(N/A) પ્રકાશ-વિદ્યુત અસર આઈન્સ્ટાઈનના સમીકરણ દ્વારા સમજાવી શકાય છે:
$E_{\text{photon}} = W + K.E._{\text{max}}$
$h\nu = W + \frac{1}{2}m_e v^2$
જ્યાં:
$h\nu$ એ આપાત ફોટોનની ઊર્જા છે.
$W = h\nu_0$ એ કાર્ય વિધેય (work function) છે (ઇલેક્ટ્રોનને બહાર કાઢવા માટે જરૂરી લઘુત્તમ ઊર્જા).
$\frac{1}{2}m_e v^2$ એ ઉત્સર્જિત ફોટો-ઇલેક્ટ્રોનની મહત્તમ ગતિ ઊર્જા છે.
મુખ્ય સંબંધો:
$1$. ફોટોનની ઊર્જા: $E = h\nu = \frac{hc}{\lambda}$.
$2$. ઇલેક્ટ્રોનની ગતિ ઊર્જા: $K.E. = h(\nu - \nu_0)$.
$3$. ફોટોનની સંખ્યા: પ્રકાશના કિરણપુંજની તીવ્રતા એ એકમ સમયમાં આપાત થતા ફોટોનની સંખ્યાના સીધા પ્રમાણમાં હોય છે. વધુ તીવ્ર પ્રકાશના કિરણપુંજમાં ફોટોનની સંખ્યા વધુ હોય છે,પરિણામે ઉત્સર્જિત થતા ઇલેક્ટ્રોનની સંખ્યા પણ વધુ હોય છે.