એક આદર્શ વાયુને વિવિધ પ્રક્રિયાઓ દ્વારા તેના પ્રારંભિક કદના અડધા કદ સુધી સંકોચવામાં આવે છે. કઈ પ્રક્રિયામાં વાયુ પર કરવામાં આવેલું કાર્ય મહત્તમ હોય છે?

આ પ્રશ્નમાં વિધાન $1$ અને વિધાન $2$ છે. આપેલા ચાર વિકલ્પોમાંથી,તે વિકલ્પ પસંદ કરો જે બંને વિધાનોનું શ્રેષ્ઠ વર્ણન કરે છે.
વિધાન $1:$ એડિબેટિક (નિરુદ્ધોષ્મ) પ્રક્રિયામાં,વાયુની આંતરિક ઉર્જામાં થતો ફેરફાર એ પ્રક્રિયા દરમિયાન વાયુ પર/દ્વારા થયેલા કાર્ય જેટલો હોય છે.
વિધાન $2:$ એડિબેટિક પ્રક્રિયામાં વાયુનું તાપમાન અચળ રહે છે.

હવાના સમોષ્મી (adiabatic) વિસ્તરણમાં કદમાં $5\%$ નો વધારો થાય છે. તેના દબાણમાં થતો ટકાવારી ઘટાડો ...... $\%$ હશે.

$18^oC$ તાપમાને રહેલા એક દ્વિ-પરમાણ્વીય વાયુને તેના મૂળ કદના $1/8$ ભાગ સુધી સમોષ્મી રીતે સંકોચવામાં આવે છે. સંકોચન પછીનું તાપમાન કેટલું હશે?

નીચેની આકૃતિ $V_0$ કદના એક એડિબેટિક નળાકાર પાત્રને દર્શાવે છે,જે એક એડિબેટિક લીસા પિસ્ટન (આડછેદનું ક્ષેત્રફળ = $A$) દ્વારા બે સમાન ભાગોમાં વહેંચાયેલું છે. એક આદર્શ વાયુ $(C_P/C_V = \gamma)$ ડાબા ભાગમાં $P_1$ દબાણ અને $T_1$ તાપમાને છે અને જમણા ભાગમાં $P_2$ દબાણ અને $T_2$ તાપમાને વાયુ છે. પિસ્ટનને ધીમેથી ખસેડવામાં આવે છે અને એવી સ્થિતિમાં મુક્ત કરવામાં આવે છે જ્યાં તે સંતુલનમાં રહી શકે. બંને ભાગોનું અંતિમ દબાણ શું હશે? (ધારો કે $x$ = પિસ્ટનનું સ્થાનાંતર):

બે વાયુઓ માટે એડિબેટિક પ્રક્રિયા દરમિયાન $P-V$ આકૃતિમાં દર્શાવેલ છે. વક્ર $A$ અને $B$ કોના માટે છે?