(N/A) દ્વિલિંગી ખુલ્લા પુષ્પોમાં સ્વ-પરાગનયન (autogamy) અટકાવવા માટે વનસ્પતિઓમાં નીચે મુજબની ત્રણ મુખ્ય પદ્ધતિઓ વિકસી છે:
$(A)$ ભિન્નકાલપક્વતા (Dichogamy): આ પદ્ધતિમાં પુંકેસર અને સ્ત્રીકેસર અલગ-અલગ સમયે પરિપક્વ થાય છે. આમાં પૂર્વપુંકતા (પુંકેસર પહેલા પરિપક્વ થાય) અથવા પૂર્વસ્ત્રીકેસરતા (સ્ત્રીકેસર પહેલા પરિપક્વ થાય) જોવા મળે છે,જે પરાગરજને તે જ પુષ્પના ગ્રહણશીલ સ્ત્રીકેસર સુધી પહોંચતા અટકાવે છે.
$(B)$ હર્કોગેમી (Herkogamy): આ એક યાંત્રિક કે અવકાશી ગોઠવણી છે જેમાં નર અને માદા પ્રજનન અંગો એવી રીતે ગોઠવાયેલા હોય છે કે તે જ પુષ્પની પરાગરજ સ્ત્રીકેસરના પરાગાસન સાથે સંપર્કમાં આવી શકતી નથી. આ ભૌતિક અવરોધ પર-પરાગનયન સુનિશ્ચિત કરે છે,જેમ કે $Hibiscus$ અને $Gloriosa$ માં જોવા મળે છે.
$(C)$ સ્વ-અસંગતતા (Self-incompatibility): આ એક આનુવંશિક પદ્ધતિ છે જેમાં પુષ્પની પોતાની પરાગરજ તે જ પુષ્પના પરાગાસન પર અંકુરિત થવામાં અસમર્થ હોય છે અથવા પરાગનલિકાનો વિકાસ થતો નથી,જેનાથી ફલન અટકે છે,જેમ કે $Abutilon$ માં જોવા મળે છે.