(N/A) તેમની જીવનશૈલી અનુસાર, પરોપજીવીઓએ તેમના યજમાનની અંદર અથવા તેના પર ટકી રહેવા માટે વિશેષ અનુકૂલનો વિકસાવ્યા છે.
$1$. બિનજરૂરી જ્ઞાનેન્દ્રિયોનો અભાવ: પરોપજીવીઓ યજમાનની અંદર સ્થિર વાતાવરણમાં રહેતા હોવાથી, તેઓ ઘણીવાર જટિલ જ્ઞાનેન્દ્રિયો ગુમાવે છે જેની તેમને જરૂર હોતી નથી.
$2$. સંલગ્ન અંગો અથવા ચૂષકોની હાજરી: આ રચનાઓ પરોપજીવીને યજમાન સાથે મજબૂતીથી ચોંટી રહેવામાં મદદ કરે છે. ઉદાહરણ તરીકે, $Taenia$ (\text{પટ્ટીકૃમિ}) માં જોડાણ માટે ચૂષકો અને અંકુશ હોય છે.
$3$. પાચનતંત્રનો અભાવ: ઘણા અંતઃપરોપજીવીઓ, જેમ કે \text{પટ્ટીકૃમિ}, યજમાનના શરીરમાંથી પોષક તત્વો સીધા તેમની શરીરની સપાટી દ્વારા શોષી લે છે, જેના કારણે જટિલ પાચનતંત્રનો ઘટાડો અથવા અભાવ જોવા મળે છે.
$4$. ઉચ્ચ પ્રજનન ક્ષમતા: સંતતિના મૃત્યુદર છતાં પ્રજાતિનું અસ્તિત્વ ટકાવી રાખવા માટે, પરોપજીવીઓ ઘણીવાર અત્યંત ઉચ્ચ પ્રજનન ક્ષમતા દર્શાવે છે. ઉદાહરણ તરીકે, $Ascaris$ (\text{ગોળકૃમિ}) મોટી સંખ્યામાં ઈંડા ઉત્પન્ન કરે છે.
$5$. જટિલ જીવનચક્ર: ઘણા પરોપજીવીઓના જીવનચક્ર જટિલ હોય છે, જેમાં ઘણીવાર પ્રાથમિક યજમાનના ચેપને સરળ બનાવવા માટે એક અથવા બે મધ્યવર્તી યજમાન અથવા વાહકોનો સમાવેશ થાય છે.