કારણો આપો:
$(a)$ વર્ધનશીલ (Meristematic) કોષોમાં સ્પષ્ટ કોષકેન્દ્ર અને ઘટ્ટ કોષરસ હોય છે પરંતુ તેમાં રસધાનીઓનો અભાવ હોય છે.
$(b)$ દ્રઢોતક (Sclerenchymatous) પેશીઓમાં આંતરકોષીય અવકાશનો અભાવ હોય છે.
$(c)$ જ્યારે આપણે નાસપતી ખાઈએ છીએ ત્યારે આપણને કડક અને દાણાદાર અનુભવ થાય છે.
$(d)$ વૃક્ષની ડાળીઓ ભારે પવનમાં મુક્તપણે હલે છે અને વળે છે.
$(e)$ નાળિયેરની છાલ (husk) કાઢવી મુશ્કેલ હોય છે.

(N/A) વર્ધનશીલ પેશીના કોષો સતત વિભાજન પામતા કોષો છે. ઝડપી ચયાપચયની પ્રક્રિયા અને કોષ વિભાજન માટે સ્પષ્ટ કોષકેન્દ્ર અને ઘટ્ટ કોષરસ જરૂરી છે. આ કોષોમાં ખોરાકનો સંગ્રહ કરવાની કે આકાર જાળવી રાખવાની જરૂર ન હોવાથી તેમાં રસધાનીઓ હોતી નથી.
$(b)$ દ્રઢોતક કોષોની કોષદીવાલ લિગ્નિનને કારણે જાડી હોય છે અને આ કોષો એકબીજા સાથે ચુસ્ત રીતે જોડાયેલા હોય છે,તેથી તેમાં આંતરકોષીય અવકાશ હોતો નથી.
$(c)$ નાસપતીમાં વિશિષ્ટ પ્રકારના દ્રઢોતક કોષો હોય છે જેને 'સ્ટોન સેલ્સ' (stone cells) કહેવાય છે,જે તેને દાણાદાર અને કડક રચના આપે છે.
$(d)$ વનસ્પતિની ડાળીઓમાં સ્થૂલકોણક (Collenchyma) પેશી હોય છે. તે વનસ્પતિને આધાર અને લવચીકતા બંને આપે છે,જેના કારણે ડાળીઓ ભારે પવનમાં તૂટ્યા વગર વળી શકે છે.
$(e)$ નાળિયેરની છાલ દ્રઢોતક પેશીની બનેલી હોય છે,જે મૃત અને લિગ્નિનયુક્ત હોવાથી ખૂબ જ સખત હોય છે,તેથી તેને કાઢવી મુશ્કેલ છે.