Hydrogen peroxide Questions in Gujarati

(C) કોઈપણ પદાર્થનું આણ્વીય દળ (મોલર દળ) તે પદાર્થના એક મોલના દળ તરીકે વ્યાખ્યાયિત કરવામાં આવે છે.
તેથી,આણ્વીય દળનો એકમ ગ્રામ પ્રતિ મોલ છે,જે $g \ mol^{-1}$ છે.

(B) $H_2O_2$ નું બંધારણ $H-O-O-H$ છે.
આ અણુમાં,બે ઓક્સિજન પરમાણુઓ એકબીજા સાથે એકલ સહસંયોજક બંધ ($O-O$ બંધ) દ્વારા જોડાયેલા છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $(B)$ છે.

(D) હાઇડ્રોજન પેરોક્સાઇડ $(H_2O_2)$ અસમતલીય,ખુલ્લી ચોપડી જેવું બંધારણ ધરાવે છે.
વાયુ અવસ્થામાં,$O-O$ બંધ લંબાઈ $147.5 \text{ pm}$ અને $O-H$ બંધ લંબાઈ $95 \text{ pm}$ છે.
$H-O-O$ બંધકોણ આશરે $94.8^{\circ}$ (પાઠ્યપુસ્તકોમાં $97^{\circ}$ તરીકે લેવામાં આવે છે) છે.
બે $H-O-O$ સમતલો વચ્ચેનો ડાયહેડ્રલ ખૂણો $111.5^{\circ}$ (કેટલાક સંદર્ભોમાં $101^{\circ}$ તરીકે લેવામાં આવે છે) છે.
તેથી,વિકલ્પ $D$ $H_2O_2$ ની અસમતલીય ભૂમિતિનું યોગ્ય વર્ણન કરે છે.

(B) $H_2O_2$ ની રચના અસમતલીય છે.
ઓક્સિજન પરમાણુઓ પરના અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મો વચ્ચેનું અપાકર્ષણ ઘટાડવા માટે તે ખુલ્લી ચોપડી (open-book) જેવી રચના ધરાવે છે.

(A) $H_2O_2$ અણુ વાયુ અવસ્થામાં બિન-સમતલીય 'ઓપન બુક' બંધારણ ધરાવે છે.
આ બંધારણમાં,બે $O-H$ સમતલો વચ્ચેનો ડાયહેડ્રલ ખૂણો આશરે $111.5^o$ હોય છે.
જોકે,ઘન અવસ્થામાં,આ ખૂણો આશરે $90.2^o$ હોય છે.
આપેલા પ્રમાણિત વિકલ્પોને ધ્યાનમાં લેતા,ઘન અવસ્થામાં ડાયહેડ્રલ ખૂણાનું સૌથી નજીકનું મૂલ્ય $90^o$ છે.

(B) $H_2O_2$ એ ઓક્સિડેશનકર્તા તરીકે વર્તે છે અને એસિડિક માધ્યમમાં $K_4[Fe(CN)_6]$ (પોટેશિયમ ફેરોસાયનાઇડ) નું $K_3[Fe(CN)_6]$ (પોટેશિયમ ફેરીસાયનાઇડ) માં ઓક્સિડેશન કરે છે.
સંતુલિત રાસાયણિક સમીકરણ:
$2K_4[Fe(CN)_6] + H_2SO_4 + H_2O_2 \to 2K_3[Fe(CN)_6] + K_2SO_4 + 2H_2O$
આમ,સાચી પરિસ્થિતિ એસિડિક દ્રાવણ છે.

(C) આપેલ પ્રક્રિયામાં,સલ્ફર $(S)$ નો ઓક્સિડેશન આંક $H_2S$ માં $-2$ થી વધીને $S$ માં $0$ થાય છે.
કારણ કે $H_2S$ નું ઓક્સિડેશન થાય છે,તેથી $H_2O_2$ ઓક્સિડેશનકર્તા તરીકે વર્તે છે.
તેથી,આ પ્રક્રિયા $H_2O_2$ નો ઓક્સિડેશનકર્તા સ્વભાવ દર્શાવે છે.

(B) $H_2O_2$ ઇલેક્ટ્રોન મેળવીને ($H_2O$ માં રિડક્શન પામીને) ઓક્સિડેશનકર્તા તરીકે અને ઇલેક્ટ્રોન ગુમાવીને ($O_2$ માં ઓક્સિડેશન પામીને) રિડક્શનકર્તા તરીકે વર્તી શકે છે.
તેથી,તે ઓક્સિડેશનકર્તા અને રિડક્શનકર્તા બંને તરીકે વર્તે છે.

(D) $H_2O_2$ એસિડિક અને બેઝિક બંને માધ્યમોમાં ઓક્સિડન્ટ તરીકે વર્તે છે,ઉદાહરણ તરીકે: $2Fe^{2+} + H_2O_2 + 2H^+ \rightarrow 2Fe^{3+} + 2H_2O$.
તે પ્રબળ ઓક્સિડેશનકર્તા સાથે રિડક્ટન્ટ તરીકે વર્તે છે,ઉદાહરણ તરીકે: $2MnO_4^- + 6H^+ + 5H_2O_2 \rightarrow 2Mn^{2+} + 8H_2O + 5O_2$.
તે જલીય દ્રાવણમાં ખૂબ જ નિર્બળ એસિડ તરીકે પણ વર્તે છે,જે $H^+$ આયનો આપે છે: $H_2O_2 \rightleftharpoons H^+ + HO_2^-$.
તેથી,તે ત્રણેય ગુણધર્મો દર્શાવે છે.

(B) રિડક્શનકર્તા એ પદાર્થ છે જેનું પોતાનું ઓક્સિડેશન થાય છે અને તે બીજા પદાર્થનું રિડક્શન કરે છે.
પ્રક્રિયા $Cl_2 + H_2O_2 \to 2HCl + O_2$ માં,$H_2O_2$ માં ઓક્સિજનનો ઓક્સિડેશન આંક $-1$ થી વધીને $0$ થાય છે (ઓક્સિડેશન),જ્યારે $Cl_2$ માં ક્લોરિનનો ઓક્સિડેશન આંક $0$ થી ઘટીને $-1$ થાય છે (રિડક્શન).
તેથી,આ પ્રક્રિયામાં $H_2O_2$ રિડક્શનકર્તા તરીકે વર્તે છે.

(B) $H_2O_2$ (હાઇડ્રોજન પેરોક્સાઇડ) સંયોજન ઓક્સિડેશનકર્તા અને રિડક્શનકર્તા બંને તરીકે કામ કરી શકે છે.
$H_2O_2$ માં,ઓક્સિજનનો ઓક્સિડેશન આંક $-1$ છે.
તેનું રિડક્શન થઈને $H_2O$ (ઓક્સિજનનો ઓક્સિડેશન આંક $-2$) બની શકે છે અથવા ઓક્સિડેશન થઈને $O_2$ (ઓક્સિજનનો ઓક્સિડેશન આંક $0$) બની શકે છે.

(B) $BaO_2$ ની મંદ $H_2SO_4$ સાથેની પ્રક્રિયા નીચે મુજબ છે:
$BaO_2 + H_2SO_4 \rightarrow BaSO_4 + H_2O_2$
નીપજોમાં સૌથી વધુ વિદ્યુતઋણ તત્વ ઓક્સિજન છે.
$H_2O_2$ માં,ઓક્સિજન પેરોક્સાઇડ સ્વરૂપમાં છે,તેથી તેનો ઓક્સિડેશન આંક $-1$ છે.
$BaSO_4$ માં,ઓક્સિજન ઓક્સાઇડ સ્વરૂપમાં છે,તેથી તેનો ઓક્સિડેશન આંક $-2$ છે.
તેથી,ઓક્સિડેશન આંક $-1$ અને $-2$ છે.

(A) હાઇડ્રોજન પેરોક્સાઇડ $(H_2O_2)$ માં,ઓક્સિજન પરમાણુઓ એકબીજા સાથે પેરોક્સાઇડ બંધ $(-O-O-)$ દ્વારા જોડાયેલા હોય છે.
ઓક્સિડેશન આંક નક્કી કરવાના નિયમો મુજબ,પેરોક્સાઇડમાં ઓક્સિજનનો ઓક્સિડેશન આંક હંમેશા $-1$ હોય છે.

(B) રિડક્શનકર્તા એ પદાર્થ છે જેનું પોતાનું ઓક્સિડેશન થાય છે અને બીજા પદાર્થનું રિડક્શન કરે છે.
પ્રક્રિયા $Cl_2 + H_2O_2 \to 2HCl + O_2$ માં,$H_2O_2$ માં ઓક્સિજનનો ઓક્સિડેશન આંક $-1$ થી બદલાઈને $0$ થાય છે (ઓક્સિડેશન).
આથી $H_2O_2$ રિડક્શનકર્તા તરીકે વર્તે છે.
બાકીના તમામ વિકલ્પો ($A$,$C$,અને $D$) માં $H_2O_2$ ઓક્સિડેશનકર્તા તરીકે વર્તે છે.

(D) હાઇડ્રોજન પેરોક્સાઇડનું વિઘટન આ રીતે થાય છે: $2H_2O_2 \to 2H_2O + O_2$।
સ્ટોઇકિયોમેટ્રી મુજબ,$N.T.P.$ પર $22.4 \ L$ $O_2$ એ $68 \ g$ $H_2O_2$ દ્વારા ઉત્પન્ન થાય છે.
$10$ વોલ્યુમ દ્રાવણ માટે,$1 \ L$ $H_2O_2$ દ્રાવણ દ્વારા $10 \ L$ $O_2$ ઉત્પન્ન થાય છે.
$1 \ L$ દ્રાવણમાં $H_2O_2$ નું દળ $= \frac{68}{22.4} \times 10 = 30.35 \ g/L$ થાય.
ટકાવારીમાં સાંદ્રતા $(\% w/v) = \frac{\text{દ્રાવ્યનું દળ } (g)}{\text{દ્રાવણનું કદ } (mL)} \times 100$ થાય.
સાંદ્રતા $= \frac{30.35 \ g}{1000 \ mL} \times 100 = 3.035\%$ થાય.

(A) પ્રયોગશાળામાં $H_2O_2$ બેરિયમ પેરોક્સાઇડ $(BaO_2)$ પર ઠંડા મંદ $H_2SO_4$ ની પ્રક્રિયા દ્વારા તૈયાર કરવામાં આવે છે.
રાસાયણિક પ્રક્રિયા નીચે મુજબ છે:
$BaO_2 \cdot 8H_2O(s) + H_2SO_4(dil.) \to BaSO_4(s) + H_2O_2(aq) + 8H_2O(l)$

(B) $H_2O_2$ ની રચના અસમતલીય અને ખુલ્લા પુસ્તક જેવી હોય છે.
વાયુ અવસ્થામાં,ડાયહેડ્રલ ખૂણો $111.5^{\circ}$ છે અને ઘન અવસ્થામાં તે $90.2^{\circ}$ છે.

(C) સોડિયમ પેરોક્સાઈડ $(Na_2O_2)$ ની મંદ સલ્ફ્યુરિક એસિડ $(H_2SO_4)$ સાથેની પ્રક્રિયાથી હાઈડ્રોજન પેરોક્સાઈડ $(H_2O_2)$ અને સોડિયમ સલ્ફેટ $(Na_2SO_4)$ મળે છે.
રાસાયણિક સમીકરણ નીચે મુજબ છે:
$Na_2O_2 + H_2SO_4 \to Na_2SO_4 + H_2O_2$
તેથી,સાચો વિકલ્પ $C$ છે.

(D) $Hydrogen$ $peroxide$ $(H_2O_2)$ જ્યારે $O_3$ અથવા $KMnO_4$ જેવા પ્રબળ ઓક્સિડેશનકર્તા સાથે એસિડિક માધ્યમમાં પ્રક્રિયા કરે છે ત્યારે તે રિડક્શનકર્તા તરીકે વર્તે છે.
જોકે,જ્યારે $H_2O_2$ એ $PbS$ (લેડ સલ્ફાઇડ) સાથે પ્રક્રિયા કરે છે ત્યારે તે ઓક્સિડેશનકર્તા તરીકે વર્તે છે.
પ્રક્રિયા નીચે મુજબ છે:
$PbS(s) + 4H_2O_2(aq) \to PbSO_4(s) + 4H_2O(l)$
આ પ્રક્રિયામાં,$PbS$ નું $PbSO_4$ માં ઓક્સિડેશન થાય છે અને $H_2O_2$ નું $H_2O$ માં રિડક્શન થાય છે.

(C) આપેલ પ્રક્રિયામાં: $H_2S + H_2O_2 \to S + 2H_2O$.
$H_2S$ માં સલ્ફરનો ઓક્સિડેશન આંક $-2$ થી વધીને $S$ માં $0$ થાય છે.
સલ્ફરનો ઓક્સિડેશન આંક વધતો હોવાથી,$H_2S$ નું ઓક્સિડેશન થાય છે.
$H_2O_2$ ઓક્સિડેશનકર્તા તરીકે વર્તે છે કારણ કે તે $H_2S$ ના ઓક્સિડેશનમાં મદદ કરે છે અને પોતે $H_2O$ માં રિડક્શન પામે છે.
તેથી,આ પ્રક્રિયા $H_2O_2$ નો ઓક્સિડેશનકર્તા સ્વભાવ દર્શાવે છે.

(B) હાઇડ્રોજન પેરોક્સાઇડ $(H_2O_2)$ અને ક્લોરિન $(Cl_2)$ વચ્ચેની પ્રક્રિયા એ ઓક્સિડેશન-રિડક્શન પ્રક્રિયા છે જેમાં $H_2O_2$ રિડક્શનકર્તા તરીકે વર્તે છે.
સંતુલિત રાસાયણિક સમીકરણ નીચે મુજબ છે:
$H_2O_2 + Cl_2 \to 2HCl + O_2$
તેથી,નીપજો હાઇડ્રોક્લોરિક એસિડ $(HCl)$ અને ઓક્સિજન વાયુ $(O_2)$ છે.

(B) $H_2O_2$ એ ઓક્સિડેશનકર્તા અને રિડક્શનકર્તા બંને તરીકે વર્તે છે. $PbS$ (લેડ સલ્ફાઈડ) ની હાજરીમાં,$H_2O_2$ ઓક્સિડેશનકર્તા તરીકે વર્તે છે અને $PbS$ નું $PbSO_4$ (લેડ સલ્ફેટ) માં ઓક્સિડેશન કરે છે.
રાસાયણિક સમીકરણ: $PbS + 4H_2O_2 \rightarrow PbSO_4 + 4H_2O$.

(A) ફેન્ટનનું પ્રક્રિયક એ હાઇડ્રોજન પેરોક્સાઇડ $(H_2O_2)$ અને ફેરસ આયન (સામાન્ય રીતે આયર્ન$(II)$ સલ્ફેટ,$FeSO_4$) નું મિશ્રણ છે,જેનો ઉપયોગ ઉદ્દીપક તરીકે દૂષિત પદાર્થો અથવા ગંદા પાણીના ઓક્સિડેશન માટે થાય છે.

(A) $H_2O_2$ ની કદ શક્તિ અને નોર્માલિટી વચ્ચેનો સંબંધ નીચે મુજબ છે:
કદ શક્તિ $= 5.6 \times \text{નોર્માલિટી}$
આપેલ છે,નોર્માલિટી $= 1.5 \, N$
તેથી,કદ શક્તિ $= 5.6 \times 1.5 = 8.4 \, \text{liters}$.

(B) $20$ વોલ્યુમ $H_2O_2$ નો અર્થ એ છે કે $1 \, mL$ $H_2O_2$ દ્રાવણ $N.T.P$ પર $20 \, mL$ $O_2$ વાયુ ઉત્પન્ન કરે છે.
આપેલ $H_2O_2$ દ્રાવણનું કદ = $15 \, mL$.
મુક્ત થતા $O_2$ નું કદ = $(\text{દ્રાવણનું કદ}) \times (H_2O_2 \text{ ની વોલ્યુમ સ્ટ્રેન્થ})$.
મુક્ત થતા $O_2$ નું કદ = $15 \, mL \times 20 = 300 \, mL$.

(A) $H_2O_2$ નું આણ્વીય દળ $34 \ g/mol$ છે.
દ્રાવણની મોલારિટી $(M)$ $M = \frac{30.36}{34} = 0.893 \ M$ છે.
વોલ્યુમ સ્ટ્રેન્થ અને મોલારિટી વચ્ચેનો સંબંધ: $\text{Volume strength} = 11.2 \times M$ છે.
$\text{Volume strength} = 11.2 \times 0.893 \approx 10 \text{ વોલ્યુમ}$.

(C) $H_2O_2$ એસિડિક અને આલ્કલાઇન બંને માધ્યમોમાં ઓક્સિડાઇઝિંગ તેમજ રિડ્યુસિંગ એજન્ટ તરીકે કાર્ય કરે છે.

(A) પદાર્થનું તુલ્ય વજન તેના મોલર દળને $n$-ફેક્ટર વડે ભાગીને ગણવામાં આવે છે.
$H_2O_2$ માટે,મોલર દળ $2 \times 1 + 2 \times 16 = 34 \ g/mol$ છે.
રેડોક્સ પ્રતિક્રિયાઓમાં,$H_2O_2$ ઓક્સિડેશનકર્તા અથવા રિડક્શનકર્તા તરીકે કાર્ય કરે છે,જેમાં સામાન્ય રીતે ઓક્સિજનનો ઓક્સિડેશન આંક $-1$ થી $-2$ અથવા $0$ માં બદલાય છે,જેના પરિણામે $n$-ફેક્ટર $2$ મળે છે.
તેથી,તુલ્ય વજન = $\frac{\text{મોલર દળ}}{n\text{-ફેક્ટર}} = \frac{34}{2} = 17$.

(B) $H_2O_2$ નું વિઘટન નીચે મુજબ થાય છે: $2H_2O_2 \rightarrow 2H_2O + O_2$.
$68 \, g$ $H_2O_2$ એ $N.T.P.$ પર $22.4 \, L$ $O_2$ ઉત્પન્ન કરે છે.
તેથી,$1 \, L$ $O_2$ એ $\frac{68}{22.4} \, g$ $H_2O_2$ દ્વારા ઉત્પન્ન થાય છે.
$20$ volume દ્રાવણ માટે,$1 \, L$ $H_2O_2$ દ્રાવણ $20 \, L$ $O_2$ ઉત્પન્ન કરે છે.
$1 \, L$ દ્રાવણમાં $H_2O_2$ નું દળ $= \frac{68}{22.4} \times 20 \approx 60.71 \, g$.
ટકાવારીમાં સાંદ્રતા $(\% \, w/v) = \frac{\text{દ્રાવ્યનું દળ (g)}}{\text{દ્રાવણનું કદ (mL)}} \times 100$.
સાંદ્રતા $= \frac{60.71 \, g}{1000 \, mL} \times 100 \approx 6.07 \%$.
આમ,સાંદ્રતા આશરે $6 \%$ છે.

(C) સાચો જવાબ $(C)$ છે.
$50\%$ $H_2SO_4$ (સલ્ફ્યુરિક એસિડ) ના વિદ્યુતવિભાજનથી પેરોક્સિડાયસલ્ફ્યુરિક એસિડ $(H_2S_2O_8)$ મળે છે.
આ નીપજનું જળવિભાજન અને ત્યારબાદ નિસ્યંદન કરવાથી $30\%$ હાઇડ્રોજન પેરોક્સાઇડ $(H_2O_2)$ નું દ્રાવણ મળે છે.

(A) $H_2O_2$ ની વોલ્યુમ સ્ટ્રેન્થ એટલે $1 \ mL$ $H_2O_2$ ના દ્રાવણના વિઘટનથી $NTP$ પર મળતા $O_2$ વાયુનું કદ ($mL$ માં).
અહીં આપેલ છે કે $1 \ mL$ $H_2O_2$ નું દ્રાવણ $NTP$ પર $10 \ mL$ $O_2$ આપે છે.
તેથી,આ દ્રાવણ $10$ વોલ્યુમ $H_2O_2$ છે.

(A) $H_2O_2$ અસ્થિર છે અને $H_2O$ અને $O_2$ માં વિઘટિત થાય છે.
$Pt$,$Au$ (સોનું) અને $MnO_2$ જેવા પદાર્થો ઉદ્દીપક તરીકે કાર્ય કરે છે અને આ વિઘટનને ઝડપી બનાવે છે.
ગ્લિસરોલ,ફોસ્ફોરિક એસિડ અથવા એસેટાનિલાઈડને $H_2O_2$ માં સ્ટેબિલાઈઝર તરીકે ઉમેરવામાં આવે છે જેથી તેના વિઘટનને અટકાવી શકાય.
તેથી,ગ્લિસરોલ વિઘટનને ઝડપી બનાવતું નથી.

(A) $H_2O_2$ એ ઓક્સિડેશનકર્તા અને રિડક્શનકર્તા બંને તરીકે વર્તે છે.
$O_3$ સાથેની પ્રક્રિયામાં,$H_2O_2$ રિડક્શનકર્તા તરીકે વર્તે છે અને $O_3$ નું $O_2$ માં રિડક્શન કરે છે.
પ્રક્રિયા આ મુજબ છે: $O_3 + H_2O_2 \to H_2O + 2O_2$.
આથી,$O_3$ નું $H_2O_2$ દ્વારા ઓક્સિડેશન થતું નથી.
બીજી તરફ,$H_2O_2$ દ્વારા $KI$ નું $I_2$ માં,$PbS$ નું $PbSO_4$ માં અને $Na_2SO_3$ નું $Na_2SO_4$ માં ઓક્સિડેશન થાય છે.

(D) $H_2O_2$ ઓક્સિડેશનકર્તા અને રિડક્શનકર્તા બંને તરીકે વર્તે છે.
પ્રબળ ઓક્સિડેશનકર્તાઓની હાજરીમાં,તે રિડક્શનકર્તા તરીકે વર્તે છે.
$KMnO_4/H_2SO_4$,$K_2Cr_2O_7/H_2SO_4$ અને $Ag_2O$ પ્રબળ ઓક્સિડેશનકર્તા છે અને $H_2O_2$ દ્વારા તેમનું રિડક્શન થાય છે.
$Fe^{3+}$ એ આયર્નની સૌથી ઊંચી ઓક્સિડેશન અવસ્થા છે અને સામાન્ય પરિસ્થિતિઓમાં $H_2O_2$ દ્વારા તેનું $Fe^{2+}$ માં રિડક્શન થઈ શકતું નથી.

(D) $H_2O_2$ નો ડાયઇલેક્ટ્રિક અચળાંક $H_2O$ કરતા વધારે હોવાથી તે વધુ સારું ધ્રુવીય દ્રાવક છે.
જોકે,તેનો ઉપયોગ દ્રાવક તરીકે સામાન્ય રીતે થતો નથી કારણ કે તેની પ્રબળ સ્વ-ઓક્સિડેશન ક્ષમતાને લીધે તે દ્રાવ્ય અથવા દ્રાવકનું વિઘટન કરી શકે છે.

(A) $H_2O_2$ જલીય દ્રાવણમાં ખૂબ જ નિર્બળ એસિડ તરીકે વર્તે છે.
તે $H^+$ અને $HO_2^-$ આયનો આપવા માટે અંશતઃ વિયોજન પામે છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $(A)$ છે.

(C) $H_2O_2$ નું વિઘટન એસેટેનિલાઇડ જેવા સ્ટેબિલાઇઝર્સ ઉમેરીને અટકાવવામાં આવે છે.
એસેટેનિલાઇડ એક નેગેટિવ કેટાલિસ્ટ અથવા સ્ટેબિલાઇઝર તરીકે કાર્ય કરે છે જે $H_2O_2$ ના વિઘટનનો દર ઘટાડે છે.

(C) $H_2O_2$ એ અસ્થિર પ્રવાહી છે જે પ્રકાશના સંપર્કમાં આવતા પાણી અને ઓક્સિજનમાં વિઘટન પામે છે $(2H_2O_2 \rightarrow 2H_2O + O_2)$.
આ ફોટોકેમિકલ વિઘટનને રોકવા માટે,તેને ઘેરા રંગની (કાળી) બોટલોમાં સંગ્રહિત કરવામાં આવે છે.

(D) $H_2O_2$ નો ઉપયોગ સ્પોન્જ રબરના ઉત્પાદનમાં એરેટિંગ એજન્ટ તરીકે,કાપડમાંથી વધારાની ક્લોરીન દૂર કરવા માટે એન્ટિક્લોર તરીકે અને કાળા $PbS$ ને સફેદ $PbSO_4$ માં રૂપાંતરિત કરીને જૂના લેડ પેઇન્ટિંગ્સનો સફેદ રંગ પાછો લાવવા માટે થાય છે. તેથી,આપેલા વિધાનોમાંથી કોઈ પણ ખોટું નથી.

(A) આપેલ પ્રક્રિયામાં,$H_2O_2$ ઇલેક્ટ્રોન $(2e^-)$ ગુમાવીને ઓક્સિડેશન અનુભવે છે અને $O_2$ તથા $H^{+}$ આયનો બનાવે છે.
જેમ કે $H_2O_2$ ઓક્સિડેશન અનુભવે છે,તેથી તે રિડક્શનકર્તા તરીકે વર્તે છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $A$ છે.

(A) હાઇડ્રોજન પેરોક્સાઇડ $(H_2O_2)$ નું બંધારણ સમતલીય નથી.
તે ખુલ્લા પુસ્તક જેવું બંધારણ ધરાવે છે જેમાં બે $O-H$ બંધ અલગ-અલગ સમતલમાં હોય છે,જેના પરિણામે વાયુ અવસ્થામાં ડાયહેડ્રલ ખૂણો $111.5^{\circ}$ હોય છે.

(C) જ્યારે $H_2O_2$ ને ઈથરની હાજરીમાં પોટેશિયમ ડાયક્રોમેટ $(K_2Cr_2O_7)$ ના એસિડિક દ્રાવણમાં ઉમેરવામાં આવે છે,ત્યારે ઈથરના સ્તરમાં ઘેરો વાદળી રંગ જોવા મળે છે.
આ $CrO_5$ (ક્રોમિયમ પેન્ટોક્સાઈડ) ના નિર્માણને કારણે છે,જે ઈથરમાં દ્રાવ્ય છે.
રાસાયણિક પ્રક્રિયા નીચે મુજબ છે:
$K_2Cr_2O_7 H_2SO_4 4H_2O_2 \to K_2SO_4 2CrO_5 (\text{વાદળી}) 5H_2O$

(A) $H_2O_2$ માટે એસિડ વિયોજન અચળાંક $(K_a)$ આશરે $1.55 \times 10^{-12}$ છે.
તેથી,તેનું મૂલ્ય $10^{-12}$ ના ક્રમનું છે.

(D) $H_2O_2$ એ એસિડિક અને બેઝિક બંને માધ્યમોમાં ઓક્સિડેશનકર્તા તરીકે વર્તે છે.
એસિડિક માધ્યમમાં: $H_2O_2 + 2H^+ + 2e^- \rightarrow 2H_2O$.
બેઝિક માધ્યમમાં: $H_2O_2 + 2e^- \rightarrow 2OH^-$.

(D) વાયુમય અવસ્થામાં,$H_2O_2$ અણુનું બંધારણ અસમતલીય (non-planar) હોય છે.
વાયુમય અવસ્થામાં $H-O-O$ બંધકોણ $97^o$ હોય છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $(D)$ છે.

(B) $H_2O_2$ ના વિઘટન માટેનું સંતુલિત રાસાયણિક સમીકરણ:
$2H_2O_2 \rightarrow 2H_2O + O_2$
સ્ટોઇકિયોમેટ્રી મુજબ:
$2 \times 34 \ g$ $H_2O_2$ એ $STP$ એ $22400 \ mL$ $O_2$ ઉત્પન્ન કરે છે.
$68 \ g$ $H_2O_2$ એ $22400 \ mL$ $O_2$ ઉત્પન્ન કરે છે.
તેથી,$0.68 \ g$ $H_2O_2$ માંથી ઉત્પન્ન થતા $O_2$ નું કદ:
$\text{Volume} = \frac{22400 \ mL \times 0.68 \ g}{68 \ g} = 224 \ mL$.

(D) હાઇડ્રોજન પેરોક્સાઇડ $(H_2O_2)$ નિર્બળ એસિડ તરીકે વર્તે છે,જે પાણી $(H_2O)$ કરતા વધુ પ્રબળ છે.
તે એસિડિક અને બેઝિક બંને માધ્યમોમાં ઓક્સિડેશનકર્તા તરીકે વર્તે છે (દા.ત.,$2Fe^{2+} + H_2O_2 + 2H^+ \rightarrow 2Fe^{3+} + 2H_2O$).
તે પ્રબળ ઓક્સિડેશનકર્તાઓ સામે રિડક્શનકર્તા તરીકે પણ વર્તે છે (દા.ત.,$2MnO_4^- + 6H^+ + 5H_2O_2 \rightarrow 2Mn^{2+} + 8H_2O + 5O_2$).
તેથી,આપેલા તમામ વિધાનો સાચા છે.

(D) $MnO_2$,$PbO_2$,અને $BaO$ એ $HCl$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને $H_2O_2$ આપતા નથી.
$MnO_2$ એ $HCl$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને $MnCl_2$,$Cl_2$,અને $H_2O$ આપે છે.
$PbO_2$ એ $HCl$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને $PbCl_2$,$Cl_2$,અને $H_2O$ આપે છે.
$BaO$ એ $HCl$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને $BaCl_2$ અને $H_2O$ આપે છે.
$H_2O_2$ સામાન્ય રીતે હાઇડ્રેટેડ બેરિયમ પેરોક્સાઇડ $(BaO_2 \cdot 8H_2O)$ પર એસિડની પ્રક્રિયા દ્વારા તૈયાર કરવામાં આવે છે,$BaO$ અથવા અન્ય ઓક્સાઇડ પર નહીં.

(B) દ્રાવણની સાંદ્રતા (Strength) શોધવાનું સૂત્ર: $\text{Strength} = \text{Normality} \times \text{Equivalent mass}$.
$H_2O_2$ નું તુલ્ય દળ (Equivalent mass) = $\frac{\text{Molar mass}}{n\text{-factor}} = \frac{34}{2} = 17 \ g \ eq^{-1}$.
અહીં,$\text{Normality} = 1.5 \ N$ અને $\text{Volume} = 1 \ L$ આપેલ છે.
$\text{Strength} = 1.5 \times 17 = 25.5 \ g \ L^{-1}$.
કદ $1 \ L$ હોવાથી,હાજર $H_2O_2$ નું પ્રમાણ $25.5 \ g$ થશે.