9_4Be + ^4_2He \rightarrow ^{12}_6C + ^1_0n$.
ન્યુટ્રોન એ વીજભાર રહિત કણ છે,તેથી તે વિદ્યુત કે ચુંબકીય ક્ષેત્ર દ્વારા વિચલિત થતા નથી.
તેમના પર કોઈ વીજભાર ન હોવાને કારણે તેઓ અત્યંત ભેદક શક્તિ ધરાવે છે.

(D) પરમાણુ ન્યુક્લિયસના અસ્તિત્વ માટેના પ્રાયોગિક પુરાવા રધરફોર્ડના $\alpha$-કણ પ્રકીર્ણન પ્રયોગ દ્વારા મળ્યા હતા.
આ પ્રયોગમાં,$\alpha$-કણોના કિરણપુંજને પાતળી સોનાની વરખ પર આપાત કરવામાં આવ્યા હતા.
કેટલાક $\alpha$-કણો મોટા ખૂણે વિચલિત થયા અને કેટલાક પાછા ફર્યા તે અવલોકન પરથી એ નિષ્કર્ષ નીકળ્યો કે પરમાણુનો ધન વીજભાર અને મોટાભાગનું દળ ન્યુક્લિયસ નામના ખૂબ જ નાના કેન્દ્રીય ભાગમાં કેન્દ્રિત હોય છે.

(D) કેન્દ્રની ત્રિજ્યા $(R)$ પ્રાયોગિક રીતે તેના દળ ક્રમાંક $(A)$ ના ઘનમૂળના પ્રમાણમાં જોવા મળે છે.
આ સંબંધ $R = R_0 A^{1/3}$ સૂત્ર દ્વારા આપવામાં આવે છે,જ્યાં $R_0$ એ અચળાંક છે જેનું મૂલ્ય આશરે $1.4 \times 10^{-13} \ cm$ (અથવા $1.4 \ fm$) છે.

(C) રધરફોર્ડના મતે,પરમાણુમાં એક ન્યુક્લિયસ હોય છે જે કદમાં નાનું હોય છે પરંતુ તે પરમાણુનું સમગ્ર દળ $(P + N)$ ધરાવે છે.

(C) પરમાણુનો ધન વીજભાર પ્રોટોનની હાજરીને કારણે હોય છે,જે કેન્દ્રમાં આવેલા હોય છે. તેથી,ધન વીજભાર કેન્દ્રમાં કેન્દ્રિત હોય છે.

(D) $e/m$ ગુણોત્તર (વિશિષ્ટ વીજભાર) નીચે મુજબ ગણવામાં આવે છે:
$(I)$ ન્યુટ્રોન $(n)$ માટે: વીજભાર = $0$,દળ = $1$,તેથી $e/m = 0/1 = 0$.
$(II)$ $\alpha$-કણ $(\alpha)$ માટે: વીજભાર = $ 2$,દળ = $4$,તેથી $e/m = 2/4 = 0.5$.
$(III)$ પ્રોટોન $(p)$ માટે: વીજભાર = $ 1$,દળ = $1$,તેથી $e/m = 1/1 = 1$.
$(IV)$ ઇલેક્ટ્રોન $(e)$ માટે: વીજભાર = $-1$,દળ = $1/1837$,તેથી $e/m = 1/(1/1837) = 1837$.
આ મૂલ્યોની સરખામણી કરતા: $0 < 0.5 < 1 < 1837$.
તેથી,વધતો ક્રમ $n < \alpha < p < e$ છે.

(C) પરમાણુના ન્યુક્લિયસની શોધ $Ernest \ Rutherford$ દ્વારા $1911$ માં તેમના પ્રખ્યાત $\alpha$-કણ પ્રકીર્ણન પ્રયોગ દ્વારા કરવામાં આવી હતી, જેને $Geiger-Marsden$ પ્રયોગ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે.
આ પ્રયોગમાં, સોનાના પાતળા વરખ પર $\alpha$-કણોનો મારો ચલાવવામાં આવ્યો હતો, અને અવલોકન પરથી જાણવા મળ્યું કે કેટલાક કણો મોટા ખૂણે વિચલિત થયા હતા, જેના પરથી નિષ્કર્ષ નીકળ્યો કે પરમાણુનો ધન વીજભાર અને મોટાભાગનું દળ ખૂબ જ નાના વિસ્તારમાં કેન્દ્રિત હોય છે જેને ન્યુક્લિયસ કહેવામાં આવે છે.

(D) ન્યુક્લિયસની ત્રિજ્યા $r_n = 1.25 \times 10^{-13} \times A^{1/3} \ cm$.
આપેલ $A = 64$,$r_n = 1.25 \times 10^{-13} \times (64)^{1/3} = 1.25 \times 10^{-13} \times 4 = 5 \times 10^{-13} \ cm$.
પરમાણુની ત્રિજ્યા $r_a = 1 \ \mathring{A} = 10^{-8} \ cm$.
ન્યુક્લિયસનું કદ $V_n = \frac{4}{3} \pi (r_n)^3$.
પરમાણુનું કદ $V_a = \frac{4}{3} \pi (r_a)^3$.
રોકાયેલ કદનો અંશ $= \frac{V_n}{V_a} = \frac{(r_n)^3}{(r_a)^3} = \left( \frac{5 \times 10^{-13}}{10^{-8}} \right)^3 = (5 \times 10^{-5})^3 = 125 \times 10^{-15} = 1.25 \times 10^{-13}$.

(D) પોઝિટ્રોન એ ઇલેક્ટ્રોનનો એન્ટિપાર્ટિકલ છે. પોઝિટ્રોન અને ઇલેક્ટ્રોન બંનેનું દળ સમાન હોય છે,જે આશરે $9.11 \times 10^{-31} \ kg$ છે.

(D) પોઝિટ્રોનિયમ એ એક અલ્પજીવી વિશિષ્ટ પરમાણુ છે જે ઇલેક્ટ્રોન $(e^-)$ અને તેના પ્રતિકણ,પોઝિટ્રોન $(e^+)$ થી બનેલો છે,જે પરમાણુ જેવી સિસ્ટમમાં એકબીજા સાથે જોડાયેલા હોય છે.
તે હાઇડ્રોજન પરમાણુ જેવું જ છે,જેમાં પ્રોટોનને પોઝિટ્રોન દ્વારા બદલવામાં આવે છે.

(A) પોઝિટ્રોન એ ઇલેક્ટ્રોનનો એન્ટિપાર્ટિકલ છે,જેનું દળ સમાન હોય છે પરંતુ વીજભાર ધન હોય છે.
પોઝિટ્રોનનો વીજભાર $+1.602 \times 10^{-19} \ C$ છે.
પ્રોટોનનો વીજભાર પણ $+1.602 \times 10^{-19} \ C$ છે.
તેથી,પોઝિટ્રોન પરનો વીજભાર પ્રોટોન પરના વીજભાર જેટલો હોય છે.

(B) ન્યુટ્રિનો એ એક પ્રાથમિક કણ છે જે ફક્ત નિર્બળ સબએટોમિક બળ અને ગુરુત્વાકર્ષણ દ્વારા પ્રતિક્રિયા આપે છે.
તેનો વીજભાર $0$ છે અને તેનું દળ અત્યંત ઓછું છે,જેને ઘણા સંદર્ભોમાં $0$ ગણવામાં આવે છે,તેથી જ તેમને ઘણીવાર ઘોસ્ટ પાર્ટીકલ્સ (ભૂત કણો) તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

(D) સાચો જવાબ $(D)$ છે.
મેસોન્સ (ખાસ કરીને મ્યુઓન્સ,$\mu$) ઇલેક્ટ્રોન કરતા આશરે $200-300$ ગણું દળ ધરાવે છે અને ધન $(+ve)$ અથવા ઋણ $(-ve)$ વીજભાર ધરાવે છે.

(B) સાચો જવાબ છે.
કાર્લ ડેવિડ એન્ડરસને $1932$ માં કોસ્મિક કિરણોનો અભ્યાસ કરતી વખતે પોઝિટ્રોનની શોધ કરી હતી.

(D) સામાન્ય પરમાણુ ત્રણ મૂળભૂત અણુ-પેટા કણોનો બનેલો છે: $Protons$,$Neutrons$ અને $Electrons$.
જોકે $Positron$ (ઇલેક્ટ્રોનનો પ્રતિ-કણ) અમુક પ્રકારના રેડિયોએક્ટિવ ક્ષય (જેમ કે $\beta^+$-ક્ષય) દરમિયાન ઉત્પન્ન થઈ શકે છે,પરંતુ તે સ્થિર પરમાણુનો કાયમી કે મૂળભૂત ઘટક નથી.

(B) ન્યુટ્રોનની શોધ બેરિલિયમ પર આલ્ફા કણોના મારા દ્વારા કરવામાં આવી હતી.
ન્યુક્લિયર પ્રક્રિયા નીચે મુજબ છે:
$_4Be^9 + _2He^4 \to _6C^{12} + _0n^1$
આમ,સાચો વિકલ્પ $B$ છે.