(A) $1850$ ના દાયકામાં,એટલે કે ઔદ્યોગિકીકરણ પહેલાં,એવું અવલોકન કરવામાં આવ્યું હતું કે વૃક્ષો પર ઘેરા પાંખવાળા અથવા મેલેનાઇઝ્ડ ફુદા $(Biston \ carbonaria)$ કરતા સફેદ પાંખવાળા પેપ્ડ ફુદા $(Biston \ betularia)$ વધુ હતા.
$\Rightarrow$ જો કે,જ્યારે ઔદ્યોગિકીકરણ પછી,એટલે કે $1920$ માં,તે જ વિસ્તારમાંથી સંગ્રહ કરવામાં આવ્યો,ત્યારે તે જ વિસ્તારમાં ઘેરા પાંખવાળા ફુદા વધુ હતા,એટલે કે પ્રમાણ ઉલટાઈ ગયું હતું.
ઔદ્યોગિકીકરણ પહેલાં,સફેદ રંગના લાઈકેનનું ઘટ્ટ આવરણ વૃક્ષો પર હતું. તે પૃષ્ઠભૂમિમાં સફેદ પાંખવાળા ફુદા બચી શકતા હતા,પરંતુ ઘેરા રંગના ફુદા શિકારીઓ દ્વારા ખાઈ લેવામાં આવતા હતા.
$\Rightarrow$ લાઈકેનનો ઉપયોગ ઔદ્યોગિક પ્રદૂષણના સૂચક તરીકે થઈ શકે છે.
$\Rightarrow$ તે પ્રદૂષિત વિસ્તારોમાં ઉગતા નથી.
$\Rightarrow$ ઔદ્યોગિકીકરણ પછીના સમયગાળા દરમિયાન,ઔદ્યોગિક ધુમાડા અને રાખને કારણે વૃક્ષના થડ ઘેરા બની ગયા હતા.
$\Rightarrow$ આ સ્થિતિમાં,સફેદ પાંખવાળા ફુદા શિકારીઓને કારણે બચી શક્યા નહીં,જ્યારે ઘેરા પાંખવાળા અથવા મેલેનાઇઝ્ડ ફુદા બચી ગયા.
$\Rightarrow$ તેથી,જે ફુદા પોતાની જાતને છદ્માવરણ (camouflage) કરી શક્યા,એટલે કે પૃષ્ઠભૂમિમાં છુપાઈ શક્યા,તેઓ બચી ગયા.
$\Rightarrow$ આ સમજણ એ હકીકત દ્વારા સમર્થિત છે કે જે વિસ્તારોમાં ઔદ્યોગિકીકરણ થયું ન હતું,જેમ કે ગ્રામીણ વિસ્તારોમાં,ત્યાં મેલેનિક ફુદાઓની સંખ્યા ઓછી હતી.
$\Rightarrow$ આ દર્શાવે છે કે મિશ્ર વસ્તીમાં,જેઓ વધુ સારી રીતે અનુકૂલન સાધી શકે છે,તેઓ જીવંત રહે છે અને તેમની વસ્તીમાં વધારો થાય છે.