(A) સોલેનોઈડ દ્વારા ઉત્પન્ન થતું ચુંબકીય ક્ષેત્ર $B = \mu_0 n I$ દ્વારા આપવામાં આવે છે,જ્યાં $n$ એ એકમ લંબાઈ દીઠ આંટાની સંખ્યા છે અને $I$ એ પ્રવાહ છે.
આપેલ છે $B = 100 \;G = 10^{-2} \;T$.
$\mu_0 = 4\pi \times 10^{-7} \;T \;m \;A^{-1}$ નો ઉપયોગ કરતા,$n I = \frac{B}{\mu_0} = \frac{10^{-2}}{4\pi \times 10^{-7}} \approx 7958 \;A \;m^{-1}$.
મહત્તમ $n = 1000 \;turns \;m^{-1}$ અને મહત્તમ $I = 15 \;A$ હોવાથી,$n I$ નો ગુણાકાર $15000 \;A \;m^{-1}$ સુધી હોઈ શકે છે.
$n I \approx 7958 \;A \;m^{-1}$ મેળવવા માટે,આપણે $n = 800 \;turns \;m^{-1}$ અને $I \approx 10 \;A$ પસંદ કરી શકીએ છીએ.
$10 \;cm$ ની લંબાઈ પર સમાન ક્ષેત્ર માટે,સોલેનોઈડની લંબાઈ નોંધપાત્ર રીતે મોટી હોવી જોઈએ,દા.ત.,$L = 50 \;cm$. ત્રિજ્યા આડછેદને સમાવવા માટે પૂરતી મોટી હોવી જોઈએ,દા.ત.,$r = 2 \;cm$ (ક્ષેત્રફળ $\approx 1.25 \times 10^{-3} \;m^2$).
આમ,$50 \;cm$ લંબાઈ,$2 \;cm$ ત્રિજ્યા,$400$ આંટા અને $10 \;A$ પ્રવાહ ધરાવતો સોલેનોઈડ એક યોગ્ય ડિઝાઇન છે.