મેસેલ્સન અને સ્ટેહલના પ્રયોગમાં નાઈટ્રોજનના ભારે આઈસોટોપનું મહત્વ ચર્ચો.

(N/A) મેથ્યુ મેસેલ્સન અને ફ્રેન્કલિન સ્ટેહલે $1958$ માં તેમનો સીમાચિહ્નરૂપ પ્રયોગ કર્યો હતો. તેમણે $E. coli$ ને ઘણા પેઢીઓ સુધી નાઈટ્રોજનના એકમાત્ર સ્ત્રોત તરીકે $^{15}NH_4Cl$ ($^{15}N$ એ નાઈટ્રોજનનો ભારે આઈસોટોપ છે) ધરાવતા માધ્યમમાં ઉછેર્યું હતું. પરિણામે,$^{15}N$ નવા સંશ્લેષિત $DNA$ અણુઓમાં સમાવિષ્ટ થયું હતું.
આ ભારે $DNA$ અણુને સીઝિયમ ક્લોરાઈડ $(CsCl)$ ઘનતા ઢાળમાં સેન્ટ્રીફ્યુગેશન દ્વારા સામાન્ય $DNA$ $(^{14}N)$ થી અલગ પાડી શકાય છે. $^{15}N$ નું મહત્વ એ હકીકતમાં રહેલું છે કે તે એક બિન-રેડિયોએક્ટિવ,સ્થિર આઈસોટોપ છે જે $DNA$ શૃંખલાઓને તેમની ઘનતાના તફાવતને આધારે અલગ કરવાની મંજૂરી આપે છે,જેનાથી $DNA$ ના અર્ધ-રૂઢિચુસ્ત (semi-conservative) સ્વયંજનન પદ્ધતિ સાબિત થાય છે.