Carbon family Questions in Gujarati

(A) લેડ નાઈટ્રેટનું ઉષ્મીય વિઘટન નીચે મુજબના રાસાયણિક સમીકરણ દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે:
$2Pb(NO_3)_2(s) \xrightarrow{\Delta} 2PbO(s) + 4NO_2(g) + O_2(g)$
પ્રક્રિયામાં દર્શાવ્યા મુજબ,લેડ નાઈટ્રેટને ગરમ કરવાથી લેડ ઓક્સાઈડ $(PbO)$,નાઈટ્રોજન ડાયોક્સાઈડ $(NO_2)$ અને ઓક્સિજન $(O_2)$ ઉત્પન્ન થાય છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $A$ છે.

(C) જ્યારે સલ્ફર $(S)$ ને ઓક્સિજનની હાજરીમાં સળગાવવામાં આવે છે,ત્યારે તે સલ્ફર ડાયોક્સાઇડ $(SO_2)$ બનાવે છે,જે ઓરડાના તાપમાને વાયુ સ્વરૂપે હોય છે.
$S(s) + O_2(g) \to SO_2(g)$

(A) $NO$ એ તટસ્થ ઓક્સાઇડનું ઉદાહરણ છે કારણ કે તે એસિડિક કે બેઝિક ગુણધર્મ દર્શાવતું નથી.

(C) જ્યારે ટીન $(Sn)$ ને આલ્કલી દ્રાવણ ($NaOH$ જેવું) સાથે ઉકાળવામાં આવે છે,ત્યારે તે ઓક્સિડેશન પ્રક્રિયા દ્વારા સ્ટેનેટ આયનો બનાવે છે.
રાસાયણિક પ્રક્રિયા: $Sn + 2OH^- + 2H_2O \rightarrow [Sn(OH)_6]^{2-} + 2H_2$ અથવા સામાન્ય રીતે સ્ટેનેટ આયન $SnO_3^{2-}$ ની રચના તરીકે દર્શાવવામાં આવે છે.
આમ,બનતી સાચી નીપજ $SnO_3^{2-}$ છે.

(C) સબ-ઓક્સાઈડ એ એક એવો ઓક્સાઈડ છે જેમાં તત્વ તેના સામાન્ય ઓક્સાઈડ કરતા નીચી ઓક્સિડેશન અવસ્થામાં હોય છે.
કાર્બન સબ-ઓક્સાઈડ,જેને ટ્રાયકાર્બન ડાયોક્સાઈડ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે,તેનું રાસાયણિક સૂત્ર $C_3O_2$ અથવા $O=C=C=C=O$ છે.
તે રેખીય ઓક્સોકાર્બનની શ્રેણીનો એક સ્થિર સભ્ય છે અને તેની ક્યુમ્યુલીન રચના દ્વારા વર્ગીકૃત થયેલ છે.

(C) $SO_2$ પાણીમાં ખૂબ જ દ્રાવ્ય છે,જે સલ્ફ્યુરસ એસિડ બનાવે છે. તેથી,તેને પાણી પર એકત્રિત કરી શકાતો નથી.
$H_2O + SO_2 \to H_2SO_3$ (સલ્ફ્યુરસ એસિડ)

(A) $R_3SiCl$ નું જળવિભાજન મધ્યવર્તી તરીકે $R_3SiOH$ ઉત્પન્ન કરે છે.
$R_3SiCl + H_2O \to R_3SiOH + HCl$
$R_3SiOH$ પાસે માત્ર એક જ સક્રિય $-OH$ સમૂહ હોવાથી,તે માત્ર ડાયમર $R_3Si-O-SiR_3$ બનાવવા માટે સંઘનન પામી શકે છે અને લાંબી સાંકળ ધરાવતો પોલિમર બનાવી શકતું નથી.
$R_3SiOH + HOSiR_3 \to R_3Si-O-SiR_3 + H_2O$.

(D) $CCl_4 + H_2O \to$ કોઈ પ્રક્રિયા થતી નથી.
કાર્બન પરમાણુમાં પાણીના અણુઓમાંથી ઇલેક્ટ્રોનની અબંધકારક ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ સ્વીકારવા માટે ખાલી $d$-કક્ષકો હોતી નથી,તેથી તે જળવિભાજન પામી શકતું નથી.

(C) બ્લીચિંગ પાવડર $(CaOCl_2)$ ની બ્લીચિંગ ક્રિયા જાત ઓક્સિજન (nascent oxygen) મુક્ત થવાને કારણે થાય છે.
રાસાયણિક પ્રક્રિયા: $CaOCl_2 \to CaCl_2 + [O]$.
જાત ઓક્સિજન $([O])$ એક પ્રબળ ઓક્સિડેશનકર્તા તરીકે કાર્ય કરે છે,જે રંગીન પદાર્થોનું રંગહીન પદાર્થોમાં ઓક્સિડેશન કરે છે.

(A) બ્લીચિંગ પાવડરનું રાસાયણિક સૂત્ર $CaOCl_2$ છે.
તે મુખ્યત્વે કેલ્શિયમ હાઇપોક્લોરાઇટ $Ca(OCl)_2$ અને કેલ્શિયમ ક્લોરાઇડ $CaCl_2$ નું મિશ્રણ છે.
બ્લીચિંગ ક્રિયા માટે જવાબદાર અસરકારક ઘટક હાઇપોક્લોરાઇટ આયન $(OCl^-)$ છે,જે એસિડ અથવા વાતાવરણીય $CO_2$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને ક્લોરિન વાયુ મુક્ત કરે છે.
તેથી,અસરકારક ઘટક ક્લોરિન છે.

(C) ક્લોરિન ઠંડા અને મંદ સોડિયમ હાઇડ્રોક્સાઇડ સાથે પ્રક્રિયા કરીને ક્લોરાઇડ ક્ષાર,હાઇપોક્લોરાઇટ અને પાણીનું મિશ્રણ આપે છે.
$Cl_{2(g)} + 2NaOH_{(aq)} \rightarrow NaCl_{(aq)} + NaOCl_{(aq)} + H_2O_{(l)}$
ક્લોરિન ગરમ અને સાંદ્ર સોડિયમ હાઇડ્રોક્સાઇડ સાથે પ્રક્રિયા કરીને ક્લોરાઇડ ક્ષાર,ક્લોરેટ અને પાણીનું મિશ્રણ આપે છે.
$3Cl_{2(g)} + 6NaOH_{(aq)} \rightarrow 5NaCl_{(aq)} + NaClO_{3(aq)} + 3H_2O_{(l)}$

(A) બ્રોમિન બાષ્પ એ અધ્રુવીય પદાર્થ છે.
જ્યારે $CS_2$ (કાર્બન ડાયસલ્ફાઇડ) અથવા $CCl_4$ (કાર્બન ટેટ્રાક્લોરાઇડ) ઉમેરવામાં આવે છે,ત્યારે બ્રોમિન આ દ્રાવકોમાં ઓગળી જાય છે,જેનાથી બાષ્પની સાંદ્રતા ઘટે છે અને આમ બ્રાઉન રંગની તીવ્રતા ઘટે છે.
એનિમલ ચારકોલ પાવડર બ્રોમિન વાયુનું અધિશોષણ કરે છે,જે પણ બ્રાઉન રંગની તીવ્રતા ઘટાડે છે.
આરસના ટુકડા $(CaCO_3)$ બ્રોમિન બાષ્પ સાથે પ્રતિક્રિયા આપતા નથી,તેથી બ્રાઉન રંગની તીવ્રતામાં નોંધપાત્ર ઘટાડો થતો નથી.

(A) $HgCl_2$ અને $Hg(CN)_2$ વચ્ચેની પ્રક્રિયાથી ઉમેરણ સંયોજન બને છે.
રાસાયણિક સમીકરણ: $HgCl_2 + Hg(CN)_2 \to HgCl_2 \cdot Hg(CN)_2$.

(D) $1$. $Ni(CO)_4$ માં $sp^3$ સંકરણ હોય છે અને તેમાં કોઈ અયુગ્મિત ઇલેક્ટ્રોન હોતા નથી,તેથી તે ડાયામેગ્નેટિક છે. આ વિધાન સાચું છે.
$2$. $CO_2$ એ એસિડિક ઓક્સાઇડ છે,જ્યારે $Sn(OH)_2$ ઉભયગુણી છે. $CO_2$ વધુ પ્રબળ લુઈસ એસિડ તરીકે વર્તે છે. આ વિધાન સાચું છે.
$3$. ગ્રેફાઇટમાં તેની સ્તરીય રચનાને કારણે મુક્ત ઇલેક્ટ્રોન હોય છે,જે તેને વિદ્યુતનું વહન કરવા દે છે,જ્યારે હીરામાં કોઈ મુક્ત ઇલેક્ટ્રોન હોતા નથી. આ વિધાન સાચું છે.
$4$. $CCl_4$ જળવિભાજન પ્રત્યે નિષ્ક્રિય છે કારણ કે કાર્બન તેનું અષ્ટક વિસ્તારી શકતું નથી,જ્યારે $BCl_3$ બોરોન પર ખાલી $p$-ઓર્બિટલ હોવાને કારણે સરળતાથી જળવિભાજિત થાય છે. તેથી,'$CCl_4$ નું જળવિભાજન થાય છે જ્યારે $BCl_3$ નિષ્ક્રિય છે' તે વિધાન ખોટું છે.

(D) બ્લીચિંગ પાવડર,$CaOCl_2$,અસ્થિર છે અને વાતાવરણીય $CO_2$ સાથે પ્રતિક્રિયા આપે છે અથવા સમય જતાં સ્વયં-ઓક્સિડેશન પામે છે.
જ્યારે તેને લાંબા સમય સુધી રાખવામાં આવે છે,ત્યારે તે કેલ્શિયમ ક્લોરાઇડ $(CaCl_2)$ અને કેલ્શિયમ ક્લોરેટ $(Ca(ClO_3)_2)$ માં વિઘટિત થાય છે.
પ્રક્રિયા આ મુજબ છે: $6CaOCl_2 \rightarrow 5CaCl_2 + Ca(ClO_3)_2$.

(D) $PbI_4$ એ આપેલા વિકલ્પોમાં સૌથી ઓછો સ્થાયી હેલાઇડ છે,જેના મુખ્ય કારણો નીચે મુજબ છે:
$(I)$ આયોડિન પરમાણુનું કદ ખૂબ મોટું હોવાથી $Pb-I$ બંધ નબળો હોય છે.
$(II)$ ઇનર્ટ પેર ઇફેક્ટ (inert pair effect) ને કારણે,$Pb$ ની $+2$ ઓક્સિડેશન અવસ્થા $+4$ અવસ્થા કરતા વધુ સ્થાયી છે. પરિણામે,$PbI_4$ એ $PbI_2$ અને $I_2$ માં વિઘટિત થવાનું વલણ ધરાવે છે.

(D) ફ્લિન્ટ ગ્લાસ એ એક પ્રકારનો ઓપ્ટિકલ ગ્લાસ છે જેમાં લેડ$(II)$ ઓક્સાઇડ $(PbO)$ નું પ્રમાણ વધુ હોય છે,જે તેનો વક્રીભવનાંક અને વિભાજન વધારે છે. તેથી,ફ્લિન્ટ ગ્લાસમાં લેડ મહત્તમ પ્રમાણમાં હોય છે.

(C) સાંદ્ર $HCl$ એ અત્યંત બાષ્પશીલ પ્રવાહી છે જે $HCl$ વાયુ મુક્ત કરે છે.
$HCl$ વાયુને વાતાવરણમાં રહેલી પાણીની વરાળ પ્રત્યે ખૂબ જ પ્રબળ આકર્ષણ હોય છે.
જ્યારે $HCl$ વાયુના અણુઓ વાતાવરણીય ભેજના સંપર્કમાં આવે છે,ત્યારે તેઓ પાણીની વરાળને શોષીને સાંદ્ર હાઇડ્રોક્લોરિક એસિડના દ્રાવણના નાના ટીપાં બનાવે છે.
આ સૂક્ષ્મ ટીપાં પ્રકાશનું પ્રકીર્ણન કરે છે અને હવામાં સફેદ વાદળ અથવા ધુમાડા તરીકે દેખાય છે.

(C) ઉભયગુણી ઓક્સાઇડ એ છે જે એસિડ અને બેઇઝ બંને સાથે પ્રક્રિયા કરી શકે છે.
$SnO_2$ ઉભયગુણી સ્વભાવ ધરાવે છે કારણ કે તે પ્રબળ બેઇઝ અને પ્રબળ એસિડ બંને સાથે પ્રક્રિયા કરે છે:
$1. \text{બેઇઝ સાથેની પ્રક્રિયા: } SnO_2 + 2NaOH \to Na_2SnO_3 + H_2O$
$2. \text{એસિડ સાથેની પ્રક્રિયા: } SnO_2 + 4HCl \to SnCl_4 + 2H_2O$
$CO_2$ અને $SiO_2$ એસિડિક ઓક્સાઇડ છે,જ્યારે $CaO$ બેઝિક ઓક્સાઇડ છે.

(D) સામાન્ય કાચ,જેને સોડા-લાઈમ ગ્લાસ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે,તેનું બંધારણ $Na_2O \cdot CaO \cdot 6SiO_2$ છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $D$ છે.

(A) ફિલોસોફર્સ વૂલ એટલે $ZnO$.
જ્યારે $ZnO$ ને $1100\,^{\circ}C$ તાપમાને $BaO$ સાથે ગરમ કરવામાં આવે છે,ત્યારે તે બેરિયમ ઝિંકેટ બનાવે છે.
પ્રક્રિયા: $ZnO + BaO \xrightarrow{1100\,^{\circ}C} BaZnO_2$.
તેથી,સાચું સંયોજન $BaZnO_2$ છે.

(C) કાર્બનની ઇલેક્ટ્રોનિક ગોઠવણી $1s^2 2s^2 2p^2$ છે.
તેની વેલેન્સ અથવા પેનલ્ટીમેટ શેલમાં $d-$ઓર્બિટલ્સ હોતા નથી.
તેથી,પેનલ્ટીમેટ શેલમાં $d-$ઓર્બિટલની હાજરીને કારણે કાર્બન અલગ પડે છે તે વિધાન ખોટું છે.

(A) સિલિકોન ક્લોરોફોર્મ $(SiHCl_3)$ ઊંચા તાપમાને $(300 \ ^\circ C)$ સિલિકોનની હાઇડ્રોજન ક્લોરાઇડ વાયુ સાથેની પ્રક્રિયા દ્વારા તૈયાર કરવામાં આવે છે.
રાસાયણિક સમીકરણ:
$Si + 3HCl \to SiHCl_3 + H_2$

(A) સાચો જવાબ $(A)$ છે.
હિલિયમનો ઉપયોગ ઊંડા સમુદ્રમાં ડાઇવિંગ માટે ઓક્સિજન સાથે કરવામાં આવે છે કારણ કે તે ઊંચા દબાણ હેઠળ પણ નાઇટ્રોજન કરતા લોહીમાં ઓછું દ્રાવ્ય છે.
આ 'બેન્ડ્સ' અથવા ડિકમ્પ્રેશન સિકનેસ તરીકે ઓળખાતી સ્થિતિને અટકાવે છે.
દરિયાઈ ડાઇવર્સ દ્વારા શ્વસન માટે $80\% \text{ હિલિયમ}$ અને $20\% \text{ ઓક્સિજન}$ ના મિશ્રણનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે.

(D) વાયુ $A$ $(CO_2)$ ની ચૂનાના નીતર્યા પાણી $(Ca(OH)_2)$ સાથેની પ્રક્રિયાથી કેલ્શિયમ કાર્બોનેટ $(CaCO_3)$ ના સફેદ અવક્ષેપ બને છે:
$Ca(OH)_2(aq) + CO_2(g) \rightarrow CaCO_3(s) + H_2O(l)$
$CO_2$ ને લાંબા સમય સુધી પસાર કરવાથી,દ્રાવ્ય કેલ્શિયમ બાયકાર્બોનેટ $(Ca(HCO_3)_2)$ બનવાને કારણે અવક્ષેપ ઓગળી જાય છે:
$CaCO_3(s) + H_2O(l) + CO_2(g) \rightarrow Ca(HCO_3)_2(aq)$
પરિણામી દ્રાવણને ગરમ કરવાથી,કેલ્શિયમ બાયકાર્બોનેટનું વિઘટન થઈને $CaCO_3$ ના સફેદ અવક્ષેપ ફરીથી બને છે અને વાયુ $B$ $(CO_2)$ મુક્ત થાય છે:
$Ca(HCO_3)_2(aq) \xrightarrow{\Delta} CaCO_3(s) + H_2O(l) + CO_2(g)$
આમ,વાયુ $A$ અને $B$ બંને $CO_2$ છે.

(B) લાલ ઘન પદાર્થ $HgI_2$ (મર્ક્યુરિક આયોડાઈડ) છે.
$HgI_2$ પાણીમાં અદ્રાવ્ય છે પરંતુ $KI$ ના દ્રાવણમાં દ્રાવ્ય સંકીર્ણ બનવાને કારણે ઓગળી જાય છે: $HgI_2 + 2KI \to K_2[HgI_4]$.
ગરમ કરવા પર,$HgI_2$ નું ઉષ્મીય વિઘટન થાય છે: $HgI_2 \to Hg + I_2$.
$I_2$ ની વરાળ જાંબલી રંગના ધુમાડા તરીકે દેખાય છે,અને ધાતુના પારો $(Hg)$ ના ટીપાં કસનળીના ઠંડા ભાગો પર જમા થાય છે.

(C) ગ્રેફાઇટમાં,કાર્બન પરમાણુઓ $sp^2$ સંકરણ ધરાવે છે અને સમતલીય ષટ્કોણીય સ્તરોમાં ગોઠવાયેલા હોય છે જે નબળા વાન્ડર વાલ્સ બળો દ્વારા જોડાયેલા હોય છે,જે સ્તરોને એકબીજા પર સરકવા દે છે,તેથી તે નરમ હોય છે.
હીરામાં,દરેક કાર્બન પરમાણુ $sp^3$ સંકરણ ધરાવે છે અને એક મજબૂત,ત્રિ-પરિમાણીય ચતુષ્ફલકીય નેટવર્કમાં અન્ય ચાર કાર્બન પરમાણુઓ સાથે જોડાયેલ હોય છે,જે તેને અત્યંત સખત બનાવે છે.

(A) પ્રોડ્યુસર ગેસ એ કાર્બન મોનોક્સાઇડ $(CO)$ અને નાઇટ્રોજન $(N_2)$ નું મિશ્રણ છે.
તે સામાન્ય રીતે લાલ-ગરમ કોક પર હવા પસાર કરીને બનાવવામાં આવે છે.
સાચો વિકલ્પ $A$ છે.

(B) $Graphite$ એ કાર્બનનું એક અપરરૂપ છે જેમાં દરેક કાર્બન પરમાણુ $sp^2$ સંકરણ ધરાવે છે અને ષટ્કોણીય સમતલીય રચનામાં અન્ય ત્રણ કાર્બન પરમાણુઓ સાથે જોડાયેલ છે. દરેક કાર્બન પરમાણુનો ચોથો સંયોજકતા ઇલેક્ટ્રોન મુક્ત રહે છે,જે તેને વિદ્યુત અને ઉષ્માનું વહન કરવા દે છે. તેથી,$(b)$ સાચો જવાબ છે.

(D) હીરો એ સહસંયોજક નેટવર્ક ઘન પદાર્થ છે જેમાં દરેક કાર્બન પરમાણુ $sp^3$ સંકરણ ધરાવે છે અને ચતુષ્ફલકીય ભૂમિતિમાં અન્ય ચાર કાર્બન પરમાણુઓ સાથે જોડાયેલ છે.
તે સૌથી સખત કુદરતી પદાર્થ છે.
તે વિદ્યુતનો મંદ વાહક છે કારણ કે તેમાં મુક્ત ઇલેક્ટ્રોન હોતા નથી.
જોકે,મજબૂત સહસંયોજક બંધારણને કારણે તે ઉષ્માનો ઉત્તમ વાહક છે.
તેથી,હીરો કાર્બનનું અપરરૂપ છે તે વિધાન સાચું છે.

(B) આપેલા વિકલ્પોમાં,$Graphite$ એ વિદ્યુતનું સારું વાહક છે.
આનું કારણ એ છે કે $Graphite$ માં દરેક કાર્બન પરમાણુ $sp^2$ સંકરણ ધરાવે છે,જેના કારણે એક સંયોજકતા ઇલેક્ટ્રોન મુક્ત રહે છે,જે વિદ્યુતનું વહન કરવામાં મદદ કરે છે.
$Diamond$ એ અવાહક છે,$Silicon$ એ અર્ધવાહક છે,અને $Amorphous \ carbon$ એ વિદ્યુતનું મંદ વાહક છે.

(A) હમ્ફ્રી ડેવી અને માઈકલ ફેરાડેએ દહન પ્રયોગો દ્વારા સાબિત કર્યું કે હીરો કાર્બનનું એક અપરરૂપ છે,કારણ કે તે ઓક્સિજનમાં સળગાવતા માત્ર $CO_2$ ઉત્પન્ન કરે છે.

(B) બધા સિલિકેટ્સનો પાયાનો બંધારણીય એકમ $[SiO_4]^{4-}$ ચતુષ્ફલકીય છે,જેમાં એક સિલિકોન પરમાણુ નિયમિત ચતુષ્ફલકના ખૂણાઓ પર રહેલા ચાર ઓક્સિજન પરમાણુઓ સાથે જોડાયેલ હોય છે.

(C) ઝીઓલાઈટ એ ત્રિ-પરિમાણીય સિલિકેટ છે. આ સિલિકેટ્સમાં,$(SiO_4)^{4-}$ ટેટ્રાહેડ્રાના ચારેય ઓક્સિજન પરમાણુઓ અન્ય ટેટ્રાહેડ્રા સાથે વહેંચાયેલા હોય છે,જેના પરિણામે ત્રિ-પરિમાણીય નેટવર્ક રચના બને છે.

(B) પરમાણુ રિએક્ટરમાં ન્યુટ્રોનની ગતિને ધીમી કરવા માટે ગ્રેફાઈટનો ઉપયોગ મોડરેટર તરીકે થાય છે.

(B) સિલિકોન એ પૃથ્વીના પોપડામાં ઓક્સિજન પછીનું બીજા ક્રમનું સૌથી વધુ પ્રમાણમાં મળી આવતું તત્વ છે. તે મુખ્યત્વે સિલિકા $(SiO_2)$ અને સિલિકેટ્સના સ્વરૂપમાં જોવા મળે છે,જે ખડકો અને ખનિજોના મુખ્ય ઘટકો છે.

(A) ફેલ્ડસ્પાર એ ખડક બનાવતા ખનિજોનો એક સામાન્ય સમૂહ છે. પોટેશિયમ ફેલ્ડસ્પાર (ઓર્થોક્લેઝ) નું રાસાયણિક સૂત્ર $KAlSi_3O_8$ છે,જે $K_2O \cdot Al_2O_3 \cdot 6SiO_2$ ને સમાન છે.

(B) નિર્જળ $FeCl_3$ એ ગરમ કરેલા આયર્ન ફાઈલિંગ્સ પર સૂકા ક્લોરિન વાયુની પ્રક્રિયા દ્વારા તૈયાર કરવામાં આવે છે.
પ્રક્રિયા આ મુજબ છે: $2Fe + 3Cl_2 \to 2FeCl_3$.
જલીય ફેરિક ક્લોરાઈડ $(FeCl_3 \cdot 6H_2O)$ ને ગરમ કરવાથી જળવિભાજન થાય છે,જે નિર્જળ $FeCl_3$ ને બદલે $Fe_2O_3$ ઉત્પન્ન કરે છે.

(D) સાચો જવાબ $D$ છે.
ક્યુપ્રસ ક્લોરાઈડ $(CuCl)$ હવામાં અને ભેજની હાજરીમાં ધીમે ધીમે ઓક્સિડેશન પામીને લીલા રંગનું બેઝિક ક્યુપ્રિક ક્લોરાઈડ સંયોજન બનાવે છે.
પ્રક્રિયા:
$CuCl \xrightarrow{\text{air}} 3CuO \cdot CuCl_2 \cdot 3H_2O$ (લીલા રંગનું).

(B) કોપર$(II)$ નાઈટ્રેટનું ઉષ્મીય વિઘટન નીચે મુજબ થાય છે:
$2Cu(NO_3)_2 \xrightarrow{\Delta} 2CuO + 4NO_2 + O_2$
સખત ગરમ કરવા પર,કોપર$(II)$ નાઈટ્રેટનું વિઘટન થઈને કોપર$(II)$ ઓક્સાઈડ $(CuO)$,નાઈટ્રોજન ડાયોક્સાઈડ $(NO_2)$ અને ઓક્સિજન $(O_2)$ મળે છે.
તેથી,અંતિમ નીપજ કોપર ઓક્સાઈડ છે.

(C) ફેરિક ઓક્સાઈડ $(Fe_2O_3)$ એ બેઝિક ઓક્સાઈડ છે. તે $NaOH$ જેવા બેઝ સાથે પ્રક્રિયા કરીને ક્ષાર અને પાણી બનાવતું નથી. તેના બદલે,તે $NaOH$ ના દ્રાવણમાં અદ્રાવ્ય રહે છે. જો કે,આયર્ન$(III)$ ક્ષારો જ્યારે બેઝ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે ત્યારે $Fe(OH)_3$ અવક્ષેપ તરીકે મળે છે. આપેલા વિકલ્પો મુજબ,$Fe(OH)_3$ એ બેઝિક પરિસ્થિતિમાં આયર્ન$(III)$ સાથે સંબંધિત પ્રજાતિ છે. પ્રક્રિયા આ મુજબ છે: $Fe_2O_3 + 3H_2O \to 2Fe(OH)_3$.

(A) . $ZnO$ એ ઉભયગુણી ઓક્સાઇડ છે.
$ZnO + H_2SO_4 \to ZnSO_4 + H_2O$
$ZnO + 2NaOH \to Na_2ZnO_2 + H_2O$
$ZnO$ એસિડ અને બેઇઝ બંને સાથે પ્રક્રિયા કરીને ક્ષાર અને પાણી બનાવે છે,જે ઉભયગુણી ઓક્સાઇડનો લાક્ષણિક ગુણધર્મ છે.

(B) પ્રયોગશાળામાં,હાઇડ્રોજન સલ્ફાઇડ $(H_2S)$ ફેરસ સલ્ફાઇડ $(FeS)$ પર મંદ સલ્ફ્યુરિક એસિડ $(H_2SO_4)$ ની પ્રક્રિયા દ્વારા તૈયાર કરવામાં આવે છે.
આ પ્રક્રિયાનું રાસાયણિક સમીકરણ છે: $FeS + H_2SO_4 (\text{dil.}) \to FeSO_4 + H_2S \uparrow$.

(A) સ્ટીલમાં $Si$ (સિલિકોન) ની હાજરી તેને રેસામય બંધારણ આપે છે,જે તેના યાંત્રિક ગુણધર્મોમાં સુધારો કરે છે.

(B) પાયરાઇટ $(FeS_2)$ ને તેની ધાતુ જેવી ચમક અને આછા પીળા રંગને કારણે મૂર્ખનું સોનું (fool's gold) તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

(C) સિલ્વર નાઈટ્રેટ $(AgNO_3)$ તૈયાર કરવાની સાચી પદ્ધતિ સિલ્વર ધાતુની ગરમ મંદ નાઈટ્રિક એસિડ $(HNO_3)$ સાથેની પ્રક્રિયા છે.
સંતુલિત રાસાયણિક સમીકરણ નીચે મુજબ છે:
$3Ag + 4HNO_3 (\text{dilute}) \xrightarrow{\Delta} 3AgNO_3 + NO + 2H_2O$

(B) ઓર્ગેનોસિલિકોન ક્લોરાઈડના જળવિભાજનથી સિલિકોન્સ બને છે.
$R_3SiCl$ ડાયમર,$(R_3Si)_2O$ આપે છે.
$R_2SiCl_2$ રેખીય સિલિકોન્સ આપે છે.
$RSiCl_3$ માં સિલિકોન પરમાણુ સાથે ત્રણ ક્લોરિન પરમાણુ જોડાયેલા હોય છે,જેનું જળવિભાજન કરવાથી ક્રોસ-લિંક્ડ અથવા ત્રિ-પરિમાણીય સિલિકોન પોલિમર બંધારણ પ્રાપ્ત થાય છે.

(C) ડાયમિથાઈલડાયક્લોરોસિલીન,$(Me)_2SiCl_2$ નું જળવિભાજન નીચે મુજબ થાય છે:
$1$. પ્રથમ,ક્લોરિન પરમાણુઓ હાઈડ્રોક્સિલ જૂથો દ્વારા બદલાય છે અને અસ્થિર મધ્યવર્તી $(Me)_2Si(OH)_2$ બનાવે છે.
$2$. આ મધ્યવર્તી સંયોજન પાણીના અણુઓને દૂર કરીને ઝડપી કન્ડેન્સેશન પોલિમરાઈઝેશન દ્વારા રેખીય સિલિકોન પોલિમર બનાવે છે.
$3$. પ્રક્રિયા આ મુજબ છે: $n(Me)_2SiCl_2 + 2nH_2O \rightarrow [-O-Si(Me)_2-O-]_n + 2nHCl$.
$4$. આમ,અંતિમ ઉત્પાદન એક રેખીય સિલિકોન પોલિમર છે,જે વિકલ્પ $(C)$ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે.

(A) કાર્બન મોનોક્સાઇડ $(CO)$ અને સોડિયમ હાઇડ્રોક્સાઇડ $(NaOH)$ વચ્ચેની પ્રક્રિયા ઊંચા દબાણ અને તાપમાનની સ્થિતિમાં થાય છે,જેનાથી સોડિયમ ફોર્મેટ $(HCOONa)$ બને છે.
$CO + NaOH \xrightarrow{\Delta, \text{pressure}} HCOONa$
તેથી,સાચો વિકલ્પ $(A)$ છે.

(D) ધાતુના ઓક્સાઇડની એલ્યુમિનિયમ સાથેની પ્રક્રિયા અત્યંત ઉષ્માક્ષેપક હોય છે,જેમાં પુષ્કળ પ્રમાણમાં ઊર્જા મુક્ત થાય છે. આ પ્રક્રિયાને થર્માઇટ પ્રક્રિયા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. $Fe_{2}O_{3} + 2Al \rightarrow 2Fe + Al_{2}O_{3} + \text{Heat}$. આ ગરમી ધાતુને ઓગળવા માટે પૂરતી હોય છે,જે રેલવેના પાટા જોડવા માટે ઉપયોગી છે,જેને થર્માઇટ વેલ્ડિંગ કહેવામાં આવે છે.