(N/A) ધારો કે બે હાઇડ્રોજન પરમાણુઓ ($A$ અને $B$) કે જેમના ન્યુક્લિયસ ($N_{A}$ અને $N_{B}$) અને ઇલેક્ટ્રોન ($e_{A}$ અને $e_{B}$) છે,તે હાઇડ્રોજન અણુ બનાવવા માટે પ્રક્રિયા કરે છે.
જ્યારે $A$ અને $B$ એકબીજાથી ઘણા દૂર હોય છે,ત્યારે તેમની વચ્ચે કોઈ આંતરક્રિયા થતી નથી. જેમ જેમ તેઓ એકબીજાની નજીક આવે છે,તેમ આકર્ષણ અને અપાકર્ષણ બળો કાર્ય કરવાનું શરૂ કરે છે.
આકર્ષણ બળ નીચેના વચ્ચે ઉદભવે છે:
$(a)$ એક પરમાણુનું ન્યુક્લિયસ અને તેનો પોતાનો ઇલેક્ટ્રોન,એટલે કે $N_{A}-e_{A}$ અને $N_{B}-e_{B}$
$(b)$ એક પરમાણુનું ન્યુક્લિયસ અને બીજા પરમાણુનો ઇલેક્ટ્રોન,એટલે કે $N_{A}-e_{B}$ અને $N_{B}-e_{A}$
અપાકર્ષણ બળ નીચેના વચ્ચે ઉદભવે છે:
$(a)$ બે પરમાણુઓના ઇલેક્ટ્રોન,એટલે કે $e_{A}-e_{B}$
$(b)$ બે પરમાણુઓના ન્યુક્લિયસ,એટલે કે $N_{A}-N_{B}$
આકર્ષણ બળ બે પરમાણુઓને નજીક લાવે છે,જ્યારે અપાકર્ષણ બળ તેમને દૂર ધકેલવાનું વલણ ધરાવે છે.
આકર્ષણ બળોનું મૂલ્ય અપાકર્ષણ બળો કરતા વધારે હોય છે. તેથી,બે પરમાણુઓ એકબીજાની નજીક આવે છે. પરિણામે,સ્થિતિ ઊર્જા ઘટે છે. અંતે,એક એવી સ્થિતિ આવે છે જ્યારે આકર્ષણ બળો અપાકર્ષણ બળોને સંતુલિત કરે છે અને તંત્ર લઘુત્તમ ઊર્જા પ્રાપ્ત કરે છે. આનાથી ડાયહાઇડ્રોજન અણુનું નિર્માણ થાય છે.