Noble gases Questions in Gujarati

(B) $XeF_4$ નું બંધારણ સ્ક્વેર પ્લેનર છે કારણ કે મધ્યસ્થ $Xe$ પરમાણુ પર બે અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ હોય છે.
$XeF_4$ એ $SbF_5$,$PF_5$ અથવા $AsF_5$ જેવા પ્રબળ લુઈસ એસિડ સાથે પ્રક્રિયા કરીને ફ્લોરાઇડ દાતા તરીકે વર્તે છે અને $[XeF_3]^+$ તથા $[MF_6]^-$ આયનો બનાવે છે.
આમ,વિકલ્પ $B$ સાચો છે.

(B) જ્યારે $XeF_6$ નિર્જળ $HF$ માં ઓગળે છે,ત્યારે તે ફ્લોરાઈડ આયન દાતા તરીકે વર્તે છે.
પ્રક્રિયા આ મુજબ છે: $XeF_6 + HF \to XeF_5^+ + HF_2^-$.
આના પરિણામે $XeF_5^+$ અને $HF_2^-$ આયનો બને છે,જે દ્રાવણને વાહક બનાવે છે.

(D) હિલિયમ $(He)$ નું પરમાણ્વીય કદ ખૂબ જ નાનું અને આયનીકરણ એન્થાલ્પી ઊંચી હોય છે,જે તેને રાસાયણિક રીતે નિષ્ક્રિય બનાવે છે. તે ક્લેથરેટ સંયોજનો બનાવી શકતું નથી કારણ કે તેનું કદ યજમાન લેટીસ (જેમ કે ક્વિનોલ) ની પોલાણમાં ફસાઈ જવા માટે ખૂબ જ નાનું હોય છે. અન્ય નિષ્ક્રિય વાયુઓ જેવા કે $Ar$,$Kr$,અને $Xe$ ક્લેથરેટ બનાવી શકે છે.

(B) $XeF_4 + SbF_5 \to [XeF_3]^+ [SbF_6]^-$
ધન આયન $[XeF_3]^+$ માં $sp^3d$ સંકરણ છે અને તેનો આકાર $T$-આકારનો છે.
ઋણ આયન $[SbF_6]^-$ માં $sp^3d^2$ સંકરણ છે અને તેનો આકાર અષ્ટફલકીય છે.

(A) ત્રણેય રૂપાંતરણો રાસાયણિક રીતે સાચા અને સંતુલિત છે:
$I.$ $XeF_6$ એ ફ્લોરાઈડ આયન સ્વીકારનાર તરીકે વર્તે છે,જે $NaF$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને સંકીર્ણ ક્ષાર $Na^+[XeF_7]^-$ બનાવે છે.
$II.$ ઘન અવસ્થામાં,$PCl_5$ એ $[PCl_4]^+$ અને $[PCl_6]^-$ આયનો ધરાવતી આયનીય લેટીસ તરીકે અસ્તિત્વ ધરાવે છે.
$III.$ જલીય એલ્યુમિનિયમ આયન $[Al(H_2O)_6]^{3+}$ પાણીમાં નિર્બળ એસિડ તરીકે વર્તે છે,જે પ્રોટોનનું દાન કરીને $[Al(H_2O)_5OH]^{2+}$ અને $H_3O^+$ બનાવે છે.
તેથી,ત્રણેય રૂપાંતરણો સાચા છે.

(B) $XeF_{2}$ નું જળવિભાજન: $XeF_{2} + H_{2}O \longrightarrow Xe + \frac{1}{2} O_{2} + 2 HF$.
$XeF_{4}$ નું જળવિભાજન: $3 XeF_{4} + 6 H_{2}O \longrightarrow XeO_{3} + 2 Xe + \frac{3}{2} O_{2} + 12 HF$.
સરખામણી કરતા,$Xe$,$O_{2}$ અને $HF$ એ બંનેના જળવિભાજનમાં મળતી સામાન્ય નીપજો છે.
જ્યારે $XeO_{3}$ માત્ર $XeF_{4}$ ના જળવિભાજન દરમિયાન મળે છે,તેથી તે અસામાન્ય નીપજ છે.

(B) પ્રતિક્રિયાઓ નીચે મુજબ છે:
$XeF_6 + 3 H_2O \rightarrow XeO_3 + 6 HF$ (જ્યાં $X = XeO_3$)
$XeF_6 + 2 H_2O \rightarrow XeO_2F_2 + 4 HF$ (જ્યાં $Y = XeO_2F_2$)
$1$. $XeO_3$ એક અત્યંત વિસ્ફોટક ઘન પદાર્થ છે.
$2$. $XeO_2F_2$ એ ઝેનોનનો ઓક્સિફ્લોરાઈડ છે,ઓક્સિએસિડ નથી.
$3$. બંને પ્રતિક્રિયાઓ જળવિભાજન છે,જે બિન-રેડોક્સ પ્રક્રિયા છે.
$4$. $XeF_6$ આંશિક જળવિભાજન પામીને $XeOF_4$ અને $XeO_2F_2$ બનાવે છે.
તેથી,વિધાન કે $Y$ એ ઝેનોનનો ઓક્સિએસિડ છે તે ખોટું છે.

(B) $He$ અને $Ne$ બંને તેમના નાના કદને કારણે ક્લેથરેટ સંયોજન બનાવતા નથી.

(B) ઉમદા વાયુઓ એક પરમાણ્વીય વાયુઓ છે કારણ કે તેમની પાસે સ્થાયી ઇલેક્ટ્રોનિક રચના હોય છે અને સ્થિરતા પ્રાપ્ત કરવા માટે તેમને અન્ય પરમાણુઓ સાથે બંધ બનાવવાની જરૂર હોતી નથી. આપેલા વિકલ્પોમાંથી,$Neon$ $(Ne)$ એક ઉમદા વાયુ છે.

(D) તેમની અત્યંત સ્થાયી ઇલેક્ટ્રોન રચના (પૂર્ણ ભરાયેલ $ns^2 np^6$ કોશ) ને કારણે,ઉમદા વાયુઓની આયનીકરણ એન્થાલ્પી ખૂબ ઊંચી હોય છે અને ઇલેક્ટ્રોન પ્રાપ્તિ એન્થાલ્પી ખૂબ ઓછી હોય છે,જે તેમને રાસાયણિક રીતે નિષ્ક્રિય બનાવે છે.

(B) ઉમદા વાયુઓ (Noble gases) ઝેનોન માટે બેકી સંખ્યામાં ઓક્સિડેશન અવસ્થાઓ ધરાવે છે,જેમ કે $+2, +4, +6$ અને $+8$.
$XeF_3$ અશક્ય છે કારણ કે તે ઝેનોન માટે $+3$ ઓક્સિડેશન અવસ્થા સૂચવે છે,જે ઉમદા વાયુઓ માટે સ્થિર નથી.

(A) $XeF_6$ માં $sp^3d^3$ સંકરણ જોવા મળે છે અને $Xe$ પરમાણુ પર એક અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ (lone pair) હાજર હોય છે. આ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મની હાજરીને કારણે,તેનું બંધારણ ડીસ્ટોર્ટેડ અષ્ટફલકીય હોય છે.

(C) ધારો કે $Xe$ નો ઓક્સિડેશન આંક $x$ છે.
$XeOF_2$ માં,$O$ નો ઓક્સિડેશન આંક $-2$ અને $F$ નો $-1$ છે.
તટસ્થ અણુમાં ઓક્સિડેશન આંકનો સરવાળો $0$ થાય છે.
$x + (-2) + 2(-1) = 0$
$x - 2 - 2 = 0$
$x - 4 = 0$
$x = +4$.
તેથી,$Xe$ નો ઓક્સિડેશન આંક $+4$ છે.

(C) વાતાવરણમાં સૌથી વધુ પ્રમાણમાં મળી આવતો ઉમદા વાયુ આર્ગોન $(Ar)$ છે,જે શુષ્ક હવામાં કદના આધારે આશરે $0.93\%$ જેટલો હોય છે.

(B) નિષ્ક્રિય વાયુ સમૂહ (સમૂહ $18$) માં $He, Ne, Ar, Kr, Xe, Rn,$ અને $Og$ તત્વોનો સમાવેશ થાય છે. આ સમૂહમાં કુદરતી રીતે મળતું અંતિમ તત્વ રેડોન $(Rn)$ છે,જેનો પરમાણુ ક્રમાંક $86$ છે.

(D) નિષ્ક્રીય વાયુઓ આવર્ત કોષ્ટકના સમૂહ $18$ માં આવે છે.
નિષ્ક્રીય વાયુઓની સાચી શ્રેણી $He$ (હિલિયમ),$Ne$ (નિયોન),$Ar$ (આર્ગોન),$Kr$ (ક્રિપ્ટોન),$Xe$ (ઝેનોન) અને $Rn$ (રેડોન) છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $D$ છે.

(B) હવાનું મોલર દળ આશરે $29 \ g/mol$ છે. હીલિયમ $(He)$ નું મોલર દળ $4 \ g/mol$ છે. હીલિયમનું મોલર દળ હવા કરતા ઘણું ઓછું હોવાથી,તે હવા કરતા હલકો છે.

(A) આપેલા ઝેનોન સંયોજનોના આકાર નીચે મુજબ છે:
$1. \ XeF_4$: તે $sp^3d^2$ સંકરણ ધરાવે છે અને $2$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ ધરાવે છે,જેનો આકાર $\text{Square planar}$ (સમતલીય ચોરસ) છે $(A-3)$.
$2. \ XeF_6$: તે $sp^3d^3$ સંકરણ ધરાવે છે અને $1$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ ધરાવે છે,જેનો આકાર $\text{Distorted octahedral}$ (વિકૃત અષ્ટફલકીય) છે $(B-1)$.
$3. \ XeO_3$: તે $sp^3$ સંકરણ ધરાવે છે અને $1$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ ધરાવે છે,જેનો આકાર $\text{Pyramidal}$ (પિરામિડલ) છે $(C-4)$.
$4. \ XeO_4$: તે $sp^3$ સંકરણ ધરાવે છે અને $0$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ ધરાવે છે,જેનો આકાર $\text{Tetrahedral}$ (ચતુષ્ફલકીય) છે $(D-2)$.
તેથી,સાચી જોડ $A-3, B-1, C-4, D-2$ છે.

(B) ઉમદા વાયુઓની સંયોજકતા કક્ષા સંપૂર્ણ ભરાયેલી $(ns^2 np^6)$ હોય છે,જે તેમને અત્યંત સ્થાયી બનાવે છે અને પરિણામે તેમની રાસાયણિક સક્રિયતા ખૂબ જ ઓછી હોય છે.

(C) $XeF_2$ માં,મધ્યસ્થ ઝેનોન પરમાણુ પાસે $2$ બંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ અને $3$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ હોય છે.
કુલ ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ = $2 + 3 = 5$.
તેથી,સંકરણ $sp^3d$ થાય છે.

(A) $Argon$ ની શોધ લોર્ડ રેલે દ્વારા કરવામાં આવી હતી.

(A) $XeO_3$ માં ત્રણ $\sigma$ બંધો અને ત્રણ $\pi$ બંધો હોય છે. $XeO_3$ નું બંધારણ પિરામિડલ છે જેમાં $Xe$ પર એક અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ હોય છે. $XeO_4$ માં $Xe$ નું $sp^3$ સંકરણ થાય છે અને તે સમચતુષ્ફલકીય ભૂમિતિ ધરાવે છે. તેથી,વિધાન $A$ અને $B$ બંને ખોટા છે,પરંતુ બંધની સંખ્યાના સંદર્ભમાં $A$ સૌથી વધુ સ્પષ્ટ ભૂલ છે.

(A) હવામાં $Argon$ નું પ્રતિશત પ્રમાણ કદથી લગભગ $1\%$ છે.

(C) ઉમદા વાયુઓ તેમની સ્થાયી ઈલેક્ટ્રોન રચનાને કારણે સામાન્ય રીતે નિષ્ક્રિય હોય છે. જોકે,એવું કહેવું ખોટું છે કે તેઓ કોઈ રાસાયણિક સંયોજનો બનાવતા નથી,કારણ કે $Kr$ અને $Xe$ જેવા તત્વો વિવિધ રાસાયણિક સંયોજનો (જેમ કે $XeF_2$,$XeF_4$,$XeOF_4$) બનાવે છે. તેથી,વિધાન $C$ ખોટું છે.

(D) નિષ્ક્રિય વાયુઓના ઉત્કલનબિંદુઓ તેમના પરમાણુઓ વચ્ચેના આકર્ષણ બળોના મૂલ્ય પર આધાર રાખે છે. $He$ નું કદ સૌથી નાનું છે અને તેની પોલેરાઈઝેબીલીટી સૌથી ઓછી છે. પરિણામે,$He$ પરમાણુઓ વચ્ચેના વાન્ડર વાલ્સ આકર્ષણ બળો અત્યંત નબળા હોય છે,જેના કારણે તેનું ઉત્કલનબિંદુ સૌથી નીચું $(4.2 \ K)$ હોય છે.

(A) $XeF_6$ ની સિલિકા $(SiO_2)$ સાથેની પ્રક્રિયા એ આંશિક જળવિભાજન પ્રક્રિયા છે.
સંતુલિત રાસાયણિક સમીકરણ નીચે મુજબ છે:
$2XeF_6 + SiO_2 \to 2XeOF_4 + SiF_4$

(C) સમૂહમાં નીચેની તરફ જતાં ઉમદા વાયુઓનું કદ વધતું જાય છે,જેના કારણે વાયુના અણુઓ અને પાણીના અણુઓ વચ્ચે વાન્ડર વાલ્સ આકર્ષણ બળ વધે છે.
તેથી,દ્રાવ્યતાનો સાચો ક્રમ $Xe > Kr > Ar > Ne > He$ છે.

(D) મધ્યસ્થ પરમાણુ $Xe$ પર અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મની સંખ્યા શોધવા માટે,આપણે સૂત્રનો ઉપયોગ કરીએ છીએ: $\text{Lone pairs} = \frac{1}{2} (V - M - C + A)$,જ્યાં $V$ એ સંયોજકતા ઇલેક્ટ્રોન છે,$M$ એ એકસંયોજક પરમાણુઓની સંખ્યા છે. $Xe$ માટે $(V = 8)$:

સંયોજન	ગણતરી	અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ
$XeO_3$	$\frac{1}{2}(8 - 0) = 4$ ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ; $3$ બંધકારક યુગ્મ ($O$ દ્વિસંયોજક છે) $\rightarrow 4 - 3 = 1$	$1$
$XeOF_4$	$\frac{1}{2}(8 - 4) = 2$ ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ; $5$ બંધકારક યુગ્મ ($O$ દ્વિસંયોજક,$F$ એકસંયોજક છે) $\rightarrow 6 - 5 = 1$	$1$
$XeF_6$	$\frac{1}{2}(8 - 6) = 1$ ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ	$1$

ત્રણેય અણુઓ $(i), (ii)$ અને $(iii)$ માં $Xe$ પર $1$ અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ છે.

(A) હવામાંથી મેળવેલા નાઈટ્રોજનમાં અશુદ્ધિ તરીકે થોડા પ્રમાણમાં $Argon$ $(Ar)$ હોય છે. $Argon$ નું પરમાણ્વીય દળ $(39.95 \ u)$ એ $Nitrogen$ $(28.01 \ u)$ કરતા વધારે હોવાથી,તેની હાજરીને કારણે વાતાવરણીય નાઈટ્રોજનની ઘનતા રાસાયણિક રીતે શુદ્ધ નાઈટ્રોજન કરતા થોડી વધારે હોય છે.

(C) ઉમદા વાયુઓ એક-પરમાણુક (monoatomic) વાયુ સ્વરૂપે અસ્તિત્વ ધરાવે છે કારણ કે તેમની ઇલેક્ટ્રોન રચના સ્થાયી હોય છે. તેથી,તેઓ દ્વિ-પરમાણુક અણુઓ બનાવતા નથી.

(C) જાહેરાત માટે વપરાતી ડિસ્ચાર્જ ટ્યુબમાં $Neon$ નો ઉપયોગ થાય છે કારણ કે જ્યારે તેમાંથી વિદ્યુત પ્રવાહ પસાર કરવામાં આવે છે ત્યારે તે લાક્ષણિક લાલ-નારંગી પ્રકાશ ઉત્સર્જિત કરે છે.

(A) ઝેનોન $(Xe)$ એ આપેલા વિકલ્પોમાંથી સૌથી વધુ સક્રિય ઉમદા વાયુ છે,જેનો પરમાણુક્રમાંક $54$ છે. તે ફ્લોરીન સાથે પ્રક્રિયા કરીને વિવિધ ઝેનોન ફ્લોરાઈડ્સ જેવા કે $XeF_2$,$XeF_4$ અને $XeF_6$ બનાવે છે.

(A) ઉમદા વાયુઓમાં,સમૂહમાં નીચે તરફ જતાં આયનીકરણ એન્થાલ્પીમાં ઘટાડો થવાને કારણે સક્રિયતા વધે છે. આપેલા વિકલ્પોમાં $Xe$ (ઝેનોન) ની આયનીકરણ એન્થાલ્પી સૌથી ઓછી છે,જે તેને સૌથી વધુ સક્રિય ઉમદા વાયુ બનાવે છે.

(D) ઉમદા વાયુઓની પાણીમાં દ્રાવ્યતા સમૂહમાં નીચે તરફ જતાં વધે છે,કારણ કે પરમાણ્વીય કદ વધવાથી પાણીના અણુઓ સાથે પ્રેરિત દ્વિધ્રુવ-પ્રેરિત દ્વિધ્રુવ આકર્ષણ બળો (લંડન વિક્ષેપન બળો) મજબૂત બને છે. તેથી,આપેલા વિકલ્પોમાંથી $Kr$ સૌથી વધુ દ્રાવ્ય છે.

(D) ઉમદા વાયુઓના સમૂહમાં ઉપરથી નીચે તરફ જતાં પરમાણુ કદ અને ઈલેક્ટ્રોનની સંખ્યા વધવાને કારણે પોલરાઈઝેબીલીટી વધતી જાય છે. આપેલા વિકલ્પોમાંથી,$Xe$ નું પરમાણુ કદ સૌથી મોટું છે અને તેમાં ઈલેક્ટ્રોનની સંખ્યા સૌથી વધુ છે,તેથી તેની પોલરાઈઝેબીલીટી સૌથી વધુ છે.

(D) ઝેનોન $(Xe)$ ના પાણી સાથેના ક્લેથ્રેટ્સમાં,$Xe$ પરમાણુઓ પાણીના લેટીસની પોલાણમાં ફસાયેલા હોય છે. $Xe$ અને પાણીના અણુઓ વચ્ચેનું બંધન મુખ્યત્વે $Dipole-induced \text{ } dipole \text{ } interaction$ (દ્વિ ધ્રુવ-પ્રેરિત દ્વિ ધ્રુવ આંતરક્રિયા) ને કારણે હોય છે.

(A) આર્ગન $(Ar)$ સામાન્ય પરિસ્થિતિમાં ફ્લોરિન $(F_2)$ સાથે કોઈ પ્રતિક્રિયાશીલતા દર્શાવતું નથી.

(A) સમૂહમાં ઉપરથી નીચે તરફ જતાં ઉમદા વાયુઓની ક્રિયાશીલતા વધતી જાય છે. આપેલા વિકલ્પોમાંથી $He$ સૌથી વધુ નિષ્ક્રિય છે,જ્યારે $Xe$ સૌથી વધુ ક્રિયાશીલ છે અને તે સૌથી વધુ સંયોજનો બનાવે છે. તેથી,$He$ સૌથી ઓછી માત્રામાં સંયોજનો બનાવે છે.

(C) $XeF_4$ નું જળવિભાજન એક જલદ પ્રક્રિયા છે. સંતુલિત રાસાયણિક સમીકરણ આ મુજબ છે:
$6XeF_4 + 12H_2O \to 2Xe + 4XeO_3 + 24HF + 3O_2$.
આપેલા વિકલ્પો મુજબ,પ્રક્રિયાની નીપજોમાં $Xe$,$XeO_3$,$HF$ અને $O_2$ નો સમાવેશ થાય છે.

(C) $XeF_4$ સમતલીય ચોરસ આકાર ધરાવે છે. તેની અત્યંત સંમિતિય રચનાને કારણે,બંધની દ્વિ-ધ્રુવ ચાકમાત્રાઓ એકબીજાને નાબૂદ કરે છે,પરિણામે ચોખ્ખી દ્વિ-ધ્રુવ ચાકમાત્રા શૂન્ય થાય છે.

(D) સમૂહમાં ઉપરથી નીચે તરફ જતાં પરમાણુ કદ અને ઇલેક્ટ્રોનની સંખ્યામાં વધારો થવાને કારણે ઉમદા વાયુઓની પોલરાઈઝેબિલીટી વધતી જાય છે.
$He$ નું પરમાણુ કદ સૌથી નાનું અને ઇલેક્ટ્રોનની સંખ્યા સૌથી ઓછી હોવાથી,તેની પોલરાઈઝેબિલીટી સૌથી ઓછી હોય છે.

(A) $XeF_2$ એ પ્રબળ ઓક્સિડેશનકર્તા છે,રિડક્શનકર્તા નથી. તેથી,વિધાન '$XeF_2$ એ પ્રબળ રિડક્શનકર્તા છે' તે ખોટું છે.

(B) ઘન $XeF_6$ એ આયનીય સંયોજન છે જે $[XeF_5]^+[F]^-$ સ્વરૂપે અસ્તિત્વ ધરાવે છે. આ બંધારણ ફ્લોરાઈડ આયનના સ્થાનાંતરણને કારણે બને છે.

(A) તેના ખૂબ જ નાના પરમાણુ કદને કારણે,$He$ અમુક ધાતુઓના સ્ફટિક લેટીસમાં આંતરાલીય જગ્યાઓ રોકી શકે છે,અને આમ આંતરાલીય સંયોજનો બનાવે છે.

(A) પ્રવાહી હિલીયમ (ઉત્કલનબિંદુ $4.2 \ K$) નો ઉપયોગ ક્રાયોજેનિક અભ્યાસમાં થાય છે,કારણ કે તેનું ઉત્કલનબિંદુ અત્યંત નીચું હોય છે.

(C) $Rn$ (રેડોન) એ આપેલા વિકલ્પોમાંથી એકમાત્ર રેડિયો એક્ટિવ ઉમદા વાયુ છે. તે રેડિયમનું ક્ષય ઉત્પાદન છે.

(D) ક્રિપ્ટોન એ ખૂબ જ ઊંચી આયનીકરણ એન્થાલ્પી ધરાવતો નિષ્ક્રિય વાયુ છે. નિષ્ક્રિય વાયુઓમાં,માત્ર ઝેનોન જ $XeF_2$,$XeF_4$ અને $XeF_6$ જેવા સ્થાયી ફ્લોરાઈડ બનાવે છે. ક્રિપ્ટોન સામાન્ય પરિસ્થિતિમાં હેક્ઝા ફ્લોરાઈડ $(KrF_6)$ બનાવતું નથી.

(C) ઉમદા વાયુઓનું અલગીકરણ વિવિધ તાપમાને કોકોનટ ચારકોલ પર પસંદગીયુક્ત અધિશોષણ અને અવશોષણની પદ્ધતિ દ્વારા કરવામાં આવે છે.

(B) ઝેનોન સૌથી વધુ વિદ્યુતઋણ તત્ત્વ ફ્લોરીન $(F_2)$ સાથે સૌથી સારી પ્રક્રિયા આપે છે. તે સીધી જ પ્રક્રિયાથી ફ્લોરાઈડ બનાવે છે.

(C) ઝેનોન અને ફ્લોરિનની $1:5$ ના ગુણોત્તરમાં $873 \ K$ અને $7 \ bar$ દબાણે પ્રક્રિયા કરવાથી $XeF_6$ મળે છે.
પરંતુ,ઝેનોન અને ફ્લોરિનની $1:2$ ના ગુણોત્તરમાં $673 \ K$ અને $5-6 \ bar$ દબાણે પ્રક્રિયા કરવાથી $XeF_4$ મળે છે.
આમ,પ્રક્રિયા $Xe + 2F_2 \xrightarrow[673 \ K, 5-6 \ bar]{Ni} XeF_4$ દ્વારા $XeF_4$ બને છે.