(N/A) ઈમ્પેક્ટ પેરામીટર $b$ એ ન્યુક્લિયસના કેન્દ્રથી $\alpha$-કણના પ્રારંભિક વેગ સદિશનું લંબ અંતર છે. $\alpha$-કણનો ગતિપથ આ ઈમ્પેક્ટ પેરામીટર $b$ પર આધાર રાખે છે.
$\alpha$-કણોના આપેલ કિરણાવલી (beam) માં ઈમ્પેક્ટ પેરામીટર $b$ નું વિતરણ હોય છે,જેના કારણે કિરણાવલી વિવિધ દિશાઓમાં અલગ-અલગ સંભાવનાઓ સાથે પ્રકીર્ણન પામે છે. કિરણાવલીમાં તમામ કણો લગભગ સમાન ગતિઊર્જા ધરાવે છે.
$\alpha$-કણનો ઈમ્પેક્ટ પેરામીટર $b$ જેટલો નાનો,તેટલો તે ન્યુક્લિયસની વધુ નજીકથી પસાર થાય છે,પરિણામે પ્રકીર્ણન કોણ $\theta$ મોટો મળે છે.
હેડ-ઓન અથડામણના કિસ્સામાં,ઈમ્પેક્ટ પેરામીટર ન્યૂનતમ $(b=0)$ હોય છે અને $\alpha$-કણ પાછો ફેંકાય છે $(\theta \cong \pi)$.
જેમ ઈમ્પેક્ટ પેરામીટર $b$ વધે છે,તેમ પ્રકીર્ણન કોણ $\theta$ ઘટે છે. ખૂબ મોટા ઈમ્પેક્ટ પેરામીટર માટે,$\alpha$-કણ નોંધપાત્ર પ્રકીર્ણન વગર તેના મૂળ ગતિપથ પર આગળ વધે છે $(\theta \cong 0^{\circ})$.
માત્ર થોડાક જ આપાત કણો પાછા ફેંકાતા હોવાથી,તે સૂચવે છે કે હેડ-ઓન અથડામણ અનુભવતા $\alpha$-કણોની સંખ્યા ખૂબ ઓછી છે. આનો અર્થ એ છે કે પરમાણુનું દળ અને ધન વીજભાર ખૂબ જ નાના કદમાં કેન્દ્રિત છે. તેથી,રધરફોર્ડ પ્રકીર્ણન એ ન્યુક્લિયસના કદની ઉપરની મર્યાદા નક્કી કરવા માટેની એક શક્તિશાળી પદ્ધતિ છે.
આ પ્રયોગ પરથી,રધરફોર્ડે ન્યુક્લિયસનું પરિમાણ $10^{-15} \ m$ થી $10^{-14} \ m$ ની વચ્ચે હોવાનું સૂચવ્યું હતું.