Hydrogen peroxide Questions in Gujarati

(C) $H_2O_2$ એ $Cl_2$ જેવા પ્રબળ ઓક્સિડેશનકર્તા સામે રિડક્શનકર્તા તરીકે વર્તે છે.
રાસાયણિક પ્રક્રિયા: $H_2O_2 + Cl_2 \longrightarrow 2HCl + O_2$.
આ પ્રક્રિયામાં $HCl$ ઉત્પન્ન થાય છે,જે એક પ્રબળ એસિડ છે.
$HCl$ ના નિર્માણને કારણે દ્રાવણમાં $H^+$ આયનોની સાંદ્રતા વધે છે.
પરિણામે,પરિણામી દ્રાવણનો $pH$ ઘટે છે ($6.0$ થી ઓછો થાય છે) અને ઓક્સિજન વાયુ $(O_2)$ મુક્ત થાય છે.

(D) $i$. ક્લાર્કની પદ્ધતિમાં પાણીની કામચલાઉ કઠિનતા દૂર કરવા માટે $Ca(OH)_2$ (ફોડેલો ચૂનો) ઉમેરવામાં આવે છે,જે બાયકાર્બોનેટ્સને કાર્બોનેટ્સમાં ફેરવે છે. આ વિધાન સાચું છે.
$ii$. $10$ vol $H_2O_2$ નો અર્થ છે કે $1 \ mL$ $H_2O_2$ દ્રાવણ $STP$ એ $10 \ mL$ $O_2$ આપે છે. તેથી,$100 \ mL$ $10$ vol $H_2O_2$ એ $100 \times 10 = 1000 \ mL = 1 \ L$ $O_2$ આપે છે. આ વિધાન સાચું છે.
$iii$. $H_2O_2$ અસ્થિર છે અને પ્રકાશમાં વિઘટન પામે છે. યુરિયા,એસેટાનિલાઇડ અથવા ફોસ્ફોરિક એસિડનો ઉપયોગ સ્ટેબિલાઇઝર તરીકે થાય છે. આ વિધાન સાચું છે.
આમ,બધા વિધાનો $i, ii,$ અને $iii$ સાચા છે.

(D) સાચો વિકલ્પ $(d)$ છે. ક્લોરિન પાણી સાથે પ્રક્રિયા કરીને હાઇપોક્લોરસ એસિડ $(HOCl)$ બનાવે છે,જે અસ્થિર છે અને વિઘટન પામીને નવજાત ઓક્સિજન $([O])$ આપે છે.
$Cl_2 + H_2O \longrightarrow HCl + HOCl$
$HOCl \longrightarrow HCl + [O]$
આ નવજાત ઓક્સિજન ક્લોરિન પાણીના બ્લીચિંગ અને ઓક્સિડાઇઝિંગ ગુણધર્મો માટે જવાબદાર છે.

(B) $H_2O_2$ નું વિઘટન નીચે મુજબ થાય છે: $2H_2O_2(aq) \rightarrow 2H_2O(l) + O_2(g)$.
'$X$ volume' $H_2O_2$ ની વ્યાખ્યા મુજબ,$1 \ mL$ $H_2O_2$ દ્રાવણ $STP$ એ $X \ mL$ $O_2$ વાયુ ઉત્પન્ન કરે છે.
અહીં આપેલ છે કે $4 \ mL$ $H_2O_2$,$STP$ એ $80 \ mL$ $O_2$ ઉત્પન્ન કરે છે.
તેથી,$1 \ mL$ $H_2O_2$ એ $\frac{80 \ mL}{4 \ mL} = 20 \ mL$ $O_2$ $STP$ એ ઉત્પન્ન કરશે.
આમ,$X$ નું મૂલ્ય $20$ છે.

(C) એસિડિક માધ્યમમાં $KMnO_4$ અને $H_2O_2$ વચ્ચેની પ્રક્રિયાનું સંતુલિત સમીકરણ: $2KMnO_4 + 3H_2SO_4 + 5H_2O_2 \rightarrow K_2SO_4 + 2MnSO_4 + 8H_2O + 5O_2$.
સ્ટોઇકિયોમેટ્રી મુજબ,$2 \text{ મોલ } KMnO_4$ એ $5 \text{ મોલ } H_2O_2$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે.
$KMnO_4$ ના મોલ = $0.4 \times 0.2 = 0.08 \text{ mol}$.
જરૂરી $H_2O_2$ ના મોલ = $\frac{5}{2} \times 0.08 = 0.2 \text{ mol}$.
$H_2O_2$ નું દળ = $0.2 \times 34 = 6.8 \text{ g}$.
$10$ વોલ્યુમ $H_2O_2$ એટલે $1 \text{ mL}$ દ્રાવણ $STP$ પર $10 \text{ mL}$ $O_2$ આપે છે.
સંબંધનો ઉપયોગ કરતા: $\text{વોલ્યુમ સ્ટ્રેન્થ} = 5.6 \times \text{નોર્માલિટી}$.
$10 = 5.6 \times N \Rightarrow N = \frac{10}{5.6} = 1.786 \text{ N}$.
મિલી-ઇક્વિવેલન્ટ્સને સરખાવતા: $N_1V_1 = N_2V_2$.
$N_{KMnO_4} = 0.4 \times 5 = 2 \text{ N}$.
$2 \times 200 = 1.786 \times V_{H_2O_2} \Rightarrow V_{H_2O_2} = \frac{400}{1.786} \approx 224 \text{ mL}$.

(D) $(i)$ જ્યારે $KO_2$ પાણી સાથે પ્રક્રિયા કરે છે,ત્યારે તે નીચે મુજબ $(A)$,$(B)$ અને $(C)$ આપે છે:
$2KO_2 + 2H_2O \rightarrow 2KOH + H_2O_2 + O_2$
અહીં,$A = KOH$,$B = H_2O_2$,અને $C = O_2$ છે.
$(ii)$ જ્યારે $(B)$,એટલે કે $H_2O_2$ બેઝિક માધ્યમમાં આયોડિન સાથે પ્રક્રિયા કરે છે,ત્યારે તે નીચે મુજબ $(C)$,એટલે કે $O_2$ આપે છે:
$I_2 + H_2O_2 + 2OH^{-} \rightarrow 2I^{-} + 2H_2O + O_2$
આમ,$B$ એ $H_2O_2$ છે અને $C$ એ $O_2$ છે. તેથી,વિકલ્પ $(D)$ સાચો જવાબ છે.

(A) સમૂહ $1$ ના તત્વ $(M)$ ના સુપરઓક્સાઈડ $(MO_2)$ નું જળવિભાજન નીચે મુજબ થાય છે: $2MO_2 + 2H_2O \longrightarrow 2M^{+} + 2OH^{-} + H_2O_2 + O_2$.
અહીં,$X$ એ $H_2O_2$ છે અને $Y$ એ $O_2$ છે.
જ્યારે $X$ $(H_2O_2)$ બેઝિક માધ્યમમાં $I_2$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે,ત્યારે પ્રક્રિયા: $I_2 + H_2O_2 + 2OH^{-} \longrightarrow 2I^{-} + 2H_2O + O_2$ થાય છે.
આ પ્રક્રિયામાં,$I_2$ નું $I^{-}$ માં રિડક્શન થાય છે અને $H_2O_2$ નું $O_2$ $(Y)$ માં ઓક્સિડેશન થાય છે.
આમ,$X$ એ $H_2O_2$ છે અને $Y$ એ $O_2$ છે.

(C) $H_2O_2$ માટે,નોર્માલિટી $(N)$ અને મોલારિટી $(M)$ વચ્ચેનો સંબંધ: $N = n \times M$,જ્યાં $H_2O_2$ માટે $n$-ફેક્ટર $2$ છે.
$M = \frac{N}{2} = \frac{1.5}{2} = 0.75 \ M$.
$\% \left(\frac{W}{V}\right)$ એટલે $100 \ mL$ દ્રાવણમાં ઓગળેલા દ્રાવ્યનું ગ્રામમાં વજન.
$1 \ L$ $(1000 \ mL)$ માં $H_2O_2$ નું દળ $= M \times \text{મોલર દળ} = 0.75 \times 34 = 25.5 \ g/L$.
તેથી,$100 \ mL$ માં,દળ $= \frac{25.5}{1000} \times 100 = 2.55 \ g$.
આમ,$\% \left(\frac{W}{V}\right)$ એ $2.55$ છે.

(C) $H_2O_2$ ની નોર્માલિટી $(N)$ અને મોલારિટી $(M)$ વચ્ચેનો સંબંધ: $N = M \times n$-ફેક્ટર.
$H_2O_2$ માટે $n$-ફેક્ટર $2$ છે,તેથી $M = \frac{N}{2} = \frac{3}{2} = 1.5$ $M$.
$H_2O_2$ ની વોલ્યુમ સ્ટ્રેન્થનું સૂત્ર: $\text{Volume strength} = M \times 11.2$.
તેથી,$\text{Volume strength} = 1.5 \times 11.2 = 16.8$ $L$.
જે આશરે $17$ $L$ છે.

(D) આલ્કલાઇન ફોર્માલ્ડિહાઇડ દ્રાવણ $H_2 O_2$ સાથે નીચે મુજબ પ્રક્રિયા કરે છે:
$2HCHO + H_2 O_2 \rightarrow 2HCOOH + H_2 \uparrow$
આ પ્રક્રિયામાં,ફોર્માલ્ડિહાઇડ $(HCHO)$ નું ફોર્મિક એસિડ $(HCOOH)$ માં ઓક્સિડેશન થાય છે અને હાઇડ્રોજન વાયુ $(H_2)$ મુક્ત થાય છે.

(B) $H_2O_2$ નું વિઘટન પ્રક્રિયા: $2H_2O_2(aq) \rightarrow 2H_2O(l) + O_2(g)$ દ્વારા થાય છે.
"$x$ volume" $H_2O_2$ ની વ્યાખ્યા મુજબ,$1 \ mL$ $H_2O_2$ દ્રાવણ $STP$ પર $x \ mL$ $O_2$ વાયુ ઉત્પન્ન કરે છે.
અહીં $1 \ mL$ $H_2O_2$ એ $20 \ mL$ $O_2$ આપે છે,તેથી $x = 20$.
વોલ્યુમ સ્ટ્રેન્થ અને $(w/v) \%$ વચ્ચેનો સંબંધ: $\text{Volume strength} = 5.6 \times \text{Molarity}$ અને $\text{Molarity} = \frac{(w/v) \% \times 10}{34}$.
આથી,$20 = 5.6 \times \frac{(w/v) \% \times 10}{34}$.
ગણતરી કરતા,$(w/v) \% = \frac{20 \times 34}{56} \approx 12.14 \%$. પરંતુ પ્રમાણિત અવયવ $1 \text{ volume} = 0.303 \% (w/v)$ લેતા,$20 \times 0.303 = 6.06 \% (w/v)$ મળે છે.

(C) $H_2O_2$ ની રચના અસમતલીય છે.
વાયુરૂપ તબક્કામાં,ડાયહેડ્રલ ખૂણો $111.5^{\circ}$ હોય છે.
ઘન તબક્કામાં,હાઇડ્રોજન બંધનને કારણે,ડાયહેડ્રલ ખૂણો ઘટીને $90.2^{\circ}$ થાય છે.
તેથી,વાયુરૂપ અને ઘન તબક્કામાં ડાયહેડ્રલ ખૂણાઓ અનુક્રમે $111.5^{\circ}$ અને $90.2^{\circ}$ છે.

(A) $H_2O_2$ અસ્થિર છે અને પ્રકાશ અથવા આલ્કલી ઓક્સાઈડ ધરાવતી કાચની સપાટીની હાજરીમાં તેનું $H_2O$ અને $O_2$ માં વિઘટન થાય છે.
આને રોકવા માટે,તેને મીણનું પડ ધરાવતી કાચ અથવા પ્લાસ્ટિકની બોટલોમાં સંગ્રહિત કરવામાં આવે છે જેથી સપાટી લીસી અને નિષ્ક્રિય રહે.
વધુમાં,ફોટોકેમિકલ વિઘટન ટાળવા માટે તેને અંધારામાં રાખવી જોઈએ.

(A) હાઇડ્રોજન પેરોક્સાઇડ $(H_2O_2)$ એ અસ્થિર સંયોજન છે.
જ્યારે તે પ્રકાશના સંપર્કમાં આવે છે,ત્યારે તેનું વિઘટન થઈને પાણી $(H_2O)$ અને ઓક્સિજન વાયુ $(O_2)$ બને છે.
આ વિઘટન માટેનું સંતુલિત રાસાયણિક સમીકરણ: $2 H_2O_2(aq) \rightarrow 2 H_2O(l) + O_2(g)$ છે.
તેથી,આ વિઘટનને રોકવા માટે તેને પ્રકાશથી દૂર ઘેરા રંગની બોટલોમાં સંગ્રહિત કરવામાં આવે છે.

(D) $22.4$ વોલ્યુમ $H_2O_2$ નો અર્થ છે કે $1 \ mL$ $H_2O_2$ દ્રાવણ $NTP$ પર $22.4 \ mL$ $O_2$ આપે છે.

$2H_2O_2 \longrightarrow 2H_2O + O_2$	$2 \ mol \longrightarrow 1 \ mol$
$68 \ g$	$22400 \ mL$ $NTP$ પર

$\therefore 22400 \ mL$ $O_2$ એ $68 \ g$ $H_2O_2$ દ્વારા મેળવવામાં આવે છે.
$\therefore 22.4 \ mL$ $O_2$ એ $\frac{68 \times 22.4}{22400} = 0.068 \ g$ $H_2O_2$ દ્વારા મેળવવામાં આવે છે.
તેથી $1 \ mL$ $H_2O_2$ દ્રાવણ $= 0.068 \ g$.
$\therefore 100 \ mL$ $H_2O_2$ દ્રાવણ $= 0.068 \times 100 = 6.8 \%$.

(D) જ્યારે $TiO_2$ ના એસિડિક દ્રાવણની પ્રક્રિયા $H_2O_2$ સાથે કરવામાં આવે છે,ત્યારે $H_2TiO_4$ (પરટાઈટેનિક એસિડ) ના નિર્માણને કારણે તીવ્ર પીળો-નારંગી રંગ મળે છે.
રાસાયણિક પ્રક્રિયા:
$TiO_2 + H_2O_2 \xrightarrow{H_2SO_4} H_2TiO_4$
આ પ્રક્રિયાનો ઉપયોગ $Ti(IV)$ અને $H_2O_2$ બંનેની ઓળખ માટે થાય છે.

(C) $50\%$ સલ્ફ્યુરિક એસિડના વિદ્યુતવિભાજન અને ત્યારબાદ શૂન્યાવકાશ નિસ્યંદન દ્વારા $30\%$ હાઇડ્રોજન પેરોક્સાઇડનું દ્રાવણ મેળવી શકાય છે.
વિદ્યુતવિભાજનની પ્રથમ નીપજ પરડાયસલ્ફ્યુરિક એસિડ $(H_2S_2O_8)$ છે,જે નિસ્યંદન દરમિયાન પાણી સાથે પ્રક્રિયા કરીને $H_2O_2$ બનાવે છે.
$2H_2SO_4 \longrightarrow 2H^+ + 2HSO_4^-$
$2HSO_4^- \longrightarrow H_2S_2O_8 + 2e^-$ (એનોડ પર)
$H_2S_2O_8 + 2H_2O \longrightarrow 2H_2SO_4 + H_2O_2$
અહીં,$X$ એ $H_2SO_4$ છે અને $Y$ એ $H_2S_2O_8$ છે.
$H_2SO_4$ માં $0$ પેરોક્સી બંધ છે,જ્યારે $H_2S_2O_8$ (માર્શલ એસિડ) માં $1$ પેરોક્સી બંધ $(HO_3S-O-O-SO_3H)$ હોય છે.

(C) $H_2O_2$ ઓક્સિડેશનકર્તા અને રિડક્શનકર્તા બંને તરીકે કાર્ય કરે છે.
$1.$ ઓક્સિડેશનકર્તા તરીકે:
એસિડિક માધ્યમમાં: $H_2O_2 + 2H^{+} + 2e^{-} \longrightarrow 2H_2O$. પ્રતિક્રિયા $(I)$ એ એસિડિક માધ્યમમાં $H_2O_2$ દ્વારા $Fe^{2+}$ નું $Fe^{3+}$ માં ઓક્સિડેશન છે.
$2.$ રિડક્શનકર્તા તરીકે:
એસિડિક માધ્યમમાં: $H_2O_2 \longrightarrow 2H^{+} + O_2 + 2e^{-}$. પ્રતિક્રિયા $(II)$ એ એસિડિક માધ્યમમાં $H_2O_2$ દ્વારા $MnO_4^{-}$ નું $Mn^{2+}$ માં રિડક્શન છે.
$3.$ બેઝિક માધ્યમમાં:
$H_2O_2$ ઓક્સિડેશનકર્તા તરીકે કાર્ય કરી શકે છે: $H_2O_2 + 2e^{-} \longrightarrow 2OH^{-}$. પ્રતિક્રિયા $(III)$ બેઝિક માધ્યમમાં $Fe^{2+}$ નું $Fe^{3+}$ માં ઓક્સિડેશન દર્શાવે છે.
$H_2O_2$ રિડક્શનકર્તા તરીકે કાર્ય કરી શકે છે: $H_2O_2 + 2OH^{-} \longrightarrow 2H_2O + O_2 + 2e^{-}$. પ્રતિક્રિયા $(IV)$ બેઝિક માધ્યમમાં $MnO_4^{-}$ નું $MnO_2$ માં રિડક્શન દર્શાવે છે.
આમ,ચારેય પ્રતિક્રિયાઓ શક્ય છે.

(A) એસિડિક માધ્યમમાં $KMnO_4$ અને $H_2O_2$ વચ્ચેની સંતુલિત રાસાયણિક પ્રક્રિયા:
$2 \ KMnO_4 3 \ H_2SO_4 5 \ H_2O_2 \longrightarrow K_2SO_4 2 \ MnSO_4 8 \ H_2O 5 \ O_2$
સ્ટોઇકિયોમેટ્રી મુજબ,$2 \ {\text{મોલ }} KMnO_4$ એ $5 \ {\text{મોલ }} H_2O_2$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે.
આપેલ છે: $n(KMnO_4) = 0.02 \ M \times 1 \ L = 0.02 \ {\text{મોલ}}$.
તેથી,$n(H_2O_2) = \frac{5}{2} \times 0.02 = 0.05 \ {\text{મોલ}}$.
$H_2O_2$ નું દળ $= 0.05 \ {\text{મોલ}} \times 34 \ g/mol = 1.7 \ g$.
$10 \ {\text{વોલ્યુમ }} H_2O_2$ નો અર્થ છે કે $1 \ L$ $H_2O_2$ દ્રાવણ $STP$ પર $10 \ L$ $O_2$ આપે છે.
આથી $H_2O_2$ દ્રાવણનું જરૂરી કદ $\approx 56 \ mL$ છે.

(B) $H_2O_2$ ડાયસોડિયમ હાઇડ્રોજન ફોસ્ફેટ $(Na_2HPO_4)$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને એક એડિશન પ્રોડક્ટ (ઉમેરણ નીપજ) બનાવે છે.
પ્રક્રિયા નીચે મુજબ છે:
$H_2O_2 + Na_2HPO_4 \rightarrow Na_2HPO_4 \cdot H_2O_2$
આ એક સ્થાયી એડિશન પ્રોડક્ટ છે.

(D) $H_2O_2$ નો ઓક્સિડેશનકર્તા ગુણધર્મ ત્યારે જોવા મળે છે જ્યારે તે ઓક્સિડેશનકર્તા તરીકે વર્તે છે,એટલે કે $H_2O_2$ પોતે રિડક્શન પામીને $H_2O$ બનાવે છે ($O$ નો ઓક્સિડેશન આંક $-1$ થી ઘટીને $-2$ થાય છે).
વિકલ્પ $D$ માં,$2KI + H_2SO_4 + H_2O_2 \longrightarrow K_2SO_4 + I_2 + 2H_2O$ માં,$KI$ માં $I$ નો ઓક્સિડેશન આંક $-1$ થી વધીને $0$ થાય છે (ઓક્સિડેશન),અને $H_2O_2$ માં $O$ નો ઓક્સિડેશન આંક $-1$ થી ઘટીને $-2$ થાય છે (રિડક્શન).
આમ,$H_2O_2$ ઓક્સિડેશનકર્તા તરીકે વર્તે છે.

(C) $H_2O_2 + Cl_2 \longrightarrow 2HCl + O_2$
આ પ્રક્રિયામાં,$H_2O_2$ રિડક્શનકર્તા તરીકે વર્તે છે અને $Cl_2$ નું $HCl$ માં રિડક્શન કરે છે.
$HCl$ (એક પ્રબળ એસિડ) બનવાથી દ્રાવણમાં $H^+$ આયનોની સાંદ્રતા વધે છે.
પરિણામે,પરિણામી દ્રાવણનો $pH$ $6.0$ થી ઓછો થાય છે અને ઓક્સિજન વાયુ $(O_2)$ મુક્ત થાય છે.

(C) આપેલ પ્રક્રિયાઓમાં,આપણે બનતી નીપજોનું વિશ્લેષણ કરીએ છીએ:
$(A)$ $PbO_2 + H_2O_2 \longrightarrow PbO + H_2O + O_2$ (ઓક્સિજન વાયુ બને છે).
$(B)$ $2KMnO_4 + 3H_2SO_4 + 5H_2O_2 \longrightarrow K_2SO_4 + 2MnSO_4 + 8H_2O + 5O_2$ (ઓક્સિજન વાયુ બને છે).
$(C)$ $PbS + 4H_2O_2 \longrightarrow PbSO_4 + 4H_2O$ (લેડ સલ્ફેટ ઘન છે,અને પાણી પ્રવાહી છે; કોઈ વાયુ બનતો નથી).
$(D)$ $Cl_2 + H_2O_2 \longrightarrow 2HCl + O_2$ (ઓક્સિજન વાયુ બને છે).
તેથી,વિકલ્પ $C$ માં આપેલી પ્રક્રિયામાં વાયુરૂપ નીપજ બનતી નથી.

(A) રિડક્શનકર્તા એ પદાર્થ છે જે બીજાનું રિડક્શન કરે છે અને પોતે ઓક્સિડેશન પામે છે. પ્રક્રિયા $PbO_{2(s)} + H_2O_{2(aq)} \longrightarrow PbO_{(s)} + H_2O_{(l)} + O_{2(g)}$ માં,$H_2O_2$ માં ઓક્સિજનનો ઓક્સિડેશન આંક $-1$ થી બદલાઈને $0$ ($O_2$ માં) થાય છે,જે ઓક્સિડેશન સૂચવે છે. તેથી,આ પ્રક્રિયામાં $H_2O_2$ રિડક્શનકર્તા તરીકે વર્તે છે. અન્ય વિકલ્પો $(B, C, D)$ માં,$H_2O_2$ ઓક્સિડેશનકર્તા તરીકે વર્તે છે કારણ કે તે $H_2O$ માં રિડક્શન પામે છે.

(D) $H_2O_2$ ની વોલ્યુમ સ્ટ્રેન્થ અને નોર્માલિટી વચ્ચેનો સંબંધ નીચે મુજબ છે: $\text{Volume strength} = 5.6 \times \text{Normality}$.
અહીં,વોલ્યુમ સ્ટ્રેન્થ = $20$ છે.
તેથી,$\text{Normality} = \frac{20}{5.6} \approx 3.571 \ N$.
આમ,સાચો વિકલ્પ $D$ છે.

(D) $NaO_2$ નું જળવિભાજન નીચે મુજબના રાસાયણિક સમીકરણ દ્વારા થાય છે:
$2NaO_2 + 2H_2O \rightarrow 2NaOH + H_2O_2 + O_2$
પ્રક્રિયા પરથી સ્પષ્ટ થાય છે કે બનતી નીપજો સોડિયમ હાઇડ્રોક્સાઇડ $(NaOH)$,હાઇડ્રોજન પેરોક્સાઇડ $(H_2O_2)$ અને ઓક્સિજન વાયુ $(O_2)$ છે.
તેથી,સાચા વિકલ્પો $A$,$B$ અને $C$ છે.

(A) પરહાઇડ્રોલ એ $30\% \ w/v$ $H_2O_2$ દ્રાવણ છે,જે $100$ વોલ્યુમ $H_2O_2$ ને અનુરૂપ છે.
આનો અર્થ એ છે કે $1 \ mL$ પરહાઇડ્રોલ $STP$ પર $100 \ mL$ $O_2$ ઉત્પન્ન કરે છે.
રૂપાંતરણ માટેની પ્રક્રિયા: $2SO_2 + O_2 \rightarrow 2SO_3$ છે.
સ્ટોઇકિયોમેટ્રી મુજબ,$2 \ L$ $SO_2$ ને સંપૂર્ણ રૂપાંતરણ માટે $1 \ L$ $O_2$ ની જરૂર પડે છે.
જરૂરી $O_2$ નું કદ = $1 \ L = 1000 \ mL$.
તેથી,જરૂરી પરહાઇડ્રોલનું કદ = $\frac{1000 \ mL}{100} = 10 \ mL$.

(B) $STP$ પર મુક્ત થતા $O_2$ વાયુનું કદ નીચેના સૂત્ર દ્વારા ગણવામાં આવે છે: $\text{Volume of } O_2 = \text{Volume of } H_2O_2 \text{ solution} \times \text{Volume strength}$.
$(A) 2 \text{ mL} \times 100 = 200 \text{ mL}$
$(B) 500 \text{ mL} \times 30 = 15000 \text{ mL}$
$(C) 1000 \text{ mL} \times 10 = 10000 \text{ mL}$
$(D) 100 \text{ mL} \times 20 = 2000 \text{ mL}$
પરિણામોની સરખામણી કરતા,વિકલ્પ $(B)$ $O_2$ નું સૌથી વધુ કદ આપે છે.

(D) જ્યારે $H_{2}O_{2}$ એ $K_{2}Cr_{2}O_{7}$ ના એસિડિક દ્રાવણ સાથે પ્રતિક્રિયા આપે છે,ત્યારે તે ક્રોમિયમ પેન્ટોક્સાઈડ $(CrO_{5})$ બનાવે છે.
પ્રક્રિયા: $K_{2}Cr_{2}O_{7} + H_{2}SO_{4} + 4H_{2}O_{2} \rightarrow K_{2}SO_{4} + 5H_{2}O + 2CrO_{5}$.
$CrO_{5}$ જલીય દ્રાવણમાં અસ્થિર છે પરંતુ ઈથરમાં સ્થિર થાય છે,જે ઈથરના સ્તરને લાક્ષણિક વાદળી રંગ આપે છે.

(A) $10 \text{ V } H_{2}O_{2}$ નો અર્થ છે કે આ દ્રાવણનું $1 \text{ L}$,$STP$ પર $10 \text{ L } O_{2}$ ઉત્પન્ન કરશે.
$2H_{2}O_{2} \rightarrow 2H_{2}O + O_{2}$
$68 \text{ g } H_{2}O_{2}$ એ $STP$ પર $22.4 \text{ L } O_{2}$ ઉત્પન્ન કરે છે.
તેથી,$22.4 \text{ L } O_{2}$ એ $68 \text{ g } H_{2}O_{2}$ માંથી મળે છે.
$10 \text{ L } O_{2}$ એ $H_{2}O_{2} = \frac{68}{22.4} \times 10 = 30.36 \text{ g}$ માંથી મળશે.
આપેલ દ્રાવણના $1000 \text{ mL}$ માં $30.36 \text{ g } H_{2}O_{2}$ હોય છે.
આપેલ દ્રાવણના $100 \text{ mL}$ માં $\frac{30.36 \times 100}{1000} = 3.036 \text{ g } H_{2}O_{2}$ હોય છે.
આમ,$H_{2}O_{2}$ ની ટકાવારી શક્તિ લગભગ $3$ છે.

(C) તેલના ચિત્રોનું કાળા પડવું એ $PbS$ ને કારણે છે,જેનું $H_2 O_2$ દ્વારા ઓક્સિડેશન થઈને સફેદ $PbSO_4$ બને છે.
રાસાયણિક પ્રક્રિયા:
$PbS + 4H_2 O_2 \rightarrow PbSO_4 + 4H_2 O$

(B) વોલ્યુમ સ્ટ્રેન્થ અને નોર્માલિટી વચ્ચેનો સંબંધ નીચે મુજબ છે: $\text{Volume strength} = 5.6 \times \text{Normality}$.
અહીં,વોલ્યુમ સ્ટ્રેન્થ $= 30$ છે.
કિંમત મૂકતા: $30 = 5.6 \times N$.
તેથી,$N = \frac{30}{5.6} \approx 5.357 \ N$.
આપેલા વિકલ્પો સાથે સરખાવતા,સૌથી નજીકની કિંમત $5.336 \ N$ છે.