નીચેના સંયોજનોના સમૂહને ઇલેક્ટ્રોફાઇલ,$E^{+}$ સાથેની તેમની ઘટતી સાપેક્ષ પ્રતિક્રિયાત્મકતાના ક્રમમાં ગોઠવો:
$(a)$ ક્લોરોબેન્ઝીન,$2,4-$ડાયનાઈટ્રોક્લોરોબેન્ઝીન,$p-$નાઈટ્રોક્લોરોબેન્ઝીન
$(b)$ ટોલ્યુઈન,$p-CH_3-C_6H_4-NO_2$,$p-O_2N-C_6H_4-NO_2$

(A) ઇલેક્ટ્રોફાઇલ્સ એવા પ્રક્રિયકો છે જે ન્યુક્લિયોફાઇલ્સ સાથે બંધ બનાવવા માટે ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ સ્વીકારે છે.
બેન્ઝીન વલય પર ઇલેક્ટ્રોન ઘનતા જેટલી વધારે,તેટલું સંયોજન ઇલેક્ટ્રોફાઇલ,$E^{+}$ પ્રત્યે વધુ પ્રતિક્રિયાશીલ હોય છે.
$(a)$ ઇલેક્ટ્રોન આકર્ષક સમૂહ $(EWG)$ ની હાજરી ઇલેક્ટ્રોન ઘનતા ઘટાડીને એરોમેટિક વલયને નિષ્ક્રિય કરે છે. $-NO_2$ સમૂહ $-Cl$ સમૂહ કરતા વધુ ઇલેક્ટ્રોન આકર્ષક હોવાથી,પ્રતિક્રિયાત્મકતાનો ઘટતો ક્રમ નીચે મુજબ છે:
ક્રમ: $\text{ક્લોરોબેન્ઝીન} > p-\text{નાઈટ્રોક્લોરોબેન્ઝીન} > 2,4-\text{ડાયનાઈટ્રોક્લોરોબેન્ઝીન}$.
$(b)$ $-CH_3$ સમૂહ ઇલેક્ટ્રોન દાતા છે,જ્યારે $-NO_2$ સમૂહ ઇલેક્ટ્રોન આકર્ષક છે. ટોલ્યુઈનમાં ઇલેક્ટ્રોન ઘનતા સૌથી વધુ છે. જેમ $-NO_2$ સમૂહની સંખ્યા વધે છે,તેમ વલય પર ઇલેક્ટ્રોન ઘનતા ઘટે છે.
ક્રમ: $\text{ટોલ્યુઈન} > p-CH_3-C_6H_4-NO_2 > p-O_2N-C_6H_4-NO_2$.