ધારો કે પાણીની વરાળ એક આદર્શ વાયુ છે,તો $100^{\circ} C$ અને $1 \ bar$ દબાણે રહેલા $1 \ mol$ પાણીનું $0^{\circ} C$ તાપમાને બરફમાં રૂપાંતર થાય ત્યારે આંતરિક ઉર્જામાં થતો ફેરફાર ગણો. આપેલ છે કે બરફની ગલન એન્થાલ્પી $6.00 \ kJ \ mol^{-1}$ છે અને પાણીની વિશિષ્ટ ઉષ્મા $4.2 \ J \ g^{-1} {\circ} C^{-1}$ છે.

આ ફેરફાર નીચે મુજબ થાય છે:
પગલું-$1$: $1 \ mol \ H_2O(l, 100^{\circ} C) \rightarrow 1 \ mol \ H_2O(l, 0^{\circ} C)$,એન્થાલ્પી ફેરફાર $\Delta H_1 = n \times C_p \times \Delta T = 1 \ mol \times 18 \ g \ mol^{-1} \times 4.2 \ J \ g^{-1} {\circ} C^{-1} \times (0^{\circ} C - 100^{\circ} C) = -7560 \ J \ mol^{-1} = -7.56 \ kJ \ mol^{-1}$.
પગલું-$2$: $1 \ mol \ H_2O(l, 0^{\circ} C) \rightarrow 1 \ mol \ H_2O(s, 0^{\circ} C)$,એન્થાલ્પી ફેરફાર $\Delta H_2 = -6.00 \ kJ \ mol^{-1}$ (ઠરવાની પ્રક્રિયા એ ગલનથી ઉલટી પ્રક્રિયા છે).
કુલ એન્થાલ્પી ફેરફાર: $\Delta H = \Delta H_1 + \Delta H_2 = -7.56 \ kJ \ mol^{-1} - 6.00 \ kJ \ mol^{-1} = -13.56 \ kJ \ mol^{-1}$.
પ્રવાહીમાંથી ઘન અવસ્થામાં રૂપાંતર દરમિયાન કદમાં થતો ફેરફાર નગણ્ય હોવાથી,$P\Delta V \approx 0$.
સંબંધ $\Delta H = \Delta U + P\Delta V$ નો ઉપયોગ કરતા,આપણને $\Delta U = \Delta H = -13.56 \ kJ \ mol^{-1}$ મળે છે.