બે તત્વો $P$ અને $Q$ આધુનિક આવર્ત કોષ્ટકના સમાન આવર્તમાં છે અને અનુક્રમે સમૂહ $1$ અને સમૂહ $2$ માં છે. તેમની નીચેની લાક્ષણિકતાઓની કોષ્ટક સ્વરૂપે સરખામણી કરો:
$(a)$ તેમના પરમાણુઓમાં ઇલેક્ટ્રોનની સંખ્યા
$(b)$ તેમના પરમાણુઓનું કદ
$(c)$ તેમનો ધાત્વીય ગુણધર્મ
$(d)$ ઇલેક્ટ્રોન ગુમાવવાની તેમની વૃત્તિ
$(e)$ તેમના ઓક્સાઇડનું સૂત્ર
$(f)$ તેમના ક્લોરાઇડનું સૂત્ર

(N/A)

ગુણધર્મ	તત્વ $P$ (સમૂહ $1$)	તત્વ $Q$ (સમૂહ $2$)
$(a)$ પરમાણુમાં ઇલેક્ટ્રોનની સંખ્યા	અગાઉના નિષ્ક્રિય વાયુ કરતા $1$ વધારે	અગાઉના નિષ્ક્રિય વાયુ કરતા $2$ વધારે
$(b)$ પરમાણુનું કદ	મોટું	નાનું
$(c)$ ધાત્વીય ગુણધર્મ	વધારે ધાત્વીય	ઓછો ધાત્વીય
$(d)$ ઇલેક્ટ્રોન ગુમાવવાની વૃત્તિ	વધારે	ઓછી
$(e)$ ઓક્સાઇડનું સૂત્ર	$P_2O$	$QO$
$(f)$ ક્લોરાઇડનું સૂત્ર	$PCl$	$QCl_2$

સમજૂતી:
$1$. આવર્તમાં ડાબેથી જમણી તરફ જતાં,અસરકારક કેન્દ્રીય વીજભાર વધવાને કારણે પરમાણુનું કદ ઘટે છે.
$2$. ડાબેથી જમણી તરફ જતાં ધાત્વીય ગુણધર્મ ઘટે છે કારણ કે ઇલેક્ટ્રોન ગુમાવવાની વૃત્તિ ઘટે છે.
$3$. સમૂહ $1$ ના તત્વોની સંયોજકતા $1$ હોય છે,જે $P_2O$ ઓક્સાઇડ અને $PCl$ ક્લોરાઇડ બનાવે છે. સમૂહ $2$ ના તત્વોની સંયોજકતા $2$ હોય છે,જે $QO$ ઓક્સાઇડ અને $QCl_2$ ક્લોરાઇડ બનાવે છે.