(N/A) પરિસ્થિતિકીય તંત્રની ગતિશીલતામાં, ઉર્જા એક પોષક સ્તરથી બીજા પોષક સ્તર તરફ વહે છે। પૃથ્વી પર પડતા સૂર્યપ્રકાશના આશરે $50 \%$ કિરણો પ્રકાશસંશ્લેષણ માટે સક્રિય વિકિરણ $(PAR)$ હોય છે। વનસ્પતિઓ $GPP$ બનાવવા માટે આ $PAR$ ના માત્ર $2$ થી $10 \%$ ભાગનો જ ઉપયોગ કરે છે।
$GPP$ એ પ્રકાશસંશ્લેષણ દરમિયાન કાર્બનિક દ્રવ્યોના ઉત્પાદનનો કુલ દર છે। આ ઉર્જાનો મોટો ભાગ (ઘણીવાર $90 \%$ સુધી) વનસ્પતિઓ પોતે શ્વસન $(R)$ અને અન્ય ચયાપચયની પ્રક્રિયાઓ માટે વાપરે છે।
ચોખ્ખી પ્રાથમિક ઉત્પાદકતા $(NPP)$ એ પરપોષીઓ (તૃણાહારીઓ અને વિઘટકો) દ્વારા વપરાશ માટે ઉપલબ્ધ જૈવભાર છે। તેની ગણતરી $NPP = GPP - R$ સૂત્ર દ્વારા કરવામાં આવે છે।
પ્રકૃતિ ઉચ્ચ જૈવવિવિધતા અને જૈવભાર ધરાવતા જટિલ અને સ્થિર પરિસ્થિતિકીય તંત્રો જાળવીને $GPP$ ને મહત્તમ બનાવવાનો પ્રયત્ન કરે છે, જે વિવિધ પ્રકારના સજીવોને ટેકો આપે છે। તેનાથી વિપરીત, માનવીય પ્રવૃત્તિઓ (જેમ કે ખેતી) ચોક્કસ પાકોની પસંદગી કરીને અને શ્વસન દ્વારા થતા ઉર્જાના વ્યયને ઘટાડીને $NPP$ ને મહત્તમ કરવા પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરે છે, જેથી માનવ વપરાશ માટે જૈવભારનું ઉત્પાદન વધારી શકાય।