(A) ભક્ષણ એ એવી આંતરક્રિયા છે જેમાં એક સજીવ (ભક્ષક) બીજા સજીવ (શિકાર) ને મારીને ખાય છે.
$1$. ઊર્જાનું વહન: ભક્ષકો પોષક સ્તરો વચ્ચે ઊર્જાના વહન માટે 'વાહક' તરીકે કાર્ય કરે છે.
$2$. વસ્તી નિયંત્રણ: ભક્ષકો શિકારની વસ્તીને નિયંત્રણમાં રાખે છે. તેમના વિના,શિકારની વસ્તી ખૂબ વધી શકે છે,જે નિવસનતંત્રમાં અસ્થિરતા પેદા કરે છે.
$3$. આક્રમક જાતિઓનું નિયંત્રણ: જ્યારે વિદેશી જાતિઓ દાખલ કરવામાં આવે છે,ત્યારે કુદરતી ભક્ષકોના અભાવે તે ઝડપથી ફેલાય છે. ઉદાહરણ તરીકે,ઓસ્ટ્રેલિયામાં $1920$ના દાયકામાં પ્રિકલી પિયર કેક્ટસને તેના કુદરતી ભક્ષક (ફૂદા) દ્વારા નિયંત્રિત કરવામાં આવ્યું હતું.
$4$. જૈવિક નિયંત્રણ: ખેતીમાં જીવાત નિયંત્રણ માટે ભક્ષકોની શિકારની વસ્તીને નિયંત્રિત કરવાની ક્ષમતાનો ઉપયોગ થાય છે.
$5$. જૈવવિવિધતા જાળવવી: ભક્ષકો શિકારની જાતિઓ વચ્ચેની સ્પર્ધા ઘટાડીને જૈવવિવિધતા જાળવે છે. અમેરિકન પેસિફિક કિનારે તારામાછલી $Pisaster$ અન્ય અપૃષ્ઠવંશી જાતિઓને લુપ્ત થતી અટકાવે છે.
$6$. સાવધાની: ભક્ષકો 'સાવધ' હોય છે કારણ કે જો તેઓ શિકારનો વધુ પડતો ઉપયોગ કરે,તો ખોરાકના અભાવે શિકાર અને ભક્ષક બંને લુપ્ત થઈ શકે છે.
$7$. શિકારના બચાવના ઉપાયો: શિકાર કરનારા સજીવોએ છદ્માવરણ (camouflage),ઝેરીપણું (દા.ત. મોનાર્ક પતંગિયું) જેવા બચાવના ઉપાયો વિકસાવ્યા છે.
$8$. વનસ્પતિ-તૃણાહારી આંતરક્રિયા: વનસ્પતિઓ માટે તૃણાહારીઓ ભક્ષક છે. વનસ્પતિઓ હલનચલન કરી શકતી ન હોવાથી,તેમણે કીટકો સામે વિવિધ રાસાયણિક અને શારીરિક સંરક્ષણ પદ્ધતિઓ વિકસાવી છે.