Alkene Questions in Gujarati

(B) આ પ્રક્રિયા કાર્બોકેટાયન નિર્માણ અને પુનઃરચના દ્વારા ઇલેક્ટ્રોફિલિક એડિશન (electrophilic addition) દ્વારા આગળ વધે છે.
$1.$ $CH_3-CH(CH_3)-CH=CH_2$ નું પ્રોટોનેશન ટર્મિનલ કાર્બન પર થાય છે જેથી દ્વિતીયક $(2^\circ)$ કાર્બોકેટાયન બને છે: $CH_3-CH(CH_3)-CH^+-CH_3$.
$2.$ વધુ સ્થાયી તૃતીયક $(3^\circ)$ કાર્બોકેટાયન બનાવવા માટે બાજુના તૃતીયક કાર્બનથી $1,2$-હાઇડ્રાઇડ શિફ્ટ થાય છે: $CH_3-C^+(CH_3)-CH_2-CH_3$.
$3.$ ન્યુક્લિયોફાઇલ $Br^-$ ત્યારબાદ $3^\circ$ કાર્બોકેટાયન પર હુમલો કરીને મુખ્ય નીપજ આપે છે: $CH_3-C(Br)(CH_3)-CH_2-CH_3$ ($2$-બ્રોમો-$2$-મિથાઇલબ્યુટેન).

(C) પેરોક્સાઇડ $(R_2O_2)$ ની હાજરીમાં એલાઈલબેન્ઝીન $(Ph-CH_2-CH=CH_2)$ ની $HBr$ સાથેની પ્રક્રિયા એન્ટી-માર્કોવનીકોવના નિયમ (ખારાશ અસર અથવા પેરોક્સાઇડ અસર) ને અનુસરે છે.
આ નિયમ મુજબ,બ્રોમીન પરમાણુ દ્વિબંધના તે કાર્બન પરમાણુ સાથે જોડાય છે જેની પાસે વધુ હાઇડ્રોજન પરમાણુઓ હોય છે.
પ્રક્રિયક $Ph-CH_2-CH=CH_2$ માં,ટર્મિનલ કાર્બન $(CH_2)$ પાસે બે હાઇડ્રોજન પરમાણુઓ છે,જ્યારે આંતરિક કાર્બન $(CH)$ પાસે એક હાઇડ્રોજન પરમાણુ છે.
તેથી,$Br$ પરમાણુ ટર્મિનલ $CH_2$ જૂથમાં ઉમેરાય છે અને $H$ પરમાણુ $CH$ જૂથમાં ઉમેરાય છે.
બનતી નીપજ $Ph-CH_2-CH_2-CH_2-Br$ ($1$-ફિનાઈલ$-3-$બ્રોમોપ્રોપેન) છે.
આમ,સાચો વિકલ્પ $C$ છે.

(A) $1$. સાયક્લોહેક્ઝેનોલ એસિડ-ઉદ્દીપકીય નિર્જલીકરણ $(H^{\oplus}/\Delta)$ દ્વારા સાયક્લોહેક્ઝીન $(X)$ બનાવે છે.
$2$. ત્યારબાદ સાયક્લોહેક્ઝીન રિડક્ટિવ ઓઝોનોલિસિસ $((1) O_3, (2) H_2O/Zn)$ પ્રક્રિયા અનુભવે છે,જે દ્વિબંધ તોડીને ડાયકાર્બોનિલ સંયોજન બનાવે છે.
$3$. પ્રક્રિયા આ મુજબ છે: સાયક્લોહેક્ઝીન $\xrightarrow{O_3/Zn, H_2O}$ હેક્ઝેનડાયલ $(OHC-(CH_2)_4-CHO)$.
$4$. તેથી,$Y$ એ $OHC-(CH_2)_4-CHO$ છે.

(A) આલ્કીનમાં $HBr$ નું ઉમેરણ માર્કોવનીકોવના નિયમ મુજબ થાય છે,જેમાં ઈલેક્ટ્રોફાઈલ $H^+$ વધુ હાઈડ્રોજન ધરાવતા કાર્બન પર ઉમેરાય છે,જે સૌથી સ્થાયી કાર્બોકેટાયન મધ્યવર્તી બનાવે છે.
$3-$બ્રોમો$-3-$મિથાઈલપેન્ટેનનું બંધારણ $CH_3CH_2C(Br)(CH_3)CH_2CH_3$ છે.
આ નીપજ મેળવવા માટે,મધ્યવર્તી કાર્બોકેટાયન $3-$મિથાઈલપેન્ટાન$-3-$ઈલ કેટાયન $(CH_3CH_2C^+(CH_3)CH_2CH_3)$ હોવો જોઈએ,જે તૃતીયક કાર્બોકેટાયન છે.
$(I)$ $3-$મિથાઈલપેન્ટ$-2-$ઈન $(CH_3CH_2C(CH_3)=CHCH_3)$: $C2$ પર પ્રોટોનેશન કરવાથી $3-$મિથાઈલપેન્ટાન$-3-$ઈલ કેટાયન મળે છે.
$(II)$ $3-$મિથાઈલપેન્ટ$-2-$ઈન (આઈસોમર): $C2$ પર પ્રોટોનેશન કરવાથી $3-$મિથાઈલપેન્ટાન$-3-$ઈલ કેટાયન મળે છે.
$(III)$ $3-$ઈથાઈલપેન્ટ$-1-$ઈન $(CH_3CH_2C(CH_2CH_3)=CH_2)$: $C1$ પર પ્રોટોનેશન કરવાથી $3-$ઈથાઈલપેન્ટાન$-3-$ઈલ કેટાયન મળે છે,જે તૃતીયક કાર્બોકેટાયન છે,પરંતુ તે $3-$બ્રોમો$-3-$ઈથાઈલપેન્ટેન આપે છે,$3-$બ્રોમો$-3-$મિથાઈલપેન્ટેન નહીં.
$(IV)$ $3-$મિથાઈલપેન્ટ$-1-$ઈન $(CH_3CH_2CH(CH_3)CH=CH_2)$: $C1$ પર પ્રોટોનેશન કરવાથી દ્વિતીયક કાર્બોકેટાયન મળે છે,જે વધુ સ્થાયી તૃતીયક કાર્બોકેટાયનમાં પુનઃગોઠવાય છે,પરંતુ તે જરૂરી કાર્બોકેટાયન નથી.
આમ,માત્ર $(I)$ અને $(II)$ બંધારણો ઈચ્છિત નીપજ આપે છે.

(C) $trans$-but$-2-$ene ની $CCl_4$ માં $Br_2$ સાથેની પ્રક્રિયા એન્ટી-એડિશન (anti-addition) મિકેનિઝમ દ્વારા થાય છે.
આ પ્રક્રિયામાં ચક્રીય બ્રોમોનિયમ આયન મધ્યવર્તી બને છે.
શરૂઆતનો પદાર્થ $trans$-but$-2-$ene હોવાથી,દ્વિબંધ પર બ્રોમીન પરમાણુઓનું એન્ટી-એડિશન થવાથી એનાન્ટીઓમર્સની જોડી (રેસેમિક મિશ્રણ) મળે છે.
બનતી બે સ્ટીરિયોઆઈસોમેરિક નીપજો $(2R, 3R)-2,3-dibromobutane$ અને $(2S, 3S)-2,3-dibromobutane$ છે.
તેથી,કુલ સ્ટીરિયોઆઈસોમેરિક નીપજોની સંખ્યા $(X)$ $2$ છે.

(D) આલ્કીનની સ્થિરતા તેના દ્વિ-બંધિત કાર્બન સાથે જોડાયેલા $\alpha-H$ પરમાણુઓની સંખ્યાના સીધા પ્રમાણમાં હોય છે (હાયપરકોન્જુગેશન).
દરેક બંધારણ માટે $\alpha-H$ પરમાણુઓની સંખ્યા તપાસીએ:
$A$: $3-\text{મિથાઈલપેન્ટ-}1-\text{ઈન}$ માં $2$ $\alpha-H$ પરમાણુઓ છે.
$B$: $2-\text{ઈથાઈલબ્યુટ-}1-\text{ઈન}$ માં $4$ $\alpha-H$ પરમાણુઓ છે.
$C$: $3-\text{મિથાઈલપેન્ટ-}1-\text{ઈન}$ માં $2$ $\alpha-H$ પરમાણુઓ છે.
$D$: $3-\text{મિથાઈલપેન્ટ-}2-\text{ઈન}$ માં $5$ $\alpha-H$ પરમાણુઓ છે ($3$ મિથાઈલ ગ્રુપમાંથી અને $2$ મિથાઈલીન ગ્રુપમાંથી).
તેથી,બંધારણ $D$ માં સૌથી વધુ $\alpha-H$ પરમાણુઓ $(5)$ હોવાથી,તે સૌથી વધુ સ્થાયી આલ્કીન છે.

(A) હાઇડ્રોજનેશન ઉષ્મા $(\Delta H_{hyd})$ એ આલ્કીનની અસ્થિરતાના સીધા પ્રમાણમાં હોય છે. વધુ વિસ્થાપિત આલ્કીન સામાન્ય રીતે હાઇપરકોન્જુગેશન અને ઇન્ડક્ટિવ અસરોને કારણે વધુ સ્થિર હોય છે,તેથી તેમની હાઇડ્રોજનેશન ઉષ્મા ઓછી ઋણ હોય છે.
બંધારણોની સરખામણી કરતા:
$(A)$ વિનાઇલસાયક્લોહેક્ઝેન: મોનો-વિસ્થાપિત આલ્કીન.
$(B)$ મિથિલીનસાયક્લોહેક્ઝેન: ડાય-વિસ્થાપિત આલ્કીન.
$(C)$ $1-$આઇસોપ્રોપિલીડીનસાયક્લોહેક્ઝેન: ટેટ્રા-વિસ્થાપિત આલ્કીન.
$(D)$ $1-$મિથાઇલસાયક્લોહેક્ઝીન: ડાય-વિસ્થાપિત આલ્કીન.
આમાં,મોનો-વિસ્થાપિત આલ્કીન (વિનાઇલસાયક્લોહેક્ઝેન) સૌથી ઓછું સ્થિર છે,જેનો અર્થ છે કે તેની સ્થિતિ ઉર્જા સૌથી વધુ છે અને તેથી હાઇડ્રોજનેશન દરમિયાન તે સૌથી વધુ ઉર્જા મુક્ત કરે છે. આમ,તેની હાઇડ્રોજનેશન ઉષ્મા સૌથી વધુ ઋણ છે.

(C) હાયપરકોન્જુગેશનને કારણે $\alpha$-હાઇડ્રોજનની સંખ્યા વધવાની સાથે કાર્બન-કાર્બન દ્વિબંધની લંબાઈ વધે છે.
હાયપરકોન્જુગેશન $C-H$ બંધના $\sigma$-ઇલેક્ટ્રોનને $\pi$-સિસ્ટમમાં સ્થાનાંતરિત કરે છે,જેનાથી દ્વિબંધમાં થોડો એકલ બંધનો ગુણધર્મ આવે છે અને તેની લંબાઈ વધે છે.
આપેલા વિકલ્પોમાંથી,$CH_3-C(CH_3)=C(CH_3)-CH_3$ માં $\alpha$-હાઇડ્રોજનની સંખ્યા મહત્તમ $(12)$ છે,જેના પરિણામે $C=C$ બંધ સૌથી લાંબો બને છે.

(D) મહત્તમ શોષણની તરંગલંબાઇ $(\lambda_{max})$ એ $\pi$ સિસ્ટમના $HOMO$ અને $LUMO$ વચ્ચેના ઉર્જા તફાવત સાથે વ્યસ્ત પ્રમાણમાં હોય છે,જે $E = \frac{hc}{\lambda}$ દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે.
સંયુગ્મિત ડાયીન્સમાં અલગ પડેલા ડાયીન્સની તુલનામાં ઓછો $HOMO-LUMO$ તફાવત હોય છે,જેનો અર્થ છે કે તેઓ ઊંચી તરંગલંબાઇ $(\lambda_{max})$ પર શોષણ કરે છે.
બંધારણ $(2)$ એ અલગ પડેલ ડાયીન છે,તેથી તેની $\lambda_{max}$ સૌથી ઓછી હશે.
બંધારણ $(1)$ અને $(3)$ સંયુગ્મિત ડાયીન્સ છે. બંધારણ $(1)$ એ $(3)$ ની તુલનામાં વધુ સબસ્ટિટ્યુટેડ સંયુગ્મિત ડાયીન છે,અને સંયુગ્મિત સિસ્ટમમાં વધેલું સબસ્ટિટ્યુશન સામાન્ય રીતે બાથોક્રોમિક શિફ્ટ (ઊંચી $\lambda_{max}$) તરફ દોરી જાય છે.
તેથી,વધતી જતી $\lambda_{max}$ નો ક્રમ $2 < 3 < 1$ છે.

(D) આપેલ પ્રક્રિયાઓમાં,આપણે $C-H$ બંધને $C-Cl$ બંધ સાથે બદલી રહ્યા છીએ.
પ્રક્રિયા ઉષ્માક્ષેપક હોવા માટે,તૂટતા $C-H$ બંધની બંધ વિયોજન ઊર્જા બનતા $C-Cl$ બંધ કરતા ઓછી હોવી જોઈએ.
વિકલ્પ $D$ માં,પ્રક્રિયામાં ઇથિન $(CH_2=CH_2)$ માં રહેલા $sp^2$ સંકરણ ધરાવતા કાર્બન પરમાણુમાંથી હાઇડ્રોજન પરમાણુ દૂર કરવાનો સમાવેશ થાય છે.
વધારે $s$-લક્ષણને કારણે ઇથિનમાં $C-H$ બંધ આલ્કેન કરતા ઘણો મજબૂત હોય છે.
આ મજબૂત $C-H$ બંધ તોડવા માટે $C-Cl$ બંધ બનવાથી મુક્ત થતી ઊર્જા કરતા વધુ ઊર્જાની જરૂર પડે છે,તેથી આ પ્રક્રિયા ઉષ્માશોષક છે.

(D) હાઇડ્રોજનેશનની ઉષ્મા એ આલ્કીનની સ્થિરતાના વ્યસ્ત પ્રમાણમાં હોય છે.
હાયપરકોન્જુગેશન અને અવકાશીય અવરોધના આધારે આપેલા આલ્કીનનો સ્થિરતાનો ક્રમ:
$2$ (ટ્રાય-સબસ્ટીટ્યુટેડ) $> 3$ (ટ્રાન્સ-ડાય-સબસ્ટીટ્યુટેડ) $> 4$ (સીસ-ડાય-સબસ્ટીટ્યુટેડ) $> 1$ (મોનો-સબસ્ટીટ્યુટેડ).
તેથી,હાઇડ્રોજનેશનની ઉષ્માનો ઘટતો ક્રમ એ સ્થિરતાના ક્રમથી ઉલટો છે:
$1 > 4 > 3 > 2$.
આમ,સાચો વિકલ્પ $(d)$ છે.

(B) પ્રક્રિયાનો ક્રમ નીચે મુજબ છે:
$1.$ પ્રોપીનનું $Br_2$ અને $hv$ સાથે ઓછી સાંદ્રતાએ એલાઈલિક બ્રોમિનેશન કરવાથી એલાઈલ બ્રોમાઈડ મળે છે: $CH_3-CH=CH_2 \xrightarrow{Br_2, hv} CH_2=CH-CH_2Br$.
$2.$ ડ્રાય ઈથરમાં $Mg$ સાથેની પ્રક્રિયાથી ગ્રીગનાર્ડ પ્રક્રિયક બને છે: $CH_2=CH-CH_2Br \xrightarrow{Mg, \text{ether}} CH_2=CH-CH_2MgBr$.
$3.$ ગ્રીગનાર્ડ પ્રક્રિયકનું એસિટોન સાથે ન્યુક્લિયોફિલિક યોગશીલ પ્રક્રિયા અને ત્યારબાદ $NH_4Cl$ સાથે જળવિભાજન કરવાથી $2-\text{methylpent-}4-\text{en-}2-\text{ol}$ મળે છે: $CH_2=CH-CH_2MgBr + CH_3-CO-CH_3 \xrightarrow{NH_4Cl} CH_2=CH-CH_2-C(OH)(CH_3)_2$.
$4.$ આલ્કોહોલનું એસિડ-ઉદ્દીપકીય નિર્જલીકરણ $(H^{+}, \Delta)$ કરવાથી વધુ સ્થાયી સંયુગ્મિત ડાઈન,$2-\text{methylpenta-}1,3-\text{diene}$,મુખ્ય નીપજ $(X)$ તરીકે મળે છે: $CH_2=CH-CH_2-C(OH)(CH_3)_2 \xrightarrow{H^{+}, \Delta} CH_2=CH-CH=C(CH_3)_2$.

(C) $2,3-$ડાયબ્રોમોબ્યુટેનની $Zn$ ડસ્ટ સાથેની પ્રક્રિયા એ ડીહેલોજીનેશન પ્રક્રિયા છે.
આ પ્રક્રિયામાં,પાસપાસેના કાર્બન પરમાણુઓ ($C2$ અને $C3$) માંથી બે બ્રોમીન પરમાણુઓ દૂર થાય છે,જેના પરિણામે તેમની વચ્ચે દ્વિબંધ રચાય છે અને $2-$બ્યુટીન બને છે.
આ પ્રકારના વિલોપનને,જેમાં પાસપાસેના કાર્બન પરમાણુઓમાંથી પરમાણુઓ દૂર થાય છે,તેને $\beta-$વિલોપન કહેવામાં આવે છે.

(B) આ પ્રક્રિયા $E1$ ક્રિયાવિધિ દ્વારા થાય છે.
$1$. પ્રક્રિયક $CH_3-C(CH_3)(Br)-CH(CH_3)_2$ નું આયનીકરણ થઈને દ્વિતીયક કાર્બોકેટાયન બને છે: $CH_3-C^+(CH_3)-CH(CH_3)_2$.
$2$. આ દ્વિતીયક કાર્બોકેટાયન વધુ સ્થાયી તૃતીયક કાર્બોકેટાયન બનાવવા માટે $1,2-\text{મિથાઈલ}$ સ્થળાંતર (shift) પામે છે: $(CH_3)_2C^+-CH(CH_3)_2$.
$3$. અંતે, પાડોશી કાર્બન પરથી પ્રોટોન $(H^+)$ દૂર થવાથી સૌથી વધુ સ્થાયી આલ્કીન બને છે, જે $2,3-\text{ડાયમિથાઈલબ્યુટ}-2-\text{ઈન}$ (ટેટ્રાસબસ્ટીટ્યુટેડ આલ્કીન) છે.

(C) આ પ્રક્રિયા હોફમેન વિલોપન (Hoffmann elimination) છે.
હોફમેન વિલોપનમાં,ઓછું વિસ્થાપિત આલ્કીન મુખ્ય નીપજ તરીકે મળે છે કારણ કે બલ્કી લિવિંગ ગ્રુપ (ટ્રાયમિથાઈલ એમાઈન) ઓછા અવરોધવાળા $\beta$-કાર્બન પરથી પ્રોટોન દૂર કરવાનું પસંદ કરે છે.
$1$. પ્રારંભિક પદાર્થ $1$-મિથાઈલસાયક્લોપેન્ટાઈલટ્રાયમિથાઈલ એમોનિયમ હાઈડ્રોક્સાઈડ છે.
$2$. $\beta$-હાઈડ્રોજન રિંગના કાર્બન પર ઉપલબ્ધ છે.
$3$. ક્વોટરનરી સેન્ટરની બાજુના $CH_2$ ગ્રુપમાંથી પ્રોટોન દૂર કરવાથી મિથાઈલીનસાયક્લોપેન્ટેન (ઓછું વિસ્થાપિત,હોફમેન નીપજ) બને છે.
$4$. $CH$ ગ્રુપમાંથી પ્રોટોન દૂર કરવાથી $1$-મિથાઈલસાયક્લોપેન્ટેન (વધુ વિસ્થાપિત,ઝેત્સેવ નીપજ) બને છે.
હોફમેન વિલોપન ઓછા વિસ્થાપિત આલ્કીનને મુખ્ય નીપજ તરીકે પસંદ કરે છે,તેથી $X$ $(91\%)$ એ મિથાઈલીનસાયક્લોપેન્ટેન છે અને $Y$ $(9\%)$ એ $1$-મિથાઈલસાયક્લોપેન્ટેન છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $(C)$ છે.

(A) $1$. $LDA$ (એક પ્રબળ બેઇઝ) હાઇડ્રેઝોન સાથે જોડાયેલ આલ્કાઇલ શૃંખલામાંથી $\alpha$-પ્રોટોન દૂર કરે છે.
$2$. આનાથી વિનાઇલિક કાર્બેનિયન મધ્યવર્તી બને છે.
$3$. આ કાર્બેનિયન $N_2$ વાયુ અને $Ph-CH=CH_2$ દૂર કરીને વિલોપન પ્રક્રિયા આપે છે.
$4$. અંતિમ નીપજ $A$ એ આલ્કીન છે જે મૂળ હાઇડ્રેઝોન કાર્બન અને આલ્કાઇલ શૃંખલાના બાજુના કાર્બન વચ્ચે દ્વિબંધ બનાવીને બને છે.

(B) પ્રક્રિયા $1$ માં,ક્વાટર્નરી એમોનિયમ હાઇડ્રોક્સાઇડ હોફમેન વિલોપન પ્રક્રિયા આપે છે. $-N^{+}(CH_3)_3$ લિવિંગ ગ્રુપના મોટા કદને કારણે,ઓછું વિસ્થાપિત આલ્કીન ($1$-બ્યુટીન,$Y$) મુખ્ય નીપજ તરીકે મળે છે.
પ્રક્રિયા $2$ માં,આલ્કાઇલ હેલાઇડ ઝેટસેવના નિયમ મુજબ ડિહાઇડ્રોહેલોજિનેશન પ્રક્રિયા આપે છે,જેમાં વધુ વિસ્થાપિત આલ્કીન ($2$-બ્યુટીન,$X$) મુખ્ય નીપજ તરીકે મળે છે.
તેથી,સાચો જવાબ $1-Y, 2-X$ છે.

(D) $1,4$-ડાયબ્રોમોબ્યુટ-$2$-ઈન ની $Zn$ ડસ્ટ સાથેની પ્રક્રિયામાં $1$ અને $4$ સ્થાન પરથી બે બ્રોમીન પરમાણુઓ દૂર થાય છે.
આ પ્રક્રિયાને $1,4$-વિલોપન તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
આ પ્રક્રિયામાં સંયુગ્મિત ડાઈઈન બને છે.
બનતી નીપજ $1,3$-બ્યુટાડાઈઈન છે,જેનું બંધારણ $H_2C=CH-CH=CH_2$ છે.

(B) $1$. $C_3H_7I$ આલ્કોહોલિક $KOH$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને પ્રોપીન બનાવે છે: $CH_3CH_2CH_2I \xrightarrow[alc.]{KOH} CH_3CH=CH_2$.
$2$. પ્રોપીન $NBS$ સાથે ગરમ કરવાથી એલાઈલિક બ્રોમિનેશન થાય છે: $CH_3CH=CH_2 \xrightarrow[\Delta]{NBS} BrCH_2CH=CH_2$ (એલાઈલ બ્રોમાઈડ).
$3$. એલાઈલ બ્રોમાઈડ આલ્કોહોલિક $KCN$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને એલાઈલ સાયનાઈડ બનાવે છે: $BrCH_2CH=CH_2 \xrightarrow[alc.]{KCN} CNCH_2CH=CH_2$.

(B) $H_2O_2$ ની હાજરીમાં સાયક્લોહેક્ઝીન સાથે $ND_2-ND_2$ (ડ્યુટેરો-ડાયઝીન) ની પ્રક્રિયા એ syn-ઉમેરણ પ્રક્રિયા છે.
આ પ્રક્રિયા આલ્કીનના દ્વિબંધ પર ડ્યુટેરિયમ પરમાણુઓના cis-ઉમેરણ માટેની એક વિશિષ્ટ પદ્ધતિ છે.
ઉમેરણ syn હોવાથી,બંને ડ્યુટેરિયમ પરમાણુઓ સાયક્લોહેક્ઝીન વલયની એક જ બાજુએ ઉમેરાય છે,જેના પરિણામે cis$-1,2-$ડાયડ્યુટેરિયોસાયક્લોહેક્ઝેન બને છે.
તેથી,સાચી નીપજ $(P)$ cis$-1,2-$ડાયડ્યુટેરિયોસાયક્લોહેક્ઝેન છે.

(C) $H_2 / Pt$ સાથે આલ્કીનનું ઉદ્દીપકીય રિડક્શન દ્વિબંધ પર હાઇડ્રોજનના ઉમેરા દ્વારા અનુરૂપ આલ્કેન બનાવે છે.
$n$-બ્યુટેન $(CH_3-CH_2-CH_2-CH_3)$ મેળવવા માટે,શરૂઆતનું આલ્કીન ચાર કાર્બનની સીધી શૃંખલા ધરાવતું હોવું જોઈએ.
ચાર કાર્બનની સીધી શૃંખલા ધરાવતા શક્ય આલ્કીન નીચે મુજબ છે:
$1$. $1$-બ્યુટીન $(CH_2=CH-CH_2-CH_3)$
$2$. $cis$-$2$-બ્યુટીન $(CH_3-CH=CH-CH_3)$
$3$. $trans$-$2$-બ્યુટીન $(CH_3-CH=CH-CH_3)$
આ ત્રણેય આલ્કીન હાઇડ્રોજનેશન પર $n$-બ્યુટેન આપે છે.
તેથી,આવા $3$ આલ્કીન છે.

(C) આલ્કીનનું ઉદ્દીપકીય હાઇડ્રોજનેશન દ્વિબંધ પર $H_2$ ના ઉમેરા દ્વારા સંબંધિત આલ્કેન બનાવે છે. આ પ્રક્રિયા દરમિયાન આલ્કીનનું કાર્બન માળખું બદલાતું નથી.
$2-$મિથાઈલબ્યુટેન $(CH_3-CH(CH_3)-CH_2-CH_3)$ મેળવવા માટે,શરૂઆતના આલ્કીન પાસે સમાન કાર્બન માળખું હોવું આવશ્યક છે.
હાઇડ્રોજનેશન પર $2-$મિથાઈલબ્યુટેન આપતા સંભવિત આલ્કીન નીચે મુજબ છે:
$1$. $2-$મિથાઈલબ્યુટ-$1-$ઈન: $CH_2=C(CH_3)-CH_2-CH_3$
$2$. $2-$મિથાઈલબ્યુટ-$2-$ઈન: $CH_3-C(CH_3)=CH-CH_3$
$3$. $3-$મિથાઈલબ્યુટ-$1-$ઈન: $CH_2=CH-CH(CH_3)-CH_3$
આમ,આવા $3$ આલ્કીન છે.

(A) $(R)-3-$બ્રોમોસાયક્લોપેન્ટેનની $Br_2/CCl_4$ સાથેની પ્રક્રિયામાં દ્વિબંધ પર બ્રોમિનનું એન્ટી-એડિશન થાય છે.
શરૂઆતની સામગ્રીમાં $3-$સ્થાન પર બ્રોમિન પરમાણુ હોવાથી,$Br_2$ ના ઉમેરાથી $1,2,3-$ટ્રાયબ્રોમોસાયક્લોપેન્ટેન બને છે.
એન્ટી-એડિશનનો અર્થ એ છે કે બે નવા બ્રોમિન પરમાણુઓ સાયક્લોપેન્ટેન વલયની વિરુદ્ધ બાજુએ ઉમેરાશે.
$(R)-3-$બ્રોમોસાયક્લોપેન્ટેન આઈસોમર માટે,પરિણામી ડાયસ્ટીરિયોમર્સમાંથી એકમાં આંતરિક સમપ્રમાણતાનું સમતલ હશે,જે તેને મેસો સંયોજન બનાવે છે.
મેસો સંયોજન અકાયરલ છે અને તેથી તે પ્રકાશીય રીતે નિષ્ક્રિય છે.
$(R)-$એનાન્ટીયોમરના એન્ટી-એડિશનની સ્ટીરિયોકેમિસ્ટ્રીના આધારે,નીપજ $Y$ જે પ્રકાશીય રીતે નિષ્ક્રિય (મેસો) છે,તેનું બંધારણ એવું છે કે જેમાં બ્રોમિન પરમાણુઓ એવી રીતે ગોઠવાયેલા છે કે જેથી સમપ્રમાણતાનું સમતલ અસ્તિત્વ ધરાવે છે.

(B) પોટેશિયમ સક્સિનેટ $(KO_2C-CH_2-CH_2-CO_2K)$ ના કોલ્બે વિદ્યુતવિભાજનમાં,સક્સિનેટ આયન એનોડ પર ડિકાર્બોક્સિલેશન પ્રક્રિયા અનુભવીને ડાયરેડિકલ $\cdot CH_2-CH_2 \cdot$ બનાવે છે.
આ ડાયરેડિકલ ત્યારબાદ આંતરિક જોડાણ દ્વારા મુખ્ય નીપજ તરીકે ઈથીન $(CH_2=CH_2)$ બનાવે છે.

(C) પ્રોપીન $(CH_3-CH=CH_2)$ ની $H_3O^{+}$ (એસિડ-ઉદ્દીપકીય જલીયકરણ) સાથેની પ્રક્રિયા માર્કોવનીકોવના નિયમને અનુસરે છે.
પ્રથમ તબક્કામાં,પ્રોટોન $(H^{+})$ ટર્મિનલ કાર્બન પર ઉમેરાઈને વધુ સ્થાયી દ્વિતીયક કાર્બોકેટાયન $(CH_3-C^{+}H-CH_3)$ બનાવે છે.
બીજા તબક્કામાં,પાણી $(H_2O)$ ન્યુક્લિયોફાઈલ તરીકે વર્તે છે અને કાર્બોકેટાયન પર હુમલો કરીને ઓક્સોનિયમ આયન મધ્યવર્તી સંયોજન $CH_3-CH(O^{+}H_2)-CH_3$ બનાવે છે.

(D) આ પ્રક્રિયામાં આપેલ પોલીસાયક્લિક આલ્કીનમાં $HBr$ નું ઇલેક્ટ્રોન-અનુરાગી યોગશીલ પ્રક્રિયા થાય છે.
પ્રથમ,$HBr$ માંથી પ્રોટોન $(H^+)$ દ્વિબંધ પર હુમલો કરે છે જેથી સૌથી સ્થાયી કાર્બોકેટાયન મધ્યવર્તી બને છે.
આ બંધારણમાં,બ્રિજહેડ સ્થાન પર તૃતીયક $(3^\circ)$ કાર્બોકેટાયનનું નિર્માણ શક્ય છે,જે દ્વિતીયક $(2^\circ)$ કાર્બોકેટાયન કરતા વધુ સ્થાયી છે.
કાર્બોકેટાયનનું પુનઃગોઠવણ થતું નથી તેમ માની લેતા,બ્રોમાઈડ આયન $(Br^-)$ આ $3^\circ$ કાર્બોકેટાયન પર હુમલો કરે છે અને અંતિમ નીપજ બનાવે છે.
આપેલ ઉકેલ મુજબ,નીપજ તૃતીયક બ્રિજહેડ કાર્બન પર $Br$ ના ઉમેરાને અનુરૂપ છે.

(D) આલ્કીનની $Br_2$ સાથે $CH_3OH$ જેવા ન્યુક્લિયોફિલિક દ્રાવકની હાજરીમાં પ્રક્રિયા ચક્રીય બ્રોમોનિયમ આયન મધ્યવર્તી દ્વારા થાય છે.
$1$. દ્વિબંધ $Br_2$ પર હુમલો કરીને ચક્રીય બ્રોમોનિયમ આયન બનાવે છે.
$2$. ત્યારબાદ ન્યુક્લિયોફાઈલ $(CH_3OH)$ બ્રોમોનિયમ આયનના વધુ વિસ્થાપિત કાર્બન પર બ્રોમીન પરમાણુની વિરુદ્ધ દિશામાંથી હુમલો કરે છે (એન્ટી-એડિશન).
$3$. પ્રારંભિક પદાર્થના સ્ટીરિયોકેમિસ્ટ્રીના આધારે,$CH_3O$ સમૂહ વધુ વિસ્થાપિત કાર્બન પર ઉમેરાશે અને $Br$ પરમાણુ બાજુના કાર્બન પર હશે,જેના પરિણામે સોલ્યુશન ઈમેજમાં દર્શાવ્યા મુજબ એન્ટી-એડિશન નીપજ મળશે.

(C) આ પ્રક્રિયામાં $1,2-dimethylcyclohexene$ માં $HBr$ નું ઇલેક્ટ્રોન-અનુરાગી યોગશીલ થાય છે.
પ્રથમ,દ્વિબંધનું પ્રોટોનેશન થઈને કાર્બોકેટાયન મધ્યવર્તી બને છે.
શરૂઆતનો પદાર્થ કિરાલ હોવાથી,બ્રોમાઇડ આયન કાર્બોકેટાયનના ઉપરના અથવા નીચેના ભાગમાંથી જોડાઈ શકે છે.
આના પરિણામે બે નવા સ્ટીરિયોસેન્ટર્સ બને છે,જે બે ડાયાસ્ટિરિયોમર્સ બનાવે છે,કારણ કે અગાઉનું સ્ટીરિયોસેન્ટર યથાવત રહે છે અને જ્યાં બ્રોમિન જોડાય છે ત્યાં નવું સ્ટીરિયોસેન્ટર બને છે.

(B) આપેલ આલ્કીનની $OsO_4$ અને ત્યારબાદ $NaHSO_3$ સાથેની પ્રક્રિયા એ $syn$-ડાયહાઈડ્રોક્સિલેશન પ્રક્રિયા છે.
અણુ કાઈરલ હોવાથી અને તેમાં સમતલની અસમિતિ હોવાથી,$OsO_4$ પ્રક્રિયક રિંગની ઉપરની બાજુ અથવા નીચેની બાજુથી દ્વિબંધ પર હુમલો કરી શકે છે.
આ હુમલાની બે રીતો બે ડાયસ્ટીરિયોમેરિક નીપજોના નિર્માણમાં પરિણમે છે.
તેથી,સાચો જવાબ $2$ છે.

(D) ડાયઇમાઇડ $(N_2H_2)$ એ એક પસંદગીયુક્ત રિડ્યુસિંગ એજન્ટ છે જેનો ઉપયોગ આલ્કીન્સ $(-CH=CH-)$ અને આલ્કાઇન્સ જેવા અધ્રુવીય બહુવિધ બંધોના સ્ટીરિયોસ્પેસિફિક સિન-હાઇડ્રોજનેશન માટે થાય છે.
તે કાર્બોનિલ $(-C=O)$,નાઇટ્રાઇલ $(-C \equiv N)$,અથવા નાઇટ્રો ગ્રુપ $(-NO_2)$ જેવા ધ્રુવીય ક્રિયાશીલ સમૂહોનું રિડક્શન કરતું નથી.

(C) $OsO_4$ ની આલ્કીન સાથેની પ્રક્રિયામાં syn-dihydroxylation થાય છે,જેમાં બે હાઇડ્રોક્સિલ સમૂહો દ્વિબંધની એક જ બાજુએ ઉમેરાય છે.
$3$-cyclohexenol માં,$1$-સ્થાન પર રહેલો હાઇડ્રોક્સિલ સમૂહ અવકાશી અવરોધ (steric hindrance) પેદા કરે છે.
જ્યારે $OsO_4$ દ્વિબંધ પાસે આવે છે,ત્યારે તે અવકાશી અપાકર્ષણ ઘટાડવા માટે મોટા $-OH$ સમૂહની વિરુદ્ધ બાજુની પસંદગી કરે છે.
તેથી,મુખ્ય નીપજ $(X)$ તે છે જેમાં બે નવા $-OH$ સમૂહો અસ્તિત્વ ધરાવતા $-OH$ સમૂહની વિરુદ્ધ બાજુએ ઉમેરાય છે,જેના પરિણામે નવા હાઇડ્રોક્સિલ સમૂહોના સંદર્ભમાં cis-triol બંધારણ મળે છે.

(C) $MCPBA$ (મેટા-ક્લોરોપરોક્સિબેન્ઝોઈક એસિડ) એ એક ઇલેક્ટ્રોફિલિક પ્રક્રિયક છે જે આલ્કીન સાથે પ્રક્રિયા કરીને ઇપોક્સાઇડ બનાવે છે.
$MCPBA$ સાથે ઇપોક્સિડેશનનો પ્રતિક્રિયા દર વધુ ઇલેક્ટ્રોન-સમૃદ્ધ (વધુ વિસ્થાપિત) આલ્કીન માટે ઝડપી હોય છે.
આપેલ અણુમાં,બે આલ્કીન જૂથો છે: એક ડાય-વિસ્થાપિત આંતરિક આલ્કીન અને એક મોનો-વિસ્થાપિત ટર્મિનલ આલ્કીન.
ડાય-વિસ્થાપિત આલ્કીન એ ટર્મિનલ આલ્કીન કરતા વધુ ઇલેક્ટ્રોન-સમૃદ્ધ છે,જે તેને ઇલેક્ટ્રોફિલિક $MCPBA$ પ્રત્યે વધુ સક્રિય બનાવે છે.
તેથી,ઇપોક્સાઇડ વધુ વિસ્થાપિત આંતરિક આલ્કીન સ્થાન પર બનશે.

(B) દર્શાવેલ પ્રક્રિયા $OsO_4$ (ઘણીવાર પિરિડિન સાથે સંકુલિત) નો ઉપયોગ કરીને આલ્કીનનું સિન-ડાયહાઈડ્રોક્સિલેશન છે.
આ પ્રક્રિયા દ્વિબંધ પર બે હાઈડ્રોક્સિલ $(-OH)$ સમૂહોને સિન-રીતે ઉમેરે છે.
શરૂઆતનું પદાર્થ $1,2-$ડાયમિથાઈલસાયક્લોપેન્ટેન વ્યુત્પન્ન હોવાથી,બે $-OH$ સમૂહો વલયની સમાન બાજુ પર ઉમેરવામાં આવશે,જેના પરિણામે સિસ-ડાયોલ બનશે.
વિકલ્પો જોતા,વિકલ્પ $(B)$ સિસ$-1,2-$ડાયહાઈડ્રોક્સી$-1,2-$ડાયમિથાઈલસાયક્લોપેન્ટેન બંધારણ દર્શાવે છે જ્યાં હાઈડ્રોક્સિલ સમૂહો વલયની એક જ બાજુ પર છે.

(A) $MCPBA$ એ પેરોક્સિએસિડ છે જે આલ્કીન સાથે પ્રક્રિયા કરીને ઇપોક્સાઇડ (ઓક્સિરેન્સ) બનાવે છે.
એકથી વધુ દ્વિ-બંધ ધરાવતા અણુમાં,પ્રક્રિયા પ્રાદેશિક પસંદગીયુક્ત (regioselective) હોય છે.
ઇપોક્સિડેશનનો દર દ્વિ-બંધની ઇલેક્ટ્રોન ઘનતા સાથે વધે છે.
તેથી,વધુ વિસ્થાપિત (વધુ ન્યુક્લિયોફિલિક) આલ્કીન ઇપોક્સાઇડ બનાવવા માટે $MCPBA$ સાથે ઝડપથી પ્રક્રિયા કરે છે.

(B) આ પ્રક્રિયા $2\text{-મિથાઈલબ્યુટ-2-ઈન}$ નું હાઈડ્રોબોરેશન-ઓક્સિડેશન છે.
હાઈડ્રોબોરેશન-ઓક્સિડેશન પ્રક્રિયામાં દ્વિબંધ પર પાણી ($H$ અને $OH$) નું એન્ટિ-માર્કોવનીકોવ ઉમેરણ થાય છે.
$2\text{-મિથાઈલબ્યુટ-2-ઈન}$ $(CH_3-C(CH_3)=CH-CH_3)$ માં,દ્વિબંધ $C_2$ અને $C_3$ ની વચ્ચે છે.
$OH$ સમૂહ ઓછા વિસ્થાપિત કાર્બન પરમાણુ $(C_3)$ સાથે જોડાય છે અને $H$ પરમાણુ વધુ વિસ્થાપિત કાર્બન પરમાણુ $(C_2)$ સાથે જોડાય છે.
આથી મુખ્ય નીપજ તરીકે $3\text{-મિથાઈલબ્યુટેન-2-ઓલ}$ મળે છે.

(D) આલ્કીનનું ઓઝોનોલિસિસ $C=C$ દ્વિબંધનું વિભાજન કરીને કાર્બોનિલ સંયોજનો બનાવે છે. જો આલ્કીનનું બંધારણ $R_2C=CR'_2$ હોય,તો નીપજો $R_2C=O$ અને $R'_2C=O$ હશે.
એસિટોન $(CH_3)_2C=O$ મેળવવા માટે,શરૂઆતના આલ્કીનમાં આઈસોપ્રોપાઈલિડીન સમૂહ,એટલે કે $(CH_3)_2C=$ હોવો જોઈએ.
આપેલા વિકલ્પોમાંથી,આઈસોપ્રોપાઈલિડીનસાયક્લોહેક્ઝેનનું બંધારણ એવું છે જેમાં સાયક્લોહેક્ઝાઈલ રીંગ એક કાર્બન પરમાણુ સાથે દ્વિબંધથી જોડાયેલી છે જે બે મિથાઈલ સમૂહો સાથે પણ જોડાયેલ છે.
ઓઝોનોલિસિસ પર,$C=C$ બંધ તૂટીને સાયક્લોહેક્ઝેનોન અને એસિટોન $(CH_3)_2C=O$ આપે છે.

(C) $3,3$-dimethyl-$1$-butene ની $HCl$ સાથેની પ્રક્રિયા કાર્બોકેટાયન મધ્યવર્તીઓ દ્વારા આગળ વધે છે.
પ્રથમ,માર્કોવનીકોવના નિયમ મુજબ આલ્કીન દ્વિબંધનું પ્રોટોનેશન થવાથી દ્વિતીયક કાર્બોકેટાયન મળે છે: $(CH_3)_3C-C^+H-CH_3$ (મધ્યવર્તી $1$).
ત્યારબાદ આ કાર્બોકેટાયન વધુ સ્થાયી તૃતીયક કાર્બોકેટાયન બનાવવા માટે નજીકના ચતુર્થક કાર્બન પરથી $1,2$-મિથાઈલ શિફ્ટ અનુભવે છે: $(CH_3)_2C^+-CH(CH_3)_2$ (મધ્યવર્તી $4$).
આમ,પ્રક્રિયામાં શક્ય મધ્યવર્તીઓ $1$ અને $4$ છે.

(C) સાયક્લોહેક્સિનનું સાયક્લોહેક્ઝેનોલમાં રૂપાંતર એ આલ્કીનના એન્ટી-માર્કોવનીકોવ જલીયકરણનું ઉદાહરણ છે.
આ પ્રક્રિયા હાઇડ્રોબોરેશન-ઓક્સિડેશન દ્વારા પ્રાપ્ત થાય છે,જેમાં $BH_3$ નો ઉમેરો અને ત્યારબાદ $OH^-$ ની હાજરીમાં $H_2O_2$ સાથે ઓક્સિડેશન કરવામાં આવે છે.
આ પ્રક્રિયા ઉચ્ચ પ્રાદેશિક પસંદગી અને સિન-એડિશન સાથે આલ્કોહોલનું નિર્માણ સુનિશ્ચિત કરે છે.

(C) સાયક્લોહેક્સિનની પરોક્સીફોર્મિક એસિડ $(HCO_3H)$ સાથેની પ્રક્રિયા અને ત્યારબાદ એસિડ-ઉદ્દીપિત જળવિભાજન $(H_3O^+)$ ઇપોક્સાઇડ મધ્યવર્તી સંયોજન દ્વારા થાય છે.
આ પ્રક્રિયામાં એન્ટી-એડિશન (anti-addition) મિકેનિઝમનો સમાવેશ થાય છે,જેના પરિણામે $trans$-સાયક્લોહેક્સિન-$1,2$-ડાયોલ બને છે.
તેનાથી વિપરીત,$KMnO_4$ અને $OsO_4$ જેવા પ્રક્રિયકો સિં-હાઇડ્રોક્સિલેશન (syn-hydroxylation) કરે છે,જે $cis$-સાયક્લોહેક્સિન-$1,2$-ડાયોલ આપે છે.

(C) $(E)-2$-બ્યુટેનડાયોઈક એસિડ (ફ્યુમેરિક એસિડ) નું બ્રોમિનેશન એન્ટી-એડિશન મિકેનિઝમ દ્વારા થાય છે.
શરૂઆતનું પદાર્થ ટ્રાન્સ-આલ્કીન હોવાથી,બ્રોમિનનું એન્ટી-એડિશન $(2R, 3R)$ અને $(2S, 3S)$ એનાન્શિયોમર્સના રેસેમિક મિશ્રણ તરીકે $2, 3$-ડાયબ્રોમોસક્સિનિક એસિડ બનાવે છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $C$ છે.

(C) આલ્કીનની પેરોક્સીએસિડ ($CH_3CO_3H$ એ પેરોક્સીએસેટિક એસિડ છે) સાથેની પ્રક્રિયા એ ઇપોક્સિડેશન પ્રક્રિયા છે.
આ પ્રક્રિયા ઇપોક્સાઇડ (ઓક્સિરેન) વલય બનાવવા માટે એક સંકલિત મિકેનિઝમ દ્વારા આગળ વધે છે.
$1$-methylcyclopentene એ $CH_3CO_3H$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને મુખ્ય નીપજ તરીકે $1$-methyl-$-1,2$-epoxycyclopentane આપે છે.

(B) દર્શાવેલ પ્રક્રિયા એ સાયક્લોહેક્ઝીનની મર્ક્યુરી$(II)$ ટ્રાયફ્લોરોએસીટેટ,$(CF_3CO_2)_2Hg$,અને ઇથેનોલ,$CH_3CH_2OH$ નો ઉપયોગ કરીને આલ્કોક્સીમર્ક્યુરેશન-ડીમર્ક્યુરેશન પ્રક્રિયા છે,ત્યારબાદ બેઝ $(HO^-)$ ની હાજરીમાં $NaBH_4$ સાથે રિડક્શન કરવામાં આવે છે.
આ પ્રક્રિયા માર્કોવનીકોવના નિયમનું પાલન કરે છે,જ્યાં આલ્કોક્સી ગ્રુપ $(-OCH_2CH_3)$ દ્વિબંધના વધુ વિસ્થાપિત કાર્બન પર ઉમેરાય છે. સાયક્લોહેક્ઝીન સંમિત હોવાથી,બનતી નીપજ ઈથોક્સીસાયક્લોહેક્ઝેન છે.

(B) ઠંડા,મંદ આલ્કલાઇન $KMnO_4$ (બેયર પ્રક્રિયક) સાથે સાયક્લોહેક્ઝીનની પ્રક્રિયા એ syn-હાઈડ્રોક્સિલેશન પ્રક્રિયા છે.
આ પ્રક્રિયા દ્વિબંધની એક જ બાજુએ બે હાઈડ્રોક્સિલ $(-OH)$ સમૂહો ઉમેરે છે,જેના પરિણામે cis-ડાયોલ બને છે.
તેથી,મુખ્ય નીપજ cis-સાયક્લોહેક્ઝેન$-1,2-$ડાયોલ છે.

(B) પ્રકાશ $(h\nu)$ ની હાજરીમાં ઓછી સાંદ્રતાએ $Br_2$ સાથે પ્રોપીનની પ્રક્રિયા એલાઈલિક સ્થાન પર મુક્ત મુલક વિસ્થાપન પ્રક્રિયાને અનુસરે છે.
આને એલાઈલિક બ્રોમિનેશન તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
એલાઈલિક કાર્બન ($CH_3$ સમૂહ) સાથે જોડાયેલ હાઈડ્રોજન પરમાણુ બ્રોમિન પરમાણુ દ્વારા વિસ્થાપિત થાય છે.
નીપજ $(A)$ એલાઈલ બ્રોમાઈડ છે: $CH_2=CH-CH_2-Br$.

(A) આ પ્રક્રિયા આલ્કીન સમૂહ $(>C=CH_2)$ નું કીટોન સમૂહ $(>C=O)$ માં રૂપાંતર દર્શાવે છે.
આ ફેરફાર ટર્મિનલ દ્વિબંધનું પસંદગીયુક્ત ઓક્સિડેશન છે.
ઓઝોનોલિસિસ $(O_3 / Zn(H_2O))$ સામાન્ય રીતે કાર્બોનિલ સંયોજનો બનાવવા માટે દ્વિબંધનું વિભાજન કરે છે.
આપેલા વિકલ્પોમાંથી,$O_3 / Zn(H_2O)$ એ આલ્કીનનું કાર્બોનિલમાં ઓક્સિડેટીવ વિભાજન કરવા માટેનો પ્રમાણભૂત પ્રક્રિયક છે.

(C) આલ્કીનની $OsO_4$ અને ત્યારબાદ $NaHSO_3$ સાથેની પ્રક્રિયા એ 'syn-dihydroxylation' પ્રક્રિયા છે.
આ પ્રક્રિયા દ્વિબંધની એક જ બાજુએ બે હાઈડ્રોક્સિલ $(-OH)$ સમૂહો ઉમેરે છે,જેના પરિણામે 'cis-diol' બને છે.
$1,2-\text{dimethylcyclopentene}$ માટે,બે $-OH$ સમૂહો સાયક્લોપેન્ટેન રિંગની એક જ બાજુએ ઉમેરાશે,જ્યારે બે મિથાઈલ સમૂહો વિરુદ્ધ બાજુએ રહેશે.
આપેલા વિકલ્પોમાંથી,વિકલ્પ $C$ સાચી સ્ટીરિયોકેમિસ્ટ્રી દર્શાવે છે જ્યાં બંને $-OH$ સમૂહો એક જ બાજુએ (cis) છે અને બંને $-CH_3$ સમૂહો એક જ બાજુએ (cis) છે.

(D) $but-1-ene$ $(CH_3-CH_2-CH=CH_2)$ જેવા આલ્કીનમાં $Br_2$ નું ઉમેરણ એ ઇલેક્ટ્રોન અનુરાગી યોગશીલ પ્રક્રિયા છે.
આ પ્રક્રિયા ચક્રીય બ્રોમોનિયમ આયન મધ્યવર્તી દ્વારા આગળ વધે છે.
ત્યારબાદ બ્રોમાઇડ આયન $(Br^-)$ વિરુદ્ધ દિશામાંથી વધુ વિસ્થાપિત કાર્બન પર હુમલો કરે છે (એન્ટી-એડિશન).
આના પરિણામે વિસિનલ ડાયબ્રોમાઇડ બને છે,જે $1,2-dibromobutane$ $(CH_3-CH_2-CH(Br)-CH_2Br)$ છે.

(B) $Br_2$ નું આલ્કીનમાં ઉમેરણ એ એન્ટી-એડિશન પ્રક્રિયા છે.
$cis$-$2$-butene માટે,$Br_2$ ના એન્ટી-એડિશનથી એનાન્શિયોમર્સની જોડી બને છે,જે રેસેમિક મિશ્રણ છે.
ચોક્કસ રીતે,આ પ્રક્રિયા $(2R, 3R)$-$2,3$-dibromobutane અને $(2S, 3S)$-$2,3$-dibromobutane સમાન પ્રમાણમાં ઉત્પન્ન કરે છે.
તેથી,નીપજ એક રેસેમિક મિશ્રણ છે.

(C) આલ્કીનમાં $Br_2$ નું ઉમેરણ એ એન્ટી-એડિશન (anti-addition) પ્રક્રિયા છે.
$trans-2-butene$ માટે,$Br_2$ નું એન્ટી-એડિશન થવાથી $meso$ સંયોજન બને છે.
આનું કારણ એ છે કે મળતું $2,3-dibromobutane$ અણુ સમતલ સંમિતિ $(POS)$ ધરાવે છે,જેના કારણે તે કાઈરલ કેન્દ્રો હોવા છતાં પ્રકાશની દ્રષ્ટિએ નિષ્ક્રિય છે.

(C) $OsO_4$ ની સાયક્લોપેન્ટેન સાથેની પ્રક્રિયા એ $syn-dihydroxylation$ પ્રક્રિયા છે.
આ પ્રક્રિયામાં દ્વિબંધની એક જ બાજુએ બે હાઈડ્રોક્સિલ $(-OH)$ સમૂહો જોડાય છે.
સાયક્લોપેન્ટેન માટે,આના પરિણામે $cis-1,2-cyclopentanediol$ બને છે.
આ અણુમાં આંતરિક સમતલ હોવાથી,તે $meso$ સંયોજન છે,જે અકાઈરલ અને પ્રકાશ અક્રિય છે.