Mix Examples-Carboxylic acids and Their derivative Questions in Gujarati

(D) આ પ્રક્રિયા $\beta$-કીટો એસ્ટર (ઈથાઈલ એસીટોએસીટેટ) ના કીટોનિક જળવિભાજનનું ઉદાહરણ છે.
જ્યારે ઈથાઈલ એસીટોએસીટેટની પ્રક્રિયા જલીય $NaOH$ સાથે કરવામાં આવે છે,ત્યારે તેનું જળવિભાજન અને ત્યારબાદ ડીકાર્બોક્સિલેશન થાય છે.
પ્રક્રિયા નીચે મુજબ છે:
$CH_3-CO-CH_2-COOC_2H_5 + H_2O \xrightarrow{NaOH} CH_3-CO-CH_2-COOH + C_2H_5OH$
$CH_3-CO-CH_2-COOH \xrightarrow{\Delta} CH_3COCH_3 + CO_2$
આમ,નીપજો એસીટોન $(CH_3COCH_3)$ અને ઈથેનોલ $(C_2H_5OH)$ છે.
તેથી,$(b)$ અને $(c)$ બંને બને છે.

(D) સાચો જવાબ $(D)$ છે.
$Salicylic \ acid$ $(C_7H_6O_3)$ માં એક કાર્બોક્સિલિક એસિડ ગ્રુપ $(-COOH)$ અને એક ફિનોલિક હાઇડ્રોક્સિલ ગ્રુપ $(-OH)$ હોય છે. તે મોનોબેઝિક એસિડ તરીકે વર્તે છે કારણ કે માત્ર $-COOH$ ગ્રુપ જ $NaHCO_3$ જેવા બેઝ સાથે પ્રક્રિયા કરવા માટે પૂરતું એસિડિક હોય છે.
$Methyl \ salicylate$ એ $salicylic \ acid$ અને $methanol$ ના એસ્ટરીકરણ દ્વારા બનતું એસ્ટર છે.
$Salicylic \ acid$ ફિનોલિક ગ્રુપને કારણે તટસ્થ $FeCl_3$ સાથે જાંબલી રંગ આપે છે અને કાર્બોક્સિલિક એસિડ ગ્રુપને કારણે $NaHCO_3$ સાથે ઝડપી ઉભરા આપે છે.
$Methyl \ salicylate$ સામાન્ય રીતે વિન્ટરગ્રીન ઓઈલ તરીકે ઓળખાય છે અને તે ઘણા કુદરતી આવશ્યક તેલોમાં જોવા મળે છે. તેથી,તે કુદરતી તેલમાં જોવા મળતું નથી તેવું વિધાન ખોટું છે.

(D) સંતૃપ્ત મોનોકાર્બોક્સિલિક એસિડ માટેનું સામાન્ય સૂત્ર $C_nH_{2n+1}COOH$ છે,જ્યાં $n \ge 0$ છે.
આને વિસ્તૃત કરતા,આપણને $C_nH_{2n+1}COOH = C_nH_{2n+1+1}O_2 = C_{n+1}H_{2n+2}O_2$ મળે છે.
જો આપણે $m = n+1$ લઈએ,તો સૂત્ર $C_mH_{2m}O_2$ બને છે,જે $C_nH_{2n}O_2$ ને સમાન છે (જ્યાં $n$ એ કાર્બન પરમાણુઓની કુલ સંખ્યા છે).
તેથી,$(b)$ અને $(c)$ બંને મોનોકાર્બોક્સિલિક એસિડ માટેનું સામાન્ય સૂત્ર દર્શાવે છે.

(D) એસ્ટર એ એસિડમાંથી મેળવવામાં આવતું રાસાયણિક સંયોજન છે જેમાં ઓછામાં ઓછો એક $-OH$ (હાઈડ્રોક્સિલ) સમૂહ $-O-alkyl$ (આલ્કોક્સી) સમૂહ દ્વારા બદલાય છે. એસ્ટરનું સામાન્ય સૂત્ર $RCOOR'$ છે,જ્યાં $R$ એ હાઇડ્રોજન પરમાણુ,આલ્કાઇલ સમૂહ અથવા એરાઇલ સમૂહ છે,અને $R'$ એ આલ્કાઇલ અથવા એરાઇલ સમૂહ છે.
$1$. કેલ્શિયમ લેક્ટેટ એ લેક્ટિક એસિડનો ક્ષાર છે.
$2$. એમોનિયમ એસીટેટ એ એસિટિક એસિડ અને એમોનિયાનો ક્ષાર છે.
$3$. સોડિયમ એસીટેટ એ એસિટિક એસિડનો ક્ષાર છે.
આપેલા વિકલ્પોમાંથી કોઈ પણ એસ્ટર ન હોવાથી,સાચો વિકલ્પ $D$ છે.

(D) $CH_3Cl \xrightarrow{KCN} CH_3CN (A)$
$CH_3CN \xrightarrow{H_2O} CH_3COOH (B)$
$CH_3COOH \xrightarrow{NH_3} CH_3COONH_4 (C)$
$CH_3COONH_4 \xrightarrow{\Delta} CH_3CONH_2 (D)$
અંતિમ નીપજ $D$ એસીટામાઇડ,$CH_3CONH_2$ છે.

(B) એસ્ટર $(RCOOR')$ ના જળવિભાજનથી કાર્બોક્સિલિક એસિડ $(RCOOH)$ મળે છે.
કાર્બોક્સિલિક એસિડના સોડિયમ ક્ષાર $(RCOONa)$ નું કોલ્બે વિદ્યુતવિભાજન કરવાથી એનોડ પર આલ્કેન $(R-R)$ મળે છે.
ઈથેન $(CH_3-CH_3)$ મેળવવા માટે,કાર્બોક્સિલિક એસિડ ઈથેનોઈક એસિડ $(CH_3COOH)$ હોવો જોઈએ.
તેથી,એસ્ટર મિથાઈલ ઈથેનોએટ $(CH_3COOCH_3)$ હોવો જોઈએ.
પ્રક્રિયા:
$CH_3COOCH_3 + H_2O \rightarrow CH_3COOH + CH_3OH$
$2CH_3COOH + 2NaOH \rightarrow 2CH_3COONa + 2H_2O$
$2CH_3COONa + 2H_2O \xrightarrow{\text{Electrolysis}} CH_3-CH_3 + 2CO_2 + H_2 + 2NaOH$

(C) પગલું $1$: $LiAlH_4$ સાથે એસિટિક એસિડનું રિડક્શન કરવાથી ઇથેનોલ મળે છે: $CH_3COOH \xrightarrow{LiAlH_4} CH_3CH_2OH$ $(A)$.
પગલું $2$: ઇથેનોલ $I_2$ અને $NaOH$ (આયોડોફોર્મ કસોટી) સાથે પ્રક્રિયા કરીને આયોડોફોર્મ બનાવે છે: $CH_3CH_2OH \xrightarrow{I_2/NaOH} CHI_3$ $(B)$.
પગલું $3$: આયોડોફોર્મ સિલ્વર ડસ્ટ સાથે પ્રક્રિયા કરીને એસિટિલીન બનાવે છે: $2CHI_3 + 6Ag \rightarrow HC \equiv CH + 6AgI$. આમ,$(C)$ એ $C_2H_2$ છે.

(A) પ્રબળ એસિડ અથવા આલ્કલી સાથેનું જળવિભાજન એસ્ટર અને એમાઇડ વચ્ચે તફાવત કરી શકે છે.
એસ્ટર $(RCOOR')$ ના જળવિભાજનથી કાર્બોક્સિલિક એસિડ અને આલ્કોહોલ $(RCOOH + R'OH)$ મળે છે.
એમાઇડ $(RCONH_2)$ ના જળવિભાજનથી કાર્બોક્સિલિક એસિડ અને એમાઇન અથવા એમોનિયા $(RCOOH + NH_3)$ મળે છે.
જુદા જુદા ઉત્પાદનો (આલ્કોહોલ વિરુદ્ધ એમાઇન/એમોનિયા) નું નિર્માણ તેમની ઓળખ શક્ય બનાવે છે.

(A) $1$. એસ્ટર $RCOOR'$ ના જળવિભાજનથી કાર્બોક્સિલિક એસિડ $RCOOH$ $(A)$ અને આલ્કોહોલ $R'OH$ $(B)$ મળે છે.
$2$. એસિડ $A$ ફેહલિંગ દ્રાવણનું રિડક્શન કરે છે,જે ફોર્મિક એસિડ $(HCOOH)$ નો વિશિષ્ટ ગુણધર્મ છે. તેથી,$A = HCOOH$.
$3$. આલ્કોહોલ $B$ ના ઓક્સિડેશનથી એસિડ $A$ મળે છે. $A$ એ $HCOOH$ હોવાથી,આલ્કોહોલ $B$ મિથેનોલ $(CH_3OH)$ હોવો જોઈએ,કારણ કે પ્રાથમિક આલ્કોહોલના ઓક્સિડેશનથી સમાન કાર્બન સંખ્યા ધરાવતો કાર્બોક્સિલિક એસિડ મળે છે.
$4$. $A$ $(HCOOH)$ અને $B$ $(CH_3OH)$ ને જોડતા,એસ્ટર મિથાઈલ ફોર્મેટ $(HCOOCH_3)$ છે.

(A) $4-$મિથાઈલબેન્ઝીન સલ્ફોનિક એસિડ $(p-CH_3C_6H_4SO_3H)$ એ એસિટિક એસિડ $(CH_3COOH)$ કરતા વધુ પ્રબળ એસિડ છે.
તેથી,તે સોડિયમ એસિટેટ $(CH_3COONa)$ સાથે એસિડ-બેઝ પ્રક્રિયા કરીને સોડિયમ $4-$મિથાઈલબેન્ઝીન સલ્ફોનેટ અને એસિટિક એસિડ બનાવે છે.
પ્રક્રિયા નીચે મુજબ છે:
$p-CH_3C_6H_4SO_3H + CH_3COONa \rightarrow p-CH_3C_6H_4SO_3Na + CH_3COOH$
આમ,સાચી નીપજો સોડિયમ $4-$મિથાઈલબેન્ઝીન સલ્ફોનેટ અને એસિટિક એસિડ છે,જે વિકલ્પ $A$ ને અનુરૂપ છે.

(A) ઈથાઈલ એસ્ટર $(R-COOC_2H_5)$ ની વધારાના ગ્રીગનાર્ડ પ્રક્રિયક $(CH_3MgBr)$ સાથેની પ્રક્રિયા નીચે મુજબ થાય છે:
$1$. $CH_3MgBr$ નો પ્રથમ અણુ એસ્ટરના કાર્બોનિલ કાર્બન પર હુમલો કરે છે અને ટેટ્રાહેડ્રલ મધ્યવર્તી બનાવે છે,જે ત્યારબાદ ઈથોક્સાઈડ આયન $(C_2H_5O^-)$ દૂર કરીને કીટોન $(R-COCH_3)$ બનાવે છે.
$2$. $CH_3MgBr$ નો બીજો અણુ તરત જ બનેલા કીટોન પર હુમલો કરીને આલ્કોક્સાઈડ મધ્યવર્તી બનાવે છે.
$3$. એસિડિક વર્કઅપ $(H_3O^+)$ પછી,આલ્કોક્સાઈડનું પ્રોટોનેશન થઈને $R-C(OH)(CH_3)_2$ બંધારણ ધરાવતો તૃતીયક આલ્કોહોલ મળે છે.
આમ,નીપજ $P$ એ એક તૃતીયક આલ્કોહોલ છે જેમાં હાઇડ્રોક્સિલ ગ્રુપ ધરાવતા કાર્બન સાથે બે મિથાઈલ ગ્રુપ જોડાયેલા હોય છે.

(D) નાઈટ્રાઈલ્સનું આંશિક જળવિભાજન $(R-C \equiv N + H_2O \xrightarrow{H^+} RCONH_2)$ પ્રાથમિક એમાઈડ આપે છે.
કાર્બોક્સિલિક એસિડના એમોનિયમ ક્ષારનું ઉષ્મીય નિર્જલીકરણ $(RCOONH_4 \xrightarrow{\Delta} RCONH_2 + H_2O)$ પ્રાથમિક એમાઈડ આપે છે.
એસિલ ક્લોરાઈડનું એમોનોલિસિસ $(RCOCl + NH_3 \rightarrow RCONH_2 + HCl)$ પણ પ્રાથમિક એમાઈડ આપે છે.
તેથી,આપેલી તમામ પ્રક્રિયાઓ $RCONH_2$ ઉત્પન્ન કરે છે.

(A) નાઈટ્રાઈલ $(R-CN)$ ની આલ્કોહોલ $(R'-OH)$ સાથે પાણી અને સાંદ્ર એસિડ (જેમ કે સાંદ્ર $H_2SO_4$) ની હાજરીમાં પ્રક્રિયા એસિડ-ઉદ્દીપકીય જળવિભાજન અને ત્યારબાદ એસ્ટરીકરણ દ્વારા થાય છે.
અહીં,$CH_3CH_2CN$ (પ્રોપેન નાઈટ્રાઈલ) નું જળવિભાજન થઈને પ્રોપેનોઈક એસિડ $(CH_3CH_2COOH)$ બને છે,જે ત્યારબાદ ઈથેનોલ $(C_2H_5OH)$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને ઈથાઈલ પ્રોપિયોનેટ $(CH_3CH_2COOC_2H_5)$ અને આડપેદાશ તરીકે એમોનિયા $(NH_3)$ બનાવે છે.
સમગ્ર પ્રક્રિયા: $CH_3CH_2CN + C_2H_5OH + H_2O \rightarrow CH_3CH_2COOC_2H_5 + NH_3$.

(A) પગલું $1$: ગ્રીગનાર્ડ પ્રક્રિયક $C_2H_5MgBr$ ની $ClCN$ સાથેની પ્રક્રિયાથી $C_2H_5CN$ મળે છે. $C_2H_5CN$ નું એસિડિક જળવિભાજન પ્રોપેનોઈક એસિડ,$C_2H_5COOH$ આપે છે. તેથી,$B = C_2H_5COOH$.
પગલું $2$: એસિટોન $(CH_3COCH_3)$ ની $I_2$ અને $NaOH$ સાથેની પ્રક્રિયા આયોડોફોર્મ કસોટી છે. તે સોડિયમ એસિટેટ $(CH_3COONa)$ અને આયોડોફોર્મ $(CHI_3)$ ઉત્પન્ન કરે છે. તેથી,$X = CH_3COONa$.

(D) પ્રક્રિયા ક્રમ નીચે મુજબ છે:
$1$. $CH_3Br + KCN \rightarrow CH_3CN (A) + KBr$ (ન્યુક્લિયોફિલિક વિસ્થાપન)
$2$. $CH_3CN + 2H_2O + H^+ \rightarrow CH_3COOH (B) + NH_4^+$ (નાઈટ્રાઈલનું એસિડિક જળવિભાજન)
$3$. $CH_3COOH + 4[H] \xrightarrow{LiAlH_4} CH_3CH_2OH (C) + H_2O$ (કાર્બોક્સિલિક એસિડનું પ્રાથમિક આલ્કોહોલમાં રિડક્શન)
તેથી,અંતિમ નીપજ $C$ એ $CH_3CH_2OH$ છે,જે ઈથાઈલ આલ્કોહોલ છે.

(B) કાર્બનિક સંયોજનોની એસિડિકતા તેમના સંયુગ્મી બેઝની સ્થિરતા પર આધાર રાખે છે.
$1$. $III$ (સાયક્લોહેક્ઝેન કાર્બોક્સિલિક એસિડ) એ કાર્બોક્સિલિક એસિડ છે,જે આપેલા સંયોજનોમાં સૌથી વધુ એસિડિક છે $(pK_a \approx 4-5)$.
$2$. $I$ (ફિનોલ) એ ફિનોક્સાઇડ આયનની રેઝોનન્સ સ્થિરતાને કારણે આલ્કોહોલ કરતા વધુ એસિડિક છે $(pK_a \approx 10)$.
$3$. $II$ (સાયક્લોહેક્ઝેનોલ) એ સામાન્ય એલિફેટિક આલ્કોહોલ છે $(pK_a \approx 16)$.
$4$. $IV$ (ઇથિનાઇલસાયક્લોહેક્ઝેન) એ ટર્મિનલ આલ્કાઇન છે,જે આ બધામાં સૌથી ઓછું એસિડિક છે $(pK_a \approx 25)$.
તેથી,એસિડિકતાનો વધતો ક્રમ $IV < II < I < III$ છે.

(C) એસિડિક પ્રબળતા પ્રોટોન $(H^+)$ મુક્ત થયા પછી બનતા સંયુગ્મી બેઝની સ્થિરતા પર આધાર રાખે છે.
$1$. $RCOOH$ (કાર્બોક્સિલિક એસિડ) સૌથી પ્રબળ એસિડ છે કારણ કે તેમાં કાર્બોક્સિલેટ આયન $(RCOO^-)$ સંસ્પંદન દ્વારા સ્થાયી થાય છે.
$2$. $HOH$ $(H_2O)$ એ $ROH$ (આલ્કોહોલ) કરતા વધુ એસિડિક છે કારણ કે $ROH$ માં રહેલ આલ્કાઈલ સમૂહ $(R-)$ ઈલેક્ટ્રોન દાતા ($+I$ અસર) છે,જે આલ્કોક્સાઈડ આયન $(RO^-)$ ને અસ્થિર બનાવે છે.
$3$. $HC \equiv CH$ (ટર્મિનલ આલ્કાઈન) આ બધામાં સૌથી નિર્બળ એસિડ છે કારણ કે $sp$ સંકરણ ધરાવતા કાર્બન પરનો ઋણભાર ઓક્સિજન પરમાણુ પરના ઋણભાર કરતા ઓછો સ્થાયી હોય છે.
તેથી,સાચો ક્રમ: $RCOOH > HOH > ROH > HC \equiv CH$ છે.

(A) શરૂઆતનો પદાર્થ $5$-ઓક્સોહેક્ઝેનોઈક એસિડ $(CH_3-CO-CH_2-CH_2-CH_2-COOH)$ છે.
પગલું $(i)$: $NaBH_4$ એ પસંદગીયુક્ત રિડક્શનકર્તા છે જે કીટોન સમૂહનું રિડક્શન કરીને દ્વિતીયક આલ્કોહોલ બનાવે છે,જ્યારે કાર્બોક્સિલિક એસિડ સમૂહ પર તેની અસર થતી નથી.
આથી $5$-હાઈડ્રોક્સીહેક્ઝેનોઈક એસિડ $(CH_3-CH(OH)-CH_2-CH_2-CH_2-COOH)$ મળે છે.
પગલું $(ii)$: $H^+$ ની હાજરીમાં,$5$-હાઈડ્રોક્સીહેક્ઝેનોઈક એસિડ આંતર-આણ્વીય એસ્ટરીકરણ (ચક્રીયકરણ) પામીને ચક્રીય એસ્ટર બનાવે છે,જેને લેક્ટોન કહેવાય છે.
$5$-સ્થાન પર રહેલો હાઈડ્રોક્સિલ સમૂહ કાર્બોક્સિલિક એસિડ સમૂહ પર હુમલો કરીને છ-સભ્યવાળી વલય લેક્ટોન બનાવે છે,જેને $\delta$-લેક્ટોન ($5$-હાઈડ્રોક્સીહેક્ઝેનોઈક એસિડ લેક્ટોન) કહે છે.

(B) કાર્બનિક સંયોજનોના ઉત્કલન બિંદુ આંતરઆણ્વીય આકર્ષણ બળો,મુખ્યત્વે હાઇડ્રોજન બંધન પર આધાર રાખે છે.
$(III)$ કાર્બોક્સિલિક એસિડ $(CH_3CH_2CH_2COOH)$ મજબૂત આંતરઆણ્વીય હાઇડ્રોજન બંધ બનાવે છે,જે ઘણીવાર ડાયમર તરીકે અસ્તિત્વ ધરાવે છે,તેથી તેનું ઉત્કલન બિંદુ સૌથી વધુ હોય છે.
$(I)$ આલ્કોહોલ $(CH_3CH_2CH_2CH_2OH)$ પણ આંતરઆણ્વીય હાઇડ્રોજન બંધ દર્શાવે છે,પરંતુ તે કાર્બોક્સિલિક એસિડ કરતા સામાન્ય રીતે નબળા હોય છે.
$(II)$ આલ્ડિહાઇડ $(CH_3CH_2CH_2CHO)$ માં દ્વિધ્રુવ-દ્વિધ્રુવ આકર્ષણ હોય છે પરંતુ તેમાં હાઇડ્રોજન બંધનો અભાવ હોય છે,તેથી ત્રણેયમાં તેનું ઉત્કલન બિંદુ સૌથી ઓછું હોય છે.
તેથી,સાચો ક્રમ: $(III) > (I) > (II)$ છે.

(D) $1$. એમોનિયમ એસિટેટ $(CH_3COONH_4)$ ને ગરમ કરતા પાણીનો અણુ દૂર થાય છે અને એસીટામાઇડ $(X = CH_3CONH_2)$ બને છે.
$2$. ફોસ્ફરસ પેન્ટોક્સાઇડ $(P_2O_5)$ સાથે એસીટામાઇડનું નિર્જલીકરણ કરવાથી મિથાઈલ સાયનાઈડ $(Y = CH_3CN)$ મળે છે.
$3$. મિથાઈલ સાયનાઈડ $(CH_3CN)$ નું એસિડિક જળવિભાજન કરતા એસિટિક એસિડ $(Z = CH_3COOH)$ મળે છે.

(B) $CH_3COOC_2H_5$ (ઇથાઇલ એસિટેટ) ની સોડિયમ ઇથોક્સાઇડ $(C_2H_5ONa)$ સાથેની પ્રક્રિયા ક્લેઝન કન્ડેન્સેશન પ્રક્રિયા છે.
$2CH_3COOC_2H_5 + C_2H_5ONa \rightarrow CH_3COCH_2COOC_2H_5 + C_2H_5OH$
અહીં,$X$ એ ઇથાઇલ એસીટોએસીટેટ $(CH_3COCH_2COOC_2H_5)$ છે.
ઇથાઇલ એસીટોએસીટેટને એસિડની હાજરીમાં ગરમ કરતાં (એસિડિક જળવિભાજન અને ત્યારબાદ ડીકાર્બોક્સિલેશન) એસિટોન $(CH_3COCH_3)$ મળે છે.
$CH_3COCH_2COOC_2H_5 + H_2O \xrightarrow{H^+, \Delta} CH_3COCH_3 + CO_2 + C_2H_5OH$
આમ,$Y$ એ $CH_3COCH_3$ છે.

(A) $1$. એસ્ટર $(A)$ એ $C_6H_5COOC_2H_5$ (ઇથાઇલ બેન્ઝોએટ) છે.
$2$. વધુ પ્રમાણમાં $CH_3MgBr$ સાથેની પ્રક્રિયા અને ત્યારબાદ જળવિભાજનથી તૃતીયક આલ્કોહોલ $C_6H_5C(OH)(CH_3)_2$ મળે છે.
$3$. આ આલ્કોહોલનું સાંદ્ર $H_2SO_4$ સાથે નિર્જલીકરણ કરવાથી આલ્કીન $(B)$ $C_6H_5C(CH_3)=CH_2$ ($2$-ફિનાઇલપ્રોપીન) મળે છે.
$4$. $(B)$ $(C_6H_5C(CH_3)=CH_2)$ નું ઓઝોનાલિસિસ એસિટોફિનોન ($C_6H_5COCH_3$,જે $C_8H_8O$ છે) અને ફોર્માલ્ડિહાઇડ $(HCHO)$ આપે છે.
$5$. આમ,$(A)$ નું બંધારણ $C_6H_5COOC_2H_5$ છે.

(A) એનહાઇડ્રાઇડ,એસ્ટર અને ઇથર્સ એમોનિયા સાથે કેન્દ્રાનુરાગી એસાઇલ વિસ્થાપન પ્રક્રિયા આપે છે.
કેન્દ્રાનુરાગી એસાઇલ વિસ્થાપન પ્રક્રિયા તરફની સક્રિયતાનો ઘટતો ક્રમ નીચે મુજબ છે:
$Anhydride > Ester > Ether$.

(B) એસ્ટર $CH_3COOCH_3$ નું જળવિભાજન ઇથેનોઇક એસિડ $(CH_3COOH)$ અને મિથેનોલ $(CH_3OH)$ આપે છે.
$CH_3COOCH_3 + H_2O \rightarrow CH_3COOH + CH_3OH$
ઇથેનોઇક એસિડ $(CH_3COOH)$ નું કોલ્બે વિદ્યુત વિભાજન એનોડ પર ઇથેન $(C_2H_6)$ આપે છે.
$2CH_3COOH + 2H_2O \rightarrow CH_3-CH_3 + 2CO_2 + H_2 + 2OH^-$
તેથી,એસ્ટર મિથાઇલ ઇથેનોએટ છે.

(C) $1$. $AlCl_3$ ની હાજરીમાં ઇથોક્સિબેન્ઝીનનું બ્યુટેનોઇલ ક્લોરાઇડ સાથે ફ્રિડેલ-ક્રાફ્ટ એસિલેશન કરવાથી ઓર્થો અને પેરા આઇસોમર્સનું મિશ્રણ મળે છે. ઓર્થો સ્થાન પર અવકાશી અવરોધને કારણે પેરા આઇસોમર મુખ્ય નીપજ છે.
$2$. $KMnO_4$ સાથે પેરા-વિસ્થાપિત નીપજની આલ્કાઇલ સાઇડ ચેઇનનું ઓક્સિડેશન કરવાથી પ્રોપાઇલ ગ્રુપ $(-CH_2CH_2CH_3)$ કાર્બોક્સિલિક એસિડ ગ્રુપ $(-COOH)$ માં રૂપાંતરિત થાય છે,જે $4$-ઇથોક્સિબેન્ઝોઇક એસિડ આપે છે.
$3$. એસિડ ઉદ્દીપક $(H^ )$ અને ગરમી $(\Delta)$ ની હાજરીમાં મિથેનોલ $(MeOH)$ સાથે $4$-ઇથોક્સિબેન્ઝોઇક એસિડનું એસ્ટરીકરણ કરવાથી કાર્બોક્સિલિક એસિડ ગ્રુપ મિથાઇલ એસ્ટર ગ્રુપ $(-CO_2Me)$ માં રૂપાંતરિત થાય છે,જેના પરિણામે મિથાઇલ $4$-ઇથોક્સિબેન્ઝોએટ મળે છે.

(NONE) $1$. એસેટિક એનહાઇડ્રાઇડનું જળવિભાજન $(H_3O^+)$ કરવાથી એસેટિક એસિડ મળે છે,જેનું $EtOH/H^+/\Delta$ સાથે એસ્ટરીકરણ કરવાથી ઇથાઇલ એસિટેટ $(A = CH_3COOCH_2CH_3)$ મળે છે.
$2$. ઇથાઇલ એસિટેટ $(A)$ ની $NaOEt$ સાથે પ્રક્રિયા (ક્લેઝન કન્ડેન્સેશન) અને ત્યારબાદ એસિડિક જળવિભાજન $(H_3O^+/\Delta)$ કરવાથી ઇથાઇલ એસિટોએસીટેટ $(CH_3COCH_2COOCH_2CH_3)$ મુખ્ય નીપજ $(B)$ તરીકે મળે છે.
$3$. વિકલ્પ $(C)$ ખોટો છે કારણ કે $(B)$ એ ઇથાઇલ એસિટોએસીટેટ છે.
$4$. વિકલ્પ $(D)$ ખોટો છે કારણ કે $(A)$ એ એસ્ટર છે અને તેમાં $Na$ ધાતુ સાથે પ્રક્રિયા કરીને $H_{2(g)}$ મુક્ત કરી શકે તેવો એસિડિક હાઇડ્રોજન પરમાણુ હોતો નથી.

(C) પગલું $1$: $CHCl_3$ પ્રકાશ $(hv)$ ની હાજરીમાં $O_2$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને ફોસજીન બનાવે છે,$[A] = COCl_2$.
પગલું $2$: $COCl_2$ ઇથેનોલ $(EtOH)$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને ડાયઇથાઇલ કાર્બોનેટ બનાવે છે,$[B] = (EtO)_2CO$.
પગલું $3$: ડાયઇથાઇલ કાર્બોનેટ $2 \ mole$ $MeMgBr$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને એસિટોન બનાવે છે,$[C] = CH_3COCH_3$.
પગલું $4$: એસિટોન $CaOCl_2$ (બ્લીચિંગ પાવડર) સાથે પ્રક્રિયા કરીને કેલ્શિયમ એસિટેટ બનાવે છે,$[D] = (CH_3COO)_2Ca$.
પગલું $5$: કેલ્શિયમ એસિટેટને ગરમ $(\Delta)$ કરવાથી તેનું ડિકાર્બોક્સિલેશન થાય છે અને એસિટોન,$CH_3-C(=O)-CH_3$ મળે છે.

(D) પ્રક્રિયા $(a)$ માં,પ્રક્રિયક $\text{3-hydroxy-5-formylbenzoyl chloride}$ છે. તેમાં એક ફિનોલિક $-OH$ સમૂહ,એક આલ્ડિહાઈડ $-CHO$ સમૂહ અને એક એસિડ ક્લોરાઈડ $-COCl$ સમૂહ છે.
$PhMgBr$ તેમની સાથે નીચે મુજબ પ્રક્રિયા કરે છે:
$1$. ફિનોલિક $-OH$: $1$ મોલ $PhMgBr$ પ્રક્રિયા કરીને બેન્ઝીન મુક્ત કરે છે.
$2$. આલ્ડિહાઈડ $-CHO$: $1$ મોલ $PhMgBr$ કાર્બોનિલ સમૂહ સાથે જોડાય છે.
$3$. એસિડ ક્લોરાઈડ $-COCl$: $2$ મોલ $PhMgBr$ પ્રક્રિયા કરીને તૃતીયક આલ્કોહોલ બનાવે છે.
કુલ વપરાયેલ $PhMgBr$ ના મોલ,$x = 1 + 1 + 2 = 4$.
પ્રક્રિયા $(b)$ માં,$2,5\text{-dioxocyclohexanecarboxylic acid}$ ગરમ કરવાથી $(\Delta)$ ડીકાર્બોક્સિલેશન અનુભવે છે.
$\beta\text{-\text{કીટો એસિડ}}$ $CO_2$ વાયુ મુક્ત કરે છે.
તેથી,$(C)$ એ $CO_2$ છે,અને તેનું આણ્વીય દળ $12 + (2 \times 16) = 44$ છે.
જરૂરી મૂલ્ય $x + (C)$ નું આણ્વીય દળ $= 4 + 44 = 48$ છે.

(B) ગરમ આલ્કલાઇન $KMnO_4$ સાથે ચક્રીય કીટોનનું ઓક્સિડેટીવ ક્લીવેજ કાર્બોનિલ જૂથની નજીકના $C-C$ બંધને તોડે છે,જેનાથી ડાયકાર્બોક્સિલિક એસિડ બને છે.
નીપજ $HOOC-(CH_2)_3-CH(CH_3)-COOH$ ($2$-મિથાઈલહેક્ઝેનડાયોઈક એસિડ) એ $2$-મિથાઈલસાયક્લોહેક્ઝેનોનના ઓક્સિડેશનથી બને છે.
તેથી,$[X]$ માટે સાચું બંધારણ $2$-મિથાઈલસાયક્લોહેક્ઝેનોન છે.

(C) $SeO_2$ (સેલેનિયમ ડાયોક્સાઇડ) એ એક પસંદગીયુક્ત ઓક્સિડાઇઝિંગ એજન્ટ છે જે $\alpha$-મિથિલિન ગ્રુપ (કાર્બોનિલ ગ્રુપની બાજુમાં) ને કાર્બોનિલ ગ્રુપમાં ઓક્સિડાઇઝ કરે છે,જેથી $1,2$-ડાયકાર્બોનિલ સંયોજન બને છે. આપેલ પ્રક્રિયામાં,$2$-મિથાઇલસાયક્લોહેક્ઝેનોન $SeO_2$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને $3$-મિથાઇલસાયક્લોહેક્ઝેન-$1,2$-ડાયોન બનાવે છે. ઓક્સિડેશન કીટોન ગ્રુપની સાપેક્ષમાં $\alpha$-સ્થાન પર થાય છે.

(B) સંયોજનની એસિડિકતા તેના સંયુગ્મી બેઇઝની સ્થિરતા પર આધાર રાખે છે.
$1.$ $(I)$ $CH_3COCH_2COCH_3$ (એસીટાઈલએસીટોન) માં,મધ્યસ્થ કાર્બન પરના પ્રોટોન અત્યંત એસિડિક હોય છે કારણ કે પરિણામી કાર્બેનાયન બે કાર્બોનિલ જૂથો સાથેના સંસ્પંદન દ્વારા સ્થિર થાય છે (સક્રિય મિથિલીન જૂથ).
$2.$ $(IV)$ $CH_3CHO$ (એસીટાલ્ડિહાઈડ) અને $(II)$ $CH_3COCH_3$ (એસીટોન) માં,$\alpha$-હાઈડ્રોજન એક કાર્બોનિલ જૂથ સાથેના સંસ્પંદનને કારણે એસિડિક હોય છે. આલ્ડિહાઈડ એ કીટોન કરતા વધુ એસિડિક હોય છે કારણ કે કીટોનમાં વધારાનું મિથાઈલ જૂથ ઇલેક્ટ્રોન-ડોનેટિંગ $+I$ અસર ધરાવે છે,જે કાર્બેનાયનને અસ્થિર બનાવે છે.
$3.$ $(III)$ $CH \equiv CH$ (એસીટીલીન) માં,હાઈડ્રોજન $sp$ સંકરણ ધરાવતા કાર્બન સાથે જોડાયેલ છે,જે તેને એસિડિક બનાવે છે,પરંતુ તે કાર્બોનિલ સંયોજનોના $\alpha$-હાઈડ્રોજન કરતા નોંધપાત્ર રીતે ઓછા એસિડિક છે.
તેથી,એસિડિકતાનો ઘટતો ક્રમ છે: $I > IV > II > III$.

(B) આપેલ પ્રક્રિયા ઓપ્પેનૌર ઓક્સિડેશન (Oppenauer oxidation) છે.
ઓપ્પેનૌર ઓક્સિડેશનમાં,એલ્યુમિનિયમ ટર્ટ-બ્યુટોક્સાઈડ $[(CH_3)_3CO]_3Al$ જેવા ઉદ્દીપકની હાજરીમાં હાઈડ્રોજન સ્વીકારનાર તરીકે કીટોન ($p$-બેન્ઝોક્વિનોન) નો ઉપયોગ કરીને દ્વિતીયક આલ્કોહોલનું કીટોનમાં ઓક્સિડેશન કરવામાં આવે છે.
શરૂઆતના પદાર્થમાં રહેલા એલાઈલિક આલ્કોહોલ સમૂહનું ઓક્સિડેશન થઈને કીટોન બને છે,જ્યારે દ્વિબંધ પર કોઈ અસર થતી નથી.
તેથી,નીપજ $A$ એ અનુરૂપ કીટોન છે,જે વિકલ્પ $B$ માં દર્શાવેલ બંધારણ સાથે મેળ ખાય છે.

(C) આ પ્રક્રિયામાં સાયક્લોહેક્સ$-1-$ઈન$-1-$કાર્બોક્સિલિક એસિડના દ્વિબંધમાં $HBr$ નો ઉમેરો થાય છે.
માર્કોવનીકોવના નિયમ મુજબ,ઇલેક્ટ્રોફાઇલ $H^+$ દ્વિબંધના તે કાર્બન પરમાણુ સાથે જોડાય છે જેની પાસે વધુ હાઇડ્રોજન પરમાણુઓ હોય છે,અને ન્યુક્લિયોફાઇલ $Br^-$ બીજા કાર્બન પરમાણુ સાથે જોડાય છે.
સાયક્લોહેક્સ$-1-$ઈન$-1-$કાર્બોક્સિલિક એસિડમાં,દ્વિબંધ $C_1$ અને $C_2$ વચ્ચે છે. $C_1$ પરમાણુ $-COOH$ સમૂહ સાથે જોડાયેલ છે અને તેની પાસે કોઈ હાઇડ્રોજન પરમાણુ નથી,જ્યારે $C_2$ પરમાણુ પાસે એક હાઇડ્રોજન પરમાણુ છે.
તેથી,$H^+$ એ $C_2$ પર ઉમેરાય છે અને $Br^-$ એ $C_1$ પર ઉમેરાય છે.
આના પરિણામે નીપજ $[X]$ તરીકે $1$-બ્રોમોસાયક્લોહેક્ઝેન-$1$-કાર્બોક્સિલિક એસિડ બને છે.

(B) આ પ્રક્રિયામાં,ઇથિલીનડાયએમાઇન $(NH_2-CH_2-CH_2-NH_2)$ ડાયઇથાઇલ ઓક્ઝેલેટ $(C_2H_5OOC-COOC_2H_5)$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે.
ડાયએમાઇનના બંને એમિનો સમૂહો ઓક્ઝેલેટના બંને એસ્ટર સમૂહો સાથે પ્રક્રિયા કરીને છ-સભ્યવાળું ચક્રીય ડાયએમાઇડ બનાવે છે જેને $2,3$-પાઇપરેઝીનડાયોન (જેને ઇથિલીન ઓક્ઝેમાઇડ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે) કહેવાય છે,જેમાં ઇથેનોલ $(C_2H_5OH)$ ના બે અણુઓ દૂર થાય છે.
$2,3$-પાઇપરેઝીનડાયોનનું બંધારણ વિકલ્પ $B$ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે.

(B) સક્સિનિક એસિડ $(HOOC-CH_2-CH_2-COOH)$ ને ગરમ કરતા તેનું નિર્જલીકરણ થઈને સક્સિનિક એનહાઇડ્રાઇડ $(A)$ બને છે.
ત્યારબાદ સક્સિનિક એનહાઇડ્રાઇડ ઇથાઇલએમાઇન $(CH_3-CH_2-NH_2)$ સાથે પ્રક્રિયા કરીને અને ગરમ કરવાથી $N$-ઇથાઇલસક્સિનિમાઇડ $(B)$ બનાવે છે.

(D) ઇથેનોલ $(C_2H_5OH)$ અને એસિટિક એનહાઇડ્રાઇડ $((CH_3CO)_2O)$ વચ્ચેની પ્રક્રિયા એ એસિટિલેશન પ્રક્રિયા છે.
પ્રક્રિયા નીચે મુજબ છે:
$C_2H_5OH + (CH_3CO)_2O \rightarrow CH_3COOC_2H_5 + CH_3COOH$
આ પ્રક્રિયામાં,ઇથેનોલ એસિટિક એનહાઇડ્રાઇડ સાથે પ્રક્રિયા કરીને ઇથાઇલ એસિટેટ (જે એસિટિક એસ્ટર છે) અને આડપેદાશ તરીકે ઇથેનોઇક એસિડ (એસિટિક એસિડ) બનાવે છે.
તેથી,બંને નીપજો મળે છે.

(A) સંયોજનમાં મિથોક્સી સમૂહો $(-OCH_3)$ ની સંખ્યા $Zeisel$ પદ્ધતિ દ્વારા નક્કી કરવામાં આવે છે.
આ પદ્ધતિમાં,સંયોજનને $HI$ (હાઇડ્રોઆયોડિક એસિડ) ના વધારા સાથે ગરમ કરવામાં આવે છે જેથી મિથાઈલ આયોડાઈડ $(CH_3I)$ બને છે.
$R-OCH_3 + HI \rightarrow R-OH + CH_3I$
ઉત્પન્ન થયેલ $CH_3I$ ને ત્યારબાદ સિલ્વર નાઈટ્રેટ $(AgNO_3)$ ના આલ્કોહોલિક દ્રાવણમાંથી પસાર કરવામાં આવે છે,જ્યાં તે સિલ્વર આયોડાઈડ $(AgI)$ ના અવક્ષેપ બનાવે છે.
$CH_3I + AgNO_3 \rightarrow AgI \downarrow + CH_3NO_3$
બનેલા $AgI$ ના જથ્થાનો ઉપયોગ સંયોજનમાં હાજર મિથોક્સી સમૂહોની સંખ્યાની ગણતરી કરવા માટે થાય છે.

(B) શરૂઆતનું પદાર્થ $2-(1-\text{hydroxyethyl})\text{cyclohexanone}$ છે.
$1$. $I_2/NaOH$ (આયોડોફોર્મ કસોટી) સાથેની પ્રક્રિયા મિથાઈલ કીટોન ગ્રુપ $(CH_3-CO-)$ ને કાર્બોક્સિલેટ ગ્રુપ $(-COO^-)$ માં રૂપાંતરિત કરે છે અને $CHI_3$ ઉત્પન્ન કરે છે.
$2$. ગરમ કરવાથી $(\Delta)$ અને ત્યારબાદ એસિડિફિકેશન $(H^ )$ કરવાથી $2-\text{hydroxycyclohexanecarboxylic acid}$ બને છે.
$3$. વધુ ગરમ કરવાથી $(\Delta)$ $\beta-\text{hydroxy}$ એસિડનું નિર્જલીકરણ થાય છે,અને અંતિમ નીપજ $2-\text{oxocyclohexanecarboxylic acid}$ મળે છે.

(B) $HVZ$ પ્રક્રિયામાં લાલ ફોસ્ફરસની હાજરીમાં કાર્બોક્સિલિક એસિડનું $\alpha$-કાર્બન પર હેલોજનેશન થાય છે. વિકલ્પ $A$ સાચો છે.
$Ullmann$ પ્રક્રિયામાં એરાઈલ હેલાઈડનું કોપર પાવડર સાથે જોડાણ થઈને બાયએરાઈલ બને છે. વિકલ્પ $B$ સાચો છે.
$Beckmann$ પુનઃરચનામાં ઓક્સાઈમનું એમાઈડમાં રૂપાંતર થાય છે. વિકલ્પ $C$ સાચો છે.
આપેલ તમામ પ્રક્રિયાઓ તેમના નામ સાથે સુસંગત છે.

(C) પ્રક્રિયકમાં કેટલાક એસિડિક પ્રોટોન અને એક એસ્ટર સમૂહ છે.
$1$. ફિનોલિક $-OH$ સમૂહ એસિડ તરીકે વર્તે છે અને $1$ મોલ $PhMgBr$ વાપરે છે.
$2$. દ્વિતીયક આલ્કોહોલિક $-OH$ સમૂહ એસિડ તરીકે વર્તે છે અને $1$ મોલ $PhMgBr$ વાપરે છે.
$3$. દ્વિતીયક એમાઈન $-NH$ સમૂહ એસિડ તરીકે વર્તે છે અને $1$ મોલ $PhMgBr$ વાપરે છે.
$4$. એસ્ટર સમૂહ $(-COOCH_3)$ ઇલેક્ટ્રોફાઇલ તરીકે વર્તે છે અને તૃતીયક આલ્કોહોલ બનાવવા માટે $2$ મોલ $PhMgBr$ સાથે પ્રક્રિયા કરે છે.
$PhMgBr$ ના જરૂરી કુલ તુલ્ય = $1 + 1 + 1 + 2 = 5$ મોલ.

(B) $1$. ઇથેનોલ $(C_2H_5OH)$ એ પ્રાથમિક આલ્કોહોલ છે,જ્યારે ફોર્મિક એસિડ $(HCO_2H)$ એ $-CHO$ સમૂહ ધરાવતો કાર્બોક્સિલિક એસિડ છે.
$2$. ટોલેન્સ પ્રક્રિયક,ફેહલિંગ દ્રાવણ અને $HgCl_2$ દ્રાવણ એ ઓક્સિડેશનકર્તા છે જે ફોર્મિક એસિડમાં રહેલા $-CHO$ સમૂહ સાથે પ્રક્રિયા કરીને હકારાત્મક કસોટી આપે છે,જ્યારે ઇથેનોલ આ પ્રક્રિયકો સાથે પ્રક્રિયા કરતું નથી.
$3$. ગરમ એસિડિક $KMnO_4$ દ્રાવણ એક પ્રબળ ઓક્સિડેશનકર્તા છે જે ઇથેનોલ (એસિટિક એસિડમાં) અને ફોર્મિક એસિડ ( $CO_2$ અને $H_2O$ માં) બંનેનું ઓક્સિડેશન કરે છે.
$4$. તેથી,ગરમ એસિડિક $KMnO_4$ નો ઉપયોગ બંને વચ્ચે તફાવત કરવા માટે થઈ શકતો નથી.

(A) હળવા ગરમ કરવા પર $CO_2$ નું ઉત્સર્જન એ $\beta$-કીટો એસિડ અથવા જેમ-ડાયકાર્બોક્સિલિક એસિડની લાક્ષણિકતા છે.
વિકલ્પ $A$ માં,સંયોજન એક $\beta$-કીટો ડાયકાર્બોક્સિલિક એસિડ છે જ્યાં બંને $COOH$ જૂથો કાર્બોનિલ જૂથની $\alpha$-સ્થિતિમાં છે.
ગરમ કરવા પર,એક $COOH$ જૂથ ચક્રીય સંક્રમણ અવસ્થા દ્વારા $CO_2$ તરીકે દૂર થાય છે,અને બીજું $COOH$ જૂથ કીટોનના $\alpha$-કાર્બન સાથે જોડાયેલું રહે છે.
જો કે,જેમ-ડાયકાર્બોક્સિલિક એસિડના કિસ્સામાં જ્યાં બંને $COOH$ જૂથો એક જ કાર્બન પર હોય છે,ગરમ કરવાથી એક $CO_2$ અણુ દૂર થાય છે.
કોઈ સંયોજન $2 \ mole$ $CO_2$ મુક્ત કરે તે માટે,તેમાં બે અલગ-અલગ ડિકાર્બોક્સિલેશન સાઇટ્સ હોવી આવશ્યક છે.
બંધારણો જોતા,વિકલ્પ $A$ એક $\beta$-કીટો એસિડ વ્યુત્પન્ન દર્શાવે છે જ્યાં બે $COOH$ જૂથો એકબીજાના જેમિનલ છે અને કીટોનની $\alpha$-સ્થિતિમાં છે.

(C) એસિડ ક્લોરાઇડ્સ $(RCOCl)$ ના જળવિભાજનનો દર કાર્બોનિલ કાર્બનની ઇલેક્ટ્રોફિલિસિટી પર આધાર રાખે છે.
ઇલેક્ટ્રોન-વિથડ્રોઇંગ ગ્રુપ્સ $(EWG)$ કાર્બોનિલ કાર્બન પર ધન વીજભાર વધારે છે,જે તેને ન્યુક્લિયોફિલિક હુમલા માટે વધુ સંવેદનશીલ બનાવે છે,આમ જળવિભાજનનો દર વધે છે.
ઇલેક્ટ્રોન-ડોનેટિંગ ગ્રુપ્સ $(EDG)$ કાર્બોનિલ કાર્બન પર ધન વીજભાર ઘટાડે છે,જે તેને ન્યુક્લિયોફિલિક હુમલા માટે ઓછું સંવેદનશીલ બનાવે છે,આમ જળવિભાજનનો દર ઘટે છે.
સબસ્ટિટ્યુઅન્ટ્સની તુલના કરતા:
$1$. $-NO_2$ એ મજબૂત $EWG$ છે ($-I$ અને $-M$ અસર).
$2$. $-H$ (કોઈ સબસ્ટિટ્યુઅન્ટ નથી).
$3$. $-CH_3$ એ $EDG$ છે ($+I$ અને હાઇપરકોન્જુગેશન).
$4$. $-OCH_3$ એ મજબૂત $EDG$ છે ($+M$ અસર).
તેથી,પ્રતિક્રિયાશીલતાનો સાચો ક્રમ છે: $p-NO_2-C_6H_4COCl > C_6H_5COCl > p-CH_3-C_6H_4COCl > p-OCH_3-C_6H_4COCl$.

(D) એસિડિક $KMnO_4$ સાથે આલ્કાઇલબેન્ઝીનનું ઓક્સિડેશન કરવાથી બેન્ઝોઇક એસિડ મળે છે,જો બેન્ઝીન રિંગ સાથે જોડાયેલા આલ્કાઇલ ગ્રુપમાં ઓછામાં ઓછો એક બેન્ઝિલિક હાઇડ્રોજન પરમાણુ હોય.
$1.$ $1-$ફિનાઇલઇથેનોલ $(C_6H_5CH(OH)CH_3)$ માં બેન્ઝિલિક હાઇડ્રોજન હોય છે અને તેનું ઓક્સિડેશન બેન્ઝોઇક એસિડમાં થઈ શકે છે.
$2.$ ઇથાઇલબેન્ઝીન $(C_6H_5CH_2CH_3)$ માં બે બેન્ઝિલિક હાઇડ્રોજન હોય છે અને તે સરળતાથી બેન્ઝોઇક એસિડમાં ઓક્સિડાઇઝ થાય છે.

(C) એસિડિક પ્રબળતા પ્રોટોન $(H^{+})$ ગુમાવ્યા પછી બનતા સંયુગ્મી બેઝની સ્થિરતા પર આધાર રાખે છે.
$1$. કાર્બોક્સિલિક એસિડ $(R-COOH)$ એ ફિનોલ $(Ar-OH)$ કરતા ઘણા વધુ પ્રબળ એસિડ છે. તેથી,$(c)$ અને $(d)$ એ $(a)$ અને $(b)$ કરતા વધુ પ્રબળ છે.
$2$. $(d)$ (બેન્ઝોઈક એસિડ) અને $(c)$ ($p$-મિથાઈલબેન્ઝોઈક એસિડ) ની સરખામણી: $(c)$ માં $-CH_3$ સમૂહ એ ઈલેક્ટ્રોન-ડોનેટિંગ સમૂહ ($+I$ અને હાયપરકોન્જુગેશન અસર) છે,જે કાર્બોક્સિલેટ આયનને અસ્થિર બનાવે છે,જેનાથી $(c)$ એ $(d)$ કરતા નિર્બળ એસિડ બને છે. આમ,$(d) > (c)$.
$3$. $(a)$ (ફિનોલ) અને $(b)$ ($p$-મિથાઈલફિનોલ) ની સરખામણી: $(b)$ માં $-CH_3$ સમૂહ ઈલેક્ટ્રોન-ડોનેટિંગ છે,જે ફિનોક્સાઈડ આયનને અસ્થિર બનાવે છે,જેનાથી $(b)$ એ $(a)$ કરતા નિર્બળ એસિડ બને છે. આમ,$(a) > (b)$.
$4$. આને જોડતા,સાચો ક્રમ $(d) > (c) > (a) > (b)$ છે.

(C) $1$. $AlCl_3$ ની હાજરીમાં બેન્ઝીન અને $n$-પ્રોપાઈલ ક્લોરાઈડ $(CH_3CH_2CH_2Cl)$ વચ્ચેની પ્રક્રિયા ફ્રિડેલ-ક્રાફ્ટસ આલ્કાઈલેશન છે.
$2$. પ્રાથમિક કાર્બોકેટાયન $(CH_3CH_2CH_2^+)$ નું વધુ સ્થાયી દ્વિતીયક કાર્બોકેટાયન $(CH_3CH^+CH_3)$ માં પુનઃગોઠવણીને કારણે,મુખ્ય નીપજ $X$ તરીકે આઈસોપ્રોપાઈલબેન્ઝીન (ક્યુમીન) મળે છે.
$3$. જ્યારે આઈસોપ્રોપાઈલબેન્ઝીનની પ્રક્રિયા $KMnO_4$ (પ્રબળ ઓક્સિડેશનકર્તા) સાથે કરવામાં આવે છે,ત્યારે આલ્કાઈલ શૃંખલાનું ઓક્સિડેશન થઈને કાર્બોક્સિલિક એસિડ સમૂહ બને છે,જો બેન્ઝીલિક કાર્બન પર ઓછામાં ઓછો એક હાઈડ્રોજન પરમાણુ હોય.
$4$. તેથી,આઈસોપ્રોપાઈલ સમૂહનું ઓક્સિડેશન થઈને કાર્બોક્સિલ સમૂહ $(-COOH)$ બને છે,પરિણામે અંતિમ નીપજ $Y$ તરીકે બેન્ઝોઈક એસિડ $(C_6H_5COOH)$ મળે છે.

(A) બેન્ઝોઈક એસિડ અને સોડિયમ બાયકાર્બોનેટ વચ્ચેની પ્રક્રિયા નીચે મુજબ છે:
$Ph-COOH + NaHC^*O_3 \to Ph-COONa + H_2C^*O_3$
કાર્બોનિક એસિડ $(H_2C^*O_3)$ અસ્થાયી છે અને તેનું વિઘટન નીચે મુજબ થાય છે:
$H_2C^*O_3 \to H_2O + C^*O_2 \uparrow$
આમ,લેબલ થયેલ કાર્બન $C^*$ મુક્ત થતા $CO_2$ વાયુમાં હાજર હોય છે.

(C) માત્ર કાઇરલ સંયોજનોને જ એનાન્ટિઓમેરિકલી શુદ્ધ કાઇરલ રિઝોલ્વિંગ એજન્ટનો ઉપયોગ કરીને તેમના એનાન્ટિઓમર્સમાં અલગ કરી શકાય છે.
$(A)$ $1,5$-ડાયનાઇટ્રો-નેપ્થલીન-$2,6$-ડાયકાર્બોક્સિલિક એસિડ એ સમપ્રમાણતાના સમતલની હાજરીને કારણે અકાઇરલ છે.
$(B)$ $2,5$-ડાયનાઇટ્રો-ટેરેફ્થાલિક એસિડ એ સમપ્રમાણતાના સમતલની હાજરીને કારણે અકાઇરલ છે.
$(C)$ $6,6'$-ડાયનાઇટ્રો-બાયફિનાઇલ-$2,2'$-ડાયકાર્બોક્સિલિક એસિડ એ બે ફિનાઇલ રિંગ્સને જોડતા સિંગલ બોન્ડની આસપાસ પ્રતિબંધિત પરિભ્રમણને કારણે એટ્રોપ આઇસોમેરિઝમ દર્શાવે છે,જે મોટા ઓર્થો-સબસ્ટિટ્યુઅન્ટ્સને કારણે થાય છે. આ અણુને કાઇરલ અને રિઝોલ્વેબલ બનાવે છે.
$(D)$ $8$-નાઇટ્રો-એન્થ્રાસીન-$1$-કાર્બોક્સિલિક એસિડ સમતલીય અને અકાઇરલ છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $(C)$ છે.

(D) કાર્બોનિલ સંયોજનોમાં ઇનોલનું પ્રમાણ તેના ઇનોલ સ્વરૂપની સ્થિરતા પર આધાર રાખે છે.
ઇનોલની સ્થિરતા વધારતા પરિબળોમાં રેઝોનન્સ સ્થિરીકરણ અને આંતર-આણ્વીય હાઇડ્રોજન બંધનનો સમાવેશ થાય છે.
$PhCOCH_2COPh$ ($1$,$3$-ડાયફિનાઇલપ્રોપેન$-1,3-$ડાયોન) માં,ઇનોલ સ્વરૂપ બે ફિનાઇલ વલયો સાથે વ્યાપક સંયુગ્મન (conjugation) અને મજબૂત આંતર-આણ્વીય હાઇડ્રોજન બંધનને કારણે ખૂબ જ સ્થિર હોય છે.
આના કારણે અન્ય વિકલ્પોની તુલનામાં ઇનોલ સ્વરૂપ વધુ સ્થિર બને છે,જેના પરિણામે મહત્તમ ઇનોલ પ્રમાણ જોવા મળે છે.